V UO 10/13

Sygn. akt: V UO 10/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2013r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy na posiedzeniu niejawnym w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień po rozpoznaniu sprawy H. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o zabezpieczenie dowodu postanawia: oddalić wniosek ubezpieczonego o zabezpieczenie dowodu. UZASADNIENIE H. P. zwrócił się z wnioskiem o zabezpieczenie dowodu w postaci zeznań świadków J. G. i J. P. na okoliczność jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, okresu i charakteru tej pracy. W uzasadnieniu wskazał, iż obecnie ma (...) lat, w (...) . kiedy osiągnie wiek emerytalny będzie się starał o emeryturę na podstawie art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS. Będzie wówczas musiał wykazać przesłankę posiadania 25-letniego stażu. Niezbędne będzie wówczas ustalenie, iż pracował w gospodarstwie rolnym rodziców, wymiar godzinowy tej pracy wykonywane przez niego czynności oraz sam charakter pracy. Dodał, iż jego zdaniem wnioskowani przez niego świadkowie nie rokują aby za kilka lat byli w stanie zeznawać przed sądem ponieważ są ludźmi schorowanymi, mają problemy ze wzrokiem, słuchem. Dodał, iż w 2012r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu emerytury, przy czym organ rentowy decyzją z 25 stycznia 2013r. odmówił mu tego świadczenia gdyż wnioskodawca nie miał wymaganego dla tego świadczenia wieku, ale również zakwestionował charakter i okres jego pracy w gospodarstwie rolnym. Wyrokiem z 11 lipca 2013r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w sprawie V U 393/13 oddalił jego odwołanie od tej decyzji. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, iż wnioskodawcy prawo do emerytury nie przysługuje, gdyż nie ukończył on wieku emerytalnego. Dodał, iż niedopuszczalne jest dochodzenie w trybie art. 189 kpc ustalenia faktów , tak że prawotwórczych, jeżeli celem tego powództwa jest uzyskanie dowodu, który ma być wykorzystany w postępowaniu o świadczenie z ubezpieczenia społecznego. Wobec czego bezprzedmiotowe, zdaniem sądu, były rozważania odnośnie potencjalnego spełnienia przez wnioskodawcę pozostałych warunków. Na rozprawie na której zapadł wyrok, przesłuchani zostali świadkowie J. G. lat 57 i J. P. lat 58 – na okoliczność wykonywania przez wnioskodawcę pracy w gospodarstwie rolnym rodziców (akta SO w Legnicy V U 393/13: protokół rozprawy k. 36v-37, wyrok k. 38, uzasadnienie wyroku k.48-51.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o oddalenie wniosku o zabezpieczenie dowodu. Wskazał, iż w tej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 310 kpc – bowiem taki wniosek można zgłosić w wyjątkowych wypadkach, gdy zachodzi obawa, że jego przeprowadzenie stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione, albo gdy z innych przyczyn konieczne jest stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy. Sąd zważył: Wniosek jest nieuzasadniony. Zgodnie z treścią art. 310 kpc zabezpieczenie dowodu może nastąpić wówczas, gdy zachodzi obawa, ze jego przeprowadzenie stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione albo gdy z innych przyczyn zachodzi potrzeba stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy. W tej sprawie takie przesłanki nie zachodzą. Wbrew stanowisku wnioskodawcy, okoliczność, iż ma wymagany staż uprawniający go do uzyskania prawa do emerytury może być wykazywany różnymi środkami dowodowymi, w tym również zeznaniami innych świadków. Nawet gdyby taka okoliczność musiałaby został udowodniona w oparciu o zeznania świadków, które miałyby w tym postępowaniu zostać zabezpieczone – to należy wskazać, iż nie zachodzi przesłanka niewykonalności tego dowodu ani zbytniego utrudnienia. Świadkowie J. G. i J. P. mają 57-58 lat – tyle samo ile liczy sam wnioskodawca. Przeciętnie biorąc nie jest to wiek, który pozwala na przyjęcie, iż za 3 lata nie będą oni w stanie zeznawać w sprawie. Jak wynika z protokołu sprawy V U 393/13 – obydwaj zeznawali jasno, logicznie i sprawnie. Całokształt okoliczności tej sprawy wskazuje, iż w istocie wnioskodawca zamierza wykorzystać postępowanie o zabezpieczenie dowodu do uzyskania potwierdzenia co do szans ewentualnego postępowania w przyszłości w sporze o jego prawo do emerytury. Z tych względów nie może on zostać uwzględniony.