V U 89/24

Sygn. akt V U 89/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Wiesław Jakubiec Protokolant : sekretarz sądowy Izabela Niedobecka-Kępa po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 roku w Rybniku na rozprawie sprawy z odwołania J. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 19 lutego 2024 roku nr (...) z dnia 28 lutego 2024 roku nr (...) o zasiłek chorobowy 1. umarza postępowanie z odwołania od decyzji z dnia 19 lutego 2024 roku, 2. zmienia zaskarżoną decyzję z dnia 28 lutego 2024 roku w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu J. P. prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 3.02.2024 r. do 16.02.2024 r. z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika (...) M. P. w P. , 3. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz ubezpieczonego kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, 4. przyznaje od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Rybniku na rzecz ubezpieczonego kwotę 82,31 zł (osiemdziesiąt dwa złote 31/100) tytułem zwrotu utraconego dochodu. Sygn. akt V U 89/24 UZASADNIENIE Decyzją z 19 lutego 2024 roku, o nr (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu J. P. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 20 stycznia 2024 roku do 16 lutego 2024 roku z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) M. P. w P. . W uzasadnieniu organ wskazał, że ubezpieczony w dniu 2 lutego 2024 roku poinformował Centrum Kontaktów Klientów, że w okresie od 2 lutego 2024 roku do 9 lutego 2024 roku będzie przebywać w J. . Według organu ubezpieczony wykorzystywał zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem, w związku z czym prawo do zasiłku chorobowego za ww. okres nie w przysługuje. Decyzją z 28 lutego 2024 roku, nr (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. zmienił decyzję ZUS z 19 lutego 2024 roku, nr (...) , w ten sposób, że odmówił ubezpieczonemu J. P. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 3 lutego 2024 roku do 16 lutego 2024 roku z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) M. P. w P. . W uzasadnieniu wskazał, że w okresie od 20 stycznia 2024 roku do 2 lutego 2024 roku ubezpieczony był uprawniony do wynagrodzenia za czas choroby, a nie do zasiłku chorobowego zgodnie z art. 92 k.p. w związku z czym rozstrzygnięcie kwestii związanej z prawidłowością wykorzystywania zwolnienia lekarskiego leży w gestii zakładu pracy a nie organu. W odwołaniach od decyzji z 19 lutego 2024 roku i od decyzji z 28 lutego 2024 roku ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji i przyznanie prawa do zasiłku chorobowego za okres od 3 lutego 2024 roku do 16 lutego 2024 roku. W uzasadnieniu wskazał, że podczas zwolnienia lekarskiego był poddany zabiegowi uwolnienia więzadła nadgarstka prawej ręki, następnie prawej ręki i nie podejmował żadnej pracy zarobkowej. Podniósł, że wyjazd do J. był podyktowany zaleceniem lekarza pediatry w związku z chorobą córki ubezpieczonego. Dodał, że lekarz prowadzący, nie widział przeciwskazań do wyjazdu, co więcej potwierdził, że taki pobyt wpłynie pozytywnie na proces leczenia i rekonwalescencję. Podniósł, że informował pracodawcę o wyjeździe, który nie zgłosił zastrzeżeń oraz organ rentowy. W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie i podtrzymał wcześniejsze twierdzenia. Podczas rozprawy w dniu 24 kwietnia 2024 roku ubezpieczony cofnął odwołanie od decyzji z dnia 19.02.20204 r. , dodatkowo wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego i kosztów stawiennictwa ubezpieczonego w Sądzie podczas rozprawy w dniu 24 kwietnia 2024 roku. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony J. P. od 2011 roku jest zatrudniony w (...) M. P. w P. na stanowisku mechanika i z tego tytułu podlegał ubezpieczeniom społecznym. Ubezpieczony w okresie od 1 grudnia 2023 roku do 19 stycznia 2024 roku, od 20 stycznia 2024 roku do 16 lutego 2024 roku, od 17 lutego 2024 roku do 29 lutego 2024 roku był niezdolny do świadczenia pracy w powodu choroby- ciaśni nadgarstka. 1 grudnia 2023 roku została u ubezpieczonego przeprowadzone operacji prawej ręki w związku z ww. schorzeniem, a 10 stycznia 2024 roku została przeprowadzona operacji lewej ręki. Ubezpieczony podczas zwolnienia lekarskiego mógł chodzić, jedynym zaleceniem lekarza było nie przeciążanie rąk do 2 tygodni od wykonanego zabiegu, gdyż czucie w palcach po zabiegu było inne niż uprzednio. W ramach rehabilitacji, u ubezpieczonego zastosowano ćwiczenia indywidualne, rehabilitację manualną, ultradźwięki i laser. U ubezpieczonego ruch był wskazany celem szybkiego odzyskania zdolności do pracy. Rekonwalescencja przebiegała u ubezpieczonego pomyślnie. Ubezpieczony był niezdolny do świadczenia pracy przez okres 3 miesięcy, ponieważ charakter pracy (mechanik) nie pozwalał na szybszy powrót do pracy. Największym obciążeniem w przypadku schorzenia ciaśni kanału nadgarstka prawego i lewego jest wykonywanie precyzyjnych ruchów. Standardowo po zabiegu cieśni nadgarstka pacjent powinien przebywać na rehabilitacji 3 miesiące. W trakcie przebywania przez ubezpieczonego na zwolnieniu lekarskim, zachorowała jego córka, której lekarz pediatra zalecił jej wyjazd nad morze ( J. ), gdzie trzeba było ją zawieźć. Ubezpieczony przed wyjazdem, skontaktował się z lekarzem prowadzącym, który nie widział przeciwskazań do jego wyjazdu oraz z pracownikiem organu rentowego. Wyjazd rozpoczął się 2 lutego 2024 roku. Ubezpieczony prowadził samochód, gdyż jego żona była w ciąży i nie było wskazane by prowadziła. Wyjazd u ubezpieczonego nie spowodował pogorszenia stanu zdrowia (ubezpieczony wrócił do pracy zaraz po powrocie z tego wyjazdu i mając okres rehabilitacji krótszy o 3 miesiące niż zazwyczaj to się dzieje w przypadku takich operacji). Konsekwencją wyjazdu była poprawa jego stanu psychicznego albowiem ubezpieczony na charakter pracoholika i bezczynność źle na niego wpływała. Decyzją z 19 lutego 2024 roku, o nr (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 20 stycznia 2024 roku do 16 lutego 2024 roku z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) M. P. w P. . Decyzją z 28 lutego 2024 roku, nr (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. zmienił decyzję ZUS z 19 lutego 2024 roku, nr (...) , w ten sposób, że odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 3 lutego 2024 roku do 16 lutego 2024 roku z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) M. P. w P. . Dowód: akta organu rentownego: korespondencja mailowa, pismo ZUS z 02.02.2024 r., wyjaśnienia ubezpieczonego, protokół kontroli z 19.02.2024 r., decyzja ZUS z 19.02.2024 r., decyzja zamienna ZUS z 28.02.2024 r., zestawienie wybranego ubezpieczenia, nadto w aktach sprawy zeznania świadka J. C. k. 21v, przesłuchanie ubezpieczonego k. 21v-22 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci w/w dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w oparciu o przesłuchanie ubezpieczonego i zeznanie świadka J. C. (lekarza prowadzącego ubezpieczonego), które wraz z dowodami z dokumentów tworzyły spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy. Sąd zważył co następuje: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego (Dz,. U. z 2021 r. poz. 1133) w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Zgodnie z art. 68 ww. ustawy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, są uprawnieni do kontrolowania ubezpieczonych co do prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem oraz są upoważnieni do formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. ustawy, ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Sąd podzielił stanowisku Sądu Najwyższego, który wskazał, że regulacja z art. 17 ust. 1 ustawy z 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa nie jest oparta na egzemplifikacji przypadków, w których ubezpieczony traci prawo do zasiłku chorobowego. Nie można więc przyjąć, że każdy wyjazd za granicę w okresie niezdolności do pracy oraz każda podróż samolotem pozbawia ubezpieczonego prawa do zasiłku, gdyż tak stanowcza (kategoryczna) norma z tej regulacji nie wynika. Innymi słowy nie każda podróż samolotem i pobyt za granicą są równoznaczne z wykorzystywaniem zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia. Ustawa nie stanowi wszak wprost, że w takiej sytuacji ubezpieczony traci prawo do zasiłku. Wyjątek od zasady prawa do zasiłku w okresie chorobowej niezdolności do pracy wynika zatem z wykładni i stosowania art. 17 ust. 1 ustawy w indywidualnej sprawie ubezpieczonego. (Wyrok SN z 17.01.2024 r., sygn. I USKP 93/22) Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż ubezpieczony nie utracił prawa do zasiłku chorobowego za okres wskazany w decyzji. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że ubezpieczony był niezdolny do pracy w okresie od 1 grudnia 2023 roku do 19 stycznia 2024 roku, od 20 stycznia 2024 roku do 16 lutego 2024 roku, od 17 lutego 2024 roku do 29 lutego 2024 roku z powodu konieczności operacji cieśni nadgarstka w obu rękach. Ubezpieczony miał przeprowadzone dwie operacje, jedna była przeprowadzona w dniu 1 grudnia 2023 roku, a druga w dniu 10 stycznia 2024 roku. Z zeznań świadka J. C. , która była lekarzem prowadzącym ubezpieczonego wynika, że ubezpieczony podczas zwolnienia lekarskiego mógł się poruszać, chodzić. Przeciwskazaniem była nadmierne wykonywanie ruchów rąk, przy czym zasadniczo tylko przez okres 2 tygodni po zabiegu ubezpieczony miał ograniczyć przeciążanie konkretnej ręki. Z uwagi, iż ubezpieczony na co dzień wykonuje zawód mechanika (precyzyjna prac rękami, duże obciążanie rąk) , nie mógł w spornym okresie świadczyć pracy. Zwolnienia lekarskie z powodu operacji cieśni nadgarstka trwają zwykle 3 miesiące. W przypadku ubezpieczonego pomimo, że operacje dotyczyły (w odstępach czasowych) dwóch rąk, ubezpieczony ostatecznie wykorzystał tylko 3 miesięczny okres zasiłkowy. Należy także wskazać, ze ubezpieczonemu bardzo zależało na powrocie do pracy, intensywnie się rehabilitował, a rekonwalescencja przebiegała pomyślnie. Co więcej ruch u ubezpieczonego był wskazany celem szybszego powrotu do zdrowia. Ubezpieczony w trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim wyjechał nad morze z córką, która zachorowała i zalecony był przez lekarza pediatrę taki wyjazd i tylko powód mógł ją zawieźć. Ubezpieczony dołożył wszelkich starań by zapobiec pogorszeniu się swojego stanu zdrowia i powiadomić o wyjeździe. W pierwszej kolejności skonsultował się z lekarzem prowadzącym, który nie widział przeciwskazań na wyjazd, nadto sugerował, że wyjazd ten poprawi ubezpieczonego zdrowie psychiczne. Kolejno ubezpieczony skontaktował się z ZUS i poinformował, że przez okres od 2 lutego 2024 roku do 16 lutego 2024 roku będzie przebywać w J. . Biorąc pod uwagę całokształt sprawy, Sąd nie dopatrzył się zatem nieprawidłowości przy wykorzystywaniu przez ubezpieczonego zwolnienia lekarskiego, co więcej wyjazd ten nie tylko nie pogorszył stanu zdrowia ubezpieczonego ale przyczynił się do jego poprawy. W krótkim okresie czasu po powrocie z tego wyjazdu ubezpieczony powrócił do pracy, nie przedłużał zwolnienia lekarskiego, które termin zakończenia wyznaczony był na 16.02.2024 r. W pkt 1 wyroku Sąd umorzył postępowanie z odwołania od decyzji ZUS z 19 lutego 2024 roku o nr (...) albowiem ubezpieczony cofnął odwołanie. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu J. P. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 3 lutego 2024 roku do 16 lutego 2024 roku z ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) M. P. w P. (pkt 2 wyroku). Z kolei na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 98 §1 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania Sąd zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz ubezpieczonej kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienie się orzeczenia (pkt 3 wyroku). Zgodnie z art. 91 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych w przypadku gdy obowiązujące przepisy przewidują przyznanie należności stronie w związku z jej udziałem w postepowaniu, należności te przyznaje się w wysokości przewidzianej dla świadka. Zgodnie z art. 86 cytowanej ustawy świadkowi przysługuje zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa na wezwanie sądu (ust. 1). Wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach sądowych przyznaje się świadkowi w wysokości jego przeciętnego dziennego zarobku lub dochodu. W przypadku świadka pozostającego w stosunku pracy przeciętny dzienny utracony zarobek oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu należnego pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego za urlop. (ust. 2). Górną granicę tych należności stanowi równowartość 4,6% kwoty bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa. Wysokość kwoty bazowej w 2019 roku wynosi 1.789,42 zł. Górna granica należności świadka tytułem wynagrodzenia za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach sądowych wynosi zatem 82,31 zł (= 1.789,42 zł x 4,6%). W świetle powyższych przepisów Sąd w pkt 4 wyroku, przyznał od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Rybniku na rzecz ubezpieczonego kwotę 82,31 zł, tytułem zwrotu utraconego dochodu. Sędzia Wiesław Jakubiec