V SA/Wa 537/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia (...) stycznia 2020 r., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego obciążające P. kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie 2.437,90 zł po umorzeniu postępowania. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów dotyczących kosztów egzekucyjnych, w tym art. 64 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego (SK 31/14) stwierdzający niezgodność przepisów z Konstytucją w zakresie braku maksymalnych wysokości opłat. Sąd przypomniał, że poprzedni wyrok WSA (V SA/Wa 2077/18) nakazywał uwzględnienie oceny TK. Jednakże, zdaniem sądu w niniejszym składzie, organy egzekucyjne prawidłowo zastosowały się do wytycznych, interpretując wyrok TK jako zakwestionowanie jedynie braku górnej granicy opłat, a nie ich stosunkowego charakteru. Sąd podzielił stanowisko NSA, że miarkowanie opłat egzekucyjnych w oparciu o kryterium pracochłonności, skuteczności i ekwiwalentności nie ma uzasadnienia prawnego, gdy nie przekraczają one kwot maksymalnych. Sąd uznał, że opłaty egzekucyjne mają charakter zryczałtowanego wynagrodzenia organu egzekucyjnego. Wadliwość przepisów u.p.e.a. w zakresie braku maksymalnych stawek została wyeliminowana przez wyznaczoną kwotowo górną granicę opłaty. Sąd uznał, że można zastosować analogię do art. 64 § 1 pkt 6 u.p.e.a. (opłata za zajęcie nieruchomości), ustalając maksymalną opłatę manipulacyjną na kwotę 4.275 zł. Kwota 2.437,90 zł nie przekroczyła tej granicy, co czyniło skargę bezzasadną. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja wyroku Trybunału Konstytucyjnego SK 31/14 w kontekście ustalania opłat egzekucyjnych po umorzeniu postępowania, zasada stosowania stawek stosunkowych i analogii do ustalania maksymalnych limitów opłat.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji obciążenia wierzyciela kosztami po umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji. Sposób ustalania maksymalnej opłaty manipulacyjnej poprzez analogię może być przedmiotem dalszych sporów.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wysokość opłaty manipulacyjnej w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego, obciążającej wierzyciela, powinna być ustalana w oparciu o rzeczywiste koszty i nakład pracy organu, czy też na podstawie stawek stosunkowych, o ile nie przekraczają one górnej granicy ustalonej przez analogię do innych przepisów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że organy egzekucyjne prawidłowo stosują stawki stosunkowe, a miarkowanie opłat w oparciu o kryterium pracochłonności, skuteczności i ekwiwalentności nie ma uzasadnienia prawnego, gdy opłaty nie przekraczają kwot maksymalnych.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na interpretacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który zakwestionował jedynie brak maksymalnych stawek opłat egzekucyjnych, a nie ich stosunkowy charakter. Sąd przyjął, że opłaty te stanowią zryczałtowane wynagrodzenie organu egzekucyjnego. W celu ustalenia maksymalnej kwoty opłaty manipulacyjnej, sąd zastosował analogię do art. 64 § 1 pkt 6 u.p.e.a., uznając, że obliczona kwota 2.437,90 zł mieści się w konstytucyjnie dopuszczalnych granicach.
Czy organy egzekucyjne, orzekając po wyroku WSA uchylającym poprzednie postanowienie, zastosowały się do oceny prawnej i wskazań sądu zawartych w uzasadnieniu, w tym uwzględniły wytyczne wynikające z wyroku Trybunału Konstytucyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że organy egzekucyjne nie naruszyły przepisu art. 153 p.p.s.a., ponieważ zastosowały się do oceny, że Trybunał Konstytucyjny nie zakwestionował samej możliwości pobierania opłat egzekucyjnych ani obciążania nimi wierzyciela, a jedynie brak górnej granicy tych opłat.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy prawidłowo odczytały stanowisko poprzednio orzekającego Sądu, zgodnie z którym przepis art. 64 § 6 u.p.e.a. nadal obowiązuje, ale musi być traktowany jako zgodny z Konstytucją tylko w zakresie określonym przez Trybunał. Organy uwzględniły wytyczne dotyczące konieczności miarkowania opłat w kontekście standardów konstytucyjnych.
Przepisy (19)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 64 § § 6
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 151
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 170
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 59 § § 3
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 59 § § 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64 § pkt 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64 § pkt 6
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 124 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 18
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.p.s.a. art. 119 § pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 106 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy egzekucyjne prawidłowo zinterpretowały wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 31/14, który zakwestionował jedynie brak maksymalnych stawek opłat egzekucyjnych, a nie ich stosunkowy charakter. • Miarkowanie opłat egzekucyjnych w oparciu o kryterium pracochłonności, skuteczności i ekwiwalentności nie ma uzasadnienia prawnego, gdy opłaty nie przekraczają kwot maksymalnych. • Obliczona opłata manipulacyjna w wysokości 2.437,90 zł nie przekracza maksymalnej kwoty ustalonej przez analogię do art. 64 § 1 pkt 6 u.p.e.a. (4.275 zł). • Przepis art. 64 § 6 u.p.e.a. nadal obowiązuje i może być stosowany, o ile jego interpretacja uwzględnia standardy konstytucyjne.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 64 § 6 u.p.e.a. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że obciążenie Skarżącej opłatą egzekucyjną i manipulacyjną jest zgodne z prawem, mimo stwierdzenia przez TK niezgodności przepisów z Konstytucją w zakresie braku maksymalnych wysokości opłat. • Naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez pominięcie oceny prawnej i wskazań z poprzedniego wyroku WSA (V SA/Wa 2077/18) dotyczących uwzględnienia standardów wynikających z wyroku TK. • Naruszenie przepisów k.p.a. (art. 7, 8, 77 § 1, 80) poprzez nierozpoznanie sprawy wszechstronnie, nieuwzględnienie słusznego interesu Skarżącej i niewskazanie okoliczności świadczących o poziomie skomplikowania czynności egzekucyjnych. • Brak oceny całokształtu materiału dowodowego i bezpodstawne przyjęcie, że budowanie przy ustaleniu kosztów paraleli do wymiarkowanych maksymalnych opłat uzasadnia zastosowanie art. 64 § 1 pkt 4 i art. 64 § 6 u.p.e.a.
Godne uwagi sformułowania
miarkowanie opłat egzekucyjnych w oparciu o kryterium pracochłonności, skuteczności i ekwiwalentności czynności egzekucyjnych także w sytuacji, gdy nie przekraczają kwot maksymalnych, nie ma uzasadnienia prawnego. • ze swej istoty opłaty te nie wiążą się z ekwiwalentnością świadczenia podmiotu publicznoprawnego, choć powinny zapewnić przynajmniej częściowe finansowanie aparatu egzekucyjnego. • Wadliwość tę eliminuje wyznaczona kwotowo górna granica opłaty, limitująca kwotę określaną procentowo. • Skoro Trybunał Konstytucyjny zakwestionował tylko brak maksymalnych stawek opłat, a nie ich stosunkowy charakter, nadal prawidłowe jest ich obliczanie w oparciu o kryterium stosunkowe.
Skład orzekający
Michał Sowiński
przewodniczący
Arkadiusz Tomczak
członek
Konrad Łukaszewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja wyroku Trybunału Konstytucyjnego SK 31/14 w kontekście ustalania opłat egzekucyjnych po umorzeniu postępowania, zasada stosowania stawek stosunkowych i analogii do ustalania maksymalnych limitów opłat."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji obciążenia wierzyciela kosztami po umorzeniu postępowania egzekucyjnego w administracji. Sposób ustalania maksymalnej opłaty manipulacyjnej poprzez analogię może być przedmiotem dalszych sporów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego dla wierzycieli w postępowaniu egzekucyjnym – kosztów ponoszonych po umorzeniu postępowania. Interpretacja wyroku TK i zasady ustalania opłat są kluczowe dla zrozumienia praw i obowiązków stron.
“Czy wierzyciel zawsze musi płacić za umorzone postępowanie egzekucyjne? Sąd wyjaśnia zasady naliczania opłat.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.