V U 541/15

Sygn. akt VU 541/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSR del. Marcin Wojciechowski Protokolant Cezary Jarocki po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku W. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o wysokość emerytury na skutek odwołania W. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 30 marca 2015 r. sygn. (...) oddala odwołanie. Sygn. akt V U 541/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 30 marca 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. rozpoznając wniosek W. K. z dnia 15 marca 2015 roku odmówił przeliczenia podstawy wymiaru renty wskazując, iż najkorzystniejszy był uprzednio wyliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru w wynoszący 154,67% ustalony z wynagrodzenia osiągniętego przez wnioskodawcę w okresie 10 lat – 01.01.1997 r. – 31.12.2006r. Ustalony z 20 lat – wskaźnik wyniósł 127,38 PLN. Pismem z dnia 28 kwietnia 2015 roku wnioskodawca W. K. wniósł odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę poprzez ponowne ustalenie wysokości emerytury według zasad określonych w art. 53 ustawy o rentach i emeryturach z FUS z uwzględnieniem dodatkowego okresu zatrudnienia od września 2007 roku do marca 2015 roku oraz nowej kwoty bazowej obowiązującej od 1 marca 2015 roku. W odpowiedzi na odwołanie z dnia 28 maja 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W dniu 21 sierpnia 2007 roku wnioskodawca W. K. wniósł o przyznanie emerytury jako nauczycielowi. Decyzją z dnia 24 września 2007 roku wnioskodawcy przyznani od 1 września 2007 roku emeryturę w wysokości 2109,72 PLN. - okoliczność bezsporna – Wnioskodawca kontynuował zatrudnienie po nabyciu uprawnień emerytalnych. - okoliczność bezsporna – Wnioskodawca corocznie składał do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zaświadczenia o dalszym zatrudnieniu i wysokości osiągniętego wynagrodzenia. - okoliczność bezsporna - Decyzją z dnia 18 lutego 2008 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił w wymiarze świadczenia okres zatrudnienia i ubezpieczenia od 3 września 2007 roku do 31 grudnia 2007 roku. - okoliczność bezsporna – Decyzją z dnia 10 marca 2009 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił w wymiarze świadczenia okres zatrudnienia i ubezpieczenia od 2 stycznia 2008 roku do 31 grudnia 2008 roku. - okoliczność bezsporna – Decyzją z dnia 22 marca 2010 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił w wymiarze świadczenia okres zatrudnienia i ubezpieczenia od 1 stycznia 2009 roku do 31 grudnia 2009 roku. - okoliczność bezsporna – Decyzją z dnia 15 lutego 2011 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił w wymiarze świadczenia okres zatrudnienia i ubezpieczenia od 1 stycznia 2010 roku do 31 grudnia 2010 roku. - okoliczność bezsporna – Decyzją z dnia 30 marca 2015 roku w sprawie (...) ZUS przeliczył od 1 marca 2015 roku emeryturę wnioskodawcy ustalił podstawę wymiaru emerytury od dnia 1 marca 2015 roku w wysokości 4160,64 PLN biorąc pod uwagę wynagrodzenie – przychód, które stanowiło podstawę wymiaru składek z 10 lat kalendarzowych 1997- 2006. Do wysokości emerytury ZUS uwzględnił staż pracy 46 lat i 6 miesiecy okresów składowych. - dowód: decyzja w aktach ZUS. W dniu 8 kwietnia 2015 roku wnioskodawca złożył wniosek o emeryturę na podstawie art. 24 ustawy o rentach i emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, tj. po ukończeniu wieku emerytalnego. Decyzją z dnia 12 maja 2015 roku ZUS przyjął dotychczasową podstawę wymiaru świadczenia, wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia ustalony w poprzedniej decyzji - tj. 154,67%. Ustalona w ten sposób podstawa wymiaru świadczenia wyniosła na dzień 01.03.2015r. – 4172,07 PLN. - okoliczność bezsporna - Sąd Okręgowy zważył co następuje: Odwołanie jest bezzasadne i jako takie podlega oddaleniu. W niniejszej sprawie wnioskodawca W. K. wniósł odwołanie o zmianę poprzednio przyznanej emerytury poprzez ponowne ustalenie wysokości emerytury według zasad określonych w art. 53 ustawy o rentach i emeryturach z FUS z uwzględnieniem dodatkowego okresu zatrudnienia od września 2007 roku do marca 2015 roku oraz nowej kwoty bazowej obowiązującej od 1 marca 2015 roku. W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko organu rentowego o braku możliwości zastosowania w stosunku do wnioskodawcy instytucji zawartej w art. 53 ust. 4 ustawy o rentach i emeryturach z FUS, bowiem okresy zatrudnienia po nabyciu prawa do emerytury były przez ZUS uwzględniane po składaniu przez W. K. stosownych zaświadczeń przy ustalaniu wysokości świadczenia i w tym zakresie organ rentowy wydawał kolejne decyzje. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy nie było podstaw do przyznania mu emerytury i ponownego wyliczenia jej wysokości stosownie do wniosku z dnia 15 marca 2015 roku, wobec tego, że po przyznaniu emerytury nadal pracował przez okres 30 miesięcy, o którym mowa w art. 53 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wnioskodawca ma już bowiem przyznane prawo do emerytury w związku z ukończeniem 65 roku życia, zatem nie ma jakichkolwiek podstaw prawnych, aby to prawo przyznawać ponownie tylko dlatego, że dopracował on okres 30 miesięcy. W art. 53 powołanej wyżej ustawy określono sposób ustalenia wysokości emerytury w momencie jej przyznawania jako świadczenia pierwszorazowego, dlatego datą końcową 30 miesięcznego okresu, który wnioskodawca musiał wykazać, aby wyliczenie jego emerytury mogło być przeprowadzone w sposób określony w art. 53 ust. 4, jest dzień poprzedzający nabycie prawa do emerytury. Niemożliwe jest natomiast, jak tego żąda wnioskodawca, skorzystanie z możliwości przeliczenia emerytury na podstawie art. 53 ust. 4 w sytuacji pozostawania w ubezpieczeniu co najmniej 30 miesięcy, już po nabyciu prawa do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego. Żaden bowiem z przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS nie przewiduje takiej możliwości. Przepis zaś art. 53 ust. 3 i 4 ustawy został wprowadzony w celu wyraźnego unormowania kwestii kwoty bazowej osób pobierających tzw. wcześniejszą emeryturę, przechodzących następnie na emeryturę w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego i ma on „jednorazowe” zastosowanie (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2013 roku, III AUa 203/13 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 14 czerwca 2006 roku podjętej w sprawie I UZP 3/06, OSNP 2007/1-2/22). Fakt, że wnioskodawca podlegał ubezpieczeniu, po przyznaniu mu emerytury w związku z ukończeniem 65 roku życia, może mieć jedynie wpływ na zwiększenie okresów składkowych i nieskładkowych, co zresztą organ rentowy czynił, dokonując w kolejnych decyzjach przeliczeniowych ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 112 ustawy, poprzez doliczenie w podstawie wymiaru świadczenia nieuwzględnionego dotychczas okresu składkowego, co też ZUS jak zostało wyżej wskazane sukcesywnie czynił. Z tych tez względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.