V U 65/19

Sąd Okręgowy w Piotrkowie TrybunalskimPiotrków Trybunalski2019-09-11
SAOSubezpieczenia społeczneemerytury i rentyNiskaokręgowy
emeryturakapitał początkowystaż pracysłużba wojskowaZUSprzeliczenie emeryturyprawo ubezpieczeń społecznych

Sąd umorzył postępowanie w sprawie zaliczenia okresu służby wojskowej do stażu pracy, a pozostałe odwołania dotyczące wysokości emerytury oddalił jako bezzasadne.

Ubezpieczony T.K. odwołał się od decyzji ZUS dotyczących przyznania emerytury, wysokości kapitału początkowego i przeliczenia świadczenia. Wnioskował m.in. o zaliczenie okresu służby wojskowej do stażu pracy. ZUS uwzględnił ten okres w jednej z decyzji, co skutkowało umorzeniem postępowania w tym zakresie przez Sąd. Pozostałe odwołania dotyczące wysokości emerytury zostały oddalone, ponieważ sąd uznał, że ZUS prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy prawa.

Sprawa dotyczyła odwołań T.K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. w przedmiocie wysokości świadczenia emerytalnego. Ubezpieczony kwestionował sposób ustalenia jego emerytury, w tym wysokość kapitału początkowego i zaniżone składki. Wniósł również o zaliczenie do stażu pracy okresu czynnej służby wojskowej. ZUS, po analizie dokumentów, uwzględnił okres służby wojskowej (od 24 października 1972 r. do 23 marca 1973 r.) i przeliczył kapitał początkowy oraz wysokość emerytury. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, wobec uwzględnienia przez ZUS wniosku o zaliczenie służby wojskowej, umorzył postępowanie w tym zakresie na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. jako zbędne. Pozostałe odwołania ubezpieczonego, dotyczące merytorycznej wysokości przyznanej emerytury, zostały oddalone. Sąd uznał, że organ rentowy prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy prawa przy ustalaniu kapitału początkowego i wysokości świadczenia, a sądy w sprawach ubezpieczeń społecznych orzekają na podstawie przepisów prawa, abstrahując od oczekiwań wnioskodawców czy ich sytuacji materialnej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, okres czynnej służby wojskowej od 24 października 1972 r. do 23 marca 1973 r. został zaliczony do stażu pracy ubezpieczonego.

Uzasadnienie

Organ rentowy, na skutek przedłożenia przez wnioskodawcę odpowiedniego zaświadczenia, uwzględnił okres służby wojskowej i dokonał przeliczenia kapitału początkowego oraz emerytury. W związku z tym sąd umorzył postępowanie w tym zakresie jako zbędne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

częściowe umorzenie, częściowe oddalenie

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych w T.

Strony

NazwaTypRola
T. K.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych w T.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (3)

Główne

ustawa emerytalna art. 26

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sąd stosował przepisy ustawy emerytalnej do ustalenia wysokości świadczenia.

Pomocnicze

k.p.c. art. 355 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do umorzenia postępowania, gdy wydanie orzeczenia stało się zbędne.

k.p.c. art. 477 § 14 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do oddalenia odwołania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowe zastosowanie przez ZUS przepisów ustawy emerytalnej przy ustalaniu wysokości świadczenia. Zaliczenie okresu służby wojskowej do stażu pracy na skutek działań organu rentowego.

Odrzucone argumenty

Niewłaściwe wyliczenie kapitału początkowego i emerytury przez ZUS. Niezaliczenie okresu służby wojskowej do stażu pracy (przed działaniami ZUS).

Godne uwagi sformułowania

sądy orzekają na podstawie przepisów prawa, które w sposób dokładny wskazują przesłanki i sposób wyliczenia świadczenia emerytalnego, abstrahując zupełnie od oczekiwań wnioskodawców, czy ich trudnej sytuacji materialnej. ubezpieczony nie może żądać złagodzenia rygoryzmu prawa ubezpieczeń społecznych poprzez powoływanie się na zasady współżycia społecznego.

Skład orzekający

Agnieszka Leżańska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad ustalania wysokości emerytury zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz procedury zaliczania okresów służby wojskowej do stażu pracy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowania przepisów w danym czasie. Nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy rutynowego zastosowania przepisów prawa ubezpieczeń społecznych. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt V U 65/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący SSO Agnieszka Leżańska Protokolant: st. sek. sądowy Cezary Jarocki po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2019 r. w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku T. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w T. o wysokość świadczenia na skutek odwołań T. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 11 grudnia 2018 roku sygn. (...) , z dnia 08 maja 2019 roku sygn. (...) oraz z dnia 09 maja 2019 roku sygn. (...) 1. umarza postepowanie w przedmiocie zaliczenia do stażu pracy ubezpieczonego T. K. okresu zasadniczej służby wojskowej od dnia 24 października 1972 roku do dnia 23 marca 1973 roku; 2. oddala odwołania w pozostałej części. Sygn. akt VU 65/19 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 11 grudnia 2018 roku , znak (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. przyznał wnioskodawcy T. K. emeryturę od dnia (...) roku, tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego. Wnioskodawca odwołał się od tej decyzji wskazując, że ustawa z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U. z 2018 r. poz. 1270 ) jest nieaktualna, ponadto zdaniem wnioskodawcy jego składki zostały zaniżone, a świadczenie od dnia 0 września 2017 roku pobierała osoba nieupoważniona. Dodatkowo ubezpieczony wskazał, iż pracował w kopalniach przed ukończeniem 18 roku życia, tj. od (...) roku i była to praca w kopalni liczona akordowo w systemie półtorakrotnym. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Wskazał, że wysokość emerytury wnioskodawcy została ustalona według obowiązujących przepisów. ZUS wyjaśnił także, że okres pracy wnioskodawcy przed ukończeniem przez niego 18 roku życia został zaliczony do okresów ubezpieczenia, zaś zastosowanie przelicznika 1.5 za każdy rok pracy górniczej w przypadku ubezpieczonego nie może być zastosowany, ponieważ takie przeliczenie emerytury ma zastosowywanie jedynie do emerytur przyznawanych na starych zasadach, dla ubezpieczonych urodzonych przed 1 stycznia 1949 roku. Organ rentowy podniósł także, że T. K. dopiero od dnia (...) roku jest uprawniony do otrzymywania świadczenia emerytalnego, które jest przekazywane na jego adres wskazany we wniosku emerytalnym, więc żadne świadczenia nie były wypłacane osobom nieupoważnionym. Decyzją z dnia 8 maja 2019 roku , znak (...) -2013, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. , po otrzymaniu nowych dowodów mających wpływ na wysokość kapitału początkowego, ponownie ustalił wartość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 roku, który wyniósł 100.648,13 zł. Organ rentowy do ustalenia wartości kapitału początkowego przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1.335,53 złote. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 109,39%, a okresy składkowe wyniosły 17 lat i 21 dni, zaś nieskładkowe 1 miesiąc i 20 dni. Ubezpieczony odwołał się od powyżej decyzji wskazując, że podstawa kapitału powinna wynosić 1336%, a nie złotych, a staż pracy, co najmniej 22 lata i 2 miesiące. Wnioskodawca odniósł się ponadto do jednorazowego świadczenia pieniężnego przyznanego mu w kwocie 110 złotych twierdząc, że powinien otrzymywać je przez kilka miesięcy, ponieważ rentę, która mu przysługiwała, pobierała osoba nieupoważniona. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wnosił o jego oddalenie i łączne rozpoznanie z odwołaniem wnioskodawcy od decyzji z dnia 1 grudnia 2018 roku. ZUS wskazał, że przedmiotową decyzją ponownie ustalił kapitał początkowy wnioskodawcy, uwzględniając okres pełnienia czynnej służby wojskowej od dnia 24 października 1972 roku do dnia 23 marca 1973 roku. Organ rentowy wskazał, że w kwestii wypłaty jednorazowego świadczenia, była to tak zwana 13ta emerytura, która przysługiwała osobom, które na dzień 30 kwietnia 2019 roku miały ustalone prawo do emerytury. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2019 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. w sprawie o sygn. akt VU 1006/10 połączył sprawę z odwołania od decyzji z dnia 8 maja 2019 roku do łącznego rozpoznania ze sprawą o sygn. akt VU 65/19. Decyzją z dnia 9 maja 2019 roku , znak (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. przeliczył wnioskodawcy emeryturę od dnia 1 kwietnia 2019 roku. ZUS wskazał, że po przeliczeniu kapitału początkowego wysokość emerytury wynosi 1.908,05 złotych. T. K. odwołał się od tej decyzji, nie zgadzając się z wyliczeniami poczynionymi przez organ rentowy. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wnosił o jego odwołanie i rozpoznanie sprawy z toczącymi się już postępowaniami z odwołań ubezpieczonego. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2019 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. w sprawie o sygn. akt VU 1007/10 połączył sprawę z odwołania od decyzji z dnia 9 maja 2019 roku do łącznego rozpoznania ze sprawą o sygn. akt VU 65/19. Wnioskodawca w piśmie procesowym z dnia 2 kwietnia 2019 roku wnosił także o zaliczenie do stażu pracy okresu od dnia 24 października 1972 roku do dnia 23 marca 1973 roku z tytułu pełnienia służby wojskowej. Organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 14 maja 2019 roku wskazał, że na mocy decyzji z dnia 8 maja 2019 roku uwzględnił okres od dnia 24 października 1972 roku do dnia 23 marca 1973 roku do stażu pracy wnioskodawcy i dokonał przeliczenia jego kapitału początkowego. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: T. K. urodził się w dniu (...) . Decyzją z dnia 11 grudnia 2018 roku znak (...) organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od (...) roku, tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. ZUS obliczył wysokość emerytury zgodnie z art. 26 ustawy emerytalnej i wyniosła ona 1.876,32 złote. Organ rentowy wskazał, że: - kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wyniosła 14.096,86 zł; - kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wyniosła 395.690,66 zł; - średnie dalsze trwanie życie 218,40 miesięcy (dowód: decyzja, k. 19-20 akt sprawy). Wnioskodawca w okresie od dnia 24 października 1972 roku do dnia 23 marca 1973 roku pełnił czynną służbę wojskową (dowód: zaświadczenie nr (...) , k. 42 akt sprawy). Organ rentowy decyzją z dnia 8 maja 2019 roku doliczył wnioskodawcy do stażu pracy okres odbywania czynnej służby wojskowej sporny okres od dnia 24 października 1972 roku do dnia 23 marca 1973 roku i ponownie ustalił kapitał początkowy. Wartość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniosła 100.648,13 zł. Organ rentowy do ustalenia wartości kapitału początkowego przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 1.335,53 złote. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 109,39%, a okresy składkowe wyniosły 17 lat i 21 dni, zaś nieskładkowe 1 miesiąc i 20 dni (dowód: decyzja z 8 maja 2019 roku, w aktach ZUS). W dniu 9 maja 2019 roku ZUS wydał decyzję mocą której przeliczył emeryturę wnioskodawcy od dnia 1 kwietnia 2019 roku. Organ rentowy wskazał, że: - kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wyniosła 14.096,86 zł; - kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wyniosła 402.621,63 zł; - średnie dalsze trwanie życie 218,40 miesięcy. Wysokość przeliczonej emerytury wyniosła 1.978,05 zł . (dowód: decyzja z dnia 9 maja 2019 roku, w aktach ZUS). Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył, co następuje: żądanie wnioskodawcy o doliczenie do stażu pracy okresu czynnej służby wojskowej od dnia 24 października 1972 roku do dnia 23 marca 1973 roku zostało zaspokojone w toku sprawy przez organ rentowy, wobec czego postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, a odwołania w dalszym zakresie, jako bezzasadne, podlegają oddaleniu. Na wstępie należy wskazać, że stosownie do treści art. 355 § 1 k.p.c. , Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie orzeczenia stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych odwołanie pełni rolę pozwu. W przedmiotowej sprawie organ rentowy na skutek przedłożenia przez wnioskodawcę zaświadczenia nr (...) , zaliczył do stażu pracy sporny okres odbywania przez ubezpieczonego czynnej służby wojskowej. Wobec powyższego wydania orzeczenia w tym zakresie było zbędne, dlatego też Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Kolejne odwołania wnioskodawcy miały związek z uwzględnieniem przez organ rentowy ww. spornego okresu i wydaniu przez ZUS decyzji dotyczących przeliczenia kapitału początkowego i emerytury wnioskodawcy Organ rentowy wydając zaskarżone decyzje z dnia 8 i 9 maja 2019 roku opierał się na obowiązujących przepisach prawa i dokonał prawidłowego wyliczenia kapitału początkowego i emerytury, którego wnioskodawca w treści swych odwołań merytorycznie nie zakwestionował. Podnieść należy, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych sądy orzekają na podstawie przepisów prawa, które w sposób dokładny wskazują przesłanki i sposób wyliczenia świadczenia emerytalnego, abstrahując zupełnie od oczekiwań wnioskodawców, czy ich trudnej sytuacji materialnej. W niniejszym przypadku decyzje organu rentowego są pod względem zgodności z prawem w pełni prawidłowe i dlatego odwołania ubezpieczonego podlegają oddaleniu, niezależnie od subiektywnego odczuciu skarżącego, iż przyznana mu kwota emerytury nie jest satysfakcjonująca. Tak jak już wyjaśniono, w ustawie emerytalnej określono ściśle zasady ustalania wysokości tego typu świadczeń, bez względu na potrzeby ubezpieczonego, nawet najbardziej uzasadnione. Wreszcie też nadmienić trzeba, że ubezpieczony nie może żądać złagodzenia rygoryzmu prawa ubezpieczeń społecznych poprzez powoływanie się na zasady współżycia społecznego (por.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2011 r., III UK 214/10, LEX nr 1095955; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 maja 2010 r., III AUa 3616/09, LEX nr 785483). Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołania, jak w punkcie 2 sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI