VI Ka 863/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, uniewinniając obwinionego od zarzutu wykroczenia z art. 96 § 3 kw, uznając, że nie miał obowiązku pamiętać, kto kierował pojazdem służbowym.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy od wyroku sądu rejonowego, który skazał obwinionego za wykroczenie z art. 96 § 3 kw. Obwiniony został wezwany do wskazania kierowcy pojazdu, ale poinformował, że nie pamięta, kto prowadził samochód służbowy. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, stwierdzając, że obwiniony spełnił swój obowiązek zgodnie z posiadaną wiedzą i nie można mu przypisać winy.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe, który uznał obwinionego A. B. za winnego wykroczenia z art. 96 § 3 Kodeksu wykroczeń. Obwiniony został wezwany przez Straż Miejską do wskazania, komu powierzył swój samochód w określonym dniu. W odpowiedzi poinformował, że nie pamięta, kto kierował pojazdem, dodając, że samochód był używany służbowo i mógł z niego korzystać każdy. Sąd Rejonowy uznał te wyjaśnienia za niewiarygodne, stwierdzając, że obwiniony celowo zataił wiedzę. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, uznał ją za zasadną. Stwierdził, że obwiniony spełnił swój obowiązek zgodnie z posiadaną wiedzą, nie miał obowiązku prowadzenia karty drogowej, a od zdarzenia do wezwania upłynął krótki okres. Sąd odwoławczy uznał, że w zachowaniu obwinionego nie można dopatrzyć się winy w żadnej postaci i dlatego zmienił zaskarżony wyrok, uniewinniając obwinionego od zarzucanego mu czynu i obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, obwiniony nie popełnia wykroczenia z art. 96 § 3 kw, jeśli spełnił swój obowiązek informacyjny zgodnie z posiadaną wiedzą i nie można mu przypisać winy w postaci celowego zatajenia informacji.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że obwiniony spełnił obowiązek informacyjny zgodnie z posiadaną wiedzą, nie miał obowiązku prowadzenia karty drogowej, a krótki okres od zdarzenia do wezwania nie pozwala na przypisanie mu winy za brak pamięci. W takich okolicznościach nie można mówić o wykroczeniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku i uniewinnienie
Strona wygrywająca
obwiniony A. B.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. B. | osoba_fizyczna | obwiniony |
Przepisy (1)
Główne
kw art. 96 § § 3
Kodeks wykroczeń
Przepis ten nakłada obowiązek wskazania komu powierzono pojazd, jednakże odpowiedzialność za jego naruszenie wymaga przypisania winy, której w tym przypadku sąd odwoławczy nie dopatrzył się w braku pamięci obwinionego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obwiniony nie pamiętał, kto kierował pojazdem służbowym. Obwiniony spełnił obowiązek informacyjny zgodnie z posiadaną wiedzą. Brak obowiązku prowadzenia karty drogowej. Krótki okres od zdarzenia do wezwania nie uzasadnia przypisania winy za brak pamięci.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób jest doszukać się winy, w żadnej jej postaci spełnia zgodnie z posiadaną wiedzą nie miał obowiązku prowadzenia karty drogowej
Skład orzekający
Zenon Stankiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację art. 96 § 3 kw w kontekście braku pamięci kierowcy."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy pojazd jest używany służbowo i brak jest obowiązku prowadzenia karty drogowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, że nawet w przypadku wykroczeń drogowych, brak pamięci może być uznany za wystarczający powód do uniewinnienia, jeśli nie można udowodnić winy.
“Nie pamiętasz, kto jechał Twoim samochodem? Sąd Cię uniewinni!”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWarszawa, dnia 10 października 2018 r. Sygn. akt VI Ka 863/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz Protokolant p.o. protokolanta sądowego Zuzanna Poźniak po rozpoznaniu dnia 10 października 2018 r. sprawy A. B. syna A. i M. ur. (...) w Z. obwinionego o wykroczenie z art. 96 § 3 kw na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 8 maja 2018 r. sygn. akt III W 501/18 zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od zarzucanego mu czynu.; kosztami postępowania sprawy obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VI Ka 863/18 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 10 października 2018r. Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 8 maja 2018r. został zaskarżony przez obrońcę obwinionego A. B. . Apelacja ta, co do istoty, jest zasadna. Wedle prawidłowo ustalonego przez Sąd Rejonowy stanu faktycznego sprawy, obwiniony został wezwany przez organ Straży Miejskiej (...) W. do wskazania w terminie 7 dni, komu powierzył w dniu 31 października 2017r. stanowiący jego współwłasność samochód osobowy M. nr. rej. (...) . W piśmie z dnia 28 listopada 2017r. poinformował on organ wzywający, że nie pamięta kto w owym czasie kierował pojazdem (k. 11 akt sprawy). Podobne w treści wyjaśnienie złożył przed sądem dodając, że samochód był wykorzystywany w kancelarii do użytku służbowego i „każdy mógł z niego korzystać, kiedy zaistniała tego potrzeba” (k. 42v). Z treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że Sąd orzekający dał w całości wiarę wyjaśnieniom obwinionego wywodząc min., że „brak jest jakichkolwiek podstaw dowodowych, aby w sposób uprawniony można było stwierdzić, że z całą pewnością A. B. taką wiedzę wówczas posiadał, natomiast celowo i z premedytacją zataił ją przed właściwym organem Straży Miejskiej” (k. 49). Co przy tym oczywiste, obwiniony nie miał obowiązku prowadzenia karty drogowej pojazdu, a od momentu chwilowego (na przestrzeni około 200 m.) użycia samochodu do wezwania upłynął okres niespełna miesiąca. Mamy więc do czynienia z sytuacją, w której osoba wezwana przez uprawniony organ do udzielenia odpowiedzi obowiązek ów spełnia zgodnie z posiadaną wiedzą, stawia się na wezwanie tego organu, po czym rzetelnie, w zgodzie z zasadami logiki, okoliczności z tym związane opisuje przed sądem orzekającym. W tego rodzaju zachowaniu, zdaniem sądu odwoławczego, nie sposób jest doszukać się winy, w żadnej jej postaci. Należało zatem orzec jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI