V U 655/18

Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w LegnicyLegnica2019-05-08
SAOSubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚredniaokręgowy
emeryturawarunki szczególneZUSstaż pracyrolnictwotraktorzystaubezpieczenia społeczne

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS odmawiającej prawa do emerytury w obniżonym wieku, uznając, że praca traktorzysty wykonującego prace polowe nie jest pracą w szczególnych warunkach.

Wnioskodawca H.H. odwołał się od decyzji ZUS, która odmówiła mu prawa do emerytury w obniżonym wieku, kwestionując uznanie okresów pracy jako kierowcy ciągnika za pracę w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy, analizując przepisy dotyczące emerytur z tytułu pracy w warunkach szczególnych, ustalił, że praca wnioskodawcy polegająca na wykonywaniu prac polowych jako traktorzysta, mimo świadectw pracy w szczególnych warunkach, nie spełnia definicji pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów, ponieważ dotyczy rolnictwa, a nie branż wymienionych w odpowiednich wykazach (np. transport).

Wnioskodawca H.H. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L., która odmówiła mu prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie uznał za pracę w warunkach szczególnych okresów zatrudnienia wnioskodawcy jako kierowcy ciągnika w różnych przedsiębiorstwach, wskazując na nieprawidłowe zapisy w dokumentach i charakter wykonywanych prac polowych. Sąd Okręgowy w Legnicy, rozpoznając sprawę, ustalił, że wnioskodawca spełniał wymogi dotyczące wieku i ogólnego stażu pracy (25 lat składkowych i nieskładkowych), a także złożył wniosek o przekazanie środków z OFE na dochody budżetu państwa. Kluczową kwestią sporną było jednak udowodnienie wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Sąd, opierając się na przepisach ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., przeanalizował charakter pracy wnioskodawcy. Mimo że wnioskodawca wykonywał prace polowe jako kierowca ciągnika, a pracodawcy wystawili świadectwa pracy w szczególnych warunkach, sąd uznał, że prace te nie kwalifikują się jako praca w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów. Sąd podkreślił, że prace polowe kierowcy ciągnika są typowe dla rolnictwa i nie są tożsame z pracami w szczególnych warunkach w transporcie, które są wymienione w odpowiednich wykazach. Zarządzenia resortowe mają jedynie charakter interpretacyjny i nie mogą stanowić samodzielnej podstawy prawnej. W związku z tym, że wnioskodawca nie wykazał wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach, sąd oddalił jego odwołanie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, praca kierowcy ciągnika wykonującego prace polowe, typowe dla rolnictwa, nie jest pracą w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów, nawet jeśli pracodawca wystawił świadectwo pracy w szczególnych warunkach, ponieważ nie odpowiada ona wykazom prac w szczególnych warunkach przypisanym do konkretnych branż.

Uzasadnienie

Sąd analizował przepisy dotyczące pracy w szczególnych warunkach, wskazując, że muszą one być wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a także muszą być przypisane do konkretnej branży i wykazu prac. Prace polowe kierowcy ciągnika, choć mogą być uciążliwe, nie są tożsame z pracami w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów, które dotyczą innych branż (np. transportu) lub specyficznych stanowisk.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie odwołania

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.

Strony

NazwaTypRola
H. H.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (6)

Główne

u.e.r.f.u.s. art. 184

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Określa warunki nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku dla ubezpieczonych urodzonych po 31 grudnia 1948 r., w tym wymóg posiadania określonego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

u.e.r.f.u.s. art. 32 § 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Dotyczy prawa do emerytury w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, z odwołaniem do przepisów dotychczasowych.

r.w.w.e. art. 4

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

Określa warunki nabycia prawa do emerytury dla pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, w tym wymóg wieku 60 lat dla mężczyzn i 25 lat ogólnego stażu pracy, z czego co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Pomocnicze

r.w.w.e. art. 2 § 1-2

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

Definiuje okresy pracy uzasadniające prawo do świadczeń jako okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

r.p.o.ś.e.r. art. 22

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń

Pozwala na udowodnienie okresów zatrudnienia zeznaniami świadków, gdy zainteresowany nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy, jednak ograniczenia dowodowe dotyczą postępowania przed organami rentowymi, a przed sądami można stosować wszelkie środki dowodowe.

k.p.c.

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd pracy może stosować wszelkie środki dowodowe przewidziane w kodeksie do udowadniania okoliczności mających wpływ na prawo do świadczeń.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Praca kierowcy ciągnika wykonującego prace polowe nie jest pracą w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów, ponieważ nie odpowiada wykazom prac przypisanym do konkretnych branż. Zarządzenia resortowe mają jedynie charakter interpretacyjny i nie mogą stanowić samodzielnej podstawy prawnej do przyznania emerytury w obniżonym wieku.

Odrzucone argumenty

Praca wnioskodawcy jako kierowcy ciągnika, wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, powinna być uznana za pracę w szczególnych warunkach na podstawie świadectw pracy. Prace polowe wykonywane przez traktorzystę kwalifikują się do prac w szczególnych warunkach na podstawie odpowiednich wykazów.

Godne uwagi sformułowania

Prace polowe kierowcy ciągnika nie są tożsame z pracami w szczególnych warunkach w transporcie, ponieważ różny jest stopień narażenia osób wykonujących te prace na ekspozycję czynników szkodliwych dla zdrowia w tych branżach. Na gruncie rozporządzenia, można mówić tylko o pracy na stanowiskach, kwalifikowanych jako praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, która jest wymieniona w konkretnym dziale wykazu i który jest przypisany do konkretnej branży przemysłu.

Skład orzekający

Regina Stępień

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących pracy w szczególnych warunkach dla pracowników rolnictwa, zwłaszcza traktorzystów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika rolnictwa i interpretacji przepisów sprzed 2000 roku. Może być mniej relewantne dla nowszych okresów zatrudnienia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i ubezpieczeń społecznych ze względu na szczegółową analizę przepisów dotyczących pracy w szczególnych warunkach i ich stosowania do specyficznych zawodów.

Czy praca traktorzysty to praca w szczególnych warunkach? Sąd wyjaśnia.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V U 655/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2019 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant : star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2019 r. w Legnicy sprawy z wniosku H. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania H. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 19 września 2018 r. znak (...) oddala odwołanie SSO Regina Stępień Sygn. akt VU 655/18 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19 września 2019r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy H. H. prawa do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie udowodnił żadnego okresów pracy w warunkach szczególnych wobec wymaganych 15 lat. Organ rentowy nie uznał wnioskodawcy za pracę w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w (...) Ś. od 1 maja 1979r. do 30 września 1985r., w (...) w L. od 1 maja 1995r. do 31 sierpnia 1985r. oraz w Przedsiębiorstwie (...) w C. od 1 lutego 1996r. do 25 sierpnia 1998r. – wskazując, iż przedłożone dokumenty potwierdzające charakter pracy w tych okresach zawierały nieprawidłowe zapisy. Ponadto dodała, iż we wskazanym czasie wnioskodawca był zatrudniony jako kierowca ciągnika i wykonywał prace polowe, które nie są pracami w warunkach szczególnych. Od powyższej decyzji odwołał się wnioskodawca H. H. domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wniósł o zaliczenie mu do stażu pracy w warunkach szczególnych kwestionowanych przez organ rentowy okresów. W odpowiedzi na odwołanie, ZUS Oddział w L. wniósł o jego oddalenie, uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił: H. H. urodził się (...) Wiek 60 lat ukończył z dniem (...) . Jest członkiem OFE, ale wraz z wnioskiem o emeryturę złożył wniosek o przeniesienie zgromadzonych w Funduszu środków na rachunek Skarbu Państwa . Na dzień 1 stycznia 1999r. wykazał 25lat i 24 dni okresów składkowych i nieskładkowych. W dniu 16 lipca 2018r. złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. (bezsporne) H. H. był zatrudniony na stanowisku kierowcy ciągnika kołowego/traktorzysty: - w (...) Ś. od 1 maja 1979r. do 30 września 1985r., - w (...) w L. od 1 maja 1995r. do 31 sierpnia 1985r. - w Przedsiębiorstwie (...) w C. od 1 lutego 1996r. do 25 sierpnia 1998r. We wszystkich tych zakładach wykonywał takie same prace. W okresie od wiosny do późnej jesieni wnioskodawca ciągnikiem wykonywał wszystkie prace polowe: orki, bronowanie, nawożenie, siew, kultywację, talerzowani, opryski, prace przy żniwach, wykopki buraków i ziemniaków. Ponadto woził ciągnikiem zebrane plony, nawozy, materiały potrzebne do produkcji rolnej, pasze dla zwierząt, przewoził też buraki do cukrowni. Zimą wykonywał prace polowe o ile warunki pogodowe na to pozwoliły, ewentualnie wykorzystywał urlop wypoczynkowy. Dowody: - akta osobowe: umowy o pracę,, świadectwo pracy , zaświadczenia o pracy w szczególnych warunkach - akta ZUS wnioskodawcy świadectwa pracy, świadectwa pracy w szczególnych warunkach. e-protokół z 8.05.2019r. (k.36-38): - zeznania świadków: R. C. – 00:09:03-00:12:43 J. M. – 00:12:43-00:15:53 E. S. – 00:15:53-00:24:53 - wyjaśnienia wnioskodawcy 00:24:53-00:29:05 - zaświadczenia o pracy w szczególnych warunkach k.15 Sąd zważył: Odwołanie jest nieuzasadnione. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 pkt 2., tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Stosownie do treści przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 . Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Zgodnie z § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (DZ.U z 1983 r., nr 10, poz. 49) okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy. Przewidziane w § 22 powołanego rozporządzenia ograniczenia dowodowe dotyczą wyłącznie postępowania przed organami rentowymi. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca może udowadniać okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego (por. wyrok SN z dnia 02.02.1996 r., II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239). Bezspornie, wnioskodawca na dzień 01 stycznia 1999r. posiadał wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych w OFE na dochody Skarbu Państwa. Ma ukończone 60 lat. Sporne pozostawało to czy ma wymagany 15 - letni okres pracy w szczególnych warunkach, a w szczególności czy wykonywał ją pracując na stanowisku kierowcy ciągnika kołowego/traktorzysty w (...) Ś. od 1 maja 1979r. do 30 września 1985r., w (...) w L. od 1 maja 1995r. do 31 sierpnia 1985r. oraz w Przedsiębiorstwie (...) w C. od 1 lutego 1996r. do 25 sierpnia 1998r. Dokonując ustaleń w zakresie charakteru pracy wykonywanej przez wnioskodawcę, w spornych okresach , Sąd oparł się przede wszystkim na dokumentach zawartych w aktach osobowych wnioskodawcy oraz na zgodnych zeznaniach świadków i wyjaśnieniach samego wnioskodawcy. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, wnioskodawca we wnioskowanych okresach wykonywał przede wszystkim prace polowe – orki, bronowanie, nawożenie, siew, kultywację, talerzowani, opryski, prace przy żniwach, wykopki buraków i ziemniaków. Ponadto woził ciągnikiem zebrane plony, nawozy, materiały potrzebne do produkcji rolnej, pasze dla zwierząt, przewoził też buraki do cukrowni. Zimą wykonywał prace polowe o ile warunki pogodowe na to pozwoliły, ewentualnie wykorzystywał urlop wypoczynkowy. Pracodawcy wnioskodawcy w sporządzanych zaświadczeniach o jego pracy w szczególnych warunkach wskazywali, że wykonywał on stale i w pełnym wymiarze czasu pracy kierowcy ciągnika, kombajnu lub pojazdu gąsienicowego – wymienione w Wykazie A dziale VIII poz. 3 Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze oraz Wykazie A dziale VIII poz. 3 pkt 1 Załącznika nr 1 (2) do zarządzenia Nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 31 marca 1988 w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Prace polowe kierowcy ciągnika nie są tożsame z pracami w szczególnych warunkach w transporcie, ponieważ różny jest stopień narażenia osób wykonujących te prace na ekspozycję czynników szkodliwych dla zdrowia w tych branżach – tj. transporcie i łączności (dział VIII) i rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym (dział X). Praca w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odnosi się do danego rodzaju pracy, który jest przyporządkowany do określonej branży. Zatem, na gruncie rozporządzenia, można mówić tylko o pracy na stanowiskach, kwalifikowanych jako praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, która jest wymieniona w konkretnym dziale wykazu i który jest przypisany do konkretnej branży przemysłu. Wnioskodawca świadczył jako kierowca ciągnika prace polowe, typowe dla rolnictwa i w placówkach podlegających ministrowi rolnictwa. Tym samym powoływanie się przez wnioskodawcę na prace wymienione w wykazie A, Dział VIII obejmującym pracę w transporcie nie jest uzasadnione. Wymienienie określonego stanowiska pracy w zarządzeniu resortowym nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej indywidualnych decyzji. Zarządzenia resortowe mogą mieć dla sądu jedynie charakter interpretacyjny, pomocniczy, lecz nie mają mocy prawnie wiążącej. Oczywiste jest przy tym, że uwzględnienie danego okresu do emerytury w obniżonym wieku nie jest uzależnione od wystawienia świadectwa pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Wystawienie takiego dokumentu może jedynie sugerować, że pracownik w spornym okresie pracował w warunkach szczególnych. Można zatem stwierdzić, że stosowne świadectwo pracy stwarza pewne domniemanie faktyczne, które z racji tego, że jest to dokument prywatny, pozwala przeprowadzić postępowanie ponad wskazane w tym dokumencie okoliczności. Przedkładając powyższe na grunt niniejszej sprawy trzeba wskazać, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zarówno w postaci dokumentów pracowniczych, jak i dowodów osobowych z zeznań świadków i wyjaśnień samego wnioskodawcy pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że ubezpieczony, wbrew swoim twierdzeniom, w spornym okresie nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sąd na podstawie art. 477 14 § 1 oddalił odwołanie wnioskodawcy. SSO Regina Stępień

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI