V UA 14/15

Decyzją z dnia 7 sierpnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. odmówił wnioskodawczyni I. W. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 5 do 25 lipca 2014 roku, powołując się na niestawiennictwo na badanie kontrolne, co zgodnie z art. 59 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa skutkuje utratą prawa do świadczenia. Wnioskodawczyni wniosła odwołanie, a Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 3 lutego 2015 roku zmienił decyzję ZUS, przyznając prawo do zasiłku. Sąd Rejonowy ustalił, że I. W. mieszka we W., a w B. jest tylko zameldowana. Szpital wpisał adres zameldowania na zwolnieniu lekarskim, nie weryfikując aktualnego adresu. ZUS został poinformowany o adresie we W. w piśmie z 29 lipca 2014 roku, jednak wcześniej inne jednostki ZUS oraz sądy wysyłały korespondencję na adres we W., co oznaczało, że ZUS posiadał wiedzę o faktycznym miejscu zamieszkania. Sąd Rejonowy uznał, że wezwanie na badanie nie zostało prawidłowo doręczone, ponieważ wysłano je na adres zameldowania, a nie faktycznego zamieszkania, co było wiadome organowi rentowemu. Apelację od wyroku złożył ZUS, zarzucając naruszenie przepisów ustawy zasiłkowej. Sąd Okręgowy oddalił apelację, wskazując, że nawet przy założeniu prawidłowości adresu, wezwanie nie mogło być uznane za doręczone prawidłowo, gdyż termin odbioru drugiego awiza upłynął po terminie badania, co potwierdzała adnotacja na przesyłce. Sąd Okręgowy podkreślił, że nie można było przyjąć domniemania doręczenia, a tym samym nie zaistniały przesłanki do utraty prawa do zasiłku chorobowego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający