V SA/Wa 748/19

V SA/Wa 748/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-08-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-05-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Tomczak
Bożena Zwolenik /sprawozdawca/
Marek Krawczak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 227/20 - Wyrok NSA z 2023-11-23
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 70, art. 74
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych: oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] "[...]" (dalej: "Skarżący", "Strona") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z [...] lutego 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] Delegatura UCS [...] "[...]" w [...] (dalej: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] listopada 2018 r. nr [...], w przedmiocie określenia wartości celnej importowanego towaru oraz określenia kwoty długu celnego dla importowanych towarów.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:
W dniu [...] czerwca 2018 r. Agencja Celna [...] Sp. z o.o., działając jako przedstawiciel bezpośredni Strony, dokonała zgłoszenia celnego w procedurze uproszczonej towaru w postaci T-shirt dziane 100% poliester w ilości 31 700 sztuk o łącznej wartości 42 038,07 USD (wpis do rejestru nr [...]), powiadomienie nr [...]). Zgłoszenia celnego dokonano na podstawie faktury [...] z [...] maja 2018 r. na łączną kwotę 42 038,07 USD.
Naczelnik Urzędu przyjął ww. zgłoszenie celne, a następnie poddał je weryfikacji. W wyniku przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2018 r. rewizji celnej stwierdzono koszulki T-shirt z logo firmy [...] (opis na metce 100% poliester wyprodukowano w [...] dla [...]). W dniu [...] czerwca 2018 r. pobrano próbki towaru.
Następnie pismem z [...] czerwca 2018 r. organ I instancji wezwał Stronę do przedstawienia: zamówienia, kontraktu z wartością towaru, umowy, przelewów bankowych, wydruków do zamówienia ze strony internetowej, potwierdzenia zapłaty, korespondencji mailowej, dokumentów z kraju wywozu, oryginału faktury handlowej, polisy ubezpieczeniowej.
W odpowiedzi Strona przedłożyła następujące dokumenty: fakturę proforma nr [...] z [...] marca 2018 r. na kwotę 525 000,00 USD, fakturę proforma nr [...] z [...] marca 2018 r. na kwotę 529 462,00 USD, korespondencję e-mailową, potwierdzenie płatności wychodzącej nr [...] na kwotę 52 083,70 USD (tytuł płatności faktura nr [...]), potwierdzenie zaplanowanej płatności nr [...] na kwotę 208 334,80 USD (tytuł płatności faktura nr [...]), potwierdzenie realizacji zaplanowanej płatności nr [...] na kwotę 57 500,00 USD (tytuł płatności faktura nr [...]), potwierdzenie płatności wychodzącej nr [...] na kwotę 57 000,00 USD (tytuł płatności faktura nr [...]), potwierdzenie płatności wychodzącej nr [...] na kwotę 121 621,00 USD (tytuł płatności faktura nr [...]), potwierdzenie realizacji zaplanowanej płatności nr [...] na kwotę 32 922,50 USD (tytuł płatności faktura nr [...]).
Następnie pismem z [...] czerwca 2018 r. Naczelnik Urzędu wezwał Stronę do przedstawienia zamówienia ze strony internetowej, oryginału faktury handlowej, polisy ubezpieczeniowej.
W odpowiedzi z [...] czerwca 2018 r. Strona oświadczyła, iż przedmiotowy towar nie był zamawiany za pośrednictwem strony internetowej tylko bezpośrednio w fabryce w [...]. Towar nie był dodatkowo ubezpieczony. Do pisma zostały załączono faktury handlowe nr [...] z [...] maja 2018 r. na kwotę 114 826,25 USD, faktury handlowe nr [...] z [...] maja 2018 r. na kwotę 113 496,25 USD, nr [...] z [...] maja 2018 r. na kwotę 193 256,43 USD, nr [...] z [...] maja 2018 r. na kwotę 42 038,07 USD.
W dniu [...] czerwca 2018 r. Przedstawiciel Strony zwrócił się z wnioskiem o zmianę procedury dopuszczenia do obrotu na procedurę tranzytu do Urzędu Celnego w [...] i zwolnienie przesyłki w trakcie weryfikacji, dokonał zgłoszenia celnego uzupełniającego dot. ww. towaru ([...]).
Następnie pismem z [...] czerwca 2018 r. Naczelnik Urzędu wezwał Stronę do złożenia zabezpieczenia majątkowego w wysokości 45 848,00 zł.
Postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. organ I instancji powołał z urzędu biegłego w celu dokonania oceny wartości rynkowej przedmiotowych koszulek. W wydanej w dniu [...] września 2018 r. opinii biegły oszacował wartość rynkową koszulek T-shirt objętych zgłoszeniem celnym w procedurze uproszczonej (nr wpisu [...] z [...] czerwca 2018 r. powiadomienie nr [...]) na kwotę 10,50 zł za sztukę.
Następnie realizując obowiązek wynikający z art. 22 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269.1 z 10.10.2013 r. ze zm.), dalej: "UKC", i art. 8 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343.1 z 29.12.2015 r.) organ I instancji pismem z [...] października 2018 r. powiadomił Stronę o podstawach, na których zamierza oprzeć swoją decyzję oraz wyznaczył 30-dniowy termin na przedstawienie przez Stronę stanowiska w przedmiotowej sprawie.
Decyzją z [...] listopada 2018 r. nr [...], Naczelnik Urzędu określił łączną wartość importowanego towaru w wysokości 201 282,00 zł, określił kwotę długu celnego w wysokości 24 154 zł, objął procedurą dopuszczenia do obrotu importowany towar oraz wezwał do zapłaty kwoty cła w wysokości 3 363,00 zł stanowiącej różnicę między należnościami celnymi wynikającymi z decyzji a należnościami obliczonymi i wykazanymi w zgłoszeniu celnym. Poinformował również, że właściwa kwota należnego podatku od towarów i usług zostanie określona odrębną decyzją Naczelnika Urzędu.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż weryfikacja zgłoszenia celnego wykazała nieprawidłowość w zakresie zadeklarowanej wartości celnej towaru z poz. 1 SAD, ponieważ ceny jednostkowe (1,2971 USD/szt. oraz 1,3971 USD/szt.) nie odzwierciedlały faktycznej wartości towaru. Zgodnie bowiem z art. 70 ust. 1 UKC zasadniczą podstawą wartości celnej towarów jest wartość transakcyjna, tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii, w razie potrzeby skorygowana. Stosownie do ust. 2 ww. artykułu cena faktycznie zapłacona lub należna to całkowita płatność, która została lub ma zostać dokonana przez kupującego sprzedającemu lub przez kupującego osobie trzeciej na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności, które zostały lub mają zostać dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów.
W toku prowadzonego postępowania ustalono, że zadeklarowana cena towarów odbiega od cen identycznych lub podobnych towarów na rynku kraju eksportu. Przedstawione przez Stronę wyjaśnienia nie rozwiały wątpliwości organu celnego, tj. nie były wystarczające do wykazania faktu, że zadeklarowana w poz. 1 SAD zgłoszenia celnego wartość odzwierciedla faktyczną wartość zgłoszonego towaru zgodnie z art. 70 UKC. Mając na uwadze specyfikę asortymentu towarowego, jakim są tekstylia Naczelnik Urzędu zlecił biegłemu wykonanie opinii w celu wykorzystania jej przy ustaleniu wartości celnej tzw. metodą ostatniej szansy.
Podejmując rozstrzygnięcie w rozpoznawanej sprawie organ I instancji zastosował do określenia wartości celnej towaru metodę wyceny przewidzianą w art. 74 ust. 3 UKC.
Od powyższej decyzji Strona odwołała się pismem z [...] listopada 2018 r. wnosząc o ponowne ustalenie wartości celnej na podstawie wartości transakcyjnej towaru zgodnie z art. 70 UKC.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Dyrektor IAS decyzją z [...] lutego 2019 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż wątpliwości organu I instancji co do wysokości zadeklarowanej przez Stronę wartości transakcyjnej były uzasadnione, a zgromadzony materiał dowodowy uprawniał do odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru metodą określoną w art. 70 UKC.
Dyrektor IAS wskazał, że oceny wiarygodności zadeklarowanej wartości transakcyjnej towaru organ celny dokonał na podstawie materiałów porównawczych z Systemu Analizy Zgłoszeń Celnych [...] (ogólnopolskiej bazy zawierającej informacje o wszystkich odprawach dokonywanych na obszarze RP) oraz na stronie internetowej [...] (dane dotyczące wielkości i wartości importu towarów, z uwzględnieniem m.in. takich kryteriów jak czas i kierunek przywozu, kod taryfowy). Uznał zatem - mając na uwadze wartość transakcyjną zadeklarowaną przez Stronę w przedmiotowym zgłoszeniu celnym 1,2971 USD/sztukę oraz 1,3971 USD/sztukę oraz porównanie deklarowanych cen towaru z danym wynikającymi z bazy [...] oraz ...., że powstały uzasadnione wątpliwości czy zadeklarowana wartość transakcyjna towaru stanowiła całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę.
Organ II instancji uznał, że w odniesieniu do przedstawionych przez Stronę potwierdzeń płatności należy zwrócić uwagę, iż:
- tytułem płatności za fakturę nr [...] zostały przedstawione potwierdzenia płatności w łącznej kwocie 350 841,00 USD (natomiast faktura proforma nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. została wystawiona na kwotę 525 000,00 USD, faktura proforma nr [...] z [...] marca 2018 r. na kwotę 529 462,00 USD, faktura handlowa nr [...] z [...] maja 2018 r., na kwotę 114 826,25 USD),
- tytułem płatności za fakturę nr [...] przedstawiono potwierdzenie płatności wychodzącej w wysokości 57 000 USD (faktura nr [...] z [...] maja 2018 r. została natomiast wystawiona na kwotę 113 496,25 USD),
- tytułem płatności za fakturę nr [...] przedstawiono potwierdzenie płatności wychodzącej w wysokości 121 621,00 USD (faktura nr [...] z [...] maja 2018 r. została natomiast wystawiona na kwotę 193 256,43 USD),
Strona nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego dokonanie zapłaty za towar objęty fakturą nr [...] z [...] maja 2018 r.
Wobec powyższego, co podkreślił organ odwoławczy, w zaistniałej sytuacji obowiązkiem organów celnych było rozważenie właściwej i możliwej do zastosowania w sprawie zastępczej metody określenia wartości celnej. Przy czym nie mogły znaleźć zastosowania zastępcze metody ustalenia wartości celnej określone w art. 74 ust. 2 UKC, z uwagi na brak odpowiednich danych pozwalających na określenie wartości celnej przedmiotowych towarów ww. metodami wyceny. W związku z tym organ celny zastosował do określenia wartości celnej towaru metodę wyceny przewidzianą w art. 74 ust. 3 UKC (tzw. metodę "ostatniej szansy"). Ustalona w ten sposób wartość powinna opierać się w możliwie największym stopniu na wcześniej ustalonych wartościach celnych (art. 144 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego).
Wobec tego organ celny ustalając wartość celną sprowadzonego towaru metodą określoną w art. 74 ust.3 UKC posłużył się opinią biegłego w zakresie szacowania wartości wyrobów tekstylnych, odzieżowych, który dokonał oceny wartości rynkowej koszulek T-shirt objętych zgłoszeniem celnym w procedurze uproszczonej (nr wpisu [...]) z [...] czerwca 2018 r.).
W wydanej w dniu [...] września 2018 r. opinii, biegły oszacował wartość rynkową koszulek T-shirt objętych ww. zgłoszeniem celnym na kwotę 10,50 zł za sztukę. Biegły określił wartości rynkowe ww. koszulek w oparciu o dokumenty uzyskane od importera koszulek - firmy [...] [...]. Dokumenty te to: faktura hurtowej sprzedaży koszulek na kwotę 4 427 550,00 zł załącznik 2 do opinii (w tym koszulki [...] na kwotę 4 200 000,00 zł cena jednostkowa 10,50 zł i transport na kwotę 227 550,00 zł) oraz deklaracja marży związanej ze sprzedażą ww. koszulek - załącznik nr 3 do opinii.
Nadto Dyrektor IAS wskazał, że fakt, iż przedmiotowe koszulki zostały wyprodukowane na specjalne zamówienie, posiadają nadruki logo marki [...], a zatem w cenie jednostkowej towaru winny być dodatkowo zawarte takie elementy jak koszty projektowe, koszt wykorzystania logo firmy, które znacznie zwiększają wartość importowanego towaru.
W oparciu o powyższe, Dyrektor IAS ustalił wartość celną importowanego towaru metodą określoną w art. 74 ust. 3 UKC w oparciu o cenę jednostkową towaru w wysokości 5,75 zł (cena hurtowa brutto 10,50 zł pomniejszona o kwotę cła 12%, kwotę podatku VAT 23% i kwotę marży hurtowej w wysokości 32,64%). Podstawę do wyliczenia należności celnych określono w wysokości 201 282 zł (w tym wartość towaru w wysokości 182 275 zł (5,75 zł x 31 700 sztuk) oraz koszty transportu towaru do miejsca wprowadzenia na teren UE zadeklarowane w zgłoszeniu celnym w wysokości 19 007 zł). Ustalenia należności celnych dla importowanego towaru dokonano w następujący sposób: 201 282 zł x 12% = 24 153,84 zł (po zaokrągleniu 24 154 zł).
Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów organ II instancji wyjaśnił m.in., że zasadnie wykorzystano w procesie ustalania wartości celnej towaru opinię biegłego w zakresie szacowania wartości wyrobów tekstylnych i odzieżowych. Biegły przy ustalaniu wartości rynkowej towarów wziął pod uwagę wszystkie czynniki wpływające na wartość końcową produktu. Powołana opinia biegłego była więc dowodem miarodajnym dla ustalenia wartości celnej przedmiotowych towarów. Ekspertyza ta opracowana została przez osobę posiadającą wysokie kwalifikacje zawodowe, stanowiła rzetelne źródło informacji w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia i mogła zostać wykorzystana w prowadzonym postępowaniu celnym.
Dyrektor IAS podał, że rezultat badania wiarygodności ceny zadeklarowanej przez Stronę i wynikającej z dokumentów nie zawsze musi prowadzić do ustalenia rzeczywistej ceny, która Strona zapłaciła. Badanie wiarygodności wartości transakcyjnej może jedynie doprowadzić do ustalenia, że jest ona niewiarygodna w aspekcie ustalenia wartości celnej. Ustalenie innej wartości celnej aniżeli wartość transakcyjna nie jest zatem tożsame ze stwierdzeniem, że wykazana przez stronę cena była w rzeczywistości wyższa. Oznacza jedynie odrzucenie wartości transakcyjnej jako podstawy wymiaru cła. W konsekwencji brak jest podstaw do przychylenia się do wniosku Strony o ustalenie wartości celnej towaru na podstawie wartości transakcyjnej towaru zgodnie z art. 70 UKC.
Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 Ordynacja podatkowa. Podkreślił, iż ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji zawierającym wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a także podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i ustalenie wartości celnej towarów zgodnie z wartością zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym, tj. w ich wartości transakcyjnej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1) błędne określenie wartości celnej importowanego towaru w oparciu o opinię biegłego nieprzydatną dla rozstrzygnięcia w sprawie, z uwagi na fakt niemożności dokonania przez biegłą ustaleń w zakresie cen towarów analogicznych, do towarów objętych zgłoszeniem i wydaniu opinii w oparciu o dane, nie będące wynikiem wiadomości specjalnych posiadanych przez biegłą;
2) naruszenia art. 70 ust. 1 UKC poprzez jego niezastosowanie w sprawie i nieokreślenie wartości celnej towarów w oparciu o ich cenę transakcyjną;
3) naruszenia art. 74 ust. 3 UKC poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie w sytuacji, gdy wartość celna mogła zostać ustalona w oparciu o wartość transakcyjną;
4) naruszenia art. 144 ust. 2 lit g Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2015/2447 z 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny poprzez ustalenie wartości celnej w oparciu o arbitralne i fikcyjne wartości przyjęte przez organ celny;
5) pominięcie dokumentacji celnej dotyczącej wywozu towarów z terytorium [...] i wskazanie w treści decyzji, iż taka dokumentacja nie została przez Stronę złożona, w sytuacji gdy została ona załączona do pisma z [...] czerwca 2018 r.;
6) błędne uznanie za miarodajne, wskazanych w decyzji, informacji z bazy danych Systemu Analizy Zgłoszeń Celnych [...] - w sytuacji gdy zgłoszenia te dotyczyły zdecydowanie mniejszych ilości koszulek, niż zamówienie w ramach którego dostarczono towar objęty zgłoszeniem w niniejszej sprawie, żadne też ze zgłoszeń nie dotyczyło produkcji w [...] (zgłoszenia dotyczyły [...] i [...]);
7) błędne ustalenia w zakresie kwot przelanych przeze mnie na poczet cen zakupu przedmiotowego towaru, w sytuacji gdy wydana w tej samej dacie przez Dyrektora IAS decyzja dot. podatku VAT zawiera szczegółowe wyliczenie dokonanych płatności;
8) błędne przyjęcie (str. 10 zaskarżonej decyzji), iż przedmiotem eksportu było jedynie 350 100 sztuk koszulek oraz, iż nie została w całości zapłacona cena za całą produkcję opiewającą na 400 000 sztuk koszulek;
9) niezgodne z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego wskazanie (str. 19 zaskarżonej decyzji), iż fakt opatrzenia przedmiotowych koszulek logo [...] (a więc podmiotu, który zamówił ich produkcję) stanowi element kosztotwórczy zwiększający wartość importowanego towaru - w sytuacji gdy jego jedynym, finalnym odbiorcą był właśnie [...], a więc żądanie by poniósł on dodatkowo koszty zaprojektowania własnego znaku towarowego oraz jego użycia w postaci nadruku wskazuje na całkowitą dowolność ustaleń i stwierdzeń zawartych w zaskarżonej decyzji.
W motywach skargi podkreślono, że podstawą do określenia wartości celnej przedmiotowych towarów winna być ich cena transakcyjna, co do której brak jest wątpliwości. Wynika ona wprost z przedłożonych przeze niego dokumentów i jej kwestionowanie nie znajduje uzasadnienia w ustaleniach organu celnego.
Zaś załączona opinia biegłego w ocenie Skarżącego nie wskazuje na żadne informacje specjalne, którymi jakoby dysponowała biegła powołana w sprawie - nie była ona bowiem w stanie oszacować wartości przedmiotowych towarów, w oparciu o jakąkolwiek metodę badawczą, w tym na przykład metodę porównawczą, gdyż nie dysponuje stosownym materiałem porównawczym i winna tym samym odstąpić od sporządzenia opinii. Podczas gdy biegła określiła tą wartość w oparciu o dane uzyskane od importera (w trakcie rozmowy telefonicznej) i dokonała ich przeliczenia, wykraczając tym samym poza zakres swojej specjalności. Wnoszący skargę zaznaczył, iż wydana opinia nie jest opinią biegłego z zakresu szacowania wartości wyrobów tekstylnych i obuwniczych, a raczej opinią biegłego z zakresu rachunkowości, tyle tylko, że opartą na nie zweryfikowanych danych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie, która odbyła się 28 sierpnia 2019 r. Pełnomocnik Strony skarżącej wskazał, że przedmiotem zgłoszenia celnego była jedynie partia towaru, która była przedmiotem większego zamówienia (400 000 szt.), co miało wpływ na wielkość ceny transakcyjnej pojedynczej koszulki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] określająca wartość celną oraz kwotę długu celnego dla importowanego towaru zgłoszonego w procedurze uproszczonej, w dniu [...] czerwca przez Agencję Celną [...] Sp. z o.o. działającą jako przedstawiciel bezpośredni Skarżącego, w postaci T-shirt dziane 100% poliester w ilości 31 700 sztuk zadeklarowanego w łącznej wartości 42 038,07 USD (wpis do rejestru nr [...]powiadomienie nr [...]).
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. z późn. zm.), dalej: "UKC", rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad określających niektóre przepisy unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r.), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r.) oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. WE L 282).
Zdaniem Sądu organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez Skarżącego w skardze przepisów prawa.
Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia art. 70 ust. 1 UKC poprzez jego niezastosowanie w sprawie i nieokreślenie wartości celnej towarów w oparciu o ich cenę transakcyjną Sąd stwierdza, że zarzut ten nie znajduje uzasadnienia.
Zdaniem Sądu, ustalony stan faktyczny, jak również analiza materiału dowodowego, stanowiły wystarczającą podstawę do powzięcia przez organy celne uzasadnionych wątpliwości co do wiarygodności zadeklarowanej wartości towaru.
Należy podkreślić, że organ celny nie jest związany treścią składanych dokumentów ani deklarowaną wartością, lecz obowiązany jest wartość tę ustalić samodzielnie, w granicach zasady swobodnej oceny dowodów i w określonym przepisami celnymi trybie.
Zgodnie z art. 70 ust. 1 UKC, zasadniczą podstawą wartości celnej towarów jest wartość transakcyjna, tj. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Unii, w razie potrzeby skorygowana.
Wartość ta nie może być jednak przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego.
Na podstawie art. 74 ust.1 UKC, jeżeli wartość celna towarów nie może zostać ustalona na podstawie art. 70, ustala się ją, stosując kolejno procedury z ust. 2 lit. a)–d) aż do pierwszej litery, na podstawie której możliwe będzie ustalenie wartości celnej towarów. Jak wynika z art. art. 74 ust. 2 UKC, zgodnie z ust. 1 wartością celną jest:
a) wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedawanych w celu wywozu na obszar celny Unii i wywożonych w tym samym lub w zbliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna;
b) wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedawanych w celu wywozu na obszar celny Unii i wywożonych w tym samym lub w zbliżonym czasie, co towary, dla których ustalana jest wartość celna;
c) wartość oparta na cenie jednostkowej, po jakiej towary przywożone lub towary identyczne lub podobne sprzedawane są na obszarze celnym Unii w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedającymi; lub
d) wartość kalkulowana, która jest sumą:
(i) kosztów lub wartości materiałów i wytworzenia lub innych procesów zastosowanych przy produkcji przywożonych towarów;
(ii) kwoty zysku i kosztów ogólnych równych kwocie zwyczajowo wliczanej w cenę sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju jak te, dla których ustalana jest wartość celna, wytworzonych przez producentów z kraju wywozu na eksport do Unii;
(iii) kosztu lub wartości elementów, o których mowa w art. 71 ust. 1 lit. e).
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, nie mogły znaleźć zastosowania zastępcze metody ustalenia wartości celnej określone w art. 74 ust. 2 UKC, z uwagi na brak odpowiednich danych pozwalających na określenie wartości celnej przedmiotowych towarów ww. metodami wyceny.
Na podstawie art. 74 ust. 3 UKC, jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie ust. 1, ustala się ją na podstawie danych dostępnych na obszarze celnym Unii z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych ze wszystkimi następującymi zasadami i przepisami ogólnymi:
a) porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu;
b) artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu;
c) niniejszym rozdziałem.
Przy ustalaniu wartości celnej zgodnie z art.74 ust. 3 UKC dopuszczalna jest rozsądna elastyczność w stosowaniu metod określonych w art. 70 i art. 74 ust. 2 Kodeksu. Ustalona w ten sposób wartość powinna opierać się w możliwie największym stopniu na wcześniej ustalonych wartościach celnych, (art. 144 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego).
W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy stwierdził, że porównanie deklarowanych cen towaru (wartość transakcyjna zadeklarowana przez Stronę w przedmiotowym zgłoszeniu celnym 1,2971 USD/sztukę oraz 1,3971 USD/sztukę) z danymi wynikającymi z bazy [...] oraz [...] uzasadniała wątpliwości, czy zadeklarowana wartość transakcyjna towaru stanowiła całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 70 UKC.
Z przeprowadzonej analizy wynika, że średnie ceny towaru oznaczonego kodem CN 61099090 w okresie marzec – lipiec 2018 r. kształtują się na poziomie od 13,67 EUR/kg (marzec 2018 r.) do 17,74 EUR/kg (maj 2018 r.).
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wykorzystania informacji z ww. systemu [...], Sąd wskazuje, że w praktyce działania organów celnych system ten stanowi podstawę do dokonywania ustaleń w zakresie wartości celnej towarów, a działanie takie jest akceptowane przez orzecznictwo sądów administracyjnych. Należy podkreślić, że jednym z czynników, które kształtują wartość podobnych towarów na rynku eksportu sprzedawanych w celu importu na rynek Wspólnoty, jest rynek, na który towary te są przeznaczone. Przeprowadzenie zatem analizy zgłoszeń celnych zaewidencjonowanych w bazach danych polskich organów celnych jest w pełni uzasadnione.
Ponadto organ stwierdził, że przedstawione w toku postępowania dokumenty nie są spójne. Faktura proforma nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. wskazuje na kwotę 525 000,00 USD, nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. na kwotę 529 462,00 USD i obejmują 400 000 sztuk t-shirtów, natomiast faktury handlowe: nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], zostały wystawione na łączną wartość 463 617 USD za łączną ilość 350 100 sztuk t-shirtów. Z kolei z potwierdzeń płatności wynika, że:
- tytułem płatności za fakturę nr [...] zostały przedstawione potwierdzenia płatności w łącznej kwocie 350 841,00 USD; faktura proforma nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. została wystawiona na kwotę 525 000,00 USD, faktura proforma nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. na kwotę 529 462,00 USD, faktura handlowa nr [...] z dnia[...] maja 2018 r., na kwotę 114 826,25 USD,
- tytułem płatności za fakturę nr [...] przedstawiono potwierdzenie płatności wychodzącej w wysokości 57 000 USD; faktura nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. została wystawiona na kwotę 113 496,25 USD,
- tytułem płatności za fakturę nr [...] przedstawiono potwierdzenie płatności wychodzącej w wysokości 121 621,00 USD; faktura nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. została natomiast wystawiona na kwotę 193 256,43 USD.
Jednocześnie Skarżąca nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego dokonanie zapłaty za towar objęty fakturą nr [...] z dnia [...] maja 2018 r.
Wobec powyższych ustaleń, zdaniem Sądu, organy celno-skarbowe prawidłowo zastosowały do określenia wartości celnej towaru metodę wyceny przewidzianą w art. 74 ust. 3 UKC.
Ustalając wartość celną sprowadzonego towaru metodą określoną w art. 74 ust. 3 UKC organy oparły się na opinii biegłego w zakresie szacowania wartości wyrobów tekstylnych, odzieżowych.
Biegły w opinii z dnia [...] września 2018 r. przedstawił wyniki oceny wartości rynkowej koszulek T-shirt objętych zgłoszeniem celnym w procedurze uproszczonej (nr wpisu [...]) z dnia [...] czerwca 2018 r. powiadomienie nr [...]).
Jak wynika z treści opinii przy ustalaniu wartości rynkowej towarów uwzględniono czynniki wpływające na wartość końcową produktu. Przedmiotowe koszulki zostały wyprodukowane na specjalne zamówienie, posiadają nadruki logo marki [...] i sprzedawane były wyłącznie w sieci stacji [...] w promocyjnym programie lojalnościowym. Cena uzależniona była od ilości punktów zebranych podczas zakupów paliw i produktów wskazanych w regulaminie promocji. Ponieważ zniżki za punkty nie były jednoznacznie proporcjonalnie do ilości punktów, ustalenie wartości koszulek w oparciu o ceny na stacjach [...] nie było możliwe.
Wobec powyższego dla ustalenia wartości towaru biegły posłużył się dokumentami uzyskanymi bezpośrednio od importera, tj. fakturą VAT [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., która odnosiła się bezpośrednio do przedmiotowych "koszulek [...]" oraz deklaracją marży związanej ze sprzedażą ww. koszulek.
Biegły ustalił wartość koszulki T–shirt na 10,50 zł za sztukę wskazując, że kwota ta oprócz kosztów nabycia i sprowadzenia koszulek z [...] zawiera cło w wysokości 12%, podatek VAT w wysokości 23% i marżę hurtowego sprzedawcy w wysokości 32,62%.
Nie znajduje zatem uzasadnienia zarzut naruszenia art. 144 ust. 2 lit g rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 2015/2447, poprzez ustalenie wartości celnej w oparciu o arbitralne i fikcyjne wartości przyjęte przez organ celny.
Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego opinii biegłego Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 84 K.p.a. w sprawie, w której wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Jednocześnie przepisy Kodeksu nie określają warunków, jakie musi spełniać opinia biegłego.
Należy wskazać, że postępowanie dowodowe, a w konsekwencji dokonywanie przez organ ustaleń faktycznych jest uzasadnione celami postępowania administracyjnego i powinno umożliwiać organowi dokonanie ustaleń, które stanowią podstawę wydania decyzji. Sąd wyjaśnia, iż organ prowadzący postępowanie nie jest zobowiązany do przeprowadzenia wszystkich możliwych dowodów, w sytuacji, gdy nie naruszając zasady prawdy obiektywnej zawartej w art. 7 K.p.a., może na podstawie zebranych dowodów potwierdzić zaistniałe okoliczności.
Jednocześnie organ nie ma obowiązku przeprowadzenia kolejnych dowodów na okoliczności wynikające już z innych dowodów, które są wystarczające do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy.
Zatem zarzuty skargi w tym zakresie należy uznać za nieuzasadnione. W ocenie Sądu sposób postępowania organu nie może być skutecznie zakwestionowany jako niezgodny z prawem.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wydanej przez Dyrektora IAS decyzji dot. podatku VAT Sąd wskazuje, że przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest zaskarżona decyzja z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] i postępowanie, w którym decyzja ta została wydana. Zakres tej kontroli nie obejmuje decyzji dotyczącej podatku VAT.
W świetle przywołanych okoliczności Sąd nie stwierdził żadnego naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
W tej sytuacji Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).