V SAB 18/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Wojewody w sprawie rozpatrzenia wniosku o uzupełnienie decyzji, uznając, że na postanowienie w tym przedmiocie nie przysługuje środek odwoławczy.
Skarga została złożona na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza oraz wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Sąd administracyjny stwierdził, że organ nie pozostaje w bezczynności co do rozpoznania odwołania, jednak Burmistrz nie rozpoznał wniosku o uzupełnienie decyzji. Sąd uznał, że instytucja uzupełnienia decyzji (art. 111 kpa) nie przewiduje możliwości odwołania od postanowienia w tym przedmiocie, dlatego skarga na bezczynność w tym zakresie podlega odrzuceniu.
Pełnomocnik H.P. złożył do Burmistrza Miasta i Gminy B. pismo z wnioskiem o uzupełnienie decyzji oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie. Następnie wpłynęło pismo informujące, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu nie miało cech odwołania. H.P. zwrócił się do WSA ze skargą na bezczynność Wojewody w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza oraz wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, że bezczynność organu zachodzi, gdy nie załatwia on spraw w terminach określonych w kpa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA. Sąd stwierdził, że organ nie pozostaje w bezczynności co do rozpoznania odwołania, ale Burmistrz nie rozpoznał wniosku o uzupełnienie decyzji. Sąd podkreślił, że instytucja uzupełnienia decyzji (art. 111 kpa) nie przewiduje możliwości odwołania od postanowienia w tym przedmiocie, w przeciwieństwie do procedury cywilnej. Dlatego skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu, ponieważ na odpowiedź w tym zakresie nie służy zażalenie ani też rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia nie kończy postępowania. Sąd, na podstawie przepisów PPSA i przepisów wprowadzających, postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu.
Uzasadnienie
Instytucja uzupełnienia decyzji (art. 111 kpa) nie przewiduje możliwości odwołania od postanowienia w tym przedmiocie, a takie rozstrzygnięcie nie kończy postępowania. W związku z tym, brak jest podstaw do rozpoznania skargi na bezczynność w tym zakresie przez sąd administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
k.p.a. art. 111 § § 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Instytucja uzupełnienia decyzji nie przewiduje możliwości odwołania od postanowienia w tym przedmiocie.
PPSA art. 3 § § 2 pkt 1 - 4 i 8
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 58 § § 1 pkt 1 i § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 35 § § 1- § 5
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu, ponieważ na postanowienie w tym zakresie nie służy zażalenie ani też rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia nie kończy postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Instytucja uzupełnienia decyzji została tak skonstruowana w art. 111 kpa, że należy wykluczyć możliwość, aby od orzeczeń w tym przedmiocie przysługiwały środki odwoławcze. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia, inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 kpc), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domagała się strona.
Skład orzekający
Iwona Dąbrowska
przewodniczący
Joanna Kube
sprawozdawca
Stanisław Marek Pietras
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 111 kpa dotycząca braku możliwości odwołania od postanowienia o uzupełnieniu decyzji administracyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku reakcji organu na wniosek o uzupełnienie decyzji, a nie na samo odwołanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z uzupełnieniem decyzji administracyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SAB 18/03 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-06-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-03-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Iwona Dąbrowska /przewodniczący/ Joanna Kube /sprawozdawca/ Stanisław Marek Pietras Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie W składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA - Iwona Dąbrowska Sędzia WSA: - Stanisław Marek Pietras Asesor WSA: - Joanna Kube (spr.) Protokolant: - Joanna Ukalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia - odrzucić skargę - Uzasadnienie W dniu 2 grudnia 2002 r. pełnomocnik H.P. – A. A.. skierowała do Burmistrza Miasta i Gminy B. pismo z dnia 28 listopada 2002 r., w którym zawarła wniosek o uzupełnienie decyzji [...]z dnia [...] października 2002 r. (k.163 akt adm.). Kolejne pismo (datowane 4 grudnia 2002 r.) skierowane do wymienionego wyżej organu w dniu 5 grudnia 2002 r. (k.167 akt adm.) zawierało wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji. Następnie w dniu 27 grudnia 2002 r. (data stempla pocztowego) do [...]Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego (datowane 24 grudnia 2002 r.) (k. 176 akt. adm.) informujące, że pismo z dnia 5 grudnia 2002 r. nie miało cech odwołania i nie powinno być za takowe uznane przez organ, ponieważ pismo z dnia 28 listopada 2002 r. zawiera wniosek o uzupełnienie decyzji o wymeldowaniu. W dniu 26 lutego 2003 r. H.P. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpatrzenia merytorycznego odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w B. oraz wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie załatwia spraw w terminach, o jakich mowa w art. 35 § 1- § 5 kpa, a więc bez zbędnej zwłoki, a w przypadku spraw szczególnie skomplikowanych w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4 tego przepisu, tj. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem, wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub je rozstrzygającym co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niezależnie od twierdzeń skargi akta przedmiotowej sprawy uprawniają Sąd do stwierdzenia, że organ nie pozostaje w bezczynności, co do rozpoznania odwołania od decyzji z dnia [...] października 2002 r. Natomiast niewątpliwie Burmistrz Miasta i Gminy nie rozpoznał wniosku pełnomocnika o uzupełnienie decyzji. Instytucja uzupełnienia decyzji została tak skonstruowana w art. 111 kpa, że należy wykluczyć możliwość, aby od orzeczeń w tym przedmiocie przysługiwały środki odwoławcze. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia, inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 kpc), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domagała się strona; w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym) – por. wyrok z dnia 22 listopada 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1783/98, ONSA 2002/1/23. Tak więc, skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu, ponieważ na odpowiedzi w tym zakresie nie służy zażalenie ani też rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia, nie kończy postępowania w sprawie (art. 111 § 1 i 2 kpa w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – por. wyrok z dnia 6 września 2001 r. sygn. akt II SAB 22/01, LEX nr 53373. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 i 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI