V SA/WA 896/17

V SA/Wa 896/17 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-02-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-05-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jadwiga Smołucha
Michał Sowiński /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Zawiślak
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Pomoc publiczna
Sygn. powiązane
I GSK 2733/18 - Wyrok NSA z 2022-08-03
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi G. P. G. P. C. sp. z o.o. w J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... lutego 2017 r. nr ... w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w przedmiocie przyznania pomocy finansowej; oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] 2017 r., nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR/organ) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora W. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] r., nr [...] w sprawie przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od [...] 2012 r. do [...] 2012 r.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.
Grupa Producentów G. P[...] Sp. z o.o. (dalej: Grupa/Skarżąca) wystąpiła [...] 2012 r. z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej za okres od [...] 2012 r. do [...] 2012 r. na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, po rozpatrzeniu którego, Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...]2012 r., nr [...] przyznał Grupie pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 417.631,95 zł za pierwsze półrocze trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania.
Następnie, Grupa złożyła wyjaśnienie wraz z wyliczeniem kosztów transportu zewnętrznego, nieujawionych we wniosku o przyznanie pomocy.
Wobec powyższego, Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR, postanowieniem z [...] 2016 r., nr [...] wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją ostateczną z [...] 2012 r.
Decyzją z [...] 2016 r., nr [...] ww. organ uchylił decyzję z [...] 2012 r. przyznającą pomoc finansową u wysokości 399.381,58 zł za pierwsze półrocze trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania.
Od powyższej decyzji Grupa złożyła odwołanie.
Zaskarżoną decyzją z [...] 2017 r., nr [...] Prezes ARiMR utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie.
Uzasadniając wydaną decyzję organ w pierwszej kolejności wskazał na treść art. 145 § 1 pkt ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.); dalej: "k.p.a.", zgodnie z którą w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
Organ wyjaśnił, iż we wniosku o przyznanie pomocy za pierwsze półrocze 2012 r., wartość produktów sprzedanych netto określona została przez Grupę na poziomie 5 982.798,87 zł. Dane zawarte we wniosku nie zawierały informacji o kosztach transportu. Mając na uwadze powyższe, zaznaczono, iż organ I instancji dokonując weryfikacji wniosku nie był w posiadaniu danych dotyczących wysokości kosztów transportu do kontrahentów zewnętrznych. Tymczasem z pisma Skarżącej (z dnia [...] 2015 r.) wynika, że w okresie objętym wnioskiem poniosła koszy transportu w wysokości 456.259,27 zł. W ocenie organu wskazane w piśmie z [...] 2015 r. okoliczności faktyczne istniały w dniu wydania decyzji i nie były znane organowi I instancji w dniu jej wydania, tym samym spełnione zostały przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Natomiast okoliczność, iż faktury sprzedażowe obejmowały cenę produktu wraz z kosztami transportu nie zmienia ustaleń organu odwoławczego w przedmiocie zasadności wznowienia i w konsekwencji uchylenia decyzji z dnia [...] 2012 r. Powyższych ustaleń nie zmieniają również dołączone do odwołania faktury wystawione w pierwszym półroczu 2014 r. opatrzone pieczęcią i podpisem kontrolującego, bowiem okres za który został złożony wniosek nie był kontrolowany. Jednocześnie zaznaczono, że kontrola mająca za przedmiot ustalenie, czy wartość produktów sprzedanych nie obejmuje kosztów transportu zewnętrznego, obejmująca wszystkie okresy działalności Grupy, a zatem również okres działalności od [...] 2012 r. do [...] 2012 r. odbyła się w dniach [...] 2015 r.
Organ podkreślił, że skoro Grupa w dniu [...] 2015 r. wskazała kwotę 456.259,27 zł jako koszty transportu zewnętrznego, której nie odjęto od wartości produkcji sprzedanej wskazanej we wniosku, to organ I instancji obliczając ponownie należną Grupie pomoc finansową zasadnie pomniejszył deklarowaną przez Grupę wartość produktów sprzedanych - 5.982.798,87 zł - o kwotę 456.259,27 zł, przyjmując do wyliczenia należnej Grupie pomocy finansowej kwotę 5.526.539,60 zł.
Skarżąca nie zgodziła się z powyższą decyzją i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy, nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi który wydal decyzję,
naruszenie normy art. 155 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez wzruszenie decyzji ostatecznej na mocy, której strona nabyła prawo na skutek domniemanego błędu urzędniczego,
naruszenia art. 50 ust 7 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) NR 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw poprzez jego błędną interpretację,
naruszenie art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 75 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z przedmiotową sprawą administracyjną,
naruszenie art. 11 k.p.a. w związku z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej wywodów, które nie uzasadnią racji decyzji organu administracji, a dotyczących pojawienia się nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi który ją wydał,
naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 73 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu oraz wypowiedzenie się co do zebranych materiałów i wydanie zaskarżonej decyzji w terminie krótszym niż 7 dni od otrzymania przez stronę powiadomienia.
W odpowiedzi na skargę organ potrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji/postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to nie narusza prawa.
Skarżąca wystąpiła w dniu [...] 2012 r. z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej za okres od [...] 2012 r. do [...] 2012 r. na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej. Dyrektor W. Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] 2012 r. przyznał Grupie pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 417.631,95 zł za I półrocze trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania. W dniu [...] 2015 r. Grupa złożyła w W. Oddziale Regionalnym ARiMR wyjaśnienie wraz z wyliczeniem kosztów transportu zewnętrznego nieujawionych we wniosku o przyznanie pomocy, a tym samym nie odjętych od wartości produktów sprzedanych. Mając na uwadze wyjaśnienia, Dyrektor postanowieniem nr [...] z [...] 2016 r. wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] 2012 r.
W ocenie Sądu, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR zasadnie wywiódł, iż okoliczności faktyczne, o których poinformowała Grupa istniały w dniu wydania decyzji i nie były znane organowi I instancji w dniu jej wydania, co wskazywało na zaistnienie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Z wyjaśnień składanych przez Grupę w piśmie z dnia 13 listopada 2015 r. wynika, iż w okresie objętym wnioskiem poniosła koszty transportu w wysokości 456.259,27 zł. Tym samym ustalono, że wartość produktów sprzedanych netto w okresie objętym wnioskiem wyniosła 5.526.539,60 zł.
Należy zaznaczyć, iż zasady wyliczania wartości produktów sprzedanych przez wstępnie uznane grupy producentów owoców i warzyw, stanowiące podstawę przyznawania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, zostały określone w art. 50 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. L 157 z 15.06.2011, s. 1) Jednym z warunków przyznania pomocy finansowej jest zafakturowanie sprzedaży owoców i warzyw na etapie EXW (loco) grupa producentów. Natomiast przy wyznaczaniu wartości produkcji sprzedanej, na podstawie której ustalana jest ww. pomoc finansowa, zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia 543/2011 stosuje się art. 50 ust. 1-4 i 7 oraz art. 50 ust. 6 zdanie pierwsze z uwzględnieniem niezbędnych zmian, tj. wartość produkcji sprzedanej danej grupy producentów oblicza się na podstawie produkcji samej grupy producentów oraz jej członków będących producentami i obejmuje ona wyłącznie te owoce i warzywa, w odniesieniu do których grupa producentów została wstępnie uznana. Do wartości produkcji sprzedanej wlicza się wyłącznie produkcję grupy producentów lub jej członków będących producentami, wprowadzoną do obrotu przez grupą producentów.
W analizowanej sprawie we wniosku, w części D Przychody wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw nie został wypełniony m. in. punkt 6 dotyczący "Kosztów transportu w przypadku, gdy produkty były zafakturowane w innym miejscu niż na etapie "loco-grupa producentów". Skoro pozycja ta nie została przez Skarżącą wypełniona organ zasadnie przyjął, iż nie występowały koszty transportu do odbiorców zewnętrznych lub że Grupa wystawiała odrębne faktury na przedmiotowe koszty. Podkreślić należy również, iż podpisując wniosek o przyznanie pomocy finansowej Grupa oświadczyła, iż zapoznała się z zasadami przyznawania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, iż dane zawarte we wniosku o przyznanie pomocy finansowej za pierwsze półrocze 2012 r. nie zawierały informacji o kosztach transportu, zaś organ I instancji dokonując weryfikacji przedmiotowego wniosku nie był w posiadaniu danych dotyczących wysokości kosztów transportu do kontrahentów zewnętrznych. Prawidłowo wskazano na kwotę kosztów transportu zewnętrznego w wysokości 456.259,27 zł, jako nową okoliczność w sprawie, która istniała w dniu wydania decyzji o przyznaniu Grupie pomocy finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości 417.631,95 zł za I półrocze trzeciego roku realizacji planu dochodzenia do uznania i która nie była znana organowi wydającemu ww. decyzję.
Należy podkreślić w powyższym kontekście, iż z akt administracyjnych nie wynika, że przed wydaniem decyzji z [...] 2012 r. była przeprowadzona kontrola w zakresie wniosku Grupy za okres od [...] 2012 r. do [...] 2012 r. o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej. Kontrola na miejscu mająca za przedmiot ustalenie, czy wartość produktów sprzedanych nie obejmuje kosztów transportu zewnętrznego, obejmująca wszystkie okresy działalności Grupy miała miejsce dopiero w dniach od [...] do [...] 2015 r.
Jako niezasadny ocenić należy zarzut naruszenia art. 50 ust. 7 rozporządzenia nr [...]. Zgodnie z przywołanym przepisem, produkcję sprzedaną owoców i warzyw fakturuje się na etapie EXW organizacja producentów w stosownych przypadkach jako produkt wymieniony w części IX załącznika I do rozporządzenia (WE) nr [...], który jest przygotowany i zapakowany, z wyłączeniem:
podatku VAT;
kosztów transportu wewnętrznego, w przypadku znacznej odległości między scentralizowanymi punktami składowania lub pakowania organizacji producentów a jej punktem dystrybucji, Państwa członkowskie uwzględniają stosowanie odliczeń od fakturowanej wartości w przypadku produktów fakturowanych na różnych etapach dostawy lub transportu oraz odpowiednio uzasadniają w strategii krajowej, jaką odległość uważa się za znaczną.
W świetle ww. regulacji wartość produktów sprzedanych deklarowana przez wstępnie uznaną grupę producentów nie może uwzględniać kosztów transportu zewnętrznego, tj. kosztów transportu z terenu grupy (loco-grupa) do magazynu odbiorcy (odbiorcy zewnętrznego). Stosownej redukcji wartości sprzedaży netto, należy dokonać, gdy transport uwzględniony jest w cenie produktu, a dowóz do odbiorcy leży w gestii grupy producentów. W rozpoznawanej sprawie Grupa w dniu [...] 2015 r. wskazała kwotę 456.259,27 zł jako koszty transportu zewnętrznego, której nie odjęto od wartości produkcji sprzedanej wskazanej we wniosku o przyznanie pomocy finansowej za okres od [...] 2012 r. do [...] 2012 r.
Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniach faktycznych wydanych w sprawie decyzji organy obu instancji zawarły fakty, które uznały za udowodnione, dowody, na których się oparły oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówiły wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniach prawnych w sposób prawidłowy wskazano natomiast treść przepisów stanowiących podstawę rozstrzygania.
Również fakt nieuznania dowodów przedstawionych przez Grupę nie może być traktowany jako przeprowadzenie postępowania niezgodnie z zasadami określonymi w art. 7, 8, 75, 77 oraz 80 k.p.a. Organ odwoławczy odmawiając przesłuchania wskazanych przez Skarżącą świadków, nie naruszył powołanych regulacji z uwagi na szczegółowe przywołanie w uzasadnieniu faktycznym okoliczności, które uznał za wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. w zw. art. 73 k.p.a. wskazać należy, iż dla jego skuteczności niezbędne byłoby wykazanie, że naruszenie ww. przepisu uniemożliwiło Grupie wykonanie konkretnych czynności procesowych. Argumentacja skargi nie wskazuje jednak jaki wpływ miało naruszenie powołanych przepisów postępowania na wynik sprawy.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.