V SAB/Wa 91/15

V SAB/Wa 91/15 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-11-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Zwolenik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 § 1 pkt 4 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na przewlekłość postępowania Ministra Finansów w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2015 r. pod sygnaturą akt V SAB/Wa 25/15 w tut. Sądzie zarejestrowana została skarga W.S., dalej Skarżący, na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Finansów w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia tego organu z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] (zawarta w piśmie z dnia [...] marca 2015 r.).
Następnie w sierpniu 2015 r. bezpośrednio do Sądu wpłynęła kolejna skarga Skarżącego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Finansów w sprawie jego wniosku o stwierdzenia nieważności postanowienia tego organu z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] (pismo z dnia [...] kwietnia 2015 r.). Skarga ta została zarejestrowana w dniu [...] listopada 2015 r. pod sygnaturą akt V SAB/Wa 91/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub już prawomocnie osądzona.
Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku" – określany tradycyjnie mianem zawisłości sprawy (lis pendens) – stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia.
Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy stron postępowania, natomiast tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w wyniku wniesienia przez Skarżącego, w piśmie z dnia [...] marca 2015 r., skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Finansów w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] lutego 2014 r. o ww. numerze, zarejestrowanej w dniu [...] maja 2015 r. pod sygn. akt V SAB/Wa 25/15, powstał stan sprawy w toku. Co więcej wyrokiem z dnia 26 października 2015 r. Sąd oddalił skargę. Wyrok nie jest prawomocny.
Oznacza to, iż kolejna skarga na przewlekłość postępowania Ministra w sprawie tego samego wniosku Skarżącego, wniesiona w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. i zarejestrowana pod sygnaturą V SAB/Wa 91/15 jest niedopuszczalna. Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tutejszym Sądem, zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa (ich stronami są W.S. i Minister Finansów) jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot przewlekłe prowadzenie przez Ministra Finansów postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności tego samego postanowienia). Ponadto sprawa wszczęta jako pierwsza została już merytorycznie rozpoznana przez Sąd.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.