V U 297/21
Podsumowanie
Sąd Okręgowy w Kaliszu przyznał prawo do świadczenia postojowego B. K. i C. K., uznając, że ich przeważającą działalnością gospodarczą były usługi hotelarsko-gastronomiczne, mimo zmian we wpisach CEIDG po terminie.
Sąd Okręgowy w Kaliszu rozpoznał odwołania B. K. i C. K. od decyzji ZUS odmawiających przyznania świadczenia postojowego. Głównym powodem odmowy było uznanie, że na dzień 30 września 2020 r. wnioskodawcy nie posiadali przeważającego rodzaju działalności gospodarczej zgodnego z ustawą COVID-19. Sąd, po analizie zeznań stron i dokumentów, ustalił, że spółka cywilna wnioskodawców od ponad 20 lat prowadzi działalność hotelarsko-gastronomiczną, która generuje znacznie większe obroty i wymaga stałego zaangażowania niż dodatkowa działalność w zakresie wynajmu nieruchomości. W związku z tym, sąd zmienił zaskarżone decyzje ZUS i przyznał wnioskodawcom prawo do świadczenia postojowego.
Sprawa dotyczyła odwołań B. K. i C. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., który odmówił im prawa do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego. Podstawą odmowy było stwierdzenie organu rentowego, że na dzień 30 września 2020 r. wnioskodawcy nie posiadali przeważającego rodzaju działalności gospodarczej wymienionego w art. 15zs(2) ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z COVID-19. Wnioskodawcy odwołali się od decyzji, argumentując, że od wielu lat prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, której podstawowym rodzajem jest działalność gastronomiczna (PKD 56.10.A), a dodatkową jest wynajem nieruchomości. Sąd Okręgowy w Kaliszu połączył sprawy do wspólnego rozpoznania. Sąd ustalił, że wnioskodawcy od ponad 20 lat prowadzą działalność hotelarsko-gastronomiczną, która jest ich głównym źródłem dochodu i wymaga stałego zaangażowania, w przeciwieństwie do działalności polegającej na wynajmie nieruchomości. Obroty z działalności hotelarsko-gastronomicznej w 2019 r. znacznie przewyższały obroty z najmu. Sąd uznał, że mimo zmian we wpisach do CEIDG po 30 września 2020 r., rzeczywisty obraz działalności wskazuje na przewagę usług hotelarsko-gastronomicznych. Podkreślono, że wpis do ewidencji ma charakter deklaratywny, a w przypadku rozbieżności pierwszeństwo ma rzeczywisty stan działalności. W związku z tym, sąd zmienił zaskarżone decyzje ZUS i przyznał B. K. oraz C. K. prawo do świadczenia postojowego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli działalność hotelarsko-gastronomiczna generuje znacznie większe obroty i wymaga stałego zaangażowania, nawet jeśli wpisy w CEIDG uległy zmianie po terminie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że rzeczywisty obraz działalności, w tym obroty i zaangażowanie czasowe, ma pierwszeństwo przed deklaratywnym charakterem wpisów w CEIDG. Działalność hotelarsko-gastronomiczna była głównym źródłem dochodu wnioskodawców.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana decyzji ZUS i przyznanie świadczenia
Strona wygrywająca
B. K. i C. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. K. | osoba_fizyczna | odwołująca |
| C. K. | osoba_fizyczna | odwołujący |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (4)
Główne
ustawa COVID art. 15zs(2) § 1
Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Przepis określa warunki przyznania jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego, w tym wymóg posiadania przeważającego rodzaju działalności gospodarczej według określonych kodów PKD na dzień 30 września 2020 r. oraz spadek przychodów.
Pomocnicze
ustawa COVID art. 15zs
Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
ustawa COVID art. 15zua
Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
u.l.u. art. 2 § 1
Ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Działalność hotelarsko-gastronomiczna jest przeważającym rodzajem działalności ze względu na obroty i zaangażowanie czasowe. Wpis do CEIDG ma charakter deklaratywny i nie może być podstawą odmowy, jeśli nie odzwierciedla rzeczywistego stanu działalności. Spadek przychodów był spowodowany obostrzeniami związanymi z COVID-19.
Odrzucone argumenty
Brak przeważającego rodzaju działalności gospodarczej na dzień 30 września 2020 r. według wpisu w CEIDG.
Godne uwagi sformułowania
wpis ma jedynie znaczenie deklaratywne i w przypadku rozbieżności między wpisem a rzeczywistym obrazem działalności, zawsze pierwszeństwo przypisać należy temu drugiemu elementowi.
Skład orzekający
Romuald Kompanowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie przeważającego rodzaju działalności gospodarczej na potrzeby świadczeń związanych z COVID-19, znaczenie wpisów do CEIDG w postępowaniu administracyjnym i sądowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów ustawy COVID-19 i stanu faktycznego z 2020 r.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne problemy związane z interpretacją przepisów o świadczeniach postojowych COVID-19 i znaczenie rzeczywistego stanu działalności nad formalnymi wpisami.
“Czy wpis do CEIDG może pozbawić Cię świadczenia? Sąd wyjaśnia, co liczy się naprawdę.”
Sektor
gastronomia
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V U 297/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Romuald Kompanowski Protokolant: sekr.sądowy Małgorzata Kucińska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2021 r. w Kaliszu odwołania B. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 25 stycznia 2021 r. Nr (...) odwołania C. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 26 stycznia 2021 r. Nr (...) -DD6 w sprawie B. K. i C. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do świadczenia postojowego 1. Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 25 stycznia 2021 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje odwołującej B. K. prawo do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego w związku z wnioskiem z 19 stycznia 2021 r. 2. Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 26 stycznia 2021 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje odwołującemu C. K. prawo do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego w związku z wnioskiem z 19 stycznia 2021 r. Sygn. akt VU 297/ 21 UZASADNIENIE Decyzją z 25 stycznia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił B. K. prawa do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego, gdyż na dzień 30 września 2020 r. nie posiadała przeważającego rodzaju działalności gospodarczej, wymienionego w przepisie art. 15zs ( 2) ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Od decyzji tej odwołanie złożyła B. K. wnioskując o jej zmianę i przyznanie świadczenia postojowego podnosząc, że od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym rodzajem działalności gospodarczej jest działalność określona kodem według Polskiej Klasyfikacji Działalności ( PKD ) 56.10.A. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Decyzją z 26 stycznia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił C. K. prawa do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego, gdyż na dzień 30 września 2020 r. nie posiadał przeważającego rodzaju działalności gospodarczej, wymienionego w przepisie art. 15zs ( 2) ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Od decyzji tej odwołanie złożył C. K. wnioskując o jej zmianę i przyznanie świadczenia postojowego podnosząc, że od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym rodzajem działalności gospodarczej jest działalność określona kodem według Polskiej Klasyfikacji Działalności ( PKD ) 56.10.A. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd połączył sprawy z wyżej wskazanych odwołań do wspólnego rozpoznania i wyrokowania. Sąd ustalił i zważył co następuje. Od ponad 20 lat odwołujący: B. K. i C. K. prowadzą działalność w formie spółki cywilnej w zakresie usług hotelarsko – gastronomicznych. Dodatkową działalnością odwołujących jest wynajem nieruchomości. P. działalnością jest ta pierwsza tak zakresie czasowym potrzebnym do organizowania jej na bieżąco jak i w wymiarze obrotów uzyskiwanych z podejmowanych działań. Odwołujący w zakresie działalności hotelarsko – gastronomicznej w okresie czynnego jej prowadzenia codziennie podejmują decyzje co do zakupu środków związanych z funkcjonowaniem tej dziedziny usług. Z kolei działalność w zakresie najmu ogranicza się tylko do zawarcia jednorazowo umowy oraz okresowego podejmowania działań związanych z utrzymaniem w należytym stanie substancji lokalowej. Obroty z działalności hotelarsko – gastronomicznej uzyskane przez odwołujących w 2019 r. to kwota 851 812,57 zł. Obroty z najmu uzyskane przez C. K. w 2019 r. to kwota 95 277,92 zł a przez B. K. to kwota 142 895,53 zł. Podobnej wielkości proporcje mają miejsce w zakresie obrotów we wrześniu 2020 r. Zakres wyżej wskazanej działalności hotelarsko - gastronomicznej uległ ograniczeniu w związku z wprowadzeniem obostrzeń sanitarnych wywołanych epidemią COVID-19. dowód: zeznania odwołującego Wniosek o jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe w związku z przeciwdziałaniem skutkom wywołanym COVID-19 odwołujący złożył w dniu 12.01.2020 r. wykazując, że w listopadzie 2020 r. jego przychód z działalności był niższy o co najmniej 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w analogicznym miesiącu 2019 t.. W myśl art. 15 zs ( 2 ) ust. 1 ustawy z dnia 02.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, osobie prowadzącej na dzień 30 września 2020 r. pozarolniczą działalność gospodarczą oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodem 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.2l.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.2l.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych , lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 96.01.Z, 96.O4.Z, która skorzystała ze świadczenia postojowego w trybie art. 15zs lub art. 15zua, przysługuje prawo do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego, jeżeli przychód z tej działalności uzyskany w październiku albo listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego odpowiednio w październiku albo listopadzie 2019 r. Wbrew twierdzeniom organu rentowego odwołujący na dzień 30 września 2020 r. prowadzili działalność polegającą na świadczeniu usług hotelarsko - gastronomicznych. Wynika to z wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji Podmiotów Gospodarczych. Co prawda w ewidencji dokonane zostały zmiany po 30 września 2020 r. co do przeważającego rodzaju działalności to jednak przedstawione przez odwołujących zestawienia ewidencji przychodów prowadzonej dla obliczenia podatku wskazuje na zdecydowanie większe źródło przychodów z działalności hotelarsko – gastronomicznej. Działalność gastronomiczna ma kod według PKD 56.10.A. Z tej też przyczyny wskazane przez organ rentowy wpisy do ewidencji podmiotów gospodarczych nie mogły stanowić podstawy do uznania braku przewarzającej działalności w jednej z dziedzin objętej przywołaną na wstępie regulacją. Oczywiście, że organ dokonując oceny spełnienia warunków do przyznania wnioskowanego świadczenia, zwraca uwagę na treść wpisu w ewidencjach. Nie mniej jednak wpis ma jedynie znaczenie deklaratywne i w przypadku rozbieżności między wpisem a rzeczywistym obrazem działalności, zawsze pierwszeństwo przypisać należy temu drugiemu elementowi. Mając na uwadze powyższe, orzec należało jak w sentencji wyroku.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę