V U 242/15

Sygn. akt V U 242/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. w Kaliszu odwołania M. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 28 stycznia 2015 r. Nr (...) w sprawie M. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o świadczenie przedemerytalne zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 28 stycznia 2015 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje odwołującej M. H. prawo do świadczenia przedemerytalnego poczynając od dnia 26 sierpnia 2014 r. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28 stycznia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił M. H. prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazując, iż ostatnie zatrudnienie wnioskodawcy nie ustało z w trybie rozwiązania z stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. H. wnosząc o zmianę przedmiotowej decyzji ZUS poprzez przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego powołując się rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy. W odpowiedzi na odwołanie ZUS Odział w O. wniósł o oddalenie odwołania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Odwołująca M. H. urodziła się dnia (...) W okresie od dnia 24.01.2008 r. do dnia 31.01.2014 r. odwołująca była zatrudniona w firmie (...) s.c. w O. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku brakarza. Pracodawca w świadectwie pracy wydanym odwołującej po rozwiązaniu stosunku pracy wskazał na wypowiedzenie umowy o pracę przez pracodawcę z przyczyn pracodawcy podając jednocześnie podstawę prawną swej decyzji z kodeksu pracy ( art. 30 § 1 pkt 2 k.p. ). /bezsporne/ Przyczyną decyzji pracodawcy było przesunięcie organizacyjne polegające na powierzeniu pracy brakarza innym pracownikom na zasadzie kontroli międzyoperacyjnej. Po rozwiązaniu stosunku pracy z odwołującą, spółka nie zatrudniała w miejsce zwolnionej pracownicy nowej osoby. dowód: pismo z dnia 5.05.2015 r. Po rozwiązaniu stosunku pracy odwołująca była zarejestrowana w urzędzie pracy od dnia 4.02.2014 r. Odwołująca pobierała zasiłek dla bezrobotnych w okresie od. dnia 12.02.2014 r. do dnia 19 sierpnia 2014 r. i nadal. W okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych odwołująca nie odmówiła podjęcia zatrudnienia. Na dzień 31.01.2014 r. odwołująca legitymuje się ponad 35 – letnim okresem ubezpieczenia. /bezsporne/ Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn. Przez przyczynę dotyczącą zakładu pracy należy rozumieć zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt. 29 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U z 2004 r., Nr 99, poz. 1001 ze zm.): - rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników, - rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, - wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy. Odwołująca spełniła przesłankę zawartą w art. 2 ust. 1 pkt. 29b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U z 2004 r., Nr 99, poz. 1001 ze zm.), gdyż była zatrudniona w firmie (...) w O. w przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, a stosunek pracy został z nią rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy w związku z likwidacją jej stanowiska pracy. Pracodawca bowiem zmniejszył liczbę zatrudnionych pracowników, wykonujących pracę brakarza. Zmniejszenie to nastąpiło w związku z reorganizacją procesu kontroli jakości polegającej na powierzeniu tych zadań pracownikom zatrudnionym przy produkcji. Nie ulega zatem najmniejszej wątpliwości, iż rozwiązanie stosunku pracy z odwołującą nastąpiło z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Ocenę tę wzmacnia brak zatrudniania nowego pracownika po odejściu odwołującego. Brak jest również powodów aby negować prawo odwołującej do świadczenia przedemerytalnego w oparciu o przedstawioną przez organ rentowy argumentację o konieczności każdorazowo zwolnienia przez pracodawcę pracownika w trybie właściwym dla tzw. zwolnień z przyczyn dotyczących pracodawcy obejmujących większą liczbę pracowników. Ustawa z dnia 13.03.2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników , oprócz trybu tzw. zwolnień grupowych obejmujących liczby pracowników prezentowane przez ZUS, regulują także tryb zwolnień indywidualnych obejmujących mniejszą liczbę pracowników niż te liczby odnoszące się do zwolnień grupowych. I w jednym i w drugim przypadku mamy rozwiązanie stosunku pracy zgodnie przepisami przywołanej ustawy z dnia 13.03.2003 r. o ile wyłączną przyczyną decyzji pracodawcy nie stanowią okoliczności leżące po stronie pracownika. Zgodnie z art. 5 ust. 3 w/w ustawy świadczenie przedemerytalne przysługuje po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: - nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna; - w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych; - złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Jak wynika z poczynionych na wstępie ustaleń, odwołująca w momencie złożenia wniosku była zarejestrowana jako bezrobotna, pobierała zasiłek przez okres ponad 6 miesięcy, nie domówiła podjęcia zatrudnienia i złożyła wniosek w zakreślonym przez przepis art. 5 ust. 3 ustawy oświadczeniach przedemerytalnych. Zaskarżona decyzja podlegała zmianie jak w sentencji wyroku. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w art. 7 ust. 3. Odwołujący złożył wniosek wraz z kompletem dokumentów, o którym mowa w art. 7 ust. 3 ustawy w dniu 13.05.2014 r., dlatego też Sąd przyznał świadczenie przedemerytalne od dnia 26 sierpnia 2014 r.