V U 262/21

Sąd Okręgowy w KaliszuKalisz2021-05-21
SAOSubezpieczenia społeczneświadczenia z ubezpieczenia społecznegoŚredniaokręgowy
COVID-19świadczenie postojowePKDZUSdziałalność gospodarczaprzedsiębiorcaodwołanieprawo pracy i ubezpieczeń społecznych

Podsumowanie

Sąd przyznał prawo do świadczenia postojowego W. Ś., zmieniając decyzję ZUS, która odmówiła go z powodu rzekomego braku przeważającego rodzaju działalności gospodarczej.

Sąd Okręgowy w Kaliszu rozpoznał odwołanie W. Ś. od decyzji ZUS odmawiającej przyznania świadczenia postojowego. ZUS argumentował, że W. Ś. nie posiadała przeważającego rodzaju działalności gospodarczej zgodnego z przepisami ustawy covidowej na dzień 30 września 2020 r. W. Ś. twierdziła, że jej główną działalnością są usługi solaryjne (PKD 96.04.Z). Sąd, analizując przedstawione dowody (raporty z kasy fiskalnej, umowę najmu, protokół kontroli sanitarnej), uznał, że rzeczywista działalność odwołującej była zgodna z przepisami, mimo późniejszych zmian we wpisie do CEIDG. W konsekwencji sąd zmienił decyzję ZUS i przyznał świadczenie postojowe.

Sąd Okręgowy w Kaliszu rozpoznał odwołanie W. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., która odmówiła przyznania jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego. Powodem odmowy ZUS było stwierdzenie, że na dzień 30 września 2020 r. W. Ś. nie posiadała przeważającego rodzaju działalności gospodarczej wymienionego w art. 15zs^2 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19. Odwołująca wniosła o zmianę decyzji, wskazując, że od lat prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług solaryjnych (PKD 96.04.Z), a jej przychód w listopadzie 2020 r. był niższy o co najmniej 40% w stosunku do przychodu z analogicznego miesiąca 2019 r. Sąd, po analizie dowodów takich jak zeznania świadka, raporty z kasy fiskalnej, umowa najmu i protokół kontroli sanitarnej, ustalił, że odwołująca faktycznie prowadziła działalność w zakresie usług solaryjnych od 2016 r. Sąd podkreślił, że wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej ma charakter deklaratywny, a w przypadku rozbieżności między wpisem a rzeczywistym stanem rzeczy, pierwszeństwo należy przypisać rzeczywistej działalności. W związku z tym sąd uznał, że W. Ś. spełniła warunki do przyznania świadczenia postojowego i zmienił zaskarżoną decyzję ZUS. Zasądzono również od ZUS na rzecz W. Ś. zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli faktyczna działalność gospodarcza spełniała przesłanki określone w ustawie, nawet jeśli wpis do CEIDG został zmieniony po terminie lub nie odzwierciedlał w pełni przeważającego charakteru działalności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wpis do CEIDG ma charakter deklaratywny, a rzeczywisty obraz działalności gospodarczej ma pierwszeństwo. Dowody przedstawione przez odwołującą potwierdziły prowadzenie działalności usług solaryjnych, która była objęta obostrzeniami, co uzasadniało przyznanie świadczenia postojowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przyznanie świadczenia postojowego

Strona wygrywająca

W. Ś.

Strony

NazwaTypRola
W. Ś.osoba_fizycznaodwołująca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (3)

Główne

ustawa covidowa art. 15zs^2 § 1

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Przepis określa warunki przyznania jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego, w tym wymóg posiadania przeważającego rodzaju działalności gospodarczej według określonych kodów PKD na dzień 30 września 2020 r. oraz spadek przychodu.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy dotyczące zasądzenia kosztów postępowania od strony przegrywającej na rzecz strony wygrywającej.

rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 9 § 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Określa wysokość opłat za czynności radców prawnych, stanowiących podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rzeczywisty charakter działalności gospodarczej odwołującej (usługi solaryjne) był zgodny z przepisami ustawy covidowej, mimo późniejszych zmian wpisu w CEIDG. Spadek przychodu z działalności był znaczący (powyżej 40%) w stosunku do roku poprzedniego. Wpis do CEIDG ma charakter deklaratywny i nie może być jedyną podstawą odmowy przyznania świadczenia, jeśli rzeczywistość jest inna.

Odrzucone argumenty

Argument ZUS o braku przeważającego rodzaju działalności gospodarczej na dzień 30 września 2020 r. z powodu niezgodności wpisu w CEIDG z przepisami ustawy.

Godne uwagi sformułowania

wpis ma jedynie znaczenie deklaratywne i w przypadku rozbieżności między wpisem a rzeczywistym obrazem działalności, zawsze pierwszeństwo przypisać należy temu drugiemu elementowi.

Skład orzekający

Romuald Kompanowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących świadczeń postojowych w kontekście rzeczywistego prowadzenia działalności gospodarczej i wpisów do CEIDG."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów ustawy covidowej i konkretnych kodów PKD, choć zasada interpretacji wpisów do ewidencji może mieć szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd może stanąć w obronie przedsiębiorcy, gdy formalne wpisy w rejestrach nie odzwierciedlają rzeczywistości, co jest istotne dla wielu osób prowadzących działalność gospodarczą.

ZUS odmówił świadczenia postojowego przez wpis w CEIDG? Sąd przypomniał: liczy się rzeczywistość!

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 180 PLN

Sektor

usługi

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V U 262/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 maja 2021 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Romuald Kompanowski Protokolant: sekr.sądowy Małgorzata Kucińska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2021 r. w Kaliszu odwołania W. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 19 stycznia 2021 r. Nr (...) w sprawie W. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o świadczenie postojowe 1. Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 19 stycznia 2021 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje odwołującej W. Ś. prawo do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego w związku z wnioskiem z 12 stycznia 2021 r. 2. Zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na rzecz odwołującej W. Ś. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VU 262/ 21 UZASADNIENIE Decyzją z 19 stycznia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił W. Ś. prawa do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego, gdyż na dzień 30 września 2020 r. nie posiadała przeważającego rodzaju działalności gospodarczej, wymienionego w przepisie art. 15zs 2 ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...) 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Od decyzji tej odwołanie złożyła W. Ś. wnioskując o jej zmianę i przyznanie świadczenia postojowego podnosząc, że od kilku lat prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym rodzajem działalności gospodarczej jest działalność określona kodem według Polskiej Klasyfikacji Działalności ( PKD ) 96.04.Z. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił i zważył co następuje. Od kilku lat odwołująca W. Ś. prowadzi działalność w zakresie usług solaryjnych. Dodatkową działalnością odwołującego jest sprzedaż kosmetyków używanych przez klientów zakładu w trakcie zabiegu. Zakup takiego kosmetyku jest dobrowolny. Klient może korzystać z zabiegu w gabinecie mając swój zakupiony poza zakładem kosmetyk. Zakres wyżej wskazanej działalności uległ ograniczeniu w związku z wprowadzeniem obostrzeń sanitarnych wywołanych epidemią COVID-19. dowód: zeznania świadka Ż. P. , orzeczenia lekarskie, umowa najmu, paragony z kasy fiskalnej, protokół kontroli w aktach sprawy. Wniosek o jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe w związku z przeciwdziałaniem skutkom wywołanym (...) 19 odwołująca złożyła w dniu 12.01.2020 r. wykazując, że w listopadzie 2020 r. jego przychód z działalności był niższy o co najmniej 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w analogicznym miesiącu 2019 t.. W myśl art. 15 zs 2 ust. 1 ustawy z dnia 02.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, osobie prowadzącej na dzień 30 września 2020 r. pozarolniczą działalność gospodarczą oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodem 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.2l.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.2l.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych , lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 96.01.Z, 96.O4.Z, która skorzystała ze świadczenia postojowego w trybie art. 15zs lub art. 15zua, przysługuje prawo do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego, jeżeli przychód z tej działalności uzyskany w październiku albo listopadzie 2020 r. był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego odpowiednio w październiku albo listopadzie 2019 r. Wbrew twierdzeniom organu rentowego odwołująca na dzień 30 września 2020 r. prowadziła działalność polegającą na świadczeniu usług solaryjnych. Co prawda z wpisu w Centralnej Ewidencji i Informacji Podmiotów Gospodarczych wynika, że dokonane zmiany do do przeważającego rodzaju działalności wprowadzone zostały po dniu 30 września 2020 r. to jednak przedstawione przez odwołującą dokumenty w tym raporty z kasy fiskalnej, umowa najmu, protokół kontroli sanitarnej wskazuje na prowadzenie działalności w podanej wyżej branży od 2016 r. Z tej też przyczyny podnoszone przez organ rentowy wpisy do ewidencji podmiotów gospodarczych nie mogły stanowić podstawy do uznania braku działalności w jednej z dziedzin objętej przywołaną na wstępie regulacją. Oczywiście, że organ dokonując oceny spełnienia warunków do przyznania wnioskowanego świadczenia, zwraca uwagę na treść wpisu w ewidencjach. Nie mniej jednak wpis ma jedynie znaczenie deklaratywne i w przypadku rozbieżności między wpisem a rzeczywistym obrazem działalności, zawsze pierwszeństwo przypisać należy temu drugiemu elementowi. Mając na uwadze powyższe, orzec należało jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku mając na uwadze przepis art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę