V U 1098/13

Sygn. akt V U 1098/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. w Kaliszu odwołania J. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 28 czerwca 2013 r. i z dnia 28 sierpnia 2013 r. Nr (...) w sprawie J. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość świadczenia 1. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 28 sierpnia 2013 r. znak (...) w ten sposób, że ustala, iż odwołujący J. B. ma prawo do obliczenia emerytury zgodnie z art.55 w związku z art.26 Ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poczynając od dnia 28 sierpnia 2013 r. 2. oddala odwołanie odnośnie decyzji z dnia 28 czerwca 2013 r. 3. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na rzecz odwołującego J. B. kwotę 60 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28 czerwca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w O. załatwiając wniosek z dnia 7 czerwca 2013 r. ponownie ustalił wysokość emerytury J. B. oraz wznowił wypłatę emerytury od dnia 1 czerwca 2013 r. Wysokość świadczenia organ rentowy ustalił na podstawie art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. B. domagając się jej zmiany poprzez zobowiązanie organu rentowego do obliczenia świadczenia w oparciu o przepis art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Po złożeniu powyższego odwołania, ZUS kolejną decyzją – z dnia 28 sierpnia 2013 r. odmówił J. B. prawa do obliczenia emerytury zgodnie z przepisem art. 55 w związku z art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. B. zgłaszając wnioski identyczne z tymi jak w odwołaniu od decyzji z dnia 28 czerwca 2013 r. Organ rentowy wniósł o oddalenie obydwu odwołań. Sąd połączył sprawy z każdego z wyżej podanych odwołań do wspólnego rozpoznania i wyrokowania. Na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r. odwołujący precyzując odwołanie od decyzji z dnia 28 sierpnia 2013 r. wniósł o ustalenie prawa do obliczenia emerytury w sposób podany w odwołaniu od daty decyzji czyli od dnia 28 sierpnia 2013 r. Sąd ustalił co następuje: Wnioskodawca J. B. urodzony dnia (...) zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w K. , w dniu 8 marca 2010 r. złożył wniosek o emeryturę. Decyzją z dnia 26 marca 2010 r. organ rentowy przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia 1 grudnia 2008 r. na podstawie art. 29 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Wypłata świadczenia została zawieszona ze względu na kontynuowanie przez wnioskodawcę zatrudnienia i uzyskiwanie przychodu w kwocie przekraczającej 130% przeciętnego wynagrodzenia. W dniu (...) r. wnioskodawca ukończył 65 lat i dwa miesiące. W dniu 7 czerwca 2013 r. wnioskodawca złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru emerytury, doliczenie do stażu dalszego okresu ubezpieczenia oraz uruchomienie wypłaty emerytury od dnia (...) r. Załatwiając tak zgłoszony wniosek ZUS wydał decyzję z dnia 28 czerwca 2013 r. W okresie od daty przyznania emerytury tj. od marca 2010 r. wnioskodawca nieprzerwanie kontynuuje zatrudnienie w oparciu o stosunek pracy istniejący przed dniem nabycia prawa do emerytury. /bezsporne/ Sąd zważył co następuje: Odwołanie od decyzji z dnia 28 sierpnia 2013 r. jest uzasadnione. W uchwale z dnia 4 lipca 2013 r., II UZP 4/13, Sąd Najwyższy uznał, że ubezpieczony urodzony przed dniem 31 grudnia 1948 r., który po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego kontynuował ubezpieczenie i wystąpił o emeryturę po dniu 31 grudnia 2008 r., ma prawo do jej wyliczenia na podstawie art. 26 w związku z art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, niezależnie od tego czy wcześniej złożył wniosek o emeryturę w niższym wieku emerytalnym lub o emeryturę wcześniejszą. W uzasadnieniu uchwały wskazano m.in., że ten sposób wyliczania emerytury zaczął obowiązywać dopiero od 1 stycznia 2009 r. zaś warunek kontynuowania ubezpieczenia i wystąpienia z wnioskiem po 31 grudnia 2008 r., miał umożliwić wyliczenie emerytury w tzw. formule zdefiniowanej składki, której podstawę wymiaru stanowi suma składek składanych na indywidualnym koncie ubezpieczonego. Ratio legis tego przepisu jest więc kontynuowanie opłacania składek, nie zaś ubieganie się o emeryturę wcześniejszą lub w niższym wieku emerytalnym. W sytuacji gdy dopuszczalne jest kilkakrotne przechodzenie na emeryturę, niezbędne byłoby zaznaczenie w art. 55 ustawy o emeryturach i rentach, że wyliczenie emerytury w powszechnym wieku emerytalnym możliwe byłoby tylko wówczas gdyby był to pierwszy wniosek o emeryturę. Takiego zastrzeżenia nie można jednak z treści tego przepisu wywnioskować, co oznacza, że ubezpieczony urodzony przed dniem 1 stycznia 1949 r., który osiągnął powszechny wiek emerytalny, kontynuował ubezpieczenie i wystąpił o emeryturę dopiero po dniu 31 grudnia 2008 r., może złożyć wniosek o wyliczenie tego świadczenia niezależnie od tego, czy wcześniej złożył wniosek o emeryturę w niższym wieku emerytalnym lub o emeryturę wcześniejszą. Przepis art. 55 tej ustawy, umożliwiając ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r. wyliczenie emerytury w wieku powszechnym według jej art. 26, zrównuje w pewnym sensie sytuacje tych osób (urodzonych przed 1 stycznia 1949 r.) z sytuacją osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r., które (jeśli nabyły prawo do emerytury w niższym wieku emerytalnym albo do tzw. emerytury wcześniejszej) mogą, osiągając powszechny wiek emerytalny złożyć wniosek o ustalenie prawa do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym wyliczanej według art. 24 ustawy emerytalnej (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 lipca 2013 r. w sprawie II UK 424/12. Odwołanie od decyzji z dnia 28 sierpnia 2013 r. było zatem uzasadnione co biorąc pod uwagę zakres zaskarżenia sprecyzowany na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r., prowadziło do zmiany decyzji jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Odwołanie od decyzji z dnia 28 czerwca 2013 r. nie było uzasadnione. Odwołujący bowiem składając wniosek, nie zawarł w nim żądania przyznania świadczenia obliczonego według nowych zasad. Z tej przyczyny ZUS wydając w dniu 28 czerwca 2013 r. decyzję przeliczającą świadczenie według dotychczasowych zasad postąpił zgodnie z treścią złożonego wniosku. Domaganie się w tych warunkach w odwołaniu zmiany decyzji w oparciu o przesłanki nie mające oparcia w zgłoszonym wcześniej wniosku, nie mogło prowadzić do zmiany decyzji. W tych warunkach orzec należało jak w punkcie 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. , oraz § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.