V W 3805/15

Sygn. akt V W 3805/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Anna Walenciak Protokolant: Beata Jachnis po rozpoznaniu w dniu 08.12. 2015 r., 03.02.2016 r., 23.03.2016 r., 25.04.2016 r. oraz 15.06.2016 r. na rozprawie sprawy P. L. s. J. i W. , ur. (...) w S. , obwinionego o to, że: w 27.05.2015r. około godz. 21:40 w W. kierując pojazdem m-ki O. (...) o nr rej. (...) , jechał ul. (...) w kierunku pętli autobusowej (...) przy ul. (...) , nie stosując się do obowiązujących przepisów ruchu drogowego, poruszając się przeciwnym pasem ruchu (pod prąd), tj. o wykroczenie z art. 97 KW w zw. z art. 16 art. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym , orzeka: I. na podstawie art. 61 § 1 pkt 1 kpw umarza postępowanie, II. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt VW 3805/15 UZASADNIENIE P. L. został obwiniony o to, że w dniu 27.05.2015r. około godz. 21:40 w W. kierując pojazdem m-ki O. (...) o nr rej. (...) , jechał ul. (...) w kierunku pętli autobusowej (...) przy ul. (...) , nie stosując się do obowiązujących przepisów ruchu drogowego, poruszając się przeciwnym pasem ruchu (pod prąd), to jest za wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym . Po rozpoczęciu przewodu sądowego w przedmiotowej sprawie o wykroczenie - do Sądu Rejonowego dla m.st. (...) w W. (...) , w tym dniu 4 maja 2016 r. Prokuratura Rejonowa (...) – O. w sprawie o sygn. (...) (...) wniosła akt oskarżenia (k. 165-166) przeciwko P. L. o to, że w dniu 27 maja 2015 r. w W. przy ul. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 45 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym w ten sposób, iż znajdując się w stanie nietrzeźwości (I próba 0,65 promila alkoholu we krwi, II próba 0,36 promila alkoholu we krwi) prowadził samochód marki O. (...) nr rej. (...) w ruchu lądowym, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk . Sprawa została zarejestrowana w (...) Wydziale (...) pod sygn. akt (...) Zgodnie z art. 61 § 1 pkt 1 kpow można odmówić wszczęcia postępowania, a wszczęte umorzyć, jeżeli w sprawie o ten sam czyn, jako mający jednocześnie znamiona przestępstwa i wykroczenia, postepowanie karne zostało już prawomocnie zakończone orzeczeniem skazującym lub toczy się postępowanie karne z oskarżenia publicznego. Czyn opisany we wniosku o ukaranie w przedmiotowej sprawie i czyn zarzucony aktem oskarżenia w sprawie o sygn. 5 Ds. 779/15, dotyczą prowadzenia pojazdu w tym samym miejscu i czasie – przedmiotowa sprawa dotyczy zatem czynu, który wyczerpuje znamiona zarówno wykroczenia, jak i przestępstwa. Zastosowanie przepisu art. 61 § 1 pkt 1 kpw pozwala na uniknięcie dodatkowych kosztów związanych z prowadzeniem równolegle dwóch postępowań o zbliżonym przedmiocie. Zgodnie zaś z art. 10 § 1 kw, w przypadku orzeczenia za przestępstwo oraz za wykroczenie kary lub środka karnego tego samego rodzaju, wykonuje się karę surowszą. Sąd uznał za celowe umorzenie postepowania w niniejszej sprawie, w zaistniałej sytuacji określonej w art. 61 § 1 pkt 1 kpw , w celu wyeliminowania sytuacji podwójnego przeprowadzania w obu postępowaniach takich samych czynności dowodowych i równoległego oceniania dowodów w sprawie dotyczącej tego samego zdarzenia przez różne sądy I instancji, a nie można wykluczyć, że także sądy II instancji, w przypadku środków zaskarżenia. Zawnioskowane zaś przez obrońcę dowody w sprawie o wykroczenie, są dowodami pochodzącymi z postępowania karnego. Wydanie orzeczenia o umorzeniu postepowania w sprawie o wykroczenie stało się zasadne dopiero w chwili powzięcia wiadomości przez Sąd o skierowaniu przez Prokuraturę Rejonową (...) (k. 157) przeciwko P. L. aktu oskarżenia o czyn z art. 178 a § 1 kw albowiem przepis art. 61 § 1 pkt 1 kpow „ mówi o "toczącym się postępowaniu z oskarżenia publicznego", dlatego należy przyjąć, że niemożliwe jest umorzenie postępowania lub odmowa wszczęcia już wtedy, gdy postępowanie karne jest na etapie śledztwa lub dochodzenia.” (A. Skowron, Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia . Komentarz. LEX 2010). Z uwagi na umorzenie postępowania z powodów formalnych, Sąd nie dokonywał merytorycznej oceny zgromadzonych dotychczas dowodów. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 61 § 1 pkt 1 kpw umorzył postępowanie w sprawie o wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu drogowym , o czym orzekł w pkt I wyroku. Sąd w pkt II wyroku, w związku z umorzeniem, na podstawie art. 118 § 2 kpw kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.