V U 731/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił decyzję ZUS, ustalając, że ubezpieczona nie jest zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranej renty rodzinnej w części odpowiadającej świadczeniu dla jednej osoby (dziecka), ale musi zwrócić różnicę wynikającą z pobierania świadczenia jako dla dwóch osób.
Sąd Okręgowy rozpatrzył odwołanie I. D. od decyzji ZUS nakazującej zwrot nienależnie pobranej renty rodzinnej. ZUS domagał się zwrotu łącznej kwoty ponad 13 000 zł za okresy od września 2015 r. do listopada 2016 r. Ubezpieczona twierdziła, że nie była pouczona o warunkach pobierania świadczenia przy osiąganiu przychodów. Sąd ustalił, że I. D. była prawidłowo pouczona, jednak zmienił decyzję ZUS, uznając, że ubezpieczona nie musi zwracać kwoty odpowiadającej świadczeniu dla jednej osoby (małoletniej córki), ale musi zwrócić różnicę między świadczeniem dla dwóch osób a świadczeniem dla jednej osoby.
Sąd Okręgowy w Kaliszu rozpoznał odwołanie I. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., która nakazywała zwrot nienależnie pobranego świadczenia – renty rodzinnej. Organ rentowy zobowiązał ubezpieczoną do zwrotu kwoty 1297,65 zł za okres od września do października 2015 r. oraz 11700,62 zł za okres od stycznia do listopada 2016 r. Odwołująca domagała się zmiany decyzji, argumentując brak pouczenia o warunkach pobierania świadczenia przy osiąganiu przychodów. Sąd ustalił, że I. D. (ur. 1968) ubiegała się o rentę rodzinną po zmarłym mężu J. D. (zmarłym 23.08.2015 r.) wraz z małoletnią córką D. D. Wniosek o rentę zawierał oświadczenie o osiąganiu przychodów powodujących zmniejszenie świadczenia. Decyzją z 16.10.2015 r. przyznano rentę rodzinną dla dwóch osób, zawierając szczegółowe pouczenia o warunkach pobierania świadczenia i obowiązku informowania o przychodach. W kwietniu 2017 r. I. D. wniosła o wyłączenie jej z grona osób pobierających rentę, a od maja 2017 r. renta została przyznana tylko dla małoletniej córki. Organ rentowy, po rozliczeniu przychodów I. D., ustalił kwoty nienależnie pobranego świadczenia. Sąd, powołując się na art. 138 ustawy o emeryturach i rentach, stwierdził, że ubezpieczona była prawidłowo pouczona i pobrała nienależne świadczenie. Jednakże, sąd zmienił decyzję ZUS, stosując orzecznictwo Sądu Najwyższego, które dopuszcza możliwość przyjęcia, że kwoty podlegające zwrotowi to różnica między świadczeniem dla dwóch osób a świadczeniem dla jednej osoby. W związku z tym, I. D. nie jest zobowiązana do zwrotu kwoty 10211,19 zł (odpowiadającej świadczeniu dla jednej osoby), ale musi zwrócić kwotę 2787,08 zł (różnicę między świadczeniem dla dwóch a jedną osobą). Sąd oddalił odwołanie w pozostałym zakresie i nie obciążył organu rentowego kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sąd ustalił, że osoba ta jest zobowiązana do zwrotu kwoty stanowiącej różnicę między świadczeniem wypłaconym dla dwóch osób a świadczeniem należnym dla jednej osoby (dziecka), a nie całej kwoty pobranej jako świadczenie dla dwóch osób.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na art. 138 ustawy o emeryturach i rentach, który nakazuje zwrot nienależnie pobranych świadczeń. Jednakże, stosując orzecznictwo Sądu Najwyższego, sąd uznał, że w przypadku, gdy świadczenie było wypłacane dla dwóch osób (dorosłego i dziecka), a powinno być dla jednej (dziecka), kwotą nienależnie pobraną jest jedynie różnica między tymi kwotami, a nie cała kwota wypłacona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana decyzji ZUS w części i oddalenie odwołania w pozostałym zakresie
Strona wygrywająca
I. D. (w części)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. D. | osoba_fizyczna | odwołująca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. | instytucja | organ rentowy |
| D. D. | osoba_fizyczna | beneficjent renty rodzinnej (małoletnia córka) |
Przepisy (4)
Główne
u.e.r. FUS art. 138
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Osoba, która pobrała nienależne świadczenia, zobowiązana jest do ich zwrotu, za okres 3 lat wstecz w sytuacji nie powiadomienia organu o okolicznościach powodujących ustanie, zawieszenie, wstrzymanie prawa do świadczeń. Za nienależne świadczenie uważa się świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ich wstrzymanie, jeżeli ubezpieczony był pouczony o powyższych okolicznościach i obowiązku informowania o nich oraz świadczenia wypłacone na podstawie świadomego wprowadzenia w błąd organu rentowego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 477¹⁴ § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd zmienia zaskarżoną decyzję, jeśli uzna odwołanie za uzasadnione w części.
k.p.c. art. 477¹⁴ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd oddala odwołanie, jeśli uzna je za bezzasadne.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może zasądzić od strony przegrywającej wyższą lub niższą kwotę niż należna na rzecz kosztów postępowania lub nie obciążać strony kosztami w ogóle.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd zastosował wykładnię celowościową i orzecznictwo SN, pozwalające na ustalenie, że kwota nienależnie pobranego świadczenia to różnica między świadczeniem dla dwóch osób a świadczeniem dla jednej osoby.
Odrzucone argumenty
Argument odwołującej o braku pouczenia o warunkach pobierania świadczenia przy osiąganiu przychodów został przez sąd uznany za nieuzasadniony w kontekście całkowitego zwolnienia z obowiązku zwrotu.
Godne uwagi sformułowania
W przypadku, gdyby odwołująca postępowała prawidłowo, nie wskazała siebie jako osoby uprawnionej do renty rodzinnej, świadczenie wypłacane byłoby dla małoletniego dziecka w wysokości niższej o 5%. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano na możliwość przyjęcia, iż w istocie kwoty, które nie powinny być wypłacone przez organ rentowy to kwoty odpowiadające różnicy w wysokości świadczenia dla dwóch osób i dla jednej osoby.
Skład orzekający
Marzena Głuchowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości nienależnie pobranego świadczenia rentowego w przypadku pobierania go przez dwie osoby, gdy należało się dla jednej, oraz w kontekście prawidłowości pouczenia przez organ rentowy."
Ograniczenia: Orzeczenie opiera się na konkretnym stanie faktycznym i orzecznictwie SN, które może być różnie interpretowane w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nienależnie pobranych świadczeń z ZUS i pokazuje, jak sąd może modyfikować decyzje organu rentowego w oparciu o orzecznictwo, co jest interesujące dla osób objętych systemem ubezpieczeń społecznych.
“Czy musisz zwracać całą rentę rodzinną, jeśli ZUS popełnił błąd w wyliczeniu?”
Dane finansowe
WPS: 13 000 PLN
zwrot nienależnie pobranego świadczenia (częściowo uchylony): 10 211,19 PLN
zwrot nienależnie pobranego świadczenia (zasądzony): 2787,08 PLN
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V U 731/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Marzena Głuchowska Protokolant prot. sądowy M. P. po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. w Kaliszu odwołania I. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 12 lipca 2017 r. Nr (...) w sprawie I. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o zwrot nienależnie pobranego świadczenia 1. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 12 lipca 2017 r. znak (...) i ustala, iż odwołująca I. D. nie jest zobowiązana do zwrotu pobranego świadczenia – renty rodzinnej za okres od 1 września 2015 r. do 30 września 2015 r. i od 1 stycznia 2016 r. do 30 listopada 2016 r. w łącznej kwocie 10211,19 (dziesięć tysięcy dwieście jedenaście 19/100) złotych 2. oddala odwołanie w pozostałym zakresie, czyli co do kwoty 2787,08 ( dwa tysiące siedemset osiemdziesiąt siedem 8/100) złotych 3. nie obciąża organu rentowego kosztami postępowania UZASADNIENIE Decyzją z dnia 12.07.2017 znak (...) organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. zobowiązał odwołującą I. D. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia - renty rodzinnej za okres od 01.09. 2015 r. do 30.09.2015 r. w łącznej kwocie 1297,65 zł. oraz za okres od 01.01.2016 r. do 30.11.2016 r. w łącznej kwocie 11700,62 zł Od powyższej decyzji odwołanie złożyła I. D. , domagając się zmiany decyzji i zaniechania żądania zwrotu renty rodzinnej wobec braku pouczenia o warunkach pobierania świadczenia. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił i zważył co następuje. Odwołująca I. D. jest rocznik 1968. We wrześniu 2015 r. sporządzony został wniosek o przyznanie renty rodzinnej po J. D. zmarłym dnia 23.08.2015 r. Jako osoby ubiegające się o rentę rodzinną wskazano żonę I. D. oraz małoletnią córkę D. D. (1) urodzoną dnia (...) We wniosku w punkcie 8 oświadczenia małżonka ubiegającego się o rentę rodzinną co do sytuacji zawodowej wymienionej osoby zakreślono punkt dotyczący osiągania przychodów powodujących zmniejszenie wysokości świadczenia. W punkcie tym znajduje się odesłanie do informacji zawartych w punkach 13-16 formularza wniosek o rentę rodzinną ZUS Ro-2.W protokole bez daty, na stronie 19 akt rentowych wpiętym po dokumencie, który wpłynął w dniu 03.10.2015 r. wskazano, iż uzgodniono z odwołującą, iż pobiera przychody. Decyzją z dnia 16.10.2015 r. odwołującej przyznano rentę rodzinną dla dwóch osób: I. i D. poczynając od dnia 23.08.2015 r. W decyzji zawarto szczegółowe pouczenia co do warunków osiągania przychodu w przypadku pobierania renty rodzinnej, co do warunków zmniejszania lub zawieszania pobieranej renty rodzinnej oraz co do obowiązku informowania o kwotach osiąganego przychodu do lutego następnego roku. W kwietniu 2017 r. odwołująca wiosła o wyłączenie jej z grona osób pobierających rentę rodzinną. Od dnia 01.05.2017 r. rentę rodzinną przyznano dla małoletniej D. . Także do tego pisma dołączono dane o osiągniętych przez I. D. przychodach od sierpnia do grudnia 2015 r., w 2016 r., w styczniu, lutym i marcu 2017 r. W związku z powyższą informacją organ rentowy dokonał miesięcznego rozliczenia renty rodzinnej I. D. i ustalił przekroczenie dopuszczalnych granic przychodu i ustalenie, iż w przypadku wpłaty za 2015 r. kwoty 1046,16 zł, nienależne świadczenie wynosić będzie 1297,65 zł, co do roku 2016 – dokonania wpłaty 2298,23 zł, nienależne świadczenie wynosić będzie 11700,62 zł. Organ rentowy stwierdził istnienie nienależnie pobranego świadczenia za okres od 01.09. 2015 r. do 30.09.2015 r. w łącznej kwocie 1297,65 zł. oraz za okres od 01.01.2016 r. do 30.11.2016 r. w łącznej kwocie 11700,62 zł. W przypadku, gdyby renta rodzinna przysługiwała dla jednej osoby – małoletniego dziecka, różnica świadczenia w spornym okresie wyniosłaby łączną kwotę – 2787,08 zł. Zgodnie z art. 138 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr z 2017 r. poz. 1383 ) osoba, która pobrała nienależne świadczenia zobowiązana jest do ich zwrotu i to za okres 3 lat wstecz w sytuacji nie powiadomienia organu o okolicznościach powodujących ustanie, zawieszenie, wstrzymanie prawa do świadczeń. Za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ich wstrzymanie, jeżeli ubezpieczony był pouczony o powyższych okolicznościach i obowiązku informowania o nich oraz świadczenia wypłacone na podstawie świadomego wprowadzenia w błąd organu rentowego. Za nienależne świadczenie uważa się także świadczenie wypłacone z przyczyn niezależnych od organu rentowego osobie innej niż wskazana w decyzji organu rentowego. Odwołująca pobrała rentę rodzinną wyliczoną w kwotach jak dla dwóch osób. Odwołująca osiągała przychody w granicach powodujących zmniejszenie lub zwieszenie prawa do świadczenia. Odwołująca była prawidłowo pouczona o warunkach pobierania świadczenia w sytuacji osiągania przychodu, o obowiązku poinformowania organu rentowego o osiąganiu przychodu i o warunkach zmniejszania świadczenia w sytuacji osiągania przychodu. Odwołująca pobrała więc nienależne świadczenie, które podlega zwrotowi. Pozostaje do ustalenia kwota, która podlega zwrotowi. W sytuacji, gdyby odwołująca postępowała prawidłowo, nie wskazała siebie jako osoby uprawnionej do renty rodzinnej, świadczenie wypłacane byłoby dla małoletniego dziecka w wysokości niższej o 5%. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano na możliwość przyjęcia, iż w istocie kwoty, które nie powinny być wypłacone przez organ rentowy to kwoty odpowiadające różnicy w wysokości świadczenia dla dwóch osób i dla jednej osoby. Stąd zaskarżona decyzja podlegała zmianie przez ustalenie iż odwołująca nie jest zobowiązana do zwrotu kwot odpowiadających kwotom świadczenia przysługującego dla małoletniego dziecka jako jednej osoby uprawnionej do świadczenia, czyli kwoty 10211,19 zł. W tym zakresie orzeczono w myśl art. 477 14 § 2 kpc . Natomiast odwołująca powinna zwrócić kwoty odpowiadające różnicy pomiędzy świadczeniem dla dwóch osób i dla jednej osoby czyli kwotę 2787,08 zł. Odwołanie w tej części jako bezzasadne podlegało oddaleniu w myśl art. 477 14 § 1 kpc . Organ rentowy nie powinien ponosić kosztów postępowania z uwagi na charakter sprawy i treść rozstrzygnięcia po myśli art. 102 kpc . SSO Marzena Głuchowska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI