V U 1182/19

Sygn. akt V U 1182/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: sędzia Regina Stępień Protokolant : star. sekr. sądowy Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2020 r. w Legnicy sprawy z wniosku D. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o wysokość emerytury na skutek odwołania D. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 16 sierpnia 2019 r. znak (...) oddala odwołanie Regina Stępień Sygn. Akt V U 1182/19 UZASADNIENIE Ubezpieczona D. H. w dniu 25 lipca 2019r. złożyła wniosek o ponowne obliczenie wysokości jej emerytury . Wskazywała, iż z dniem 24 lipca 2019r. rozwiązała stosunek pracy. Do wniosku dołączyła świadectwo pracy potwierdzające jej zatrudnienie od 18 lutego 1991rt. do 24 lipca 2019r., świadectwo prac y w szczególnych warunkach za okresy od 18 lutego 1991r. do 30 czerwca 1994r., od 1 lipca 1994r. do 31 grudnia 2005r., od 1 stycznia 2006r. do 31 grudnia 2008r., zaświadczenia o zatrudnieni u i wynagrodzeniu za lata 1983-1988, 1996-1998, 1999-2018, informacje o okresach nieskładkowych za okres 2000-2018, dokumenty dotyczące jej zatrudnienia w latach 1977-1981. Rozpoznając ten wniosek Zakład Ubezpieczeń Społecznych skarżoną decyzją z 16 sierpnia 2019r. podjął wypłatę emerytury wnioskodawczyni od 1 lipca 2019r., ustalając jej wysokość na kwotę 4 371, 43 zł miesięcznie brutto. Przy ustalaniu jej wysokości na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej przyjęto kwotę skaldek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji tj. 356 028, 32 zł, kwotę zwaloryzowanego kapitału początkowego tj. 725 026 zł, średnie dalsze trwanie życia tj. 247, 30 miesięcy. Dodał, iż przeliczono jej kapitał początkowy oraz świadczenie, uwzględniając zarobki za lata 1983-1988 ujęte w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu oraz zarobki z lat 1977-1979 wynikające z kartotek zarobkowych, ale te jedynie te składniki, co do których nie było wątpliwości, iż stanowiły podstawę wymiaru składek. Wskazał, iż przeliczenie kapitału początkowego pozostaje bez wpływu na jego wysokość, gdyż nadal najkorzystniejszy wwpw kapitału wynika z lat 1989-1998. Wnioskodawczyni D. H. w odwołaniu od tej decyzji domagała się jej zmiany poprzez uwzględnienie okresu pracy w szczególnych warunkach na stanowisku operatora suwnicy w (...) w L. od 22 czerwca 1977r. do 21 listopada 1981r. Podała, iż ten zakład pracy nie istnieje i nie ma ona możliwości przedstawienia dokumentu potwierdzającego wykonywanie w tym czasie pracy w szczególnych warunkach. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. Wskazał, iż ustalenie wnioskowanego okresu pracy w szczególnych warunkach pozostaje bez wpływu na wartość kapitału początkowego, a w konsekwencji na wysokość emerytury gdyż wnioskodawczyni przy ustalaniu wartości kapitału początkowego uwzględniono 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach, przyznając rekompensatę z tytułu pracy w szczególnych warunkach, która wyniosła 37 358, 48 zł, co spowodowało zwiększenie wartości jej kapitału początkowego. Ustalenie dalszego, przekraczającego 15 lat okresu pracy w szczególnych nie spowoduje zwiększenia kapitału początkowego. Sąd ustalił: D. H. urodziła się w dniu (...) Decyzją z 10 stycznia 2019r. przyznano jej prawo do emerytury w wieku powszechnym od (...) tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. Przy czym zawieszono jej wypłatę, gdyż wnioskodawczyni kontynuowała zatrudnienie. Zaś skarżoną decyzją z 16 sierpnia 2019r. podjęto wypłatę przyznanej emerytury od 1 lipca 2019r. Jednocześnie ostatecznie ustalono jej wysokość na kwotę 4 371, 43 zł brutto miesięcznie. Została ona poprzedzona ustaleniem wartości kapitału początkowego – decyzją z 14 sierpnia 2019r. – na kwotę 167 887, 34 zł. Przy ustalaniu wartości kapitału początkowego organ rentowy uwzględnił rekompensatę, która przysługiwała wnioskodawczyni z tytułu wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Rekompensata ta wyniosła 37 358, 48 zł. /bezsporne, a nadto akta ubezpieczeniowe/. Sąd zważył: Odwołanie jest nieuzasadnione. Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę, którą uzyskała w wieku powszechnym, na podstawie art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wysokość świadczenia obliczona została zgodnie art. 26 ustawy emerytalnej. Zgodnie z treścią 26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz.U.2016.887): 1. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej (DZ.U. podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183. 2. Wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach. 3. Średnie dalsze trwanie życia ustala się wspólnie dla mężczyzn i kobiet oraz wyraża się w miesiącach. 4. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” corocznie w terminie do dnia 31 marca tablice trwania życia, z uwzględnieniem ust. 3, dla wieku ubezpieczonych określonego w myśl ust. 2. 5. Tablice, o których mowa w ust. 4 są podstawą przyznawania emerytur na wnioski zgłoszone od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego, z uwzględnieniem ust. 6. 6. Jeżeli jest to korzystniejsze dla ubezpieczonego, do ustalenia wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 stosuje się tablice trwania życia obowiązujące w dniu, w którym ubezpieczony osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn. Jednym z parametrów warunkujących wysokość emerytury jest kapitał początkowy. Zaś art. 173 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS stanowi, iż, dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy. Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone zgodnie z art. 26 ust.3. Wartość kapitału początkowego ustala się na dzień wejścia w życie ustawy (ust. 3). Zaś zgodnie z art. 21 ustawy z dnia ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (t.jedn.: Dz.U. 2015.965 ze zm.), rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust. 2). W myśl art. 23 cyt. ustawy, ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę. Rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust. 2). W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną było, czy wnioskodawczyni przysługuje wyższa rekompensata z tytułu pracy w szczególnych warunkach, których okres przekracza, uwzględniony już przez organ rentowy, 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach uprawniający ją do rekompensaty. Wnioskodawczyni uważała, iż wartość rekompensaty uzależniona jest od ilości przepracowanych lat w warunkach szczególnych, wobec czego domagała się uwzględnienia do tych okresów dodatkowo zatrudnienia od 22 czerwca 1977r. do 21 listopada 1981r. Organ rentowy zaś wskazywał, iż nie można zwiększyć wartości rekompensaty, a w konsekwencji wartości kapitału początkowego i wysokości emerytury - poprzez uwzględnienie dłuższego niż 15 – letni okres pracy w szczególnych warunkach. Należy podzielić stanowisko organu rentowego. Brak jest bowiem jakichkolwiek podstaw do przyjęcia rozwiązania jakiego domaga się wnioskodawczyni. Okresy pracy w szczególnych warunkach, uprawniają do uzyskania omówionej wyżej rekompensaty, jeśli ubezpieczony ma takich okresów co najmniej 15 lat. Posiadanie dłuższego okresu pracy w szczególnych warunkach w żaden sposób nie zwiększy kwoty rekompensaty. Stąd ustalanie dodatkowego okresu pracy w szczególnych warunkach, którego w odwołaniu domaga się wnioskodawczyni jest bezprzedmiotowe, gdyż nie spowoduje to podwyższenia wartości rekompensaty, a w konsekwencji kapitału początkowego i wysokości jej emerytury. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja ustalająca wysokość emerytury wnioskodawczyni jest prawidłowa. Wobec czego, na podstawie art. 477 14 § 1 oddalił jej odwołanie. Regina Stępień