V U 976/17

Sygn. akt V U 976/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2018 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant : star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r. w Legnicy sprawy z wniosku M. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o rekompensatę z tytułu pracy w szczególnych warunkach na skutek odwołania M. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 23 listopada 2017 r. znak (...) zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 23 listopada 2017 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyni M. B. prawo do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. SSO Regina Stępień Sygn. akt V U 976/18 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 23 listopada 2017r. znak: (...) przyznał M. B. prawo do emerytury od 1 października 2017r. Odmówił jednocześnie prawa do rekompensaty wskazując, iż wnioskodawczyni nie udowodniła 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Decyzję tę organ rentowy wydał w oparciu o art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Dodał, iż do okresów pracy w szczególnych warunkach nie uznał zatrudnienia wnioskodawczyni: - od 1 lutego 1983r. do 31 grudnia 1987r. - od 4 stycznia 1988r. do 30 listopada 1991r. - od 2 grudnia 1991r. do 31 marca 2002r. - od 2 maja 2002r. do 31 maja 2002r. - od 14 czerwca 2002r. do 31 lipca 2003r. - od 1 sierpnia 2003r. do 31 grudnia 2004r. - od 1 stycznia 2005r. do 31 grudnia 2008r. Odwołanie od tej decyzji wniosła M. B. . Domagała się jej zmiany poprzez przyznanie jej prawa do rekompensaty. Wskazała, iż w sprawie V U 1321/13, przy ustalaniu jej prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach Sąd Okręgowy w Legnicy uznał jej po odjęciu okresów pobierania zasiłków chorobowych i urlopu bezpłatnego – łącznie 11 lat, 6 miesięcy i 17 dni okresów pracy w szczególnych warunkach. Podniosła, iż decyzja organu rentowego jest błędna bowiem do okresów pracy w szczególnych warunkach uznanych przez sąd doliczyć należy okres pracy w szczególnych warunkach od 1 stycznia 2005r. do 31 grudnia 2014r. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu powołał te same okoliczności, które zostały wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, podkreślając, iż wnioskodawczyni nie udowodniła żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. Sąd ustalił: Wnioskodawczyni M. B. urodziła się (...) Ma prawo do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym od 1 października 2017r. W dniu 31 października 2017r. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do emerytury z rekompensatą. Skarżoną decyzja z 23 listopada 2017r. uzyskało prawo do emerytury, przy czym odmówiono jej prawa do rekompensaty. /bezsporne, a nadto dokumenty z akt ubezpieczeniowych wnioskodawczyni) M. B. w pełnym wymiarze czasu pracy była zatrudniona: 1) w Zespole (...) w J. od 1 lutego 1983r. do 31 grudnia 1987r. (4 lata, 11 miesięcy - na stanowisku: lekarza stażysty, młodszego asystenta oddziału chirurgicznego, asystenta oddziału chirurgicznego. Podczas tego zatrudnienia, w dniu 13 listopada 1986r. uzyskała kwalifikacje w postaci specjalizacji I stopnia w zakresie anestezjologii i intensywnej terapii. Od tego momentu w okresie od 14 listopada 1986r. do 31 grudnia 1987r. sprawowała opiekę anestezjologiczną nad pacjentami przed, w trakcie oraz po przeprowadzeniu zabiegów medycznych, zabezpieczała w tym zakresie również zabiegi na oddziale położniczym, ginekologicznym i wewnętrznym. Sporadycznie była kierowana na izbę przyjęć. Nie istniały w tym okresie odrębne oddziały anestezjologiczne. Lekarze anestezjolodzy byli w tym okresie zatrudniani na oddziałach chirurgicznych. Jest to okres 1 roku, 1 miesiąca i 18 dni), 2) w Zespole (...) w L. – od 4 stycznia 1988r. do 30 listopada 1991r. ( 3 lata, 10 miesięcy i 28 dni) – na stanowisku asystenta. Praca wnioskodawczyni w tym okresie polegała na badaniu pacjentów przez planowanym zabiegiem, celem ustalenia ich stanu, doboru odpowiedniego rodzaju znieczulenia, znieczulaniu na sali operacyjnej, monitorowania stanu pacjentów podczas zabiegu, nadzorowaniu pacjentów w czasie pobytu na sali pooperacyjnej. Poza tym zajmowała się prowadzeniem dokumentacji medycznej oraz znieczulaniem pacjentów przed wykonaniem drobnych zabiegów w gabinecie zabiegowym. 3) w Zespole (...) w J. od 2 grudnia 1991r. do 31 marca 2002r. (10 lat, 4 miesiące) – na stanowisku młodszego asystenta, asystenta działu anestezjologii. Miała urlop bezpłatny w okresie od 1 października 1998r. do 31 grudnia 1998r. (3 miesiące) Łącznie okres wykonywania tej pracy to 10 lat i 1 miesiąc 4) w Zespole (...) w J. od 2 maja 2002r. do 31 maja 2002r. - 1 miesiąc – na stanowisku asystenta działu anestezjologii. 5) w Zespole (...) w J. od 14 czerwca 2002r. do 31 lipca 2003r. (1 rok, 1 miesiąc i 18 dni) – na stanowisku kierownika działu anestezjologii, asystenta działu anestezjologii. Miała urlop bezpłatny od 1 do 14 lipca 2002r. tj. 14 dni. Łącznie okres wykonywania tej pracy w pełnym wymiarze czasu pracy wynosi 1 rok, 1 miesiąc i 4 dni W czasie zatrudnienia w Zakładzie (...) w J. od 2 grudnia 1991r. do 31 lipca 2003r. wykonywała prace lekarza anestezjologa. Znieczulała pacjentów do planowych zabiegów i na ostrych dyżurach. Przygotowywała ich do zabiegów, zapoznawała się z dokumentacją medyczną, badała pacjentów, oceniała czy kwalifikują się oni do znieczulenia i jakiego rodzaju, jakie dawki środków winny zostać im podane. Opiekowała się nimi po zabiegach, w szczególności czy proces ich wybudzenia przebiega prawidłowo. W nagłych przypadkach uczestniczyła w reanimacji i intubacji pacjentów również na innych oddziałach. 6) w (...) w L. od 1 stycznia 2005r. do 28 lutego 2007r. (2 lata i 2 miesiące) na stanowisku lekarza zespołu wyjazdowego specjalistycznego (reanimacyjnego). W omówionych wyżej okresach zatrudnienia wnioskodawczyni miała łącznie 6 miesięcy i 12 dni okresów pobierania zasiłków chorobowych. Dowody: - akta emerytalne: świadectwa pracy, świadectwa pracy w szczególnych warunkach, przebieg zatrudnienia wnioskodawczyni (zestawienie okresów składkowych i nieskładkowych) - akta osobowe wnioskodawczyni: umowy o pracę i aneksy do tych umów, zakresy obowiązków, harmonogramy pracy, podania o zmniejszenie wymiaru czasu pracy, wnioski o urlopy bezpłatne - zeznania świadków: (e-protokół z 25.10.2018r. k.45-46): P. M. 00:05:56-00:12:38; D. W. 00:12:38-00:21:50;) (e-protokół z 24.10.2018r. k.65-66): G. K. 00:06:25-00:11:29, H. S. 00:11:29-00:17:24, A. T. 00:17:14-00:25:50 - wyjaśnienia wnioskodawczyni (e-protokół z 28.10.2018r. jw.): 00:25:50-00:37:15. Sąd zważył: Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (t.jedn.: Dz.U. z 2015.965 ze zm.), rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust. 2). W myśl art. 23 cyt. ustawy, ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę. Rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust. 2). Rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury (a w niniejszej sprawie – prawo do rekompensaty), ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.8.43 ze zm.). Rozporządzenie to stosuje się do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia (§ 1 ust. 1). Z kolei w myśl § 2 ust. 1 tego rozporządzenia – okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną było, czy wnioskodawczyni posiada co najmniej 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach uprawniający ją do rekompensaty w myśl cyt. wyżej przepisów ustawy o emeryturach pomostowych . Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszym postępowaniu, w szczególności zawarte w aktach emerytalnych świadectwa pracy, świadectwa pracy, świadectwa pracy w szczególnych warunkach, przebieg zatrudnienia oraz w aktach osobowych umowy o pracę i aneksy do tych umów, harmonogramy pracy, zakresy obowiązków, wnioski zmniejszenie wymiaru czasu pracy i o urlopu bezpłatne – w powiązaniu z zeznaniami świadków: P. M. , D. W. , G. K. , H. S. i A. T. oraz wyjaśnieniami wnioskodawczyni pozwoliły na uznanie, że spełnia ona warunek posiadania co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Należy bowiem jako takie uznać okresy zatrudnienia wymienione w części ustaleń faktycznych, kiedy wnioskodawczyni opisane prace wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy tj. 1) w Zespole (...) w J. od 14 listopada 1986r. (od momentu uzyskania specjalizacji anestezjologicznej) do 31 grudnia 1987r. - to okres 1 roku, 1 miesiąca i 18 dni), 2) w Zespole (...) w L. – od 4 stycznia 1988r. do 30 listopada 1991r. ( 3 lata, 10 miesięcy i 28 dni 3) w Zespole (...) w J. od 2 grudnia 1991r. do 31 marca 2002r. (10 lat, 4 miesiące) – pomniejszony o okres urlopu bezpłatnego (1.10.1998r.-31.12.1998r.) - łącznie okres wykonywania tej pracy to 10 lat i 1 miesiąc 4) w Zespole (...) w J. od 2 maja 2002r. do 31 maja 2002r. - 1 miesiąc 5) w Zespole (...) w J. od 14 czerwca 2002r. do 31 lipca 2003r. (1 rok, 1 miesiąc i 18 dni) – pomniejszony o okres urlopu bezpłatnego (1.07.2002r.-14.07.2002r.), łącznie okres tej pracy wynosi 1 rok, 1 miesiąc i 4 dni Są to okresy pracy w szczególnej wymienionej w Wykazie A, dziale XII, poz, 1 załącznika do rozporządzenia RM z 7 lutego 1983r. – tj. prace w służbie zdrowia – na oddziałach intensywnej opieki medycznej, anastezjologii, psychiatrycznych i odwykowych, onkologicznych, leczenia oparzeń oraz ostrych zatruć w bezpośrednim kontakcie z pacjentami 6) w (...) w L. od 1 stycznia 2005r. do 28 lutego 2007r. (2 lata i 2 miesiące) . Jest to okres pracy w szczególnej wymienionej w Wykazie A, dziale XII, poz, 4 załącznika do rozporządzenia RM z 7 lutego 1983r. – tj. prace w służbie zdrowia – w zespołach pomocy doraźnej pogotowia ratunkowego oraz medycznego ratownictwa górniczego. Łącznie okresy pracy wnioskodawczyni w szczególnych warunkach wynoszą 18 lat, 5 miesięcy i 5 dni. Należy jeszcze pomniejszyć je o okresy pobierania zasiłków chorobowych tj. o 6 miesięcy i 12 dni. Co ostatecznie daje 17 lat, 10 miesięcy i 23 dni okresów pracy w szczególnych warunkach, o które ujęte są w wykazie A, dziale XII, poz. 1 i 4. Sąd nie uznał pozostałych wnioskowanych okresów, w których wnioskodawczyni zatrudniona była w niepełnym wymiarze czasu pracy. Aby bowiem zaliczyć określone zatrudnienia do okresów pracy w szczególnych warunkach, musi ona być wykonywana jak wyżej wskazano stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponadto nie można było dać wiary wnioskodawczyni i świadkom, którzy twierdzili, iż w okresie przed specjalizacją wykonmywał ona stale, w pełnym wymiarze czasu pracy, samodzielnie i bez pomocy – prace lekarza anestezjologa. Był to okres kiedy uczyła się ona tego zawodu, przypatrywała się pracom anestezjologa, wykonywała je pod nadzorem. Trudno założyć, by pracodawca dopuścił ją do tak odpowiedzialnych czynności, w okresie kiedy nie posiadała do tego kwalifikacji. Nieuznanie tych okresów pozostaje bez znaczenia dla oceny uprawnień wnioskodawczyni do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Pozostały uznany okres uprawnia ją do uzyskania prawa do tego świadczenia, bowiem dalece przekracza wymagane 15 lat. Wobec czego na podstawie art. 477 14 § 2 kpc sąd zmienił zaskarżona decyzje i orzekł jak w sentencji wyroku. SSO Regina Stępień