V SAB 18/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-06-16
NSAAdministracyjneŚredniawsa
bezczynność organuuzupełnienie decyzjipostanowienieodrzucenie skargisąd administracyjnykpaPPSA

WSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Wojewody w sprawie rozpatrzenia wniosku o uzupełnienie decyzji, uznając, że na postanowienie w tym przedmiocie nie przysługuje środek odwoławczy.

Skarga została złożona na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza oraz wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. Sąd administracyjny stwierdził, że organ nie pozostaje w bezczynności co do rozpoznania odwołania, jednak Burmistrz nie rozpoznał wniosku o uzupełnienie decyzji. Sąd uznał, że instytucja uzupełnienia decyzji (art. 111 kpa) nie przewiduje możliwości odwołania od postanowienia w tym przedmiocie, dlatego skarga na bezczynność w tym zakresie podlega odrzuceniu.

Pełnomocnik H.P. złożył do Burmistrza Miasta i Gminy B. pismo z wnioskiem o uzupełnienie decyzji oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie. Następnie wpłynęło pismo informujące, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu nie miało cech odwołania. H.P. zwrócił się do WSA ze skargą na bezczynność Wojewody w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza oraz wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, że bezczynność organu zachodzi, gdy nie załatwia on spraw w terminach określonych w kpa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA. Sąd stwierdził, że organ nie pozostaje w bezczynności co do rozpoznania odwołania, ale Burmistrz nie rozpoznał wniosku o uzupełnienie decyzji. Sąd podkreślił, że instytucja uzupełnienia decyzji (art. 111 kpa) nie przewiduje możliwości odwołania od postanowienia w tym przedmiocie, w przeciwieństwie do procedury cywilnej. Dlatego skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu, ponieważ na odpowiedź w tym zakresie nie służy zażalenie ani też rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia nie kończy postępowania. Sąd, na podstawie przepisów PPSA i przepisów wprowadzających, postanowił odrzucić skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu.

Uzasadnienie

Instytucja uzupełnienia decyzji (art. 111 kpa) nie przewiduje możliwości odwołania od postanowienia w tym przedmiocie, a takie rozstrzygnięcie nie kończy postępowania. W związku z tym, brak jest podstaw do rozpoznania skargi na bezczynność w tym zakresie przez sąd administracyjny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (5)

Główne

k.p.a. art. 111 § § 1 i 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Instytucja uzupełnienia decyzji nie przewiduje możliwości odwołania od postanowienia w tym przedmiocie.

PPSA art. 3 § § 2 pkt 1 - 4 i 8

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 58 § § 1 pkt 1 i § 3

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 35 § § 1- § 5

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu, ponieważ na postanowienie w tym zakresie nie służy zażalenie ani też rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia nie kończy postępowania.

Godne uwagi sformułowania

Instytucja uzupełnienia decyzji została tak skonstruowana w art. 111 kpa, że należy wykluczyć możliwość, aby od orzeczeń w tym przedmiocie przysługiwały środki odwoławcze. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia, inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 kpc), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domagała się strona.

Skład orzekający

Iwona Dąbrowska

przewodniczący

Joanna Kube

sprawozdawca

Stanisław Marek Pietras

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 111 kpa dotycząca braku możliwości odwołania od postanowienia o uzupełnieniu decyzji administracyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku reakcji organu na wniosek o uzupełnienie decyzji, a nie na samo odwołanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z uzupełnieniem decyzji administracyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
V SAB 18/03 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-03-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Dąbrowska /przewodniczący/
Joanna Kube /sprawozdawca/
Stanisław Marek Pietras
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie W składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA - Iwona Dąbrowska Sędzia WSA: - Stanisław Marek Pietras Asesor WSA: - Joanna Kube (spr.) Protokolant: - Joanna Ukalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia - odrzucić skargę -
Uzasadnienie
W dniu 2 grudnia 2002 r. pełnomocnik H.P. – A. A.. skierowała do Burmistrza Miasta i Gminy B. pismo z dnia 28 listopada 2002 r., w którym zawarła wniosek o uzupełnienie decyzji [...]z dnia [...] października 2002 r. (k.163 akt adm.).
Kolejne pismo (datowane 4 grudnia 2002 r.) skierowane do wymienionego wyżej organu w dniu 5 grudnia 2002 r. (k.167 akt adm.) zawierało wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji.
Następnie w dniu 27 grudnia 2002 r. (data stempla pocztowego) do [...]Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego (datowane 24 grudnia 2002 r.) (k. 176 akt. adm.) informujące, że pismo z dnia 5 grudnia 2002 r. nie miało cech odwołania i nie powinno być za takowe uznane przez organ, ponieważ pismo z dnia 28 listopada 2002 r. zawiera wniosek o uzupełnienie decyzji o wymeldowaniu.
W dniu 26 lutego 2003 r. H.P. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego ze skargą na bezczynność Wojewody [...] w sprawie rozpatrzenia merytorycznego odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w B. oraz wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie załatwia spraw w terminach, o jakich mowa w art. 35 § 1- § 5 kpa, a więc bez zbędnej zwłoki, a w przypadku spraw szczególnie skomplikowanych w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4 tego przepisu, tj. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem, wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie lub je rozstrzygającym co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Niezależnie od twierdzeń skargi akta przedmiotowej sprawy uprawniają Sąd do stwierdzenia, że organ nie pozostaje w bezczynności, co do rozpoznania odwołania od decyzji z dnia [...] października 2002 r. Natomiast niewątpliwie Burmistrz Miasta i Gminy nie rozpoznał wniosku pełnomocnika o uzupełnienie decyzji.
Instytucja uzupełnienia decyzji została tak skonstruowana w art. 111 kpa, że należy wykluczyć możliwość, aby od orzeczeń w tym przedmiocie przysługiwały środki odwoławcze. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia, inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 kpc), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domagała się strona; w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym) – por. wyrok z dnia 22 listopada 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1783/98, ONSA 2002/1/23.
Tak więc, skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia decyzji podlega odrzuceniu, ponieważ na odpowiedzi w tym zakresie nie służy zażalenie ani też rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia, nie kończy postępowania w sprawie (art. 111 § 1 i 2 kpa w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – por. wyrok z dnia 6 września 2001 r. sygn. akt II SAB 22/01, LEX nr 53373.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 i 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI