V SA/Wa 748/07

V SA/Wa 748/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Krajewska /przewodniczący/
Małgorzata Dałkowska-Szary
Michał Sowiński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I GSK 1157/07 - Wyrok NSA z 2008-10-24
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Asesor WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant - Michał Petranik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2007 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymujacej w mocy decyzję organu I instancji; 2. w pozostałej części skargę oddala; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz C. Sp. z o.o. w C. kwotę (...) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 4. stwierdza, że zaskarżona decyzja w uchylonej części nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Jednolitym Dokumentem Administracyjnym SAD nr (...) z dnia (...) kwietnia 2004 r. C. Sp. z o.o. zgłosiła w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar określony jako (...), klasyfikując go do kodu PCN (...), ze stawką celną w wysokości 20%. Do zgłoszenia celnego dołączono m.in. fakturę nr (...) z dnia (...).04.2004 r. i Deklarację Wartości Celnej.
Funkcjonariusze Urzędu Kontroli Skarbowej przeprowadzili w siedzibie spółki kontrolę zgłoszeń celnych do procedury dopuszczenia do obrotu, którymi objęto m.in. (...) i zdaniem kontrolujących klasyfikacja taryfowa ww. towaru do kodu PCN (...), obejmującego (...) nie była prawidłowa.
W piśmie z dnia 6 stycznia 2006 r. Spółka złożyła wyjaśnienia do protokołu kontroli wskazując, iż treść pozycji 0712 nie wyklucza możliwości zaklasyfikowania do niej (...), które są zarówno wysuszone jak i sproszkowane. Natomiast klasyfikacja spornego towaru do pozycji 2002 nie jest, zdaniem spółki, możliwa ze względu na brzmienie uwagi 1(a) do działu 20, w myśl której dział 20 nie obejmuje warzyw przygotowanych lub zakonserwowanych sposobami wymienionymi w dziale 7 taryfy celnej.
Postanowieniem z dnia (...) maja 2006 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie celne w celu ustalenia prawidłowego kodu PCN, kwoty wynikającej z długu celnego oraz wysokości podatku VAT odnośnie importowanego towaru.
Decyzją z dnia (...) lipca 2006 r. Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. uznał klasyfikację spornego towaru za nieprawidłową i zaklasyfikował go do kodu PCN (...) ze stawką celną w wysokości 60%, określając jednocześnie wysokość podatku VAT.
Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie jej w całości i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe.
W uzasadnieniu spółka podniosła, iż zaskarżona decyzja narusza:
1) przepisy prawa materialnego, a w szczególności art. 13 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.), przepisy Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 219, poz. 2153), reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, Wyjaśnienia do Taryfy celnej, stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm.) - poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące wydaniem decyzji klasyfikującej (...) do błędnego kodu taryfowego,
2) przepisy dotyczące odsetek wyrównawczych tj. art. 222 § 4 Kodeksu celnego i § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie,
3) art. 242 § 2 Kodeksu celnego w związku z art. 54 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez brak zastosowania w sprawie,
4) art. 51 § 1, art. 53 § 1 i art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej przez niewłaściwe zastosowanie w sprawie,
5) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) przez niewłaściwe zastosowanie w sprawie,
6) przepisy proceduralne, tj. art. 122, art. 123 § 1, art. 180, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 i art. 210 § 1 pkt 6 oraz § 4 Ordynacji podatkowej.
Decyzją z (...) listopada 2006 r. Nr (...), wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej, art. 85 § 1 Kodeksu celnego, art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 7, art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) w związku z art. 33 ust. 2 oraz art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że nie jest sporny stan towaru, lecz zastosowana klasyfikacja taryfowa. Strona twierdzi, iż (...) należy zaklasyfikować do pozycji (...), natomiast organ celny uznał, że właściwą pozycją jest (...) taryfy celnej ponieważ sporny towar, jak podkreśla organ, otrzymywany jest przez suszenie metodą rozpyłową (...) pozbawionego uprzednio skórki oraz nasion. Zatem czynnikiem wykluczającym klasyfikację do zawnioskowanej przez spółkę pozycji jest fakt otrzymywania (...) z (...) a nie z (...), z której usunięto dodatkowo nasiona.
Biorąc pod uwagę stan towaru organ odwoławczy stwierdził, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie były produkty klasyfikowane do pozycji (...) taryfy celnej.
Zgodnie z "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej" (tom. I, str. 190), stanowiącymi obowiązujący akt prawny - załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r., pozycja (...) obejmuje (...) lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego. Niniejsza pozycja obejmuje (...), zarówno całe, jak i w kawałkach (podpozycja (...)), inne niż przetworzone lub zakonserwowane za pomocą octu lub kwasu octowego (pozycja (...)) i (...) występujące w postaci określonej w dziale 7. Niniejsza pozycja obejmuje również homogenizowane (...) przetworzone lub zakonserwowane (np. (...) i (...), w którym zawartość suchej masy wynosi 7% wagowych lub więcej. Jednakże pozycja ta nie obejmuje (...).
Nadto, według organu, potwierdzenie klasyfikacji (...) do pozycji (...) stanowią wiążące informacje taryfowe nr (...) oraz nr (...), które wskazują, iż preparat w proszku otrzymany w wyniku suszenia rozpyłowego (...) lub przecierowego półproduktu z (...) klasyfikuje się do kodu PCN (...). Również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. C z 2006 r. nr 50) podają, iż do pozycji (...) klasyfikuje się (...), otrzymany w procesie odwadniania (...), jednakże pozycja ta nie obejmuje proszku powstałego z mielenia płatków, otrzymanych w procesie (...), pociętych wcześniej na plasterki, który objęty jest podpozycja (...).
Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, iż klasyfikacja taryfowa (...) zastosowana w zaskarżonej decyzji, do kodu PCN (...) jest prawidłowa i zgodna ze stanem faktycznym oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej (reguła 1 ORINS).
Organ odwoławczy zaznaczył, iż w przedmiotowej sprawie zgłoszenie towarów do procedury dopuszczenia do obrotu z deklarowanym kodem PCN było działaniem nieprawidłowym, wynikającym z zaniedbania obowiązków zgłaszającego towar. Pod czynnością "dokonywania zgłoszenia celnego" należy bowiem rozumieć m.in. zadeklarowanie w zgłoszeniu celnym prawidłowego kodu PCN, stawki celnej i kwoty długu celnego, ustalonej na podstawie dokumentów przedłożonych przez stronę. Strona nie dopełniła należycie swoich obowiązków oraz poprzez swoje zaniedbanie spowodowała opóźnienie w określeniu i zarejestrowaniu prawidłowej kwoty długu celnego.
Skoro spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 222 § 4 Kodeksu celnego oraz § 3 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych, w ocenie organu drugiej instancji Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. zasadnie wezwał stronę do uiszczenia odsetek wyrównawczych od wymierzonej kwoty długu celnego.
Odnośnie uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i umorzenia postępowania w tym zakresie organ wskazał, że kierował się przewidzianym w art. 233 Ordynacji podatkowej katalogiem rozstrzygnięć, jakie może wydać organ odwoławczy oraz orzecznictwem WSA (wyr. z dnia 17.08.2006r., sygn. akt III SA/Wa 616/06, wyr. z dnia 26.06.2006r., sygn. akt III SA/Wa 209/06), w którym Sąd wskazuje, iż zgodnie z art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. w postępowaniu podatkowym organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa jedynie wysokość zobowiązania podatkowego. Powyższa regulacja oznacza, iż rozstrzygnięcie w zakresie odsetek za zwłokę zawarte w decyzji określającej podatek, wykracza poza zakres powołanego wyżej art. 21 § 3.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka zarzuciła decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 13 § 1 Kodeksu celnego, Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885), Reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej podanych we wskazanej Taryfie celnej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. - zwanych dalej "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej" poprzez błędne przyjęcie, iż sporny towar (...) powinien być zaklasyfikowany do pozycji taryfowej (...) Taryfy Celnej, a nie do pozycji (...), co przede wszystkim wynika z błędnego uznania, iż:
a) proces produkcyjny spornego towaru (...) wykracza poza czynności wskazane w wyjaśnieniach do pozycji (...) Taryfy celnej,
b) sporny towar nie jest produkowany z (...),
oraz wynika z pominięcia treści pozycji taryfowej (...) oraz uwag wyjaśniających do niej,
c) treści reguły 1. ORINS, która prowadzi do wniosku, iż sporny towar należy klasyfikować w ramach działu 7 Taryfy celnej,
d) treści Wyjaśnień do Taryfy celnej, z których wynika, iż pozycja taryfowa (...) obejmuje zarówno (...) w całości, jak i sproszkowane oraz roztarte na miazgę,
e) stanu towaru, tj. faktu, iż zawartość masy (...) w spornym towarze sięga 97% gotowego produktu;
2) przepisów o postępowaniu tj. art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa poprzez błędne przyjęcie, iż (...) jest otrzymywany wyłącznie przez "(...) pozbawionego uprzednio skórki oraz nasion", będące wynikiem pominięcia pełnej treści dwóch dokumentów z materiałów sprawy tj.:
- dokumentu "Production process. (...)." pochodzącego od producenta tj. firmy C. S.A, którego tłumaczenie zostało przekazane do Urzędu Kontroli Skarbowej przy piśmie skarżącego z dnia 17 listopada 2005 r.,
oraz
- pisma firmy C. S.A. z dnia 24 listopada 2005 r., którego tłumaczenie zostało przekazane Urzędowi Kontroli Skarbowej przy piśmie skarżącego z dnia 29 listopada 2006 r.
3) przepisów o postępowaniu tj. art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa poprzez błędne przyjęcie, iż (...) jest otrzymywany z "(...), a nie z (...) ", w następstwie pominięcia pełnej treści dwóch dokumentów z materiałów sprawy tj.:
- dokumentu "Production process. (...) " pochodzącego od producenta tj. firmy C. S.A, którego tłumaczenie zostało przekazane do Urzędu Kontroli Skarbowej przy piśmie skarżącego z dnia 17 listopada 2005 r.,
oraz
- pisma C. S.A. z dnia 24 listopada 2005 r., którego tłumaczenie zostało przekazane Urzędowi Kontroli Skarbowej przy piśmie skarżącego z dnia 29 listopada 2006 r.
4) przepisów o postępowaniu tj. art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 210 §4 Ordynacji podatkowej poprzez nie wskazanie sposobów, którymi zostały przygotowane lub zakonserwowane (...) stanowiące surowiec do produkcji spornego towaru, a które wykraczałyby poza zakres przewidziany dla działu 7 Taryfy celnej,
5) przepisów dotyczących odsetek wyrównawczych, tj. art. 222 § 4 Kodeksu celnego i § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 29 sierpnia 2003 r. w sprawie odsetek wyrównawczych (Dz. U. Nr 155, poz. 1515) poprzez przyjęcie, iż zasadne było nałożenie na skarżącego odsetek wyrównawczych w niniejszej sprawie w świetle treści w/w przepisów.
W związku ze wskazanymi naruszeniami prawa skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 145 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", uchylenie w całości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. poprzedzającej zaskarżoną decyzję na podstawie art. 135 p.p.s.a., oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Odnośnie naruszenia przepisów prawa materialnego, zdaniem skarżącej, Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W., jak również Dyrektor Izby Celnej klasyfikując sporny towar do pozycji (...) Taryfy celnej w sposób nieprawidłowy zinterpretował przepisy Taryfy celnej, naruszył reguły klasyfikacyjne oraz Wyjaśnienia do Taryfy celnej w odniesieniu do pozycji taryfowych (...) i (...), jak również nie uwzględnił specyfiki procesu produkcyjnego.
Zdaniem skarżącej, żadna z uwag do działu 7 Taryfy celnej nie wyłącza stosowania przepisów klasyfikacyjnych tego działu do (...), co wynika z gramatycznej wykładni w/w uwag. Jednocześnie spółka zauważyła, iż wykorzystanie przecinków w treści podpozycji (...) wskazuje, iż do podpozycji tej mogą być klasyfikowane te towary, które zostały poddane dowolnym procesom wymienionym w tejże podpozycji oddzielnie (jednemu, lub większej liczbie spośród tych procesów). Najistotniejszym bowiem jest to, by warzywo nie zostało poddane jakimkolwiek innym procesom, które nie zostały wymienione w wyjaśnieniach do tego działu.
W ocenie skarżącej sporny towar spełnia przesłanki zaklasyfikowania go do kodu, w ramach pozycji (...) Taryfy celnej. Sporny towar jest bowiem wytwarzany w procesie (...). Spółka podkreśliła, iż nawet opis procesu technologicznego wytwarzania spornego towaru zawarty w uzasadnieniu decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) oraz w wersji skróconej w uzasadnieniu decyzji Dyrektora Izby Celnej, nie powoduje niemożności zaklasyfikowania tego towaru do pozycji taryfowej (...).
Naczelnik Urzędu Celnego (...) w W. stwierdził, iż: " W opisanym procesie produkcji (...) następuje szereg różnych stanów przetworzenia (...) nie przewidzianych w dziale 7, tj. (...). Dopiero po przejściu ww. stanów powstaje produkt gotowy do zmielenia. O produkcie końcowym, czyli o (...) możemy mówić dopiero po zmieleniu towarów". Dyrektor Izby Celnej zaprezentował podobne stanowisko.
Z powyższymi stwierdzeniami organów celnych obu instancji skarżąca nie godziła się, gdyż - jej zdaniem - nie znajdują one odzwierciedlenia w zgromadzonym przez Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. materiale dowodowym, co w szczególności odnosi się pisma producenta (...) - firmy C. S.A z dnia 24 listopada 2005r., które potwierdza, iż w procesie produkcji nie są wyodrębnione żadne pośrednie stany przetworzenia (...), co wynika z ciągłości procesu. Procesu produkcyjnego nie można również przerwać, aby uzyskać ewentualny stan pośredni, gdyż spowodowałoby to straty produkcyjne i sprawiło, że konieczne byłoby umycie całej instalacji. Zdaniem skarżącej także sposób pakowania (...) także nie wpływa na jego klasyfikację. Zawartość substancji suchej w spornym towarze wynosi minimalnie 96%. Zdaniem spółki fakt ten potwierdza, iż sporny wyrób można bez wątpienia zaklasyfikować jako (...). Dodatkowo za taką klasyfikacją przemawia fakt, iż sporny wyrób nie zawiera składników dodatkowych.
Próba zaklasyfikowania spornego towaru do pozycji taryfowej (...) musiałaby, w opinii spółki, po pierwsze opierać się na założeniu, że można uznać go za (...), co jest biorąc pod uwagę formę i stan towaru (...) całkowicie nieuzasadnione. Po drugie, należałoby zignorować, na potrzeby przyjęcia stanowiska organów celnych, uwagi 1(a) do działu 20 Wyjaśnień do Taryfy celnej oraz uwagę ogólną (6) Wyjaśnień do Taryfy celnej do działu 20.
Z uwagi na fakt, że żaden z procesów technologicznych mających miejsce w zakładzie producenta nie wykracza poza czynności wymienione w zamkniętym zbiorze czynności wskazanych w wyjaśnieniach do działu 7 i pozycji (...) Taryfy celnej, sporny towar należy klasyfikować do tego działu i do tej pozycji taryfowej. Tym samym wykluczona jest klasyfikacja w ramach jakiejkolwiek innej pozycji taryfowej, w tym także w ramach pozycji (...) Taryfy celnej.
Podsumowując swoje stanowisko skarżąca wskazała, że sporny towar powinien być klasyfikowany do pozycji taryfowej (...), gdyż:
- w myśl reguły 1. ORIPNS należy go klasyfikować w ramach działu 7 Taryfy celnej,
- towar wytwarzany jest ze (...),
- jest uzyskiwany w wyniku procesów produkcyjnych wymienionych w wyjaśnieniach do działu 7 Taryfy celnej i pozycji taryfowej (...),
- żaden z procesów (czynności) wytwórczych nie wykracza poza procesy (czynności) wymienione we wspomnianych wyżej wyjaśnieniach,
- pozycja taryfowa (...), w myśl Wyjaśnień do Taryfy celnej, obejmuje zarówno (...),
- zawartość masy suchej w spornym towarze sięga 97% gotowego produktu.
Biorąc powyższe pod uwagę strona stwierdziła, iż ustalenie faktyczne będące podstawą rozstrzygnięcia materialnoprawnego, iż (...) nie jest produkowany z całych (...), jest niezgodne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Prowadzi to do wniosku, iż zaskarżone decyzje naruszają art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej. Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia materialnoprawnego.
Zdaniem strony, także fakt iż Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. nakładającą na skarżącą obowiązek uiszczenia odsetek wyrównawczych jest działaniem nieprawidłowym w świetle przepisów art. 222 § 4 Kodeksu celnego i § 5 ust. 3 rozporządzenia w sprawie odsetek wyrównawczych. Kwestionowanie przez spółkę nałożenia odsetek wyrównawczych jest konsekwencją wywodu klasyfikacyjnego zawartego w odwołaniu oraz w skardze. Spółka powołała także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lipca 2004 r. (sygn. akt V SA 2131/03), w którym zawarto następujące stanowisko: "Jednakże, jeżeli weryfikacja dotyczy klasyfikacji taryfowej, organ celny powinien uwzględniać, czy i na ile zgłaszający mógł zastosować w zgłoszeniu celnym prawidłowy kod PCN, to znaczy, czy obowiązujące przepisy dotyczące klasyfikacji (tzn. regulacje zawarte bezpośrednio w Taryfie celnej, Wyjaśnienia do taryfy celnej, ewentualne regulacje zawarte w innych przepisach), są na tyle precyzyjnie sformułowane, że umożliwiały zgłaszającemu, przy zachowaniu należytej staranności, prawidłowo zaklasyfikować towar, a także, czy wcześniejsze działania organu celnego nie przyczyniły się do zastosowania przez zgłaszającego nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru.".
W kontekście przywołanego wyroku spółka stwierdza, iż wielokrotnie dokonywała zgłoszenia spornego towaru klasyfikując go do kodu PCN (...) i organy celne dokonując weryfikacji zgłoszeń celnych nigdy nie poddawały w wątpliwość takiej klasyfikacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Sądy administracyjne, w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.
Badając sprawę w zakreślonych wyżej granicach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę C. Sp. z o.o. za zasadną w części dotyczącej utrzymania w mocy przez Dyrektora Izby Celnej w W. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) lipca 2006 r., uznającej klasyfikację spornego towaru za nieprawidłową i klasyfikującą go do kodu PCN (...) ze stawką celną w wysokości 60% i określającą jednocześnie wysokość podatku VAT.
Zasadnie uznał Dyrektor Izby Celnej w W., co potwierdziła Strona w toku rozprawy, iż stan towaru nie budzi wątpliwości. Przesądza to o zbędności odwoływania się do specjalistycznej wiedzy biegłych. Problem w rozpoznawanej sprawie dotyczy wyłącznie prawidłowości zastosowania klasyfikacji taryfowej.
W ocenie Sądu, podstawowym wyznacznikiem zakwalifikowania towaru do Działu 7 Taryfy celnej - kodu (...) - jest to, by towar ten stanowiły (...), w żaden sposób dalej nieprzetworzone. Kod (...) odnosi się już szczegółowo do (...), które mogą być, jak wszystkie (...) objęte klasyfikacją (...), całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku (jak sporny towar).
Jedynym dopuszczalnym sposobem przetworzenia lub zakonserwowania przewidzianym w Dziale 7 dla kodu (...) jest (...).
Uwagi ogólne do Działu 7 precyzują, iż objęte nim warzywa (...) mogą występować w całości, pokrojone, posiekane, poszatkowane, roztarte na miazgę, starte. Do (...) mogą być przygotowane w łupinie, mogą być z niej obrane lub też w zależności od warzywa ("(...) z kontekstu wynika inaczej") oczyszczone w inny jeszcze sposób. Jak wskazał w toku rozprawy w dniu 17 maja 2007 r. pełnomocnik organu - dopuszczalne jest np. w marchwi oprócz obrania ze skórki także odrzucenie naci.
Dział 20 Taryfy celnej nie obejmuje natomiast, co przesądza treść Uwagi 1, warzyw przygotowanych lub zakonserwowanych sposobami wymienionymi między innymi w Dziale 7.
W kontekście powyższych zapisów Taryfy i Uwag ogólnych do Działów 7 i 20 należy uznać, iż przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Dyrektor Izby Celnej w W. winien rozważyć zakwalifikowanie sprowadzonego przez C.Sp. z o.o. towaru do kodu Taryfy celnej (...) - tj. zgodnie ze stanowiskiem Strony. Jest to bowiem (...) uzyskany z (...), które w ostatecznym procesie przetworzenia, jakim jest tu (...), zostały (...). Podkreślić należy, iż przepisy nie precyzują technologii procesu (...), a jedynie wyznaczają granicę, iż (...) jest jedynym zastosowanym sposobem przetworzenia lub zakonserwowania.
W sprawie niniejszej istotne jest, że w procesie technologicznym spornego towary początkowym produktem były (...) a finalnym jest uzyskany z nich proszek o zawartości masy suchej ok. 97%. Jak wynika ze znajdujących się w aktach wspólnych dokumentów pochodzących od producenta - firmy C. S.A.: "Production process. (...)" z 10 listopada 2005 r. oraz pisma firmy z dnia 24 listopada 2005 r. (k. 2, 3 wspólnych akt adm.) proces produkcyjny od (...) do etapu (...) zajmuje ok. 3 - 4 godziny, zaprojektowany jest jako ciągły. (...) przekazywane są do maszyny miażdżącej, następnie mechanicznie oddzielane są skórki i nasiona a surowiec przesyłany jest dalej do (...).
W ocenie Sądu, w powyższym stanie faktycznym obrazującym proces produkcji (...), ustalenia organu, iż sporny towar otrzymywany jest przez (...), mają cechy dowolności a dalsze wnioski prowadzące do przyjęcia za prawidłową pozycji (...) naruszają przepisy Taryfy celnej i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje, iż nie mogą mieć zastosowania w sprawie niniejszej także powoływane przez organ celny wiążące informacje taryfowe. Jak to przyznaje Dyrektor Izby Celnej, zostały one wydane na towar zbliżony a nie taki sam a nadto wiążą wyłącznie organ celny i osobę, której udzielono konkretnej informacji (art. 5 § 2 Kodeksu celnego) i dotyczą (...) uzyskanego w procesie produkcji, w którym produktem wyjściowym był (...) (a nie całe warzywo, jak w rozpoznawanej sprawie).
Również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. C z 2006 r. nr 50), które podają, iż do pozycji (...) klasyfikuje się (...), otrzymany w procesie odwadniania (...), nie znajdują zastosowania w sprawie, bowiem towar sporny nie został wyprodukowany z (...) a nadto sprowadzony został do Polski w kwietniu 2004 r.
Podsumowując, Wojewódzki Sąd Administracyjny podnosi, iż organy celne interpretując treść pozycji (...) Taryfy celnej: "Warzywa suszone (...) dalej nieprzetworzone" błędnie przyjęły, iż zapis ten dotyczy usunięcia z warzywa zbędnych lub obniżających jakość produktu jego części (skórka, pestki, szypułki) podczas gdy, zgodnie z wykładnią językową oraz uwzględniając brzmienie pozycji (...) i Uwagi do obu Działów 7 i 20, zapis ten dotyczy ususzonych warzyw m.in. w (...), który to (...) nie został dalej przetworzony (np. przez doprawienie przyprawami, rozcieńczenie itp.).
Sąd nie znalazł równocześnie podstaw do uznania, iż zaskarżona przez C.Sp. z o.o. decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. narusza prawo w części uchylającej decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (...) w W. z dnia (...) lipca 2006 r. w zakresie dotyczącym określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i w tym zakresie umarzającej postępowanie. Sąd podziela wyrażane wcześniej w orzecznictwie WSA stanowisko, iż rozstrzygnięcie w zakresie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych zawarte w decyzji określającej podatek wykracza poza zakres art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej w jej brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 oraz art. 200 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, jednocześnie orzekając, iż w uchylonej części zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, oraz zasądził na rzecz Strony zwrot kosztów postępowania sądowego. Podstawę oddalenia skargi w pozostałej części stanowi art. 151 p.p.s.a.