VII U 1723/15

Sygn. akt VII U 1723/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2015 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Jacek Chaciński Protokolant Beata Pełczyńska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 roku w Lublinie sprawy B. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o wypłatę wyrównania emerytury. na skutek odwołania B. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 24 sierpnia 2015 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VII U 1723/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 24 sierpnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wypłaty wyrównania emerytury B. K. za okres od dnia (...) roku. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł B. K. wnosząc o jej zmianę i wypłatę wyrównania emerytury stanowiącego różnicę pomiędzy wysokością przyznanej emerytury a wysokością otrzymywanych dotychczas zarobków od daty przyznania emerytury tj. od dnia (...) roku. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Wskazał, że wypłata emerytury była zawieszona z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia a została podjęta od daty złożenia dokumentu potwierdzającego ustanie zatrudnienia. Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje: B. K. urodzony (...) w dniu (...) roku złożył wniosek o emeryturę. Pozostawał wówczas w stosunku pracy z Zakładem (...) (k. 1-3 akt emerytalnych). Na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 7 maja 2015 roku sygn. akt VII U 838/14 wnioskodawca nabył prawo do emerytury od dnia (...) roku (k. 46 akt emerytalnych). W wykonaniu powyższego wyroku organ rentowy decyzją z dnia 15 czerwca 2015 roku przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia (...) roku. Jednocześnie wypłata świadczenia została zawieszona w związku z kontynuowaniem zatrudnienia (k. 60-61 akt emerytalnych). Wnioskiem z dnia 7 lipca 2015 roku wnioskodawca zwrócił się o wypłatę emerytury dołączając świadectwo pracy z dnia 1 lipca 2015 roku potwierdzające ustanie stosunku pracy z dniem 1 lipca 2015 roku z Zakładem (...) (świadectwo pracy – k. 69 akt emerytalnych). Powyższy stan faktyczny Sąd w całości ustalił w oparciu o akta emerytalne ubezpieczonego, które jako autentyczne zasługiwały na obdarzenie wiarą w całości. Strony nie kwestionowały okoliczności z nich wynikających. Wnioskodawca domagał się wypłaty emerytury od dnia (...) roku tj. od daty jej przyznania podnosząc, że kontynuował zatrudnienie tylko i wyłącznie z tego względu, że w trakcie trwania sprawy sądowej o emeryturę nie miał innych źródeł dochodu. Odwołanie B. K. jako niezasadne podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 103a ustawy dnia 17 grudnia 1998 roku o rentach i emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego. Wedle art. 129 ust. 1 tejże ustawy, co do zasady, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Ponadto po myśli art. 135 ust. 1, co do zasady, w razie ustania przyczyny powodującej wstrzymanie wypłaty świadczenia, wypłatę wznawia się od miesiąca ustania tej przyczyny, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o wznowienie wypłaty lub wydano z urzędu decyzję o jej wznowieniu. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wypłata emerytury wnioskodawcy została zawieszona z uwagi na kontynuowanie przez niego zatrudnienia, co było bezsporne. Podjęcie wypłaty emerytury nastąpiło z dniem 1 lipca 2015 roku, a zatem w pierwszym dniu miesiąca, w którym wnioskodawca złożył wniosek o wypłatę emerytury dołączając świadectwo pracy potwierdzające rozwiązanie stosunku pracy. Kontynuowanie przez wnioskodawcę zatrudnienia po dniu (...) roku, choć w świetle zasad doświadczenia życiowego było w pełni słuszne, w perspektywie przytoczonych przepisów uniemożliwiało podjęcie wypłaty jego emerytury od dnia wcześniejszego aniżeli 1 lipca 2015 roku. Z tych względów zaskarżoną decyzję należało uznać za słuszną a odwołanie należało oddalić. Z powyższych względów, Sąd Okręgowy na mocy powołanych przepisów oraz art. 477 14 §1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.