V W 813/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie rozpoznał sprawę przeciwko K. D., obwinionej o wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym. Zarzucono jej, że w dniu 20 października 2016 r. kierując samochodem marki D., podczas manewru omijania zaparkowanego pojazdu marki A. R., nie zachowała bezpiecznego odstępu, co skutkowało zarysowaniem pojazdu. Obwiniona początkowo przyznała się do winy w postępowaniu przygotowawczym, jednak na rozprawie zaprzeczyła popełnieniu czynu, twierdząc, że nie poczuła kontaktu z drugim pojazdem i nie zauważyła żadnych uszkodzeń. Sąd, analizując całokształt materiału dowodowego, w tym zeznania świadków K. C. i M. R., dokumentację fotograficzną, szkic miejsca zdarzenia, protokoły oględzin oraz opinię biegłego, uznał obwinioną za winną popełnienia zarzucanego czynu. Sąd uznał wyjaśnienia obwinionej za linię obrony, a zeznania świadków i opinię biegłego za wiarygodne. Biegły potwierdził możliwość powstania zarysowań na pojeździe A. R. w wyniku otarcia z pojazdem D., a także korelację fizyczną między uszkodzeniami. Sąd wymierzył obwinionej karę grzywny w wysokości 200 złotych oraz zasądził od niej koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaInterpretacja art. 97 kw w kontekście naruszenia zasad omijania pojazdów.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowego wykroczenia drogowego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy kierowca, który podczas omijania zaparkowanego pojazdu nie zachował bezpiecznego odstępu i spowodował jego zarysowanie, dopuścił się wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 PoRD?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kierowca dopuścił się wykroczenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obwiniona, mimo zaprzeczeń, naruszyła zasady ruchu drogowego, nie zachowując bezpiecznego odstępu podczas omijania zaparkowanego pojazdu, co potwierdziły dowody rzeczowe i zeznania świadków.
Czy zaparkowanie pojazdu w miejscu oznaczonym znakiem zakazu zatrzymywania się, utrudniające ruch, może być uznane za przyczynienie się do wykroczenia?
Odpowiedź sądu
Tak, takie parkowanie stanowiło błąd taktyki jazdy pokrzywdzonego, który stworzył zagrożenie i utrudnił ruch.
Uzasadnienie
Biegły wskazał, że sposób parkowania pokrzywdzonego był świadomie popełnionym błędem taktyki jazdy, stwarzającym zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu podczas wymijania pojazdów, co było sprzeczne z wymogiem unikania działań mogących powodować utrudnienie ruchu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. D. | osoba_fizyczna | obwiniona |
| K. C. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| M. R. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (7)
Główne
k.w. art. 97
Kodeks wykroczeń
PoRD art. 23 § 1
Prawo o ruchu drogowym
pkt 2 - zachowanie bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu
Pomocnicze
k.w. art. 5
Kodeks wykroczeń
zasada winy umyślnej lub nieumyślnej
u.o.w.k. art. 21 § 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.w. art. 118 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 119 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
PoRD art. 3 § 1
Prawo o ruchu drogowym
wymóg unikania działań mogących powodować utrudnienie ruchu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zeznania świadka M. R. jako naocznego świadka zdarzenia. • Opinia biegłego potwierdzająca możliwość otarcia i korelację uszkodzeń. • Dokumentacja fotograficzna i oględziny pojazdów. • Naruszenie przez obwinioną zasady zachowania bezpiecznego odstępu przy omijaniu.
Odrzucone argumenty
Obwiniona nie poczuła kontaktu z drugim pojazdem. • Obwiniona nie zauważyła żadnych uszkodzeń na swoim pojeździe ani na pojeździe A. R. • Obwiniona twierdziła, że manewrowała na małym odcinku i nie miała szans uderzyć w inny pojazd. • Zaparkowanie pojazdu A. R. mogło być niezgodne z przepisami, co utrudniało manewrowanie.
Godne uwagi sformułowania
Stanowisko obwinionej, że ze względu na ruch i pozycję samochodu, którym się poruszała, manewrowania na odcinku około 1 metra i minimalnego poruszania kierownicą, nie miała szans, aby w cokolwiek uderzyć stanowi jedynie linię obrony przyjętą przez obwinioną w celu uniknięcia ukarania za popełnione wykroczenie. • Sąd oparł się na opinii biegłego, która nie była kwestionowana przez strony postępowania i może być źródłem wiadomości specjalnych potrzebnych dla rozstrzygnięcia sprawy. • W ocenie biegłego zarysowania o przebiegu poziomym występujące na poszyciu zderzaka tylnego samochodu marki A. R. po stronie lewej mogły powstać na skutek otarcia z prawym przednim narożem samochodu marki D.
Skład orzekający
Klaudia Miłek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 97 kw w kontekście naruszenia zasad omijania pojazdów."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowego wykroczenia drogowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego wykroczenia drogowego, ale pokazuje, jak sąd dochodzi do prawdy, opierając się na dowodach rzeczowych i opinii biegłego, nawet w obliczu zaprzeczeń obwinionej.
“Czy zaprzeczenie i brak poczucia uderzenia chroni przed odpowiedzialnością za wykroczenie drogowe?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.