V SA/WA 691/06

V SA/Wa 691/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-08-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kania
Ewa Wrzesińska-Jóźków /sprawozdawca/
Michał Sowiński
Piotr Piszczek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I GSK 142/07 - Wyrok NSA z 2007-11-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt V SA/Wa 691/ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędzia WSA Protokolant Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi E.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia[...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego oraz określenia kwoty należności celnych i zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i podatku od towarów i usług oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2005r. E. D. dokonała zgłoszenia celnego SAD nr [...] , wnioskując o objęcie sprowadzonego ze S. samochodu osobowego marki [...], wyprodukowanego w 2000r., o pojemności silnika 2393cm3 procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu. Do zgłoszenia celnego strona załączyła m.in. rachunek [...] z dnia [...] .08.2005r. dotyczący sprzedaży używanego samochodu na kwotę 1000,00 CHF (2.645 zł - kwota bez kosztów transportu) oraz oświadczenie dotyczące kosztów związanych z przywozem pojazdu.
Naczelnik Urzędu Celnego w R. przyjął ww. zgłoszenie celne, jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. ze zm.) zwanego dalej WKC, a następnie na podstawie art. 68 lit. a WKC przystąpił do jego weryfikacji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2005r. wezwał E. D. do przedstawienia, w terminie 3 dni, opinii rzeczoznawcy samochodowego na temat autentyczności zapisów przedstawionych na fakturze-rachunku [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. Następnie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zgłoszenia celnego przedmiotowego samochodu.
W odpowiedzi na powyższe skarżąca przedstawiła oświadczenie sprzedawcy auta o prawdziwości kwoty wykazanej w rachunku sprzedaży, fakturę z dnia [...] sierpnia 2005r. dotyczącą naprawy instalacji elektrycznej oraz opinię techniczną nr [...]z dnia [...] sierpnia 2006r., w której rzeczoznawca stwierdził ingerencję w wiązkę elektryczną skrzynki bezpieczników.
W dniu [...] września 2005r. na wniosek Naczelnika Urzędu Celnego w R. , po wcześniejszych oględzinach pojazdu, sporządzona została opina nr [...] wraz z jej uzupełnieniem nr [...] . Rzeczoznawca ustalił wartość bazową dla samochodu [...] [...] z 2000r. na kwotę 56.500 zł, a wartość sprowadzonego pojazdu oszacował na kwotę 42.990 zł poprzez odliczenie od wartości bazowej następujących korekt: z tytułu przebiegu 5,8%, za liczbę właścicieli - 5%, za wcześniejsze naprawy - 10%, za dbałość - 5%. Stwierdził również, że usterki wskazane przez skarżącą, a dotyczące klimatyzacji, skrzyni biegów i układu elektrycznego cyt. nie pomniejszają w sposób istotny wartości samochodu. Podczas oględzin sprawdzone zespoły działają poprawnie".
Decyzją z dnia [...] września 2005r. nr [...] , wydaną po weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego, Naczelnik Urzędu Celnego w R. określił kwotę należności celnych z tytułu importu pojazdu w wysokości 1.802,10 PLN, określił zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu w/w importu w wysokości: 12.211,00 PLN i w podatku od towarów i usług w wysokości: 7.047,50 PLN.
Na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z [...] listopada 2005 r. nr [...] , uchylił w całości ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż Naczelnik Urzędu Celnego w R. w sentencji zaskarżonej decyzji powołał tylko przepis art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz.U. nr 68, poz. 622), zwanej dalej Prawo celne oraz określił całość kwoty wynikającej z długu celnego, jednakże ani z uzasadnienia decyzji ani z zapisów dokonanych na zgłoszeniu celnym nie wynika czy powyższa decyzja została wydana przed zwolnieniem towaru, czy też po jego zwolnieniu. Wskazał, iż powyższa kwestia ma zasadnicze znaczenie, gdyż w przypadku wydania decyzji po zwolnieniu towaru, w sentencji decyzji powołuje się artykuły dotyczące retrospektywnego zarejestrowania kwoty należności celnych oraz podaje się kwotę nieuiszczonej różnicy należności celnych. Natomiast w przypadku wydania decyzji przed zwolnieniem towaru pełną podstawę prawną stanowią przepisy art. 23 ust. 2 Prawa celnego w związku z art. 248 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiające przepisy w celu wykonana rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz.WE L Nr 253 z 11 października 1993r. ze zm.) zwane dalej RWKC.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Naczelnik Urzędu Celnego w R. decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2005r. działając m.in. na podstawie art. 23 ust. 2, art. 73 ust. 1 Prawa celnego, art. 31, art. 218 pkt 3, art. 221 pkt 1 WKC oraz art. 181 a, art. 248 ust. 2 RWKC, art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust.2 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 4, ust. 8 i 9, art. 13 ust. 1, 3, art.20 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (DZ. U. Nr. 29 poz. 257) oraz art.5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, 15, 20, art.33 ust. 2 ust.6, art. 34 ust. 3, art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535), określił kwotę należności celnych z tytułu importu towarów w wysokości 1.802,10 PLN oraz określił zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu w/w importu w wysokości: 12.211,00 PLN i w podatku od towarów i usług w wysokości: 7.047,50 PLN.
W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu wskazał, iż załączony przez stronę do zgłoszenia celnego rachunek nie może być traktowany jako wiarygodny z uwagi na niską wartość towaru wyszczególnionego w powyższym dokumencie. Organ celny wyjaśnił ponadto powody, dla których wartość celna samochodu używanego powinna zostać ustalona w myśl art. 31 ust. 1 WKC w oparciu o metodę tzw. ostatniej szansy. W tej sprawie organ wartość celną ustalił w oparciu o opinię rzeczoznawców P. uwzględniając wskazane w opinii technicznej korekty wartości.
Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2006r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Zdaniem Dyrektora Izby, Naczelnik Urzędu Celnego w R. miał podstawy do zakwestionowania wartości celnej sprowadzonego pojazdu po przeprowadzonej weryfikacji zgłoszenia celnego. Załączony do zgłoszenia celnego rachunek nie mógł być traktowany jako dokument wiarygodny pod względem materialnym, o czym zadecydowała niska cena importowanego auta. Adnotacje o uszkodzeniach w przedmiotowym pojeździe nie znalazły potwierdzenia w opinii rzeczoznawcy nr [...] z dnia [...] września 2005r. Przeprowadzone postępowanie celne potwierdziło zasadność zakwestionowania zadeklarowanej wartości, gdyż ustalona metodą zastępczą cena pojazdu odbiegała kilkakrotnie od ceny zadeklarowanej przez Stronę.
W ocenie organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Celnego w sposób prawidłowy wybrał metodę ustalenia wartości celnej i w sposób prawidłowy ustalił wartość celną sprowadzonego towaru odliczając od wartości rynkowej stosowne korekty wskazane w ocenie technicznej. Przy ustalaniu wartości celnej towaru uwzględniono również marżę, podatek od towarów i usług, podatek akcyzowy oraz cło. Tak ustalona wartość celna stanowiła podstawę określenia kwoty należności celnych i podatkowych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E.D wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej, mające wpływ na wynik sprawy, naruszenie m.in.:
1. art. 29 WKC w zw. z art. 32 i 33 WKC poprzez ich niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy,
2. art. 23 ust. 2 Prawa celnego poprzez błędne zastosowanie,
3. art. 31 WKC oraz art. 30 ust. 2 lit. b WKC w zw. z art. 142 ust. 2 RWKC poprzez błędną wykładnię pojęcia "towarów podobnych";
4. art. 181 a ust. 1 RWKC, w sytuacji gdy organ odwoławczy nie wykazał aby wątpliwości istniejące na etapie wyboru metody określania wartości miały charakter uzasadnionych.
5. art. 121, 122 w zw. z art. 235 art. 188 w zw. z art. 191 art. 210 § 4 w zw. z art. 235 i art. 235 Ordynacji podatkowej m.in. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z dokumentacji dotyczącej cen innych podobnych samochodów sprowadzonych ze S. w tym samym okresie i odprawianych w Urzędzie Celnym w R., w sytuacji gdy okoliczności będące przedmiotem tego dowodu mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia a odmowa przeprowadzenia dowodu została uzasadniona skorzystaniem przez organ z "metody ostatniej szansy";
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie powołując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. Nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji we wskazanym zakresie należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów (ustawa Kodeks celny z 9 stycznia 1997 r. - Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w pełni zaakceptowało uprawnienie organów celnych do kwestionowania materialnej wiarygodności umów sprzedaży (rachunku, faktury) załączanych do zgłoszenia celnego tj. ceny towaru. M.in. w wyroku z dnia 12 grudnia 2002r., sygn. akt V SA 1802/02 (LEX nr 142190) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Ponieważ o wartości transakcyjnej decyduje cena zapłacona lub należna, to nie może być traktowana jako wyłączny dowód określający tę wartość, wadliwie podana w dokumentach celnych cena towaru. Organ celny nie jest związany treścią składanych dokumentów ani deklarowaną wartością, lecz obowiązany jest wartość tę ustalić samodzielnie, w granicach zasady swobodnej oceny dowodów i w określonym przepisami celnymi trybie (podobnie w wyrokach WSA: z dnia 24 listopada 2004r. sygn. akt V SA 3951/03 i z dnia 8 sierpnia 2004r. Sygn. akt V SA 3659/03). Powyższe poglądy prezentowane w orzecznictwie są w pełni aktualne pod rządami obecnie obowiązujących przepisów (Wspólnotowy Kodeks Celny - Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. ze zm.), rozporządzenie wykonawcze do WKC - rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz.WE L Nr 253 z 11 października 1993r. ze zm.), ustawa Prawo celne - ustawa z dnia 19 marca 2004r. (Dz.U. nr 68, poz. 622)).
Przechodząc do merytorycznej oceny skargi, Sąd w pełni podziela stanowisko organów celnych zaprezentowane w decyzjach, iż organy celne miały podstawę do zakwestionowania wskazanej przez skarżącą wartości celnej samochodu. Pogląd, że w toku postępowania weryfikacyjnego może być badana nie tylko autentyczność formalna przedłożonego dowodu zakupu tzn. czy nie jest sfałszowany, ale także jego autentyczność materialna, jest powszechnie akceptowany - o czym szeroko wyżej. Przytoczone przez organy celne obu instancji argumenty przemawiające za zakwestionowaniem ceny transakcyjnej wynikającej z przedłożonego do JDA SAD dowodu zakupu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. nie budzą zastrzeżeń zarówno co do wskazanej podstawy prawnej jak i faktycznej.
Podstawę prawną do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej stanowi art.181a RWKC, który stanowi, iż w wypadku gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art.29 Kodeksu celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej.
Zgodzić się należy z organem, że badanie wiarygodności ceny transakcyjnej zgodnie z art.181a RWKC polega na zbadaniu faktycznych rozliczeń z dostawcą towaru (w tym innych świadczeń, które z mocy prawa podlegają uwzględnieniu w wartości celnej towaru) oraz badaniu okoliczności towarzyszących transakcji w celu ustalenia przyczyn przyjęcia ceny na danym poziomie (np. w odniesieniu do "atrakcyjnych warunków transakcji" ). Sam fakt, że cena wskazana w dokumentach zakupu odbiega od cen innych towarów identycznych lub podobnych sprowadzanych na obszar celny Wspólnoty nie może być podstawą do automatycznego odrzucenia tej ceny. Jest to jednak wówczas przesłanka do przeprowadzenia postępowania i zażądania od zgłaszającego przedstawienia uzupełniających informacji, np. dlaczego cena w konkretnym przypadku odbiega od cen innych porównywalnych towarów. Skarżąca E. D. przedstawiła na żądanie organów oświadczenie sprzedającego towar wskazujące, iż pojazd został sprzedany za cenę 1000 CHF ze względu na uszkodzenia elektryki, klimatyzacji oraz problemy ze skrzynią biegów. Taki dokument, jak każdy dowód w sprawie, podlega swobodnej ocenie.
W ocenie Sądu organy celne miały podstawy do zakwestionowania wiarygodności powyższego oświadczenia sprzedawcy, a to w kontekście opinii rzeczoznawcy nr [...] z dnia [...] września 2005r. Biegły ustalił, iż wskazane przez skarżącą uszkodzenie "nie pomniejszają w istotny sposób wartości samochodu". Rzeczoznawca wskazał, iż usterki na które powołuje się skarżąca mają charakter błędów wskazanych przez komputer. Zdaniem rzeczoznawcy błędy te "nie mają istotnego znaczenia w eksploatacji pojazdu. Usterki zanotowane przez komputer mogą powstać podczas naprawy samochodu i nie zostać skasowane po naprawie.... Podczas oględzin sprawdzone zespoły działają poprawnie". W związku z powyższym uszkodzenia powyższe nie mogą być dowodem potwierdzającym tak niską wartość pojazdu wskazaną w rachunku załączonym do zgłoszenia celnego.
Dowodem tym również nie może być faktura VAT nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. dotycząca naprawy instalacji elektrycznej oraz opinia techniczna nr [...]z dnia [...] sierpnia 2005r wykonana na zlecenie skarżącej. Należy zgodzić się z organem celnym II instancji, iż powyższa faktura dotyczyła naprawy towaru objętego procedurą wspólnotowego tranzytu zewnętrznego. Działanie Strony, tzn. zlecenie dokonania naprawy pojazdu objętego procedurą tranzytu, oznacza naruszenie warunków korzystania z ww. procedury. Zgodnie bowiem z art. 96 ustawy WKC główny zobowiązany (tj. osoba uprawniona do korzystania z procedury) "powinien przedstawić w wyznaczonym terminie, w urzędzie celnym przeznaczenia, towary w nienaruszonym stanie...". Na marginesie tylko należy zauważyć, ż koszt tej naprawy wyniósł 400 zł, w żaden sposób nie uzasadnia więc tak znacznego obniżenia ceny sprzedaży samochodu. Z kolei opinia techniczna z dnia [...] .08.2005 wskazuje jedynie na prawdopodobieństwo tego, że przed datą wystawienia faktury za naprawę z dnia [...] .08.2005 w pojeździe mogły występować uszkodzenia instalacji elektrycznej. Naruszenie przez skarżącą obowiązków wynikających z procedury tranzytu uniemożliwiły ustalenie faktycznego stanu pojazdu na dzień objęcia go procedurą tranzytu i w konsekwencji spowodowały ustalenie wartości celnej oraz wysokości kwot należności celnych i podatkowych na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu.
Słusznie zatem organ ocenił, że załączony do zgłoszenia celnego rachunek nie mógł być traktowany jako wiarygodny dokument pod względem materialnym, o czym zdecydowała niska cena importowanego auta, ponieważ wartość ustalona metodą zastępczą odbiegała prawie sześciokrotnie od ceny zadeklarowanej prze skarżącą.
Odrzucenie wartości transakcyjnej powoduje konieczność ustalenia wartości celnej na podstawie jednej z metod wskazanych w art. 30-31 WKC. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zasadnie wyłączono możliwość ustalenia wartości celnej przez porównanie z cenami towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a i b WKC). W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został wyrażony pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, że nie jest możliwe znalezienie materiału porównawczego dla ustalenia wartości celnej towarów używanych. Powyższe poglądy prezentowane w obowiązującym poprzednio stanie prawnym (ustawa Kodeks celny z dnia 9.01.1997 - Dz.U. nr 75 z 2001 r. poz. 802 ze zm.) są w pełni aktualne pod rządami obecnie obowiązujących przepisów. Zatem wartość celna używanych samochodów powinna być ustalana według metody przewidzianej w art. 31 WKC. W związku z tym zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 30 ust. 2 lit. b WKC w związku z art. 142 ust. 2 RWKC dotyczące błędnej wykładni pojęcia "towarów podobnych" są bezzasadne.
Zastosowanie przez organy orzekające tzw. metody "ostatniej szansy", określonej w art. 31 WKC, jest w tej sytuacji trafne co do zasady, jak również sposobu ustalenia wartości celnej towaru. Metoda ta nie polega na dowolnym ustalaniu wartości celnej. Jak wynika bowiem z uwag interpretacyjnych do art. 7 Porozumienia o stosowaniu art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, stanowiącego załącznik 1 do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzonego w Marakeszu dnia 15.04.1994 r. (Dz.U. nr 98 z 1995 r., poz. 483), wartość celna ustalona powyższą metodą powinna być w możliwie największym stopniu oparta na pozostałych metodach ustalania wartości celnej, które powinny być stosowane z "rozsądną elastycznością". Elastyczność w stosowaniu metody może wyrażać się w odstąpieniu od pewnych warunków jej stosowania i wymaga w każdym wypadku indywidualnego i wnikliwego rozważenia. W związku z powyższym Sąd zauważa, iż wbrew twierdzeniom skarżącej w decyzji brak jest wewnętrznej sprzeczności uzasadnienia poprzez przyjęcie stanowiska, że samochody używane tej samej marki, modela, i rocznika, itp. nie są "towarami podobnymi", podczas gdy jednocześnie jako podstawę ustaleń metodą "ostatniej szansy" podano wartości katalogowe oparte właśnie na podobieństwie towaru (samochodów), gdyż zgodnie z tym co zostało powiedziane wyżej tzw. metoda "ostatniej szansy" oparta jest na poprzednich metodach, które stosuje się w sposób elastyczny.
W rozpoznawanej sprawie organy celne na podstawie metody "ostatniej szansy" ustaliły wartość celną w prawidłowy sposób, albowiem przesłanką ustalenia wartości celnej była cena sprzedaży używanych samochodów określonej marki w kraju importu, uwzględniająca stopień zużycia samochodu, pomniejszona o zwyczajową marżę, należności celne i podatkowe. Wysokość ceny wskazanej w rachunku, rażąco niższej od tej ceny, usprawiedliwiała odrzucenie wartości transakcyjnej jako podstawy wymiaru cła i ustalenie wartości celnej na podstawie metody wskazanej w art. 31 WKC.
Tak więc zarzut skarżącej odnoszący się do braku podstaw zakwestionowania ceny wskazywanej w rachunku są całkowicie nietrafne. Organy celne miały nie tylko prawo ale i obowiązek ustalić nową wartość celną w sytuacji uznania ceny wskazanej w rachunku za niewiarygodną tj. rażąco niską. Wartość celna samochodu została przyjęta w oparciu o zastosowanie jako kwoty bazowej średniej ceny samochodu o parametrach jak przedmiotowy, na podstawie wydawnictwa -Pojazdy samochodowe - Wartości rynkowe nr IX - 2005 część A, str. 79. Zgodnie z opinią sporządzoną w dniu [...] września 2005r. wartość bazowa została ustalona na kwotę 56.500,00zł, a następnie pomniejszona o stosowne korekty tj. za wcześniejsze naprawy, za przebieg, liczbę właścicieli, za dbałość oraz marżę, cło, podatek VAT i podatek akcyzowy. W wyniku odliczeń ustalono wartość celną towaru na kwotę 18.021,10 zł. Słusznie organ odwoławczy wskazał, iż ustalenie wartości celnej metodą "ostatniej szansy" poprzez odliczenie od wartości rynkowej określonej przez rzeczoznawcę należności celno-podatkowych w odniesieniu do używanych pojazdów następuje z uwzględnieniem wszystkich czynników cenowotwórczych i zapewnia jednakowe traktowanie wszystkich importerów pojazdów używanych.
W tym miejscu należy podkreślić, iż organy celne dokonały wszystkich korekt wartości rynkowej pojazdu wskazanych w opinii rzeczoznawcy. Naruszenie warunków korzystania z procedury tranzytu spowodowało niemożność dokonania wnikliwej oceny uszkodzeń pojazdu i dokładnego oszacowania ich wpływu na wartość rynkową przedmiotowego pojazdu. Dlatego też organy celne w przedmiotowej sprawie były uprawnione do oparcia swojego rozstrzygnięcia w zakresie zastosowanych korekt przy ustalaniu wartości celnej na opinii technicznej nr [...] z dnia [...] września 2005r. Odnosząc się natomiast do oceny technicznej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. należy podkreślić, iż potwierdza ona jedynie ingerencję w układ elektryczny samochodu, bez wskazania jakiegokolwiek wpływu na wartość rynkową pojazdu.
Skarżąca w skardze zarzuciła organom pominięcie doświadczenia życiowego i powszechnie znanego faktu gwałtownych wahań cenowych na rynku samochodów używanych związanych ze wstąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Na powyższe twierdzenia nie załączyła żadnego dowodu. W związku z tym należy zaznaczyć, iż twierdzenia te są gołosłowne, gdyż jak to zostało wykazane przez organy celne wartość celna ustalona metodami zastępczymi różniła się sześciokrotnie od wartości zadeklarowanej przez stronę. Tak znaczna różnica wartości (637%) powoduje, iż wyjaśnienia te są całkowicie pozbawione wiarygodności.
W ocenie Sądu prawidłowo organ nie uwzględnił wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z dokumentacji dotyczącej pojazdów sprowadzonych ze S. i odprawionych przez Urząd Celny w R. w miesiącach sierpień i wrzesień 2005r. dla ustalenia, że wartość transakcyjna podana przez stronę nie odbiega od wartości podobnych samochodów. Zgodnie z treścią art.188 Ordynacji podatkowej żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy. Należy podkreślić, o czym była mowa wyżej, że w przypadku zakwestionowania ceny transakcyjnej samochodu używanego wartość celna w zasadzie winna być ustalona w oparciu o metodę przewidzianą w art. 31WKC tzw. metodą ostatniej szansy". Dlatego też wniosek powyższy nie mógł zostać uwzględniony
Zdaniem Sądu ocena powyższych dowodów dokonana w zaskarżonej decyzji była właściwa, nie przekraczała granic zakreślonych w treści art. 191 Ordynacji podatkowej, nie naruszała też obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zgromadzony materiał dowodowy pozwolił dokonać prawidłowych ustaleń dotyczących wiarygodności materialnej załączonego do zgłoszenia celnego rachunku.
Nietrafne jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Strona zgodnie z aktami administracyjnymi była informowana na każdym stadium postępowania (np. pismo w sprawie ponownej rewizji z udziałem biegłego - karta 10 akt administracyjnych, pismo z dnia [...] listopada 2005 r. - karta 41 akt administracyjnych, pismo z [...] stycznia 2006 r. - karta 60 akt administracyjnych) i brała w nim czynny udział czego dowodem były załączane przez skarżącą w postępowaniu weryfikacyjnym dokumenty.
Uznając podniesione w skardze zarzuty za nieuzasadnione Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.