V.2 Ka 172/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu, który skazał M. M. za przestępstwa z art. 190 §1 kk, art. 157 §1 kk i art. 189 §1 kk, z zastosowaniem art. 64 §1 kk (recydywa). Sąd Rejonowy uznał oskarżonego winnym popełnienia trzech czynów, w tym groźby zabójstwa, groźby spowodowania obrażeń ciała oraz pozbawienia wolności dwóch osób (P. P. i K. P.) poprzez zamknięcie ich w piwnicy, a także uderzenia P. P. powodując obrażenia. Sąd Rejonowy wymierzył kary jednostkowe i karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony i jego obrońca wnieśli apelacje, zarzucając błędy w ustaleniach faktycznych, obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 7 kpk, art. 5 §2 kpk, art. 170 §1 pkt 5 kpk) oraz naruszenie prawa materialnego (art. 189 §1 kk). Sąd Okręgowy, analizując apelacje, uznał zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny dowodów za bezzasadne, podzielając ocenę Sądu Rejonowego. Jednakże, przychylił się do zarzutu obrońcy, że pozbawienie wolności P. P. i K. P. stanowiło jeden czyn zabroniony, a nie dwa odrębne. Zmienił wyrok w tym zakresie, eliminując art. 64 §1 kk z podstawy prawnej wymiaru kary za ten czyn i uznając go za jedno przestępstwo. Ponadto, Sąd Okręgowy uznał, że kara łączna orzeczona przez Sąd Rejonowy (w oparciu o zasadę kumulacji) była rażąco niewspółmierna. Stosując zasadę aperacji, która uwzględnia więź między czynami oraz wymogi prewencji, Sąd Okręgowy orzekł nową karę łączną w wysokości 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Zmieniono również podstawę prawną wymiaru kary za czyn z art. 189 §1 kk.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia jednego czynu zabronionego w kontekście pozbawienia wolności wielu osób oraz stosowanie zasady aperacji przy wymiarze kary łącznej w przypadku czynów popełnionych w krótkich odstępach czasu.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i zastosowania konkretnych przepisów kodeksu karnego.
Zagadnienia prawne (4)
Czy pozbawienie wolności dwóch osób poprzez zamknięcie ich w piwnicy stanowi jedno przestępstwo, czy dwa odrębne czyny zabronione?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Pozbawienie wolności dwóch osób poprzez zamknięcie ich w piwnicy stanowi jedno przestępstwo.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że czyn polegający na zamknięciu drzwi do piwnicy i zablokowaniu zamka stanowi jedną czynność sprawczą, która doprowadziła do pozbawienia wolności dwóch osób. W związku z tym, należy traktować to jako jedno przestępstwo, a nie dwa odrębne.
Czy kara łączna orzeczona przez sąd pierwszej instancji, oparta na zasadzie kumulacji, jest rażąco niewspółmierna w przypadku popełnienia czynów o ścisłym powiązaniu podmiotowo-przedmiotowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kara łączna orzeczona przez sąd pierwszej instancji była rażąco niewspółmierna i wymagała korekty.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że choć czyny były różne, to popełnione na szkodę ograniczonej grupy osób i niemal w tym samym czasie, co uzasadniało zastosowanie zasady aperacji przy wymiarze kary łącznej, zamiast pełnej kumulacji zastosowanej przez sąd pierwszej instancji.
Czy sąd odwoławczy powinien uwzględnić zarzut obrazy art. 5 §2 kpk, gdy wątpliwości są jedynie potoczne, a nie normatywne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie podzielił zarzutu naruszenia art. 5 §2 kpk, gdyż wątpliwości były potoczne, a nie normatywne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że reguła art. 5 kpk może być stosowana tylko po wyczerpaniu możliwości dowodowych i gdy nadal istnieją wątpliwości normatywne. Sam fakt nieprzyznawania się oskarżonego do winy lub odmienne przedstawianie zdarzenia nie uprawnia do stosowania tej normy.
Czy oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie świadka, który nie był bezpośrednim obserwatorem zdarzenia i posiadał wiedzę jedynie pośrednią, jest zasadne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oddalenie wniosku dowodowego było zasadne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że świadek B. S. nie był bezpośrednim ani pośrednim obserwatorem zdarzenia i nie posiadał na ten temat wiedzy. Jego zeznania byłyby relacją pośrednią, zbędną w sytuacji, gdy można było przesłuchać świadka P. S., który obserwował część zdarzenia. Oddalenie wniosku było uzasadnione jako zmierzające do przewlekłości postępowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. P. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| K. P. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Prokuratura Rejonowa w Raciborzu | organ_państwowy | prokurator |
| adw. A. K. | inne | obrońca z urzędu |
| adw. Z. M. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
Sąd pierwszej instancji zastosował art. 190 §1 kk w zw. z art. 64 §1 kk i art. 91 §1 kk.
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
Sąd pierwszej instancji zastosował art. 157 §1 kk.
k.k. art. 189 § 1
Kodeks karny
Sąd pierwszej instancji zastosował art. 189 §1 kk w zw. z art. 64 §1 kk.
k.k. art. 91 § 2
Kodeks karny
Podstawa prawna orzeczenia kary łącznej przez Sąd Okręgowy.
Pomocnicze
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
Zastosowany przez Sąd Rejonowy jako podstawa recydywy. Sąd Okręgowy wyeliminował go z podstawy prawnej wymiaru kary za czyn z art. 189 §1 kk.
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Zastosowany przez Sąd Rejonowy w kontekście ciągu przestępstw.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy przepisu dotyczącego swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzut rozstrzygania wątpliwości na niekorzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zarzut niezasadnego oddalenia wniosku dowodowego.
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zarzutów apelacyjnych (obraza przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych, naruszenie prawa materialnego).
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zasądzenia kosztów postępowania.
k.p.k. art. 616 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zasądzenia kosztów postępowania.
k.p.k. art. 624
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zwolnienia oskarżonego z kosztów sądowych.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § 2
Podstawa zasądzenia kosztów zastępstwa adwokackiego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 17
Podstawa zasądzenia kosztów zastępstwa adwokackiego.
Ustawa Prawo o adwokaturze art. 29
Podstawa zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 17 § 1
Podstawa zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozbawienie wolności dwóch osób stanowi jeden czyn zabroniony. • Kara łączna orzeczona przez sąd pierwszej instancji jest rażąco niewspółmierna i wymaga zastosowania zasady aperacji.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych i ocenie dowodów. • Zarzut obrazy art. 7 kpk (swobodna ocena dowodów). • Zarzut obrazy art. 5 §2 kpk (rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego). • Zarzut obrazy art. 170 §1 pkt 5 kpk (niezasadne oddalenie wniosku dowodowego).
Godne uwagi sformułowania
Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie winy. • Ma rację bowiem skarżący, iż zarzuty ujęte w punkcie III i IV stanowią jeden czyn. • Ewidentnie bowiem mamy do czynienia z jedną czynnością sprawczą, tj. zamknięciem drzwi do pomieszczeń piwnicznych i zablokowanie zamka poprzez pozostawienie tam klucza. • Zaraz rażącej niewspółmierności kary zasługiwał na uwzględnienie. • W ocenie Sądu Okręgowego jedynie odwołanie się do zasady asperacji uwzględni charakter relacji pomiędzy tymi czynami oraz wymogi prewencji.
Skład orzekający
Jacek Myśliwiec
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia jednego czynu zabronionego w kontekście pozbawienia wolności wielu osób oraz stosowanie zasady aperacji przy wymiarze kary łącznej w przypadku czynów popełnionych w krótkich odstępach czasu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i zastosowania konkretnych przepisów kodeksu karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd odwoławczy koryguje błędy sądu niższej instancji w zakresie kwalifikacji prawnej czynu i wymiaru kary, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Okręgowy: Pozbawienie wolności dwóch osób to jeden czyn! Korekta kary łącznej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.