V U 118/18

Sygn. akt VU 118/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2018 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Agnieszka Leżańska Protokolant st. sekr. sądowy Cezary Jarocki po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku B. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do emerytury pomostowej na skutek odwołania B. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 5 stycznia 2018r. sygn. (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej B. R. prawo do emerytury pomostowej od dnia (...) roku. Sygn. akt V U 118/18 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 5 stycznia 2018 roku , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił B. R. przyznania prawa do emerytury pomostowej, albowiem zdaniem organu rentowego skarżąca po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywała pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy przez zbyt krótki okres czasu, jedynie przez 10 dni. Z tego względu do pracy w szczególnych warunkach nie został zaliczony okres zatrudnienia wnioskodawczyni od dnia 20 listopada 2017 roku do dnia 30 listopada 2017 roku w Przedsiębiorstwie (...) zo.o. w O. , W odwołaniu z dnia 16 stycznia 2018 roku, B. R. wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do emerytury pomostowej wskazując, że wykonywała pracę w warunkach szczególnych w okresach: - od dnia 4 września 1980 roku do dnia 18 września 1981 roku oraz od dnia 16 marca 1987 roku do dnia 30 kwietnia 2007 roku – na stanowisku szkliwierz wyrobów ceramicznych Wykaz A Dział V pozycja 11 punkt 17 w Zespole (...) w O. oraz jego następcy prawnym (...) Spółce z o.o. , nadto w okresie od dnia 20 listopada 2017 roku do dnia 30 listopada 2017 roku w Przedsiębiorstwie (...) Spółce z o.o. w O. na stanowisku sortowacza odpadów komunalnych, które odpowiada zatrudnieniu przy wywozie nieczystości stałych i płynnych oraz pracach na wysypiskach i wylewiskach nieczystości związanych z bardzo ciężkim wysiłkiem fizycznym ( poz. 38 załącznika nr 1 do ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008 roku ). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny w sprawie: B. R. , urodzona (...) , wystąpiła w dniu 8 grudnia 2017 roku z wnioskiem o przyznanie prawa do emerytury pomostowej wskazując we wniosku, że nie pozostaje w zatrudnieniu (dowód: wniosek o przyznanie prawa do emerytury pomostowej, k. 1 – 3 akt emerytalnych). Ubezpieczona udowodniła okres składkowy i nieskładkowy wynoszący: 39 lat, 2 miesiące i 7 dni , w tym 35 lat, 1 miesiąc i 28 dni okresów składkowych oraz 4 miesiące i 9 dni okresów nieskładkowych. Do stażu pracy w warunkach szczególnych ubezpieczonej ZUS zaliczył 22 lata, 8 miesięcy i 27 dni, tj. okresy zatrudnienia w Zespole (...) w O. oraz jego następcy prawnym (...) Spółce z o.o. w okresach: - od dnia 4 września 1980 roku do dnia 18 września 1981 roku oraz od dnia 16 marca 1987 roku do dnia 30 kwietnia 2007 roku – na stanowisku szkliwierz wyrobów ceramicznych i od dnia 1 maja 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku na stanowisku operator maszyn i urządzeń ceramicznych: szkliwierz ceramiki tj. na stanowisku wskazanym w Wykazie A Dziale V pozycji 11 punkt 17. Ww. okresy zatrudnienia zostały przyjęte do stażu pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy emerytalnej. Do stażu pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych organ rentowy nie zaliczył żadnych okresów zatrudnienia wnioskodawcy (dowód: świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych z dnia 20 lutego 2017 roku, k-6, decyzja z dnia 5 stycznia 2018 roku, k-11 akt emerytalnych, odpowiedź na odwołanie k-12-13,akta osobowe skarżącej). W okresie od dnia od dnia 20 listopada 2017 roku do dnia 30 listopada 2017 roku skarżąca była zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w Przedsiębiorstwie (...) Spółce z o.o. w O. na stanowisku sortowacza odpadów komunalnych, które odpowiada zatrudnieniu przy wywozie nieczystości stałych i płynnych oraz pracach na wysypiskach i wylewiskach nieczystości związanych z bardzo ciężkim wysiłkiem fizycznym tj. poz. 38 załącznika nr 1 do ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008 roku . Stosunek pracy ustał z upływem czasu, na który została zawarta umowa. (dowód: zaświadczenie pracodawcy o pracy w szczególnych warunkach k-8, świadectwo pracy z dnia 30.11.2017 roku k-7 akt ZUS, zeznania wnioskodawcy k-23 00:09:20 i dalej). Do obowiązków B. R. na stanowisku sortowacza odpadów należało rozrywanie worków zawierających odpady, wysypanie ich, a następnie segregowanie na podgrupy np. szkło, plastik, odpady organiczne, środki higieniczne (pampersy). Wnioskodawczyni pracowała na stojąco przy taśmie sortowniczej przez osiem godzin dziennie (dowód: zeznania wnioskodawcy, nagranie od minuty 05:55 i dalej do minuty 06:30, protokół z rozprawy z dnia 7 czerwca 2018 roku k- 23 akt sprawy). W dniu 30 listopada 2017 roku pracodawca wystawił skarżącej zaświadczenie o pracy w szczególnych warunkach, w którym wskazał, że B. R. była zatrudniona w Przedsiębiorstwie (...) Spółce z o.o. w O. w okresie od dnia 20 listopada 2017 roku do dnia 30 listopada 2017 roku w wymiarze pełnego etatu wykonywała prace przy wywozie nieczystości stałych i płynnych oraz prace na wysypiskach i wylewiskach nieczystości związane z bardzo ciężkim wysiłkiem fizycznym na stanowisku: sortowacz odpadów komunalnych, wymienione w załączniku nr 1 poz. 38 do ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008 roku (dowód: zaświadczenie dnia 30.11.2017 roku k-8 akt ZUS). Organ rentowy nie kwestionował charakteru wykonywanej przez skarżącą pracy tj. faktu, iż wykonywała ona prace przy wywozie nieczystości stałych i płynnych oraz prace na wysypiskach i wylewiskach nieczystości związane z bardzo ciężkim wysiłkiem fizycznym na stanowisku: sortowacz odpadów komunalnych, wymienione w załączniku nr 1 poz. 38 do ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008 roku , a jedynie uznał, iż był to zbyt krótki okres narażenia skarżącej na czynniki ryzyka (dowód: odpowiedź na odwołanie k-13, stanowisko pełnomocnika na rozprawie w dniu 7 czerwca 2018 roku protokół rozprawy k-23 00:03:40). Sąd Okręgowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył, co następuje: odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 664 ze zm.) prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12 , przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki: 1. urodził się po dniu 31 grudnia 1948 roku; 2. ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; 3. osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn; 4. ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn; 5. przed dniem 1 stycznia 1999 roku wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ; 6. po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywał prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3; 7. nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Spełnienie przez skarżącą wskazanych powyżej przesłanek nie było kwestionowane przez organ rentowy, w tym również fakt wykonywania przez B. R. po dniu 31 grudnia 2008 roku pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, reprezentowany bowiem na rozprawie w dniu 7 czerwca 2018 roku, przez profesjonalnego pełnomocnika wyraźnie wskazał, iż nie kwestionuje, że ubezpieczona w okresie od dnia od dnia 20 listopada 2017 roku do dnia 30 listopada 2017 roku była zatrudnioną w pełnym wymiarze czasu pracy w Przedsiębiorstwie (...) Spółce z o.o. w O. na stanowisku sortowacza odpadów komunalnych, która to praca odpowiada zatrudnieniu przy wywozie nieczystości stałych i płynnych oraz pracach na wysypiskach i wylewiskach nieczystości związanych z bardzo ciężkim wysiłkiem fizycznym tj. poz. 38 załącznika nr 1 do ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008 roku . W ocenie organu rentowego jednak okres wykonywania tejże pracy w wymiarze 10 dni wyklucza możliwość zaliczenia tego okresu do stażu pracy w szczególnych warunkach po dniu 31 grudnia 2008 roku w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych , przy czym Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie wskazał podstawy prawnej, z której wywodzi swoje stanowisko w powyższym zakresie. W ocenie Sądu Okręgowego, stanowisko organu rentowego nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa, w szczególności zaś w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych , której przepisy wszak stanowią podstawę przyznania dochodzonego przez B. R. świadczenia. Przepis art. 4 pkt 6 powyższej ustawy stanowi, że prawo do emerytury pomostowej przysługuje osobie, która m.in. po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywała prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 . Analiza powyższego uregulowania wyraźnie wskazuje, iż ustawodawca nie zawarł wymogu cezury czasowej wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Wszak, gdyby wolą ustawodawcy było wprowadzenie warunku minimalnego okresu zatrudnienia do uznania danej pracy za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów o emeryturze pomostowej, zawarłby stosowny zapis w ustawie, tak jak zostało to uregulowane na gruncie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. (Dz.U. Nr 162, poz. 1118) o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Mające bowiem zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem w § 4 wskazują, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach . Ustawa z dnia 19 grudnia 2018 roku o emeryturach pomostowych takiego ograniczenia czasowego nie zawiera, co pozwala uznać, wbrew stanowisku organu rentowego, iż nawet przepracowanie tak krótkiego okresu czasu (10 dni) nie wyklucza możliwości uznania pracy za pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu tejże ustawy. Podobne stanowisko odnajdujemy w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7.10.2015 roku sygn. IIUK 367/14). Dlatego też, Sąd Okręgowy uznał, iż ubezpieczona spełniła warunki określone w art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 664 ze zm.) i na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji wyroku. Na marginesie wskazać należy, iż prawo do emerytury pomostowej zgodnie z art. 49 ustawy o emeryturach pomostowej przysługuje również osobie, która: 1)po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3; 2)spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12; 3)w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Okolicznością bezsporną w sprawie jest, iż B. R. pracowała w Zespole (...) w O. oraz u jego następcy prawnym (...) Spółce z o.o. , gdzie w okresach: od dnia 4 września 1980 roku do dnia 18 września 1981 roku oraz od dnia 16 marca 1987 roku do dnia 30 kwietnia 2007 roku i od dnia 1 maja 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku wykonywała pracę w szczególnych warunkach na stanowisku szkliwierz ceramiki tj. na stanowisku wskazanym w Wykazie A Dziale V pozycji 11 punkt 17, w łącznym wymiarze ponad 22 lat . Praca ta została zaliczona przez organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. (Dz.U. Nr 162, poz. 1118) o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednakże praca ta stanowi również pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych . Zgodnie bowiem z załącznikiem 1 poz. 19 pracę w szczególnych warunkach stanowią prace przy ręcznym formowaniu, odlewaniu, czyszczeniu lub szkliwieniu wyrobów ceramicznych , a taką właśnie pracę skarżąca wykonywała i której charakteru organ rentowy nie kwestionował. Podkreślić przy tym należy, iż brak zaświadczenia, o jakim mowa w art. 51 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. Nr 237, poz. 1656 ze zm.), na którego brak powołuje się organ rentowy w piśmie z dnia 16.07.20-18 roku (k-34) służy do ustalenia tzw. faktów ubezpieczeniowych - okresów pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze przypadających przed dniem 1 stycznia 2009 r. Takie zaświadczenie stanowi podstawę do przyjęcia, że okresy pracy w nim podane są okresami pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, przy czym dla samego uzyskania uprawnienia do emerytury pomostowej istotne znaczenie ma fakt wykazania pracy w warunkach szczególnych, a nie to, czy zaświadczenie o pracy w takich warunkach wystawił płatnik składek, będący pracodawcą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych , czy też nie (tak Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 10 października 2013 r., II UK 106/13). Dlatego też, mając powyższe rozważania na uwadze, wobec spełnienia przez B. R. warunków do uzyskania prawa do emerytury pomostowej, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, uznając odwołanie za uzasadnione, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji wyroku.