V SA/Wa 5301/21

V SA/Wa 5301/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-12-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Zwolenik
Justyna Żurawska /sprawozdawca/
Michał Sowiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Skarżony organ
Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Asesor WSA - Justyna Żurawska (spr.), Protokolant spec. Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2022 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2021 r. znak [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (zwanej dalej "Skarżącą", "Spółką" lub "Stroną") jest decyzja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 30 września 2021 r. znak DC4.8852.17.2021 wydana w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej.
Decyzja ta została wydana w następującym stanie sprawy:
Decyzją w sprawie wiążącej informacji taryfowej nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r., wydaną na wniosek Strony z dnia 26 lutego 2021 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (zwany dalej także "Organem I instancji" lub "Dyrektorem IAS") ustalił klasyfikację pojazdu [...] do kodu CN 8703 32 19.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że klasyfikacja ustalona została na podstawie: reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej; rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1233 z dnia3 lipca 2017 r. (Dz.U. L 177); brzmienia pozycji 8703 Wspólnej Taryfy Celnej, obejmującej m.in. samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób; brzmienia podpozycji 8703 32 19 Wspólnej Taryfy Celnej, obejmującej pozostałe nowe pojazdy (inne niż kempingowe), z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym) o pojemności skokowej ponad 1500 cm3 ale nieprzekraczającej 2500 cm3.
Od powyższej decyzji, Strona wniosła odwołanie domagając się "zmiany zaskarżonej decyzji w całości poprzez zaklasyfikowanie wnioskowanego towaru w taryfie Nomenklatury Scalonej CN 8704 21 91 jako najbardziej odpowiadającej cechom charakterystycznym, właściwościom i przeznaczeniu pojazdu [...]". Zaskarżonej decyzji Strona zarzuciła:
1/ "naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
a) art. 187 § 1 w zw. z art. 191 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego i pominięcie przedłożonych przez wnioskodawcę dowodów, w szczególności dokumentacji fotograficznej, a w konsekwencji przekroczenie granic swobodnej oceny i dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, tj. oparcie rozstrzygnięcia na wybiórczo i tendencyjnie ocenionych dowodach i w konsekwencji dokonanie ustaleń faktycznych sprzecznych z rzeczywistym stanem sprawy;
b) art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez brak wskazania podstawy faktycznej rozstrzygnięcia Dyrektora IAS oraz ograniczenie podstawy prawnej do przywołania przepisów prawa bez wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji;
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
a) przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1233 z dnia 3 lipca 2017 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej oraz reguły nr 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej [dalej: ORINS] zawartych w Załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej: Wspólna Taryfa Celna), poprzez bezzasadne zakwalifikowanie towaru o nazwie handlowej [...] do kodu CN 8703 32 19 klasyfikacji towarów i niezaklasyfikowanie do kodu CN 8704 21 91".
Zaskarżoną w tej sprawie decyzją z dnia 30 września 2021 r. Szef Krajowej Administracji Skarbowej (zwany dalej także "Organem II instancji" lub "Szefem KAS") utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Organu I instancji. Podstawę prawną decyzji stanowiły następujące przepisy: art. 233 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. w Dz.U. z 2021 r. poz. 1540), w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. z 2020 r. poz. 1382, ze zm.), art. 14, art. 33 ust. 1 oraz art. 44 ust. 1 i 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. ze zm.), zwanego dalej "UKC" oraz art. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 7 września 1987 r. ze zm.) oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 361 z 30 października 2020 r.).
W uzasadnieniu Szef KAS wyjaśnił, że towar będący przedmiotem zaskarżonej decyzji, pojazd marki [...], został zaklasyfikowany w oparciu o Wspólną Taryfę Celną - rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, która została oparta na nazewnictwie i zasadach interpretacji Nomenklatury scalonej, będącej rozszerzeniem sześcioznakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Wskazał także, że klasyfikacji taryfowej towarów (poprzez wskazanie właściwej pozycji lub podpozycji Wspólnej Taryfy Celnej) organy celne dokonują na podstawie: Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej – zamieszczonych we Wspólnej Taryfie Celnej, uwag do sekcji i działów, które decydują jak klasyfikować poszczególne towary; rozporządzeń wykonawczych Komisji, dotyczących klasyfikacji towarów; Not wyjaśniających do HS i CN, ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach członkowskich Unii Europejskiej.
Przed wydaniem decyzji Szef KAS dokonał oceny zebranego materiału dowodowego i ustalił, iż przedmiotem postępowania zgodnie z opisem zawartym w polu 7. zaskarżonej decyzji WIT jest nowy samochód marki [...] typu van, dwuosiowy (rozstaw osi 4332 mm), czterokołowy, czterodrzwiowy, sześcioosobowy lub siedmioosobowy (włącznie z kierowcą), o dopuszczalnej masie całkowitej 3500 kg, o dopuszczalnej ładowności 1107 kg, o długości 6198 mm, o szerokości (bez lusterek) 2070 mm, wyposażony w silnik z zapłonem samoczynnym o pojemności 2299 cm3 i mocy 125 kW napędzający przednią oś. Nadwozie jednobryłowe, podzielone przegrodą na część osobową i towarową, dookoła przeszklone w przestrzeni osobowej, wyposażone w czworo drzwi: przeszklone w części osobowej boczne wahadłowe lewe i prawe, przesuwne prawe oraz tylne dwuskrzydłowe w standardzie nieprzeszklone. W części osobowej znajdują się dwa rzędy siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami (2 lub 3 w pierwszym rzędzie i 4 w drugim rzędzie). Przestrzeń do przewozu towarów ma długość 2640 mm oraz objętość 9m3. Posiada metalową podłogę z powłoką antypoślizgową, sufit i ściany boczne obłożone płytą pilśniową oraz podłogowe i boczne uchwyty do mocowania ładunku.
Ww. towar został zaklasyfikowany do kodu CN 8703 32 19.
Dalej Szef KAS wskazał, że w sprawie poza sporem jest fakt, że pojazd stanowiący przedmiot zaskarżonej decyzji przeznaczony jest do przewozu osób i towarów, natomiast w ocenie Skarżącej dyskusyjna jest zastosowana w wydanej decyzji WIT klasyfikacja. Wyjaśnił także, że mając na uwadze systematykę klasyfikacji w ramach Nomenklatury scalonej, zgodnie z którą dany towar zawsze jest klasyfikowany wyłącznie do jednej pozycji lub podpozycji, niezaprzeczalnym jest to, iż podpozycje 8703 32 19 oraz 8704 21 91 są wzajemnie się wykluczające, dlatego też dla potrzeb ustalenia właściwego kodu rzeczonego towaru istotne znaczenie miało ustalenie wspomnianych wcześniej obiektywnych cech i właściwości tego towaru decydujących o klasyfikacji do odpowiedniej pozycji. Bezspornie pojazd nie może zostać zaklasyfikowany do pozycji: 8701, 8702 i 8705. Z kolei treść pozycji 8704 (pojazdy silnikowe do transportu towarów) nie zawiera zapisów dotyczących pojazdów podwójnego przeznaczenia, tj. pojazdów osobowo-towarowych (obejmuje wyłącznie pojazdy silnikowe do transportu towarów). Wobec takiego stanu rzeczy, jedyną i właściwą do zastosowania w niniejszej sprawie jest pozycja 8703 (samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi), która oprócz samochodów osobowych obejmuje także pojazdy wielofunkcyjne, tj. wymienione w jej treści pojazdy osobowo-towarowe, a z takim pojazdem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Taki punkt widzenia potwierdzają także Noty wyjaśniające do spornych pozycji 8703 oraz 8704. W utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości wskazuje się, że wprawdzie Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, to są pomocne przy klasyfikacji bowiem w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji. Jednocześnie Trybunał zauważa, że ich zastosowanie ma pomóc w wyjaśnieniu wątpliwości, które powstały w związku z potencjalną możliwością zaklasyfikowania towaru do dwóch pozycji. W Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) do pozycji 8703 tego rodzaju pojazdy zdefiniowane zostały następująco: Dla potrzeb niniejszej pozycji wyrażenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy o maksymalnej liczbie miejsc siedzących dla dziewięciu osób (włącznie z kierowcą), których wnętrze bez zmian konstrukcyjnych może być używane zarówno do przewozu osób, jak i towarów.
Zdaniem Organu II instancji, pojazd [...] spełnia powyższe przesłanki. W tym celu posiada wyodrębnioną część pasażerską wyposażoną w dwa rzędy siedzeń do przewozu sześciu lub siedmiu osób oraz tylną część towarową.
W tych samych Notach do pozycji 8703 znajduje się także inny zapis nawiązujący do pojazdów wielofunkcyjnych: Do tej kategorii pojazdów silnikowych włączone są te, powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, pojazdy sportowo-użytkowe ([...]), niektóre pojazdy typu pickup).
Przedmiotowy pojazd [...] posiada wymienione w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703 cechy wyposażenia właściwe dla pojazdów osobowo-towarowych, tj. stałe siedzenia z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby, przeszkloną przestrzeń pasażerską, przesuwne oraz wahadłowe drzwi z oknami na bocznych ścianach oraz obecność elementów komfortowych wykończenia wnętrza w przestrzeni pasażerskiej pojazdu. Sporny pojazd spełnia także kryteria klasyfikacyjne dla pojazdów tej kategorii określone w Notach wyjaśniających do Nomenklatury scalonej. Rzeczone Noty do pozycji 8703 zawierają istotne dla tej sprawy zapisy, odnoszące się do pojazdów wielofunkcyjnych:
1/ Typu pickup:
Tego typu pojazd posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.
2/ Typu van:
Pojazd typu van, z więcej niż jednym rzędem siedzeń, musi spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703. Jednakże pojazd typu van z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa, znajdujących się w tylnej części pojazdu, ma być klasyfikowany do pozycji 8704, nawet jeżeli posiada stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią dla osób a powierzchnią ładunkową lub okna w panelach bocznych.
W ocenie Szefa KAS treść punktu 2. zawiera czytelne przesłanki pozwalające rozróżnić pojazdy z pozycji 8703 i 8704. I tak, ażeby pojazd typu VAN (taki jak omawiany [...]) mógł być klasyfikowany do pozycji 8704 nie może posiadać więcej niż jednego rzędu siedzeń, gdyż wyklucza to klasyfikację do tej pozycji. Natomiast pojazdy z więcej niż jednym rzędem siedzeń spełniające wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703 należy klasyfikować właśnie do pozycji 8703. Takie kryteria spełnia pojazd będący przedmiotem niniejszej decyzji: posiada dwa rzędy siedzeń, mieści się w definicji pojazdów osobowo-towarowych zamieszczonej w Notach do HS do pozycji 8703 oraz posiada niezbędne cechy, o których powyżej była mowa.
Dalej Szef KAS wskazał, że taka argumentacja zastosowana została również w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1233 z dnia 3 lipca 2017 r., które ma kluczowe znaczenie w tej sprawie. Powołane rozporządzenie wydane zostało dla analogicznego pojazdu, który został zaklasyfikowany do pozycji 8703. Również uzasadnienie sformułowane w tym rozporządzeniu jest zbieżne z argumentacją Organu II instancji prezentowaną w niniejszej decyzji.
Podsumowując wywody zawarte w uzasadnieniu decyzji Szef KAS stwierdził, że klasyfikacja przedmiotowego pojazdu do wnioskowanego przez Stronę kodu CN 8704 21 91 w sposób oczywisty naruszyłaby postanowienia powołanych powyżej reguł 1. i 6. ORINS, a w konsekwencji byłaby sprzeczna z ustanowionym w tej mierze porządkiem prawnym. Podkreślił nadto, że zastosowana w zaskarżonej decyzji klasyfikacja jest zbieżna z klasyfikacją dokonaną przez władze celne Holandii (WIT nr [...] z dnia [...].11.2019 r.).
Skargę na powyższą decyzję wywiodła skarżąca Spółka, domagając się uchylenia w całości zarówno decyzji zaskarżonej jak i decyzji Dyrektora IAS, zobowiązania organu do wydania w określonym terminie decyzji ze wskazaniem sposobu załatwienia sprawy oraz zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Ponadto, na podstawie art. 45 w związku z art. 46 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Spółka wniosła o rozważenie przez sąd zadania pytania prejudycjalnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przedmiocie oceny zgodności przepisów krajowych dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami Dyrektywy VAT, "Czy pozycję [CN] 8704 należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ona również pojazdy silnikowe typu VAN, których cechy konstrukcyjne – w tym w szczególności istnienie przegrody oddzielającej przestrzeń do przewozu pasażerów od przestrzeni ładunkowej oraz relacja długości podłogi przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi – wskazują na przeważające przeznaczenie do przewozu towarów?
W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na powyższe pytanie: czy pojazdy silnikowe typu VAN, których powyższe cechy konstrukcyjne wskazują na przeważające przeznaczenie do przewozu towarów, należy zakwalifikować w ramach pozycji [CN] 8703?".
Z obszernego uzasadnienia skargi wynika, że Spółka nie podzieliła stanowiska Szefa KAS. W pierwszej kolejności Spółka podniosła, że w toku postępowania wielokrotnie przedstawione zostały szczegółowe parametry techniczne pojazdu, obszerne opisy, dokumentacja fotograficzna oraz argumenty przemawiające za prawidłowością klasyfikacji pojazdu [...] do właściwego kodu CN tj. 8704. Tymczasem Dyrektor IAS, wydając decyzję, nie wziął pod uwagę powyższych okoliczności. Co więcej, pominął całkowicie argumentację Spółki dotyczącą cech i przeznaczenia pojazdu, które powinny mieć kluczowe znaczenie przy dokonywaniu jego właściwej klasyfikacji do prawidłowego kodu (CN). Ponadto z decyzji Organu I instancji nie wynika w zasadzie czy organ ten w ogóle zapoznał się z dowodami przedstawionymi przez Spółkę. Organ I instancji w pkt 10 decyzji nie wskazał, że została ona wydana na podstawie opisu dostarczonego przez wnioskodawcę, mimo że Spółka taki opis przedstawiła. Organ I instancji nie wskazał też na jakich okolicznościach faktycznych oparł swoje ustalenia. Organ I instancji ograniczył się jedynie do wskazania, w oparciu o które przepisy zaklasyfikował pojazd [...] do kodu (CN) 8703 32 19, nie dokonując w tym zakresie ani uzasadnienia faktycznego, ani prawnego wydanej decyzji organu I instancji, czym naruszył również art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Dalej Spółka podniosła, że w jej ocenie nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Szefa KAS, według którego materiał dowodowy rozpatrzony został w całości. Rozstrzygnięcie tego organu zostało oparte tylko i wyłącznie na brzmieniu reguły 1 ORINS, biorąc przede wszystkim pod uwagę fakt, że pozycja CN 8704 nie zawiera klasyfikacji pojazdów osobowo-towarowych, co stanowi podstawę do dokonania klasyfikacji pojazdu [...] do kodu CN 8703. Takie działanie, zdaniem Spółki, stanowi rażące naruszenie podstawowych zasad prowadzonego postępowania, tj. zasady swobodnej oceny dowodów, zasady prawdy obiektywnej oraz zasady zaufania do organów podatkowych. W ocenie Skarżącej, Organ II instancji kierował się przy ocenie dowodów jedynie kryteriami formalnymi, nie biorąc pod uwagę przedstawionego przez Spółkę materiału dowodowego i argumentacji oraz przede wszystkim cech konstrukcyjnych pojazdu oraz jego rzeczywistego przeznaczenia, co miało istotny wpływ na prawidłową klasyfikację pojazdu [...] według Nomenklatury Scalonej do kodu 8704. W ocenie Skarżącej w analizowanej sprawie do naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej doszło poprzez błędnie dokonaną klasyfikację pojazdu [...], która jest konsekwencją pominięcia kluczowych dla rozstrzygnięcia faktów oraz argumentów wskazanych przez Spółkę. Przeprowadzone przez Organ odwoławczy postępowanie dowodowe nie wyjaśniło w sposób jednoznaczny kluczowej kwestii, tj. zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Jak wynika z Not wyjaśniających do HS i CN (stanowiących dopełnienie tych pierwszych), a także z orzecznictwa TSUE i sądów krajowych, dla oceny typu pojazdu istotne znaczenie ma ogół cech pojazdu kojarzonych z funkcją osobową i na tym powinny skupić się działania organu. Spółka zauważyła, że zarówno wygląd pojazdu, elementy konstrukcyjne jak i wyposażenie wnętrza pojazdu potwierdzają, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu jest przewóz towarów.
Dalej Spółka wskazała, jakie elementy konstrukcyjne przesądzają o klasyfikacji pojazdu do kodu 8703, a jakie do kodu 8704 (str. 11-12 skargi), a następnie zaznaczyła, że istotne jest, iż Noty CN w odmienny sposób podchodzą do pojazdów o nadwoziu pickup. Zatem obiektywnie rzecz biorąc, nieracjonalna byłaby odmowa zastosowania zasad klasyfikacji pojazdów typu pickup wobec pojazdów ciężarowych kategorii N1 o rodzaju nadwozia BB van (z którymi mamy do czynienia w niniejszej sprawie), jeśli odznaczałyby się one również trwałym odseparowaniem przestrzeni służącej do przewozu towarów. Literalne stosowanie Not i zawężenie kryterium długości przestrzeni ładunkowej wyłącznie do pick-upów prowadziłoby bowiem do automatycznej klasyfikacji do kodu CN 8703 wszelkich pojazdów typu van, niezależnie od tego jak kształtuje się relacja przestrzeni ładunkowej do pasażerskiej. Powołując się na wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 listopada 2016 r. I SA/Kr 1054/16, Spółka wskazała, iż kryterium decydującym o zakwalifikowaniu danego pojazdu osobowo-towarowego (np. typu pickup) do pozycji kodu CN 8703 albo 8704 wymienionych w Nomenklaturach Scalonych Wspólnot Europejskich zawartych w Taryfie Celnej jest stosunek maksymalnej wewnętrznej długości podłogi do transportu towarów do połowy długości rozstawu osi. Jeżeli bowiem wynosi on poniżej 50%, pojazd należy uznać za osobowy (CN 8703), jeżeli natomiast więcej niż 50% - za ciężarowy (CN 8704). Dalej Skarżąca wyjaśniła, że analizie należy również poddać samochody typu van pod kątem spełnienia następujących przesłanek: istnienia trwałej, nienaruszalnej odrębności przestrzeni pasażerskiej i ładunkowej oraz stosownej relacji długości przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi. Dodatkowo Spółka podniosła, że rozporządzenie ramowe zakłada, iż aby samochód mógł być homologowany jako N1 (samochód ciężarowy), pojazdy muszą wykazać zdolność przewozu ładunków równą lub wyższą niż zdolność przewozu osób wyrażona w kilogramach. Zgodnie ze świadectwem homologacji wydanym wobec [...] – pojazd został zaklasyfikowany do kategorii N1 (rodzaj nadwoziu typu BB van), która oznacza samochody zasadniczo przeznaczone do przewozu towarów we wszystkich krajach Unii Europejskiej. W ocenie Spółki analiza przedstawionych na str. 15-16 skargi danych dotyczących przedmiotowego pojazdu, przesądza o prawidłowo dokonanej przez Spółkę klasyfikacji do kodu CN 8704. Cechy te są następujące:
- przestrzeń ładunkowa, zlokalizowana w tylnej części – w bryle nadwozia, która jest jednak konstrukcyjnie wyizolowana od przestrzeni do przewozu osób trwałą przegrodą, która świadczy o przeznaczeniu pojazdu zasadniczo do przewozu towarów,
