V U 1102/13

Sprawa dotyczyła sporu między Politechniką B. a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) o prawidłową podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne pracownika A. R. w lutym 2008 roku. ZUS decyzją z dnia 12 kwietnia 2013 roku stwierdził, że podstawa wymiaru składek powinna być wyższa, ponieważ Politechnika błędnie stosowała koszty uzyskania przychodu i ulgę podatkową tylko przy wypłacie wynagrodzeń z listy podstawowej, ograniczając składkę zdrowotną do wysokości zaliczki na podatek dochodowy. Politechnika B. wniosła odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Uczelnia argumentowała, że pracownicy twórczy mają prawo do 50% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu, a różne składniki wynagrodzenia wypłacane w różnych terminach (z góry i z dołu) powinny być traktowane jako odrębne przychody, od których składka zdrowotna jest naliczana osobno. Sąd Okręgowy w Białymstoku oddalił odwołanie, uznając, że wszystkie środki finansowe uzyskane przez pracownika od jednego pracodawcy w ramach jednego stosunku pracy stanowią jeden przychód dla celów ustalenia podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne. Sąd podkreślił, że intencją ustawodawcy było zapobieganie nadużyciom poprzez dowolne kształtowanie terminów wypłat przez pracodawców, co mogłoby prowadzić do zaniżania składek. W związku z tym, wypłaty wynagrodzenia zasadniczego, dodatku za wysługę lat i nagrody rocznej, mimo że mogły być realizowane na różnych listach płac, stanowiły jeden przychód, od którego składka zdrowotna powinna być obliczona łącznie. Sąd zasądził od Politechniki B. na rzecz ZUS zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający