V U 274/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS dotyczącej waloryzacji emerytury, uznając, że podstawa wymiaru świadczenia została ustalona prawidłowo.
Wnioskodawca J. J. odwołał się od decyzji ZUS dotyczącej waloryzacji emerytury, twierdząc, że podstawa waloryzacji została ustalona nieprawidłowo, a także zarzucając błędy w naliczeniu wynagrodzeń z okresu zatrudnienia. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, stwierdzając, że podstawa wymiaru emerytury została ustalona zgodnie z prawomocnymi wyrokami sądowymi i obowiązującymi przepisami, a wnioskodawca nie przedłożył nowych dowodów mających wpływ na zmianę wysokości świadczenia.
Sprawa dotyczyła odwołania J. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 1 marca 2018 r., która zwaloryzowała jego emeryturę wskaźnikiem 102,98%, ustalając wysokość świadczenia na 1949,99 zł brutto. Wnioskodawca zarzucił, że ZUS przyjął nieprawidłową podstawę waloryzacji (wysokość emerytury na dzień 28 lutego 2018 r.) oraz nieprawidłowe wynagrodzenia z okresu zatrudnienia. Sąd Okręgowy w Legnicy, po analizie akt sprawy i wcześniejszych orzeczeń sądowych, oddalił odwołanie. Sąd ustalił, że prawo do emerytury zostało przyznane J. J. decyzją z 25 lutego 1996 r., a podstawa wymiaru świadczenia była ustalana wielokrotnie, z uwzględnieniem minimalnego wynagrodzenia za okresy, dla których brak było dokumentów, oraz wynagrodzenia z zaświadczenia Rp-7. Sąd podkreślił, że wysokość podstawy wymiaru emerytury na dzień 28 lutego 2018 r. została ustalona prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 13 lutego 2018 r. (sygn. akt VU 939/17), który oddalił wcześniejsze odwołanie wnioskodawcy. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu utrzymał ten wyrok w mocy. Sąd uznał, że przedmiotem sporu było ustalenie prawidłowości podstawy wymiaru emerytury na dzień 28 lutego 2018 r., która wynosiła 1893,56 zł. Ponieważ wnioskodawca nie przedłożył nowych dowodów mających wpływ na wysokość świadczenia i nie zaszły przesłanki do ponownego ustalenia wysokości emerytury zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy emerytalnej, sąd oddalił odwołanie na podstawie art. 477^14 § 1 kpc.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, podstawa wymiaru emerytury została ustalona prawidłowo.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że podstawa wymiaru emerytury została ustalona zgodnie z prawomocnymi wyrokami sądowymi i obowiązującymi przepisami, a wnioskodawca nie przedstawił nowych dowodów uzasadniających ponowne przeliczenie świadczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalił odwołanie
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (5)
Główne
ustawa emerytalna art. 114 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określa przesłanki ponownego ustalenia wysokości świadczenia, w tym konieczność przedstawienia nowych dowodów lub wystąpienia innych okoliczności.
ustawa emerytalna art. 88-89
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Przepisy dotyczące waloryzacji emerytur i rent.
k.p.c. art. 477 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do oddalenia odwołania.
Pomocnicze
ustawa emerytalna art. 15 § 2
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Za okresy, dla których brak dokumentów potwierdzających wysokość zarobków, przyjmowano minimalne wynagrodzenie.
ustawa emerytalna art. 111 § 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Wskazano, że ustalenie podstawy wymiaru z lat 1966-1971 z zastosowaniem wskaźnika 145,45% jest niezgodne z przepisami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podstawa wymiaru emerytury została ustalona zgodnie z prawomocnymi wyrokami sądowymi. Wnioskodawca nie przedłożył nowych dowodów mających wpływ na wysokość świadczenia. Nie zaszły przesłanki do ponownego ustalenia wysokości emerytury zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy emerytalnej.
Odrzucone argumenty
ZUS przyjął nieprawidłową podstawę waloryzacji. ZUS przyjął nieprawidłowe wynagrodzenia z okresu zatrudnienia.
Godne uwagi sformułowania
sąd ubezpieczeń społecznych nie może wykroczyć poza przedmiot postępowania wyznaczony w pierwszym rzędzie przez przedmiot zaskarżonej decyzji, a następnie przez zakres odwołania od niej
Skład orzekający
Mirosława Molenda-Migdalewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalanie podstawy wymiaru emerytury i zasady waloryzacji świadczeń."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy indywidualnego przypadku i konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy rutynowego ustalania podstawy wymiaru emerytury oraz jej waloryzacji, bez nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V U 274/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2019 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Mirosława Molenda-Migdalewicz Protokolant : star. sekr. sądowy Katarzyna Awsiukiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. w Legnicy sprawy z wniosku J. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o waloryzację emerytury i o wysokość emerytury na skutek odwołania J. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 1 marca 2018 r. znak (...) oddala odwołanie SSO Mirosława Molenda-Migdalewicz Sygn. akt VU 274/18 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 01 marca 2018r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. , zwaloryzował wnioskodawcy J. J. emeryturę poprzez pomnożenie kwoty tego świadczeni w wysokości brutto – ustalonej na dzień poprzedzający waloryzację - poprzez wskaźnik waloryzacji 102,98%. Wysokość zwaloryzowanej emerytury od dnia 01 marca 2018r. wyniosła brutto 1949,99zł . Od powyższej decyzji odwołał się wnioskodawca J. J. , domagając się jej zmiany poprzez przyjęcie prawidłowej wysokości zwaloryzowanego świadczenia . Zarzucił , że w zaskarżonej decyzji ZUS przyjął nieprawidłową podstawę waloryzacji tj. wysokość emerytury skarżącego na dzień 28 luty 2018r. Ponadto odwołujący się wskazał , że przyjęte do podstawy wymiaru emerytury zarobki za okres zatrudnienia w (...) tj. minimalne wynagrodzenie nie odpowiadają rzeczywistej wysokości wynagrodzenia skarżącego za ten okres zatrudnienia . Ponadto na rozprawie w dniu 23 stycznia 2019r. wnioskodawca wskazał , że w okresie zatrudnienia w (...) w L. osiągał wyższe zarobki , aniżeli wymienione w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wystawionym przez zakład pracy , a znajdującym się w aktach ubezpieczeniowych . W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymano stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji ,że waloryzacja została dokonana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami , gdyż do jej wyliczenia przyjęto prawidłową wysokość emerytury wnioskodawcy ustalonej w prawomocnych wyrokach sądów. Dodatkowo w uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazał ,iż wyrokiem z dnia 12 lutego 2018r. – w sprawie VU 939/17, Sąd Okręgowy w Legnicy oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji z dnia 20 listopada 2017r. Sprawa w związku z wniesieniem apelacji przez J. J. znajdowała się w sądzie Apelacyjnym we Wrocławiu . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. J. w dniu 27 marca 1995 r. złożył wniosek o emeryturę . Decyzją z dnia 11 maja 1995 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy emerytury. Ponowny wniosek o przyznanie świadczenia J. J. złożył w dniu 21 listopada 1995 r. Wniosek ten organ rentowy uwzględnił wydając decyzję z dnia 25 lutego 1996 r., (...) w przedmiocie przyznania od 01 sierpnia 1995 r. prawa do emerytury. Wnioskodawca nadal nie przedłożył żadnych dokumentów na okoliczność wysokości osiąganych w latach 1972 – 1975 z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) z siedzibą w L. zarobków i dlatego przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury, za okres od 01 stycznia 1972 r. do 31 grudnia 1975 r. organ rentowy przyjął zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy emerytalnej minimalne wynagrodzenie. Na okoliczność wynagrodzenia z roku 1988, uzyskanego z tytułu zatrudnienia w (...) w L. , przedłożone zostało zaświadczenie (Rp-7), w którym wskazane jest wynagrodzenie dla roku 1988 w wysokości 504.241 zł i takie wynagrodzenie organ rentowy uwzględnił przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury. J. J. , ur. (...) , we wniosku z dnia 31 października 2017 r. wniósł o ponowne przeliczenie emerytury i zasiłku rodzinnego. Podał, iż wniosek o emeryturę wpłynął około 25 marca 1995 r., zaś emeryturę obliczono w lutym 1996 r. W okresie od 01 czerwca 1995 r. do z tytułu bezrobocia pobierał zasiłek. Z tego powodu, do chwili obecnej emerytura jest naliczana z błędnych wskaźników. Nie wliczono wszystkich wskaźników, zmniejszono wynagrodzenia. Stwierdził, że ma prawo „… do prawidłowego wyliczenia (…) emerytury (wszystkich składek).” Wnioskodawca wskazał, że jego zarobki w 1978 r. wynosiły 4.466 zł miesięcznie. Decyzją z dnia 20 listopada 2017 r., znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 31 października 2017 r. odmówił wnioskodawcy J. J. prawa do przeliczenia emerytury. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że do wskazanego wyżej wniosku ubezpieczony nie dołączył żadnych dowodów, które miałyby wpływ na wysokość emerytury. Podał, iż pobierane dotychczas świadczenie obliczone jest od wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynoszącego 123,37% i jest to najkorzystniejszy wskaźnik ustalony z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia, z lat 1966-1971, 1976-1982, 1984-1987 i 1989-1991. Organ rentowy stwierdził, że ustalenie podstawy wymiaru zgodnie z wnioskiem, z zastosowaniem wskaźnika 145,45%, obliczonego z 6 lat kalendarzowych, z lat 1966-1971 jest niezgodne z przepisami art. 111 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej. Stanowisko to zostało potwierdzone wyrokami sądowymi, którymi oddalono odwołania wnioskodawcy od decyzji z dnia: - 26 lutego 2007 r.; wyroki Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 18 października 2007 r. i Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2008 r., - 27 lutego 2009 r.; wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 05 maja 2009 r.; odwołanie w części dotyczącej wyliczenia podstawy wymiaru z lat 1966-1971 oraz wyliczenie emerytury w oparciu o wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynoszący 145,45% Sąd odrzucił; - 20 października 2011 r.; wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 14 listopada 2012 r.; - 05 czerwca 2015 r.; wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 04 listopada 2015 r. W końcowej części uzasadnienia decyzji organ rentowy stwierdził, że zasiłek rodzinny na żonę wnioskodawcy za okres od 01 marca 1996 r. do 31 grudnia 1998 r. został przyznany wyrokiem z dnia 28 lutego 2002 r. i decyzją z dnia 03 lipca 2002 r. wyrównanie z tego tytułu zostało wypłacone. ( okoliczności bezsporne ) . W dniu 28 listopada 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wydał decyzję o odmowie przeliczenia wnioskodawcy emerytury . Odwołanie od tej decyzji zostało złożone przez wnioskodawcę. Sprawa prowadzona była przed Sądem Okręgowym w Legnicy pod sygnaturą VU 939/17. Wyrokiem z dnia 13 lutego 2018r. sąd I instancji oddalił odwołanie skarżącego od w/w decyzji organu rentowego . Sporna w świetle treści odwołania między stronami była ocena czy wnioskodawcy przysługuje prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury. Organ rentowy decyzją z dnia 20 listopada 2017 r. odmówił ponownego przeliczenia świadczenia , bowiem ubezpieczony nie dołączył do wniosku z dnia 31 października 2017 r. nowych dokumentów mających wpływ na zmianę wysokości świadczenia. Stanowisko organu rentowego Sąd Okręgowy w Legnicy w tym zakresie uznał za uzasadnione. Sąd I instancji przy wydaniu orzeczenia podkreślił istotny i niesporny fakt, że J. J. ma ustalone prawo do emerytury, której wysokość została ustalona prawomocnymi decyzjami. Okoliczność ta powoduje, że ponowne ustalenie wysokości tego świadczenia może nastąpić po spełnieniu przesłanek określonych we wskazanym przez organ rentowy przepisie art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń (Dz.U. z 2017 r., poz. 1383 ze zm.). J. J. - składając wniosek inicjujący wydanie w/w decyzji - nie dołączył żadnych nowych dowodów, które miałyby wpływ na wysokość jego emerytury. Nie zachodziła także – w ocenie Sądu Okręgowego - którakolwiek z pozostałych przesłanek , określonych przepisem art. 114 ust. 1 ustawy emerytalnej , uzasadniająca ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2018r. – wydanym w sprawie IIIAUa 389/18 - Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację J. J. od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 13 lutego 2018r. , sygn. akt VU 939/17. Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem 14 czerwca 2018r. Wysokość podstawy wymiaru emerytury wnioskodawcy na dzień 28 lutego 2018r. wynosiła 1893,56zł . - okoliczności bezsporne, - dowód z akta Sądu Okręgowego w Legnicy VU 939/17. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawcy jest nieuzasadnione. Wysokość podstawy wymiaru emerytury wnioskodawcy na dzień 28 luty 2018r. została ustalona na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 13 lutego 2018r. , sygn. akt VU 939/17. Wskazać należy , że sąd ubezpieczeń społecznych nie może wykroczyć poza przedmiot postępowania wyznaczony w pierwszym rzędzie przez przedmiot zaskarżonej decyzji, a następnie przez zakres odwołania od niej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt III AUa 241/14; LEX nr 1551942). Zatem przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było ustalenie czy przyjęta przez organ rentowy podstawa wymiaru emerytury na dzień 28 luty 2018r. stanowiła kwotę 1893,56zł jak to przyjął ZUS Oddział w L. – wydając zaskarżoną decyzję . Skarżący na popracie twierdzeń zawartych w odwołaniu przedstawiał dowody , które znane były Sądowi Okręgowemu w Legnicy , który wydał orzeczenie w sprawie VU 939/17, które od dnia 14 czerwca 2018r. jest prawomocne . Wszystkie dokumenty , które wnioskodawca okazał na rozprawie w dniu 23 stycznia 2019r. znajdują się w aktach ubezpieczeniowych i stanowiły przedmiot analizy sądów wydających orzeczenia w sprawach wskazanych w ustaleniach faktycznych niniejszego uzasadnienia . Zatem organ rentowy przyjął do waloryzacji od 01 marca 2018r. prawidłową wysokość podstawy wymiaru emerytury wnioskodawcy tj. kwotę 1893,26 zł . Organ rentowy dokonał waloryzacji tych świadczeń na podstawie art. 88-89 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz.U. z 2017r. , poz. 1383 ze zm.) przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji 102,98% zgodnie z Komunikatem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 09 lutego 2018r. w sprawie wskaźnika waloryzacji emerytur i rent w 2018r. – wydanym na podstawie art. 89 ust.6 ustawy emerytalnej . Zatem wbrew zarzutom odwołania organ rentowy wydając zaskarżoną decyzję przyjął – na dzień 28 lutego 2018r. – prawidłową podstawę wymiaru emerytury skarżącego , od której wyliczono waloryzację wskazanym w niniejszym uzasadnieniu wskaźnikiem . W konsekwencji sąd na podstawie art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie wnioskodawcy od obu decyzji z przyczyn wskazanych w niniejszym uzasadnieniu .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI