V U 609/17

Sygn. akt V U 609/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2017 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant : star. sekr. sądowy Magdalena Teteruk po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. w Legnicy sprawy z wniosku J. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę z rekompensatą na skutek odwołań J. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 22 czerwca 2017 r. i 02 sierpnia 2017 r. znak (...) oddala odwołania SSO Krzysztof Główczyński Sygn. akt V U 609/17 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 22 czerwca 2017 r., znak: (...) , przyznał wnioskodawcy J. W. emeryturę od dnia 01 maja 2017 r. W odwołaniu od powyższej decyzji J. W. wniósł o jej zmianę w części poprzez przyznanie prawa do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze od dnia złożenia wniosku – 29 maja 2017 r. W uzasadnieniu podał między innymi, iż na podstawie zaskarżonej decyzji przeszedł na emeryturę w wieku określonym art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Stwierdził ponadto jeszcze, że na dzień 01 stycznia 2009 r. nie mógł uzyskać emerytury w trybie art. 184 ustawy emerytalnej gdyż nie spełniał warunku w zakresie wymaganego wieku 60 lat. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawca jest uprawniony od 01 kwietnia 2014 r. do przyznanej w trybie art. 184 ustawy emerytalnej, na podstawie wniosku z dnia 29 kwietnia 2014 r. decyzją z dnia 23 maja 2014 r. emerytury. Rozpatrzywszy kolejny wniosek, z dnia 29 maja 2017 r., decyzją z dnia 22 czerwca 2017 r. przyznano J. W. prawo do emerytury od dnia 01 maja 2017 r. Dodatkowo, ze względu na wynikający z omyłki brak w tej decyzji informacji dotyczącej rekompensaty, decyzją z dnia 02 sierpnia 2017 r. na podstawie przepisów ustawy o emeryturach pomostowych odmówiono ubezpieczonemu prawa do rekompensaty. W konkluzji organ rentowy stwierdził, że skoro wnioskodawca ma przyznane na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej prawo do emerytury od dnia 01 kwietnia 2014 r., zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o emeryturach pomostowych rekompensata nie przysługuje. Kolejną decyzją, z dnia 02 sierpnia 2017 r. organ rentowy odmówił przyznania J. W. rekompensaty wskazując, iż świadczenie nie przysługuje z uwagi na to, że od 01 kwietnia 2014 r. jest uprawniony do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w szczególnych warunkach. W odwołaniu od powyższej decyzji J. W. podtrzymał wniosek zawarty w odwołaniu od decyzji z dnia 22 czerwca 2017 r. W uzasadnieniu stwierdził, że ratio legis art. 21 ustawy o emeryturach pomostowych nie polega na samym przyznaniu prawa (w formie decyzji organu rentowego czy wyroku Sądu Pracy) lecz polega na tym, że ubezpieczony nie pobiera wcześniejszej emerytury, dalej pracuje i płatnik odprowadza składki na ubezpieczenie społeczne. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca J. W. , ur. (...) , jest uprawniony od 01 kwietnia 2014 r. do przyznanej decyzją z dnia 23 maja 2014 r. emerytury, określonej w art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Wypłatę tego świadczenia organ rentowy zawiesił gdyż ubezpieczony kontynuował zatrudnienie do dnia 26 maja 2017 r. Na podstawie wniosku z dnia 29 maja 2017 r., decyzją z dnia 22 czerwca 2017 r. przyznano J. W. od 01 maja 2017 r. emeryturę na podstawie art. 24 wymienionej ustawy. Decyzją, z dnia 02 sierpnia 2017 r. organ rentowy odmówił przyznania J. W. rekompensaty wskazując, iż świadczenie nie przysługuje z uwagi na to, że od 01 kwietnia 2014 r. jest uprawniony do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w szczególnych warunkach. (o k o l i c z n o ś c i n i e s p o r n e) Sąd zważył, co następuje: Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych ( Dz.U. z 2008 nr 237, poz. 1656), rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust. 2). Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy rekompensata oznacza – odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Celem rekompensaty jest złagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na wcześniejszą emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach. Nie polega ona jednak na stworzeniu możliwości wcześniejszego zakończenia aktywności zawodowej, ale na odpowiednim zwiększeniu podstawy wymiaru emerytury z FUS, do której osoba uprawniona nabyła prawo po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego. Przesłankę negatywną przyznania prawa do rekompensaty stanowi jedynie nabycie prawa do wcześniejszej emerytury, natomiast nabycie prawa do emerytury na zasadach ogólnych nie wpływa w żaden sposób na uprawnienia do rekompensaty (por. wyrok SA w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2015 r., III AUa 717/15, Legalis nr 1398722). Jak wynika z niespornych ustaleń faktycznych, ubezpieczony jest uprawniony od 01 czerwca 2014 r. do emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach i tym samym zrealizował przysługujące mu szczególne prawo do wcześniejszego przyjścia na emeryturę. W związku z uzyskaniem prawa do emerytury J. W. nie przysługuje traktowana jako odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, rekompensata. Sąd nie podziela wyrażonego w odpowiedzi na odwołanie od decyzji z dnia 02 sierpnia 2017 r. poglądu, iż przesłankę negatywną stanowi nie sam fakt przyznania świadczenia a jedynie jego pobieranie. Należy w tym zakresie zauważyć, iż przepis art. 21 ust. 2 ustawy o emeryturach pomostowych wyklucza możliwość przyznania rekompensaty osobie, która nabyła prawo do emerytury wcześniejszej, nie zaś osobie która przyznanej emerytury nie pobierała. Dlatego też, w okolicznościach niniejszej sprawy, w świetle powyższych uwag, nie było podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, a odwołanie wnioskodawcy – jako pozbawione uzasadnionych argumentów – podlegało oddaleniu, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.