V U 898/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy odrzucił odwołanie T.K. dotyczące podlegania ubezpieczeniom społecznym, uznając sprawę za prawomocnie osądzone w poprzednim postępowaniu.
T.K. złożył odwołanie do Sądu Okręgowego, domagając się zobowiązania ZUS do wydania decyzji stwierdzającej brak obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym za okres od 2001 do 2007 roku. Sąd uznał odwołanie za niedopuszczalne, wskazując na błędne podstawy prawne i brak sporu z ZUS. Ponadto, sąd stwierdził, że sprawa o podobnym przedmiocie została już prawomocnie osądzona w innej sprawie (VU 1195/12), co stanowiło podstawę do odrzucenia nowego odwołania na mocy art. 199 § 1 pkt. 2 kpc.
T.K. złożył odwołanie do Sądu Okręgowego w Białymstoku, domagając się zobowiązania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do wydania decyzji stwierdzającej brak obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym za okres od września 2001 r. do 31 grudnia 2007 r. Jako podstawę prawną wskazał art. 24 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, argumentując, że w tym okresie prowadził działalność gospodarczą, był rencistą i posiadał umiarkowany stopień niepełnosprawności, a ZUS bezprawnie potrącał mu składki. Sąd Okręgowy uznał odwołanie za niedopuszczalne. Po pierwsze, wskazał na błędy T.K. w powołaniu się na przepisy prawa, w tym nieistniejący punkt w art. 24 ustawy. Po drugie, stwierdził, że nie istniał spór z organem rentowym co do podlegania ubezpieczeniom w podanym okresie, co było warunkiem wydania decyzji. Sąd odwołał się do wcześniejszej decyzji ZUS z 25.04.2012 r. stwierdzającej obowiązek ubezpieczeń od 2008 r. oraz do wyroku Sądu Okręgowego z 28.11.2012 r. oddalającego wcześniejsze odwołanie T.K. w podobnej sprawie (VU 1195/12). Sąd uznał, że nowe odwołanie dotyczyło tej samej kwestii, która została już prawomocnie osądzona, w związku z czym odrzucił je na mocy art. 199 § 1 pkt. 2 kpc.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może zobowiązać organu rentowego do wydania decyzji, jeśli nie istnieje spór co do podlegania ubezpieczeniom, a sprawa o podobnym przedmiocie została już prawomocnie osądzona.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że odwołanie było niedopuszczalne, ponieważ T.K. błędnie powołał się na przepisy i nie wykazał istnienia sporu z ZUS. Ponadto, sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta w innej sprawie, co wyklucza ponowne jej rozpoznanie na mocy art. 199 § 1 pkt. 2 kpc.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie odwołania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. K. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 199 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis nakazujący odrzucenie pozwu, jeśli o to samo roszczenie pomiędzy stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Sąd zastosował go do odrzucenia odwołania.
Pomocnicze
u.s.u.s. art. 24 § 6
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Sąd wskazał, że T.K. błędnie powołał się na ten przepis, gdyż ustęp 6 nie posiada punktów, a sam przepis dotyczy obowiązku zawiadomienia o nienależnie opłaconych składkach, a nie przebiegu ubezpieczenia.
u.s.u.s. art. 38 § 1
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
Przepis określający, że w razie sporu dotyczącego obowiązku ubezpieczeń Zakład wydaje decyzję osobie zainteresowanej oraz płatnikowi składek.
k.p.c. art. 477¹⁴ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący odwołania wniesionego w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istnienia sporu między stronami co do podlegania ubezpieczeniom społecznym w kwestionowanym okresie. Sprawa o podobnym przedmiocie została już prawomocnie osądzona w innej sprawie (VU 1195/12). Nieprawidłowe powołanie się przez odwołującego na przepisy prawa.
Godne uwagi sformułowania
Osoba, która powołuje się na określony przepis teoretycznie powinna znać jego treść. Jest to oczywista nieprawda. Wnioskodawca nie zrozumiał treści uzasadnienia tego wyroku lub nie chce go zaakceptować. Odwołanie od decyzji organu rentowego pełni rolę pozwu.
Skład orzekający
Stanisław Stankiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wskazanie na konieczność istnienia sporu z ZUS do wydania decyzji oraz zastosowanie art. 199 § 1 pkt. 2 kpc w przypadku powtórnego wniesienia odwołania w sprawie już prawomocnie osądzonej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku sporu i powtórnego wniesienia odwołania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest interesująca z perspektywy prawników procesowych i specjalistów od ubezpieczeń społecznych ze względu na proceduralne podstawy odrzucenia odwołania.
“Kiedy ZUS nie musi wydawać decyzji? Sąd wyjaśnia, dlaczego odwołanie zostało odrzucone.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionysygnatura akt V U 898/13 POSTANOWIENIE dnia 22 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie Przewodniczący SSA w SO Stanisław Stankiewicz Protokolant Anna Matwiejuk po rozpoznaniu w dniu 08 lipca 2013 r. w Białymstoku na rozprawie sprawy T. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o wydanie decyzji w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu za okres od 10 września 2001 r. do 31 grudnia 2007 r. na skutek odwołania T. K. postanawia : odrzucić odwołanie Sygn. Akt VU 898/13 UZASADNIENIE T. K. w dniu 27 maja 2013 r. zwrócił się do Sądu Okręgowego w Białymstoku o zobowiązanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do wydania decyzji stwierdzającej brak obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym w okresie od września 2001 r. do 31 grudnia 2007 r. . Jako podstawę prawną takiego żądania wskazał art. 24 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z 13.10.1998 r. „ 6 b punkt 4 ” Wyjaśnił, że w podanym wyżej okresie prowadził działalność gospodarczą, był rencistą i posiadał umiarkowany stopień niepełnosprawności. W przeszłości wiele razy monitował ZUS w sprawie braku ubezpieczenia w latach 2001 – 2007. Nie odnosiło to jednak skutku Organ rentowy bezprawnie potrąca mu składki na ubezpieczenie, co wynika z decyzji z 27.01.2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. nie zajął żadnego stanowiska w sprawie. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: odwołanie T. K. jest niedopuszczalne. Osoba, która powołuje się na określony przepis teoretycznie powinna znać jego treść. T. K. nie zna treści art. 24 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych gdyż ustęp 6 tego przepisu nie ma żadnego punktu. Poza tym dotyczy on obowiązku zawiadomienia przez Zakład płatnika o kwocie nienależnie opłaconych składek, a nie przebiegu ubezpieczenia. Stosownie do brzmienia art. 38 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w razie sporu dotyczącego obowiązku ubezpieczeń Zakład wydaje decyzję osobie zainteresowanej oraz płatnikowi składek. T. K. w sposób nieudolny usiłował przedstawić, że jest w sporze z O/ZUS co do podlegania ubezpieczeniom społecznym w latach 2001 – 2007. Jest to oczywista nieprawda. Organ rentowy decyzją z dnia 25.04.2012 r. (k-30 akt VU 1195/12) stwierdził, że z tytułu prowadzenie pozarolniczej działalności podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 1.01.2008 r. do 22.05.2011 r. Dokument ten znajduje się w sprawie z wniosku T. K. o zobowiązanie Zakładu do wydania decyzji stwierdzającej brak obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym od 10.09.2001 r. do 31.12.2007 r. Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 28.11.2012 r. oddalił jego odwołanie. Wnioskodawca nie zrozumiał treści uzasadnienia tego wyroku lub nie chce go zaakceptować. Do kolejnego odwołania dołączył kserokopię swego wniosku z dnia 9.03.2013 r. oraz odpowiedzi O/ZUS z 18.03.2013 r. Organ rentowy w sposób jednoznaczny odmówił wydania decyzji z powodu braku sporu co do przebiegu ubezpieczenia w latach 2001 – 2007. Zgodnie z treścią art. 477 14 § 1 kpc jeśli odwołanie wniesiono w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy, Sąd w razie uwzględnienia odwołania zobowiązuje organ rentowy do wydania decyzji w określonym terminie lub orzeka co do istoty sprawy. W judykaturze przyjmuje się, że odwołanie od decyzji organu rentowego pełni rolę pozwu. Ustawodawca nałożył na Sąd - na mocy art. 199 § 1 pkt.2 kpc – obowiązek odrzucenia pozwu jeśli o to samo roszczenie pomiędzy stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. T. K. chciał ukryć przed sądem , że był stroną w sprawie VU 1195/12. Ponieważ nie udało mu się to Sąd uznał, iż zasadność jego żądania została już prawomocnie rozstrzygnięta i dlatego oddalił nowe odwołanie na mocy art. 199 § 1 pkt. 2 kpc .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI