V U 166/21

Sygn. akt VU 166/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 27 października 2021 roku Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Wiesław Jakubiec Protokolant : sekretarz sądowy Izabela Niedobecka-Kępa po rozpoznaniu 27 października 2021 roku w Rybniku na rozprawie sprawy J. J. przy udziale zainteresowanego ./. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o zasiłek chorobowy na skutek odwołania J. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 2 marca 2021 roku sygn. (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu J. J. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 23 lutego 2021 roku do 24 lutego 2021 roku, 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na rzecz ubezpieczonego J. J. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt V U 166/21 UZASADNIENIE Decyzją z 2 marca 2021 roku, znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu J. J. prawa do zasiłku chorobowego od 23 lutego 2021 roku do 24 lutego 2021 roku. W uzasadnieniu ZUS wskazał, że ubezpieczony, mimo doręczenia wezwania, nie stawił się na badanie u lekarza orzecznika 22 lutego 2021 roku, a zatem zaświadczenie lekarskie za okres od 11 lutego 2021 roku do 24 lutego 2021 roku utraciło ważność. Od powyższej decyzji ubezpieczony wniósł odwołanie oraz wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, że wezwanie na badanie przez lekarza orzecznika ZUS zostało odebrane 19 lutego 2021 roku (piątek) przez pracownika (...) Sp. z o.o. w R. zlokalizowanej pod tym samym adresem, co adres zamieszkania ubezpieczonego. Wskazał, że pracownik (...) przekazał przesyłkę ubezpieczonemu, po skończonej pracy, następnego dnia roboczego, tj. 22 lutego 2021 roku (poniedziałek). Zarzucił, że otrzymał wezwanie na badanie po jego terminie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując wcześniejsze twierdzenia oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony J. J. jest zatrudniony w (...) Sp. z o.o. w R. i z tego tytułu podlegał ubezpieczeniu chorobowemu. W okresie od 11 lutego 2021 roku do 24 lutego 2021 roku ubezpieczony przebywał na zwolnieniu lekarskim. Ubezpieczony mieszka pod tym samym adresem co firma (...) Sp. z o.o. w R. , tj. ul. (...) , (...)-(...) R. . W związku z niezdolnością do pracy ubezpieczonego, ZUS Oddział w R. wezwał ubezpieczonego na 22 lutego 2021 roku na badanie do lekarza orzecznika ZUS. Doręczyciel (którym była Poczta Polska SA) nie dostarczył ubezpieczonemu przesyłki poleconej priorytetowej osobiście (ani jego domownikowi). Ubezpieczonego, w okresie niezdolności do pracy, nie było w pracy. Przesyłka ta została doręczona pracownikowi K. Ł. , zatrudnionej w (...) Sp. z o.o. w R. , w dniu 19 lutego 2021 roku (piątek) o godz. 14:31. K. Ł. nie otwierała przesyłki kierowanej do ubezpieczonego, bo nie otrzymała takich uprawnień. Poinformowała ubezpieczonego telefonicznie, że odebrała kierowaną do niego przesyłkę. W dniu 22 lutego 2021 roku (poniedziałek), po skończonej pracy, przekazała przesyłkę ubezpieczonemu. Decyzją z 2 marca 2021 roku, znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu J. J. prawa do zasiłku chorobowego od 23 lutego 2021 oku do 24 lutego 2021 roku. Dowód: akta organu rentowego: zaświadczenie płatnika składek, dane podpisu elektronicznego, pismo ZAS-12, zrzut ekranu spraw o kontrolę ZLA, wydruk z śledzenia przesyłek Poczty Polskiej, decyzja ZUS z 02.03.2021 r. oraz k. 7, zeznania świadka K. Ł. k. 44v Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci w/w dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały, a także w oparciu o dowód z zeznań świadka K. Ł. , który wraz z pozostałymi dowodami tworzył spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy. Sąd zważył co następuje: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2017r. poz. 1368 ze zm.) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Niewątpliwie organ rentowy ma prawo kontrolować zasadność wystawiania zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy co wynika z art. 59 ww. ustawy. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela stanowisko Sądu Najwyższego zgodnie z którym w granicach dyspozycji art. 59 ust. 6 ustawy zasiłkowej sądy meriti oceniają tylko to, czy ubezpieczony uniemożliwił z przyczyn zawinionych przeprowadzenie badań kontrolnych w wyznaczonym przez organ ubezpieczeń społecznych w sposób prowadzący do wydania decyzji o utracie ważności zaświadczenia lekarskiego i usprawiedliwiający wydanie decyzji o braku prawa do zasiłku lub decyzji o zwrocie pobranych nienależnie z winy ubezpieczonego, w tym wskutek uniemożliwienia badań kontrolnych i utraty prawa do zasiłku od dnia następującego po dniu wyznaczonych badań (postanowienie SN z 7.03.2019r. III UZP 1/18). Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony był niezdolny do pracy w okresie od 11 lutego 2021 roku do 24 lutego 2021 roku. ZUS przesyłając przesyłkę przez operatora pocztowego na adres z zaświadczenia lekarskiego podjął próbę wezwania ubezpieczonego na badanie lekarskie, które miało zostać przeprowadzone przez lekarza orzecznika ZUS w dniu 22 lutego 2021 roku. Jednakże powyższe wezwanie nie zostało doręczone ubezpieczonemu w sposób umożliwiający mu zapoznanie się z jego treścią we właściwym czasie. Przesyłka ZUS zawierająca wezwanie na badanie została doręczona 19 lutego 2021 roku o godz. 14:31 K. Ł. (która była pracownikiem (...) Sp. z o.o. w R. ) i chociaż siedziba ww. firmy to jednocześnie adres zamieszkania ubezpieczonego, to nieuzasadnione jest twierdzenie organu, że ubezpieczony został w tym dniu skutecznie zawiadomiony o terminie. K. Ł. bowiem nie jest osobą uprawnioną do otwierania korespondencji ubezpieczonego i jedynie poinformowała go telefonicznie, że otrzymała przesyłkę do niego skierowaną. Stan zdrowia ubezpieczonego nie pozwalał mu na przejście do siedziby firmy i odebranie przesyłki dlatego doręczona mu została dopiero po skończonej pracy ww. osoby w kolejnym dniu roboczym , tj. 22 lutego 2021 roku. W związku z tym nie można było wymagać, by ubezpieczony stawił się na termin badania, o którym nie wiedział, gdyż nie otrzymał wezwania w terminie umożliwiającym mu zapoznanie się z jego treścią. Przedstawiona przez ubezpieczonego argumentacja co do powodu nieodebrania korespondencji przed datą badania jest zdaniem Sądu przekonywująca, logiczna i wiarygodna. Sąd zwraca również uwagę, iż organ rentowy nie podjął próby dowodzenia swych twierdzeń, chociaż to na nim spoczywał ciężar dowodowy. Realizacja przepisu art. 59 ww. ustawy w sprawie niniejszej jest sprzeczna z zamiarem ustawodawcy oraz wykładnią celowościową tego przepisu. Celowość toczenia sporu o niewielką kwotę wydanych na ten proces z pieniędzy podatników wypacza sens tego przepisu. (…) Organ rentowy ma obowiązek kontrolowania zaświadczeń lekarskich w trybie art. 59 ww. ustawy, aby zapobiegać nadużyciom, czy piętnować korupcyjne praktyki, ale osoby wszczynające takie kontrole i lekarze orzecznicy powinni również brać pod uwagę koszty społeczne ich decyzji (Wyrok SA w Katowicach z 21.06.2001 roku w sprawie o sygn. akt III AUa 2552/00). Na marginesie należy zauważyć, że ubezpieczony pozostawał niezdolny do pracy w okresie od 11 lutego 2021 roku do 24 lutego 2021 roku, a wezwanie na badanie lekarskie miało się odbyć 22 lutego 2020 roku. Ubezpieczony został pozbawiony zasiłku chorobowego jedynie z okres dwóch dni niezdolności do pracy. W niniejszej sprawie, ubezpieczony nie został więc prawidłowo wezwany na badanie, co uniemożliwiało mu stawienie się w wyznaczonym terminie. Niezasadnym było więc pozbawienie ubezpieczonego prawa do zasiłku chorobowego za ww. okres. Wobec powyższego, Sąd uznał, iż nieobecność ubezpieczonego na badaniu lekarskim orzecznika ZUS była usprawiedliwiona. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie przytoczonych przepisów i art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu J. J. prawo do zasiłku chorobowego od 23 lutego 2021 oku do 24 lutego 2021 roku. O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 98 § 1 k.p.c. , zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy, a także na podstawie § 9 ust. 2 oraz § 15 ust. 3 pkt 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.) zasądzając od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. na rzecz ubezpieczonego J. J. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd uznał, że przyznana kwota jest adekwatna do przyczynienia się pełnomocnika do wyjaśnienia sprawy i wykonanej przez niego pracy. Jednocześnie Sąd miał na względzie niską stawkę minimalną.