V U 1224/13

Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w LegnicyLegnica2013-10-29
SAOSubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚredniaokręgowy
emeryturawarunki szczególneZUSspawaczokres składkowyubezpieczenie społeczneprawo pracy

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie M. P. od decyzji ZUS odmawiającej prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, uznając brak udowodnienia wymaganego 15-letniego okresu takiej pracy.

M. P. odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej mu prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, twierdząc, że pracował jako spawacz i obsługiwał urządzenia dozujące. ZUS odmówił uznania tych okresów, kwestionując charakter pracy i stanowisko. Sąd ustalił, że choć wnioskodawca pracował jako spawacz, nie wykonywał tej pracy stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, co jest wymogiem do uznania pracy w szczególnych warunkach. W związku z tym, nie został spełniony warunek posiadania co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, a odwołanie zostało oddalone.

Wnioskodawca M. P. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L., która odmówiła mu prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie uznał okresu zatrudnienia w Spółdzielni (...) w G. od 08.12.1978 r. do 31.12.1988 r. z powodu nieprecyzyjnego określenia charakteru pracy w świadectwie, oraz okresu od 01.12.1992 r. do 31.01.2004 r. z powodu rozbieżności między stanowiskiem „operator urządzeń dozujących” a „sprzedawca w stacji paliw”. Wnioskodawca twierdził, że pracował jako spawacz (co potwierdza książka spawacza) oraz obsługiwał urządzenia dozujące. Sąd Okręgowy w Legnicy, po analizie materiału dowodowego, ustalił, że M. P. pracował jako spawacz, ślusarz-mechanik i konserwator, a także wykonywał prace związane z naprawą maszyn w punktach skupu mleka. Jednakże, sąd uznał, że wnioskodawca nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac polegających na spawaniu, co jest wymogiem do uznania pracy w szczególnych warunkach zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. W związku z niespełnieniem tego warunku, a także z faktu, że drugi sporny okres był krótszy niż wymagane 15 lat, sąd uznał, że wnioskodawca nie udowodnił wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. W konsekwencji, odwołanie zostało oddalone na podstawie art. 477¹⁴ § 1 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, ponieważ wnioskodawca nie wykazał, że prace te były wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, co jest wymogiem do uznania ich za pracę w szczególnych warunkach.

Uzasadnienie

Sąd analizował charakter prac wykonywanych przez wnioskodawcę w spornych okresach. Choć wnioskodawca wykonywał prace spawalnicze, ślusarskie i konserwacyjne, sąd uznał, że nie spełnił on wymogu stałego i pełnoetatowego wykonywania pracy w szczególnych warunkach, co wynikało z analizy zebranego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków i wyjaśnień wnioskodawcy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie odwołania

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.

Strony

NazwaTypRola
M. P.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (7)

Główne

u.e.r.f.u.s. art. 184

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

u.e.r.f.u.s. art. 32 § 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

r.w.s.w.p.z.w.s.c. art. 4

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

Pracownik nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

r.w.s.w.p.z.w.s.c. art. 2 § 1 i 2

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.

k.p.c. art. 477¹⁴ § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

u.e.r.f.u.s. art. 27

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

r.w.p.o.ś.e.r.i.z.w.t.ś. art. 22

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń

Okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy. Ograniczenia dowodowe dotyczą wyłącznie postępowań przed organami rentowymi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wnioskodawca nie wykazał, że prace spawalnicze były wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Drugi sporny okres pracy był krótszy niż wymagane 15 lat.

Odrzucone argumenty

Wnioskodawca wykonywał prace spawacza, co jest pracą w szczególnych warunkach. Wnioskodawca obsługiwał urządzenia dozujące, co jest pracą w szczególnych warunkach. Świadectwo pracy i książka spawacza powinny być wystarczającym dowodem.

Godne uwagi sformułowania

nazwa zajmowanego przez wnioskodawcę stanowiska nie ma znaczenia w świetle przepisów cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z 07 lutego 1983 r. W rozporządzeniu tym jest bowiem mowa o wykonywaniu prac w szczególnych warunkach, a nie o zatrudnieniu na stanowiskach zaliczanych do szczególnych. W wykazie A stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia zawarto wykaz prac w szczególnych warunkach i w poszczególnych działach oraz pozycjach określono rodzaj prac, a nie nazwy stanowisk. nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac polegających na spawaniu. nie została spełniona przesłanka określona przepisem § 2 wymienionego rozporządzenia.

Skład orzekający

Krzysztof Główczyński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogu stałego i pełnoetatowego wykonywania pracy w szczególnych warunkach dla nabycia prawa do wcześniejszej emerytury, a także znaczenie faktycznego charakteru czynności nad nazwą stanowiska."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dotyczących emerytur z tytułu pracy w warunkach szczególnych, obowiązujących przed 1999 r. oraz sposobu ich interpretacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu nabywania prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, co jest istotne dla wielu osób pracujących w przeszłości w specyficznych warunkach. Wyjaśnia kluczowe wymogi formalne i dowodowe.

Czy praca spawacza zawsze oznacza wcześniejszą emeryturę? Sąd wyjaśnia kluczowy warunek.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VU 1224/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2013 roku Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant : Magdalena Pańków po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 roku w Legnicy sprawy z wniosku M. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania M. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 17 lipca 2013 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt V U 1224/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 17 lipca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy M. P. prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie udowodnił żadnego okresu takiej pracy, wobec wymaganych 15 lat. Organ rentowy nie uznał wnioskodawcy za pracę w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w Spółdzielni (...) w G. od 08 grudnia 1978 r. do 31 grudnia 1988 r. ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach dnia 04 czerwca 2013 r. charakter pracy nie został określony zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r., oraz od 01 grudnia 1992 r. do 31 stycznia 2004 r., ponieważ podane stanowisko pracy „operator urządzeń dozujących, formujących i pakujących” jest rozbieżne ze stanowiskiem pracy wskazanym w świadectwie pracy z dnia 02 lutego 2004 r. tj. „sprzedawca w stacji paliw”. W odwołaniu od powyższej decyzji M. P. wskazał, iż w okresie od 08 grudnia 1978 r. do 31 grudnia 1988 r. wykonywał pracę spawacza, o czym świadczy książka spawacza. W okresie zaś od 01 grudnia 1992 r. do 31 stycznia 2004 r. wykonywał pracę na stanowisku obsługa urządzeń dozujących, formujących i pakujących. W odpowiedzi na powyższe odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. P. urodził się (...) na dzień 01.01.1999 r. wykazał 29 lat, 1 miesiąc i 16 dni okresów składkowych i nieskładkowych, oraz nie przystąpił do OFE. (niesporne) W świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach Spółdzielnia (...) w G. stwierdziła, iż w okresie od 08 grudnia 1978 r. do 31 grudnia 1988 r. M. P. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, prace spawacza gazowego, wyszczególnione w wykazie A, dział XIV, poz. 12 pkt 2, a w okresie od 01 grudnia 1992 r. do 31 stycznia 2004 r. wykonywał również stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace magazynowe, załadunkowe, rozładunkowe, transport oraz konfekcjonowanie surowców półproduktów i wyrobów gotowych – pylistych, toksycznych, żrących, parzących i wybuchowych 1. operator urządzeń dozujących, formujących i pakujących (od 01 grudnia 1992 r. do 31 stycznia 2004 r.), wyszczególnione w wykazie A, dział IV, poz. 40 pkt 1., stanowiącym załącznik Nr 1 do uchwały nr 16/83 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni Mleczarskich z dnia 27 czerwca 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach spółdzielczości mleczarskiej, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.). dowód: świadectwo, k. 5 akt rentowych. W czasie zatrudnienia w Spółdzielni (...) do 31 grudnia 1988 r. M. P. wykonywał prace polegające na spawaniu, prace mechanika oraz konserwatora. dowód: zeznania świadka I. J. , e-protokół: 00:12:25 – 00:16:22 Spółdzielnia (...) miała około 17 punktów skupu mleka. Ze względu na stosowane w tych punktach środki chemiczne i żrące, zainstalowane w nich urządzenia wymagały napraw spawalniczych. W magazynach znajdowały się wykonane przez ubezpieczonego stojaki. Prace spawalnicze M. P. wykonywał stosownie do potrzeb w terenie. Na co dzień pracował na terenie zakładu, gdzie będąc pracownikiem działu mechanicznego wykonywał ogrodzenia. W okresie od 1993 r. wnioskodawca wykonywał prace sprzedawcy paliw w stacji paliw w G. , gdzie prowadzono sprzedaż trzech rodzajów paliw, olejów, smarów. dowód: zeznania świadka R. S. , e-protokół: 00:19:22 – 00:29:00. M. P. wykonywał pracę ślusarza – mechanika, wykonywał prace polegające na konserwacji maszyn i urządzeń Spółdzielni. Po uzyskaniu uprawnień spawacza wykonywał prace polegające na spawaniu instalacji parowych, stali nierdzewnej – rurociągów mleka, instalacji wody oraz c.o. Wykonując prace spawacza ubezpieczony wykonywał również prace związane z naprawą maszyn w punktach skupu mleka, wymieniał części. dowód: wyjaśnienia wnioskodawcy, e-protokół, 00:31:41 – 00:38:00. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie albowiem ustalenie zaskarżonej decyzji wskazujące na brak wymaganych do najmniej 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 . Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Zgodnie z § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. z 1983 r., Nr. 10, poz. 49) okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy. Przewidziane w § 22 powołanego rozporządzenia ograniczenia dowodowe dotyczą wyłącznie postępowania przed organami rentowymi. W postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca może udowadniać okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego (por. wyrok SN z dnia 02.02.1996 r., II URN 3/95, OSNAP 1996/16/239). W sprawie bezspornym był fakt iż na dzień 01.01.1999 r. wnioskodawca wykazał wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, ukończył 60 lat i nie był członkiem OFE. Sporną kwestią wymagają ustalenia Sądu było natomiast to, czy wnioskodawca posiadał nadto 15 lat pracy w szczególnych warunkach; według ustaleń zaskarżonej decyzji wnioskodawca nie udokumentował żadnego okresu wykonywania pracy w takich warunkach. Zdaniem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczony nie spełnił warunków wskazanych w treści przepisu art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponieważ nie udokumentował 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji organ rentowy nie uznał wskazanych w niej okresów pracy jako wykonywanej w szczególnych warunkach. Na wstępie, w odniesieniu do argumentacji organu rentowego, należy wskazać, że nazwa zajmowanego przez wnioskodawcę stanowiska nie ma znaczenia w świetle przepisów cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów z 07 lutego 1983 r. W rozporządzeniu tym jest bowiem mowa o wykonywaniu prac w szczególnych warunkach, a nie o zatrudnieniu na stanowiskach zaliczanych do szczególnych. W wykazie A stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia zawarto wykaz prac w szczególnych warunkach i w poszczególnych działach oraz pozycjach określono rodzaj prac, a nie nazwy stanowisk. Z tego względu należało przede wszystkim rozważyć, jakiego rodzaju prace wnioskodawca wykonywał w spornych okresach. W świetle zebranego w sprawie materiału, w okresie od 08 grudnia 1978 r. do 31 grudnia 1988 r. M. P. wykonywał nie tylko prace przy spawaniu gazowym, wymienione w wykazie A, Dział XIV, poz. 12, stanowiącym załącznik do wymienionego wyżej rozporządzenia ale ponadto jeszcze wykonywał prace ślusarza – mechanika i konserwatora, polegające na konserwacji maszyn i urządzeń. Fakt tren wynika bowiem nie tylko z zeznań świadków I. J. , który ocenił, że prace spawalnicze stanowiły około 60 % czasu pracy ale również z wyjaśnień wnioskodawcy, który przyznał, że takie prace wykonywał. Całokształt zebranego w sprawie materiału wskazuje na to, że M. P. nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac polegających na spawaniu. Tym samym nie została spełniona przesłanka określona przepisem § 2 wymienionego rozporządzenia. W tych zaś okolicznościach ocena drugiego ze spornych okresów, krótszego od wymaganych co najmniej 15 lat, jest bezprzedmiotowa. Niezależnie bowiem od charakteru wykonywanej w tym drugim spornym okresie pracy, ustalenia zaskarżonej decyzji wskazujące na brak wymaganych co najmniej 15 lat okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach są uzasadnione. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. pozbawione uzasadnionych podstaw odwołanie oddalił.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI