V U 34/13

Sygn. akt V U 34/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Opolu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Daniel Chorązki Protokolant: Marta Szopa po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. w Opolu sprawy R. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. dot. skargi na milczenie organu rentowego w sprawie o deputat węglowy na skutek odwołania wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 8 listopada 2012 roku nr (...) -1/SER I. oddala odwołanie II. zasądza od wnioskodawcy R. K. na rzecz akładu (...) Oddział w O. kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Na oryginale właściwy podpis UZASADNIENIE R. K. złożył odwołanie od decyzji ZUS z dnia 08.11.2012r. dotyczącej odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o przyznanie ekwiwalentu z tytułu prawa do bezpłatnego węgla. W uzasadnieniu wskazał, iż domaga się przyznania dodatku z tytułu deputatu węglowego, który pobierał w okresie stażu pracy za rok pracy w przemyśle węglowym pod ziemią, gdzie pracował od 25.07.1958r. do 17.08.1959r. Organ rentowy zażądał od niego zaświadczenia o pobieraniu ekwiwalentu pieniężnego, dlatego zwrócił się do kopalni, a następnie do Spółki (...) o stosowne zaświadczenie, jednak w odpowiedzi wskazano, że brak jest dokumentacji z zakładu, w którym pracował. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawca złożył wniosek o wypłatę ekwiwalentu z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za rok 2012 z tytułu pracy w kopalni. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy poinformował wnioskodawcę o potrzebie przedłożenia zaświadczenia z przedsiębiorstwa robót górniczych o pobieraniu takiego ekwiwalentu pieniężnego lub o braku takiego prawa. W związku z nieprzedłużeniem takiego zaświadczenia w wyznaczonym terminie decyzją z 08.11.2012r. organ rentowy odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wypłaty spornego ekwiwalentu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca R. K. , urodzony w dniu (...) , od dnia 01.02.2002r. posiada prawo do emerytury, które jednak początkowo było zawieszone. Ostatnio w dniu 26.05.2009r. ZUS przeliczył emeryturę wnioskodawcy i wznowił jej wypłatę jako świadczenia korzystniejszego od świadczenia pobieranego z KRUS, a to poczynając od 01.01.2009r. Dowód: dokumentacja w aktach organu rentowego, bezsporne W dniu 21.09.2012r. wnioskodawca złożył wniosek o wypłatę ekwiwalentu z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za rok 2012 dla uprawnionych emerytów i rencistów z przedsiębiorstw robót górniczych. Do wniosku dołączył umowę o pracę w przemyśle węglowym z 25.07.1958r. W rozpoznaniu tego wniosku pismem z 11.10.2012r. organ rentowy wezwał wnioskodawcę do dołączenia zaświadczenia z przedsiębiorstwa robót górniczych o pobieraniu przez niego ekwiwalentu pieniężnego jako emeryt lub o braku takiego prawa, a to w terminie 14 dni. Pismo to zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 12.10.2012r. Jednak pomimo upływu zakreślonego terminu wnioskodawca nie złożył w organie rentowym dokumentu potwierdzającego uprawnienia do ekwiwalentu. Dlatego decyzją z 08.11.2012r. na podstawie § 4 ust. 4 i 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe (Dz. U. 237, poz. 1412) ZUS odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wypłaty ekwiwalentu z tytułu prawa do bezpłatnego węgla. Dowód: wniosek, pismo ZUS z dnia 11.10.2012r. i decyzja w a. r. W okresie od 25.07.1958r. do 17.08.1959r. wnioskodawca pracował w Kopalni (...) w B. jako niewykwalifikowany robotnik podziemny. Dowód: zaświadczenie zwolnienia z pracy k. 4, bezsporne Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 7 ust. 3 ustawy z 06.07.2007r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych (Dz. U. nr 147 poz. 1031) do wniosku o ekwiwalent z tytułu prawa do bezpłatnego węgla należy dołączyć dokument potwierdzający uprawnienie do tego ekwiwalentu. Z kolei § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe (Dz. U. 237, poz. 1412) stanowi, iż wniosek w sprawie o prawo do świadczenia powinien zawierać dołączone dokumenty, które są niezbędne do jego rozpatrzenia, przy czym organ rentowy w razie ich braku wzywa zainteresowanego do uzupełnienia wniosku w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania. Natomiast ust. 6 tegoż § 4 stanowi, iż jeżeli zainteresowany nie usunął braków, mimo pouczenia, o którym mowa w ust. 4, organ rentowy wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania. W rozpatrywanej sprawie należy podkreślić, iż R. K. złożył wniosek o wypłatę ekwiwalentu z tytułu prawa do bezpłatnego węgla w trybie (jak to wynika z treści wniosku) powołanej ustawy z 6.07.2007r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych . Tymczasem w myśl powołanego art. 7 ust. 3 tej ustawy do wniosku takiego należy dołączyć dokument potwierdzający uprawnienie do ekwiwalentu. Jednak wnioskodawca pomimo wezwania go do tego w zakreślonym terminie 14 dni stosownego dokumentu nie dołączył. W tej sytuacji zasadnie organ rentowy na podstawie powołanego § 4 ust. 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe (Dz. U. 237, poz. 1412) wydał decyzję o odmowie wszczęcia postępowania. Dokument potwierdzający uprawnienie do ekwiwalentu jest bowiem niewątpliwie konieczny do rozpatrzenia prawa wnioskodawcy do spornego świadczenia. Należy jeszcze zauważyć, iż stosownego zaświadczenia z przedsiębiorstwa robót górniczych o pobieraniu przez niego ekwiwalentu pieniężnego wnioskodawca nie przedłożył do dnia dzisiejszego. W ocenie Sądu przedłożone przez niego umowa o pracę w (...) w B. i zaświadczenie o pracy w tej kopalni w okresie 25.07.1958r. do 17.08.1959r. nie są wystarczające do uznania, iż spełnia on wymogi dla przyznania mu prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych. Z dokumentów tych nie wynika bowiem w żaden sposób żeby wnioskodawca posiadał kiedykolwiek prawo do bezpłatnego węgla lub spełniał warunki do jego uzyskania jako osoba uprawniona z przedsiębiorstw robót górniczych. Na marginesie należy tylko zauważyć, że osobami takimi w myśl art. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 powołanej ustawy z 6.07.2007r., z której wnioskodawca wywodzi swoje uprawnienie, są wyłącznie emeryci i renciści, którzy pobierali bezpłatny węgiel w naturze od przedsiębiorstw robót górniczych lub przeszli na emeryturę lub rentę z tych przedsiębiorstw. Tymczasem z żadnego z zebranych w sprawie dokumentów nie wynika, aby wnioskodawca kiedykolwiek pobierał bezpłatny węgiel albo żeby ostatnio przed przejściem na emeryturę pracował w takich przedsiębiorstwach. Mając na uwadze powyższe Sąd w oparciu o powołane przepisy oraz na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł stosownie do treści art. 98 k.p.c. biorąc pod uwagę wynik procesu.