V U 1547/13

Sygn. akt V U 1547/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA w SO Stanisław Stankiewicz Protokolant: Bożena Radziusz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 roku w Białymstoku na rozprawie sprawy L. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o emeryturę na skutek odwołania L. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 25 lipca 2013 roku Nr (...) oddala odwołanie Sygn. akt V U 1547/13 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z dnia 25.07.2013 r. odmówił przyznania L. B. prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie art.184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ze względu na brak 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach. Według organu rentowego wnioskodawca pracował w takich warunkach tylko 5 lat, 6 miesięcy. W odwołaniu od tego orzeczenia ubezpieczony zarzucił organowi rentowemu błędne przyjęcie, że nie pracował w szczególnych warunkach jako mechanik samochodowy w latach 1971 – 73, 1981 – 87, 1989 – 1992 oraz jako kierowca autokaru w latach 1991 – 1998 a także jako kierowca transportera opancerzonego w latach 1973 – 75. Na podstawie takiego zarzutu zażądał zmiany zaskarżonego orzeczenia. Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił i zważył, co następuje: Odwołanie L. B. jest niezasadne. Wniosek o emeryturę złożył 5.07.2013 r. Podał w nim, że urodził się (...) O/ZUS odmówił mu przyznania emerytury z powodu zatrudnienia w szczególnych warunkach w wymiarze 5 lat, 6 m-cy i 6 dni. W dniu 1.01.1999 r. suma okresów składkowych i nieskładkowych wnioskodawcy wynosiła 30 lat i 2 miesiące. Zgodnie z treścią art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych : 1. ubezpieczonym mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40 / 60 lat/, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (1.01.1999 r.) osiągnęli: a) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat (15 lat), b) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (25 lat) Emerytura, o której mowa w ust. 1 przysługuje pod warunkiem nie - przystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego. Wg art. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu ustawy za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagające wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo swoje lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny uprawniający do przejścia na wcześniejszą emeryturę, rodzaje prac i stanowisk oraz warunki na których ubezpieczonym przysługuje prawo do emerytury, zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Przepisami dotychczasowymi regulującymi warunki do uzyskania wcześniejszej emerytury jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. nr 8 poz. 43 z późń. zm.). Na mocy art.184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli oba warunki dotyczące zatrudnienia spełniał w dniu 1 stycznia 1999r. W aktach sprawy o świadczenie przedemerytalne znajdują się oryginalne świadectwa pracy L. B. . W okresie od 23.08.1971 r. do 27.04.1973 r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w E. na stanowisku mechanika samochodowego a od 15.01.1976 r. do 30.11.1989 r. był zatrudniony w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w B. . W odwołaniu podał, że w latach 1981 – 87 pracował na stanowisku mechanika. Był nim także od 1.12.1989 r. do 3.03.1991 r. a nie do 3.04.1992 r. gdyż od 4.04.1991 r. do 3.06.1992 r. skorzystał z urlopu bezpłatnego. Ponadto od 1.04.1991 r. do 31.12.1998 r. podlegał ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Na rozprawie w dniu 14.10.2013 r. wnioskodawca wyjaśnił, że jako mechanik zajmował się naprawą różnych autobusów. Naprawa silnika wymagała uniesienia klapy ochronnej. Nigdy nie pracował w kanale. W okresie działalności gospodarczej zajmował się transportem osobowym. Wbrew stanowisku wnioskodawcy nie każde jego zatrudnienie było pracą w szczególnych warunkach. Pomimo tego, że Rada Ministrów rozporządzeniem z dnia 7.02.1983 r. ustaliła olbrzymią liczbę prac, które uznała za prace w szczególnych warunkach nie wszyscy pracownicy pracowali w takich warunkach. W przypadku naprawy pojazdu mechanicznego pracą w szczególnych warunkach była tylko praca wykonywana w kanale remontowym (dział XIV poz.16). Jak przyznał sam L. B. nie pracował w kanale. Z tego powodu żądanie zaliczenia okresów zatrudnienia w charakterze mechanika zostało uznane za całkowicie bezpodstawne. Co do zasady praca na stanowisku kierowcy autobusu jest pracą w szczególnych warunkach. Niestety, dotyczy to tylko pracowników a nie osób prowadzących działalność gospodarczą. W sposób pośredni Sąd Najwyższy potwierdził to w uzasadnieniu wyroków wydanych w sprawach (III UK 246/03, I UK 142/04, I UK 300/04) a Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 12.09.2000 r. (K/1/00). W tej sytuacji Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uznania wskazanych przez wnioskodawcę okresów jako zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ponieważ nie spełnia on warunków zawartych w art.184 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS odwołanie jako niezasadne podlegało oddaleniu na mocy art.477 17 § 1 kpc .