- przestrzeń ładunkowa nie posiada jakiegokolwiek siedzenia ani zamontowanych tam pasów bezpieczeństwa oraz nie może być przystosowana do przewozu osób, tj. w przestrzeni ładunkowej nie jest możliwe z technicznego punktu widzenia – zamontowanie jakichkolwiek siedzeń umożliwiających przewóz osób, uwzględniając wymogi bezpieczeństwa, w tej części brak jest również punktów kotwiących, które umożliwiałby zainstalowanie pasów bezpieczeństwa – w konsekwencji przestrzeń ta jest dostosowana wyłącznie do przewozu towarów,
- część przeznaczona do przewozu towarów (tj. jej długość) przekracza 50% rozstawu osi i posiada fabrycznie zamontowane elementy wspomagające przewóz ładunków,
- występują różnice w samym wyposażeniu pierwszego rzędu siedzeń w stosunku do drugiego rzędu siedzeń w przestrzeni osobowej (część wyposażenia, w standardzie, dostępna jest "łącznie w pierwszym rzędzie siedzeń, przykładowo: klimatyzacja, poduszki powietrzne, oświetlenie pod sufitem), obecność ww. elementów ogranicza się tylko do części związanej z przewozem pasażerów, zatem nie można stwierdzić, że całe wnętrze pojazdu jest zaopatrzone w elementy komfortowe, co pozwala na wniosek, że transport osobowy nie jest głównym przeznaczeniem pojazdu,
- przestrzeń pasażerska i przestrzeń ładunkowa są rozdzielone za pomocą pełnej przegrody, która wykonana jest z tworzywa sztucznego – mocowana na stałe za pomocą połączeń śrubowych, zgodnie z przyjętymi założeniami, zasadniczo nie jest ona przeznaczona do demontażu przez użytkownika, a jej usunięcie z pojazdu jest relatywnie trudną czynnością,
- głównym przeznaczeniem pojazdu jest przede wszystkim przewóz towarów, natomiast ewentualny przewóz większej liczby osób ma charakter uzupełniający – związany z przewozem przykładowo pracowników niezbędnych do załadunku/rozładunku towaru lub sprzętu i jego obsługi w miejscu pracy (przykładowo przewóz ekip budowlanych na miejsce budowy/remontu).
Podsumowując, w ocenie Skarżącej cechy pojazdu [...] znajdują odzwierciedlenie w cechach konstrukcyjnych pojazdów klasyfikowanych zgodnie z pozycją CN 8704. W konsekwencji pojazd ten powinien zostać zaklasyfikowany właśnie do ww. pozycji. Nadto zdaniem Spółki o kwalifikacji jako samochód osobowy, nie powinno przesądzać wyposażenie części osobowej [...] w drugim rzędzie siedzeń (analogicznie jak w przypadku pojazdów typu pickup). Spółka zwróciła uwagę, że komfort podróżowania pasażerów w drugim rzędzie siedzeń jest znacznie niższy niż komfort podróżujących w pierwszym rzędzie.
W odpowiedzi na skargę Szef KAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Na rozprawie w dniu 24 listopada 2022 r. Strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. są uwzględniając skargę na decyzję, uchyla tę decyzję jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c), stwierdza nieważność decyzji jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach (pkt 2), stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych przepisach (pkt 3).
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że zaskarżona decyzja zasadniczo nie narusza prawa. W ocenie Sądu dokonana przez organy klasyfikacja, decyzją w sprawie wiążącej informacji taryfowej, towaru w postaci pojazdu marki [...] do kodu CN 8703 32 19 nie narusza prawa.
W sprawie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy, gdyż zdaniem Sądu stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Tym samym stan faktyczny ustalony w postępowaniu administracyjnym stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd
W sprawie niniejszej spór pomiędzy Stronami sprowadza się do prawidłowości klasyfikacji pojazdu marki [...] typu van do odpowiedniego kodu CN.
W ocenie Organu, przedmiotowy pojazd prawidłowo został zaklasyfikowany do kodu CN 8703 32 19, natomiast wedle Spółki – pojazd winien zostać zaklasyfikowany do kodu CN 8704 21 91. Przedmiotem postępowania jest nowy samochód marki [...] typu VAN wyposażony w dwa rzędy siedzeń do przewozu sześciu lub siedmiu osób (włącznie z kierowcą). Pojazd posiada jednobryłowe nadwozie, podzielone przegrodą na część osobową i towarową, przeszklone drzwi w przestrzeni pasażerskiej (dwa wahadłowe i jedne przesuwne). W części osobowej znajdują się dwa rzędy siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami (2 lub 3 w pierwszym rzędzie i 4 w drugim rzędzie). Przestrzeń do przewozu towarów posiada metalową podłogę z powłoką antypoślizgową, sufit i ściany boczne obłożone płytą pilśniową oraz podłogowe i boczne uchwyty do mocowania ładunku. Pojazd wyposażony jest w silnik z zapłonem samoczynnym o pojemności 2299 cm3 i mocy 125 kW. Inne parametry: rozstaw osi 4322 mm, długość przestrzeni ładunkowej 2640 mm, pojemność 9 m3, dopuszczalna masa całkowita 3500 kg, dopuszczalna ładowność 1107 kg, długość 6198 mm, szerokość (bez lusterek) 2070 mm. Pojazd przeznaczony jest do przewozu osób i towarów.
Klasyfikacji przedmiotowego towaru dokonano w oparciu o Wspólną Taryfę Celną, która została oparta o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) oraz uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary, a także ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz danych dotyczących danego produktu. W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Najważniejszą z nich jest reguła 1, która informuje, że do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe - korzystać z następnych reguł, a następnie z Not wyjaśniających. Dla przyporządkowania towarów do konkretnego kodu CN (w ramach ustalonej właściwej pozycji CN) stosuje się natomiast regułę 6 ORINS, która stanowi, że "Klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.". Przy czym, co istotne, Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Oznacza to, że do każdego i towaru przypisany jest jeden odpowiedni kod Nomenklatury scalonej z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że towar jest zawsze klasyfikowany do jednej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Mając na uwadze ramy sporu zakreślone stanowiskiem stron wskazać należy, że wedle rozporządzenia nr 8658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, pojazdy w dziale 87. Nomenklatury scalonej zostały zaklasyfikowane do pięciu pozycji, w tym do 8703 i 8704. Pozycja 8703 ma następujące brzmienie - samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi; natomiast pozycja 8704 – pojazdy silnikowe do transportu towarów. Przy czym dla porządku dodać należy, że pomiędzy Stronami nie jest sporne, że pozostałe pozycje z tego działu należy wykluczyć.
Analiza brzmienia tych pozycji prowadzi do wniosku, że klasyfikacja do tych pozycji jest oparta na kryterium przeznaczenia pojazdu. Pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób, co nie oznacza, że tymi pojazdami nie jest możliwy przewóz towaru, a jedynie to, że przewóz towaru nie ma zasadniczego znaczenia. Natomiast do pozycji CN 8704 są klasyfikowane pojazdy, których zasadniczą funkcją jest transport towaru. Analizując ogół cech spornego pojazdu organy zaklasyfikowały go do pozycji CN 8703, wskazując iż pozycja ta swym zakresem obejmuje nie tylko pojazdy osobowe, ale i wielofunkcyjne tj. osobowo-towarowe. Z tego typu pojazdem mamy do czynienia w sprawie. Dokonując przedmiotowej klasyfikacji, organ posiłkując się notami wyjaśniającymi do CN i do HS, wskazał na cechy przedmiotowego pojazdu tj. wyodrębnioną część pasażerską wyposażoną w dwa rzędy siedzeń do przewozu sześciu lub siedmiu osób oraz tylną część towarową, stałe siedzenia z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby, przeszkloną przestrzeń pasażerską, przesuwne oraz wahadłowe drzwi z oknami na bocznych ścianach oraz obecność elementów komfortowych wykończenia wnętrza w przestrzeni pasażerskiej pojazdów, które jego zdaniem przesadzają o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu do przewozu osób. Wprawdzie noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące, niemniej jednak w orzecznictwie wskazuje się, że stanowią one wskazówki pomocne w interpretacji poszczególnych pozycji. Zdaniem Trybunału Sprawiedliwości UE ustanowione przez Komisję noty wyjaśniające do CN, jak również noty wyjaśniające do HS opracowane w ramach Światowej Organizacji Celnej przyczyniają się w istotny sposób do wykładni zakresu poszczególnych pozycji taryfowych, mimo że nie są prawnie wiążące (zob. wyrok TS UE z 16.09.2004 r. C-396/02). Stanowią jednak ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy.
Z treści noty wyjaśniającej HS do pozycji 8703 wynika, iż dla potrzeb niniejszej pozycji wyrażenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy o maksymalnej liczbie miejsc siedzących dla dziewięciu osób (włącznie z kierowcą), których wnętrze bez zmian konstrukcyjnych może być używane zarówno do przewozu osób, jak i towarów. Klasyfikacja pewnych pojazdów silnikowych w niniejszej pozycji jest wyznaczona przez określone cechy, które wskazują, że pojazdy przeznaczone są głównie raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Te cechy są szczególnie pomocne przy ustalaniu klasyfikacji pojazdów silnikowych, które na ogół mają masę brutto pojazdu mniejszą niż 5 ton i które posiadają pojedynczy, zamknięty, wewnętrzny obszar, stanowiący przestrzeń dla kierowcy i dla pasażerów oraz pozostałą przestrzeń, która może być wykorzystana zarówno do przewozu osób, jak i towarów.
Natomiast z noty wyjaśniającej HS do pozycji 8704 wynika, że klasyfikacja pewnych pojazdów silnikowych do tej pozycji jest wyznaczona przez określone cechy, które wskazują, że pojazdy przeznaczone są głównie raczej do transportu towarów, niż do przewozu osób (pozycja 8703). Te cechy są szczególnie pomocne przy ustalaniu klasyfikacji pojazdów silnikowych, na ogół pojazdów mających masę brutto mniejszą niż 5 ton, które posiadają albo oddzielną, zamkniętą tylną przestrzeń, albo otwartą platformę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia typu ławki, które są bez pasów bezpieczeństwa, punktów kotwiących lub udogodnień dla pasażerów i które są składane płasko na boki, aby pozwolić na pełne wykorzystanie tylnej platformy do transportu towarów.
Wedle wyjaśnień zawartych w cytowanej nocie, następujące właściwości wskazują na cechy konstrukcyjne stosowane na ogół w pojazdach objętych tą pozycją:
a) obecność siedzeń typu ławki bez wyposażenia bezpieczeństwa (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub udogodnień dla pasażerów w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów. Siedzenia takie są zwykle składane lub składające się, aby pozwolić na pełne wykorzystanie tylnej podłogi (pojazdy typu van) lub oddzielnej platformy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów;
b) obecność oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielnej, otwartej platformy z bocznymi burtami i opuszczaną tylną klapą (pojazdy typu pickup);
c) brak tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej), bez okien na bocznych ścianach lub z tyłu, do załadunku i rozładunku towarów (pojazdy typu van);
d) obecność stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów a przestrzenią tylną;
e) brak elementów komfortowych oraz wykończenia wnętrza i wyposażenia w przestrzeni ładunkowej pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki).
Natomiast wedle not wyjaśniających do Nomenklatury scalonej do pozycji 8703 "niniejsza pozycja obejmuje zarówno "pojazdy wielofunkcyjne" takie jak silnikowe, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary:
1/ typu pickup:
Tego typu pojazd posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50% długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie;
2/ typu van:
Pojazd typu van, z więcej niż jednym rzędem siedzeń, musi spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703. Jednakże pojazd typu van z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa, znajdujących się w tylnej części pojazdu, ma być klasyfikowany do pozycji 8704, nawet jeżeli posiada stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią dla osób a powierzchnią ładunkową lub okna w panelach bocznych.
W ocenie Sądu, dokonaną przez organ klasyfikację należy uznać za prawidłową. W sprawie niniejszej poza sporem jest, że przedmiotowy pojazd posiada dwa rzędy siedzeń oraz mieści się w definicji pojazdów wielozadaniowych (osobowo-towarowych) zamieszczonych w Notach wyjaśniających, albowiem posiada wyodrębnioną część pasażerską, stałe siedzenia z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby – dwa rzędy siedzeń do przewozu sześciu lub siedmiu osób oraz tylna część towarową, przeszkloną przestrzeń pasażerską, przesuwne oraz wahadłowe drzwi z oknami na bocznych ścianach oraz obecność elementów komfortowych wykończenia wnętrza w przestrzeni pasażerskiej pojazdu. Przy czym, co istotne w odniesieniu do zarzutów skargi, obecność stałej przegrody między przestrzenią pasażerską, a przestrzenią do przewozu towarów nie może stanowić decydującego kryterium wykluczenia klasyfikacji do pozycji 8703, jako że jest to typowa cecha wielu pojazdów do przewozu osób, zazwyczaj pojazdów SUV. Powyższe wynika z załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji UE 2017/1233 z dnia 3 lipca 2017 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej. W rozporządzeniu tym Komisja UE uznała, że wyklucza się klasyfikacje towaru do kodu 8704 jako pojazdu przeznaczonego do przewozu towarów, ponieważ obiektywne cechy i ogólny wygląd pojazdu są takie jak pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. W tym zakresie, klasyfikując nowy pojazd silnikowy do kodu CN 8703 32 19, Komisja wskazała na takie elementy jak: obecność drugiego rzędu siedzeń z wyposażeniem bezpieczeństwa, obecność czterech okien, obecność przesuwnych drzwi z oknem dla pasażerów z tytułu, obecność elementów komfortowych zarówno na przedniej jak i na tylnej przestrzeni dla pasażerów.
W sprawie niniejszej przedmiotowy pojazd [...] również posiada ww. cechy. Przy czym akcentowany przez Spółkę brak w przestrzeni do przewozu towarów pasów bezpieczeństwa czy osprzętu do ich montażu, co ma wykluczać możliwość ewentualnego zamontowania w tej części siedzeń umożliwiając przewóz osób, również nie ma decydującego znaczenia w przypisaniu spornego pojazdu do kodu CN 8704. Natomiast kwestia rozstawu osi jest obojętna z punktu widzenia klasyfikacji pojazdu typu van. Cecha ta ma znaczenie jeśli chodzi o pojazdy typu pickup, co wynika z noty wyjaśniającej do Nomenklatury scalonej do pozycji 8703.
Odnosząc się do dalszych argumentów skargi wskazać należy, iż przywołany przez Spółkę wyrok WSA w Lublinie z dnia 26 lutego 2016 r. I SA/Lu 845/15 zapadł w odmiennym stanie faktycznym sprawy i argumentacja tam zawarta nie ma przełożenia na sprawę niniejszą. Jak wynika bowiem z treści uzasadnienia do powyższego orzeczenia, przedmiotem analizy we ww. sprawie był pojazd typu pickup. Powyższe dotyczy także wyroku WSA w Krakowie wydanego w sprawie I SA/Kr 1054/16.
Również i kwestia homologacji nie przesądza o przeznaczeniu pojazdu, które powinno być ustalane na podstawie całości okoliczności sprawy.
Podsumowując Sąd stanął na stanowisku, że z uwagi na opisany wygląd i ogół cech trafnie organy uznały, że sporny pojazd winien być klasyfikowany do kodu CN 8703. Mimo że budowa samochodu pozwala na wykorzystanie pojazdu w dwojaki sposób (zarówno do przewozu osób, jak i towaru), to o przeważającej osobowej funkcjonalności pojazdu świadczy fakt, że pojazd ten jest sześcio lub siedmioosobowy, posiada dwa rzędy siedzeń wyposażone w pasy bezpieczeństwa i zagłówki, przeszklenia w części pasażerskiej, posiada czworo drzwi, przeszklone w części osobowej (drzwi przesuwne i wahadłowe z oknami na bocznych ścianach) oraz elementy komfortowe wykończenia wnętrza w przestrzeni pasażerskiej pojazdu. Ocenę organów wzmacnia przywoływane już stanowisko Komisji UE zawarte w rozporządzeniu wykonawczym 2017/1233, a dotyczące towaru o podobnych cechach jak przedmiotowy pojazd.
Dotąd powiedziane pozwalało Sądowi na niepodzielenie stanowiska Strony skarżącej co do naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego tj. przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1233 z dnia 3 lipca 2017 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej oraz reguły nr 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, poprzez bezzasadne zakwalifikowanie towaru o nazwie handlowej [...] do kodu CN 8703 32 19 i niezaklasyfikowanie do kodu CN 8704 21 91.
Końcowo dodać także należy, że klasyfikacje dokonane w decyzjach na które powołuje się Strona na str. 13 skargi wydane przez inne aniżeli krajowe unijne organy celne dotyczą pojazdów innego typu aniżeli w sprawie niniejszej. Dotyczą one bowiem pojazdów typu pickup z tylną częścią otwartą i przeznaczoną do przewozu towarów.
W sprawie Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przez organy przepisów postępowania, w tym art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 22 ust. 1, art. 44 ust. 1 rozporządzenia nr 952/2013. Wbrew twierdzeniom skargi ocena materiału dowodowego zebranego w sprawie została przez Szefa KAS dokonana w sposób uwzględniający reguły postępowania. Organ II instancji wyjaśnił jakie cechy pojazdu zadecydowały o zaklasyfikowaniu go do kodu CN 8703, o czym szeroko wypowiedziano się powyżej. Fakt, że Spółka oceny tej nie podziela nie oznacza jeszcze naruszenia przez organ reguł postępowania. Przy czym co istotne w postępowaniu odwoławczym Spółka nie negowała prawidłowości opisu towaru. Okoliczność ta nie wynika z treści odwołania. Również i w skardze Strona nie wskazała na czym miałaby polegać niezgodność opisu towaru dokonanego przez organ. W ocenie Sądu, opis towaru przedstawiony przez organ jest zgodny z opisem przedstawionym przez Spółkę w załączonym do akt wniosku i załączniku do niego. Nadto wskazać należy, że podejmując rozstrzygnięcie Szef KAS wziął pod uwagę wszystkie parametry spornego towaru, istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, podniesionego w skardze, Spółka nie wskazała jakiego to konkretnie parametru czy cechy towaru organ nie wziął pod uwagę, a która mogłaby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Z załączonych akt administracyjnych nie wynika także by Spółka domagała się przeprowadzenia dowodu, a organ odmówił jego uwzględnienia. Również i w treści skargi brak jest konkretnego wskazania w tym zakresie. Okoliczności tego rodzaju nie dopatrzył się także Sąd badając decyzję w granicach wynikających z art. 134 p.p.s.a.
Sąd oddalił zawarty w skardze wniosek o zwrócenie się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prawnym jak na str. 19-20 skargi. Art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stwarza sądowi możliwości zwrócenia się do Trybunału Sprawiedliwości z wnioskiem o rozpatrzenie pytania prawnego, o ile w ocenie sądu decyzja w tej kwestii jest niezbędna do wydania wyroku w zawisłej przed nim sprawie. Przepisy te nie nakładają zaś na sąd takiego obowiązku. W sprawie niniejszej Sąd nie powziął wątpliwości co do wykładni czy zakresu stosowania przepisów prawa unijnego mających zastosowanie w sprawie. A zatem brak było podstaw do skorzystania z regulacji zawartej w powołanym wyżej przepisie.
Konkludując, w ocenie Sądu, postępowanie przez organami administracji prowadzone było zgodnie z zasadami postępowania podatkowego, organy podatkowe działały zgodnie z dyspozycją art. 120 Ordynacji podatkowej, zgromadziły materiał dowodowy wystarczający dla prawidłowego i dokładnego ustalenia stanu faktycznego. Zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Wbrew zarzutom skargi, organy zgodnie z zasadami postępowania podatkowego w sposób wszechstronny zbadały sprawę pod względem faktycznym i prawnym w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy. Przy czym Sąd działając z urzędu nie dostrzegł takich uchybień prawa procesowego, które mogłyby skutkować wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku o oddaleniu skargi. [pic][pic]