V SA/Wa 5252/21

V SA/Wa 5252/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-12-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Tomczak
Bożena Zwolenik /sprawozdawca/
Michał Sowiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6301 Wiążąca informacja taryfowa (VIT)
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), , Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2022 r. sprawy ze skargi R. sp. z o.o. w W. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 30 września 2021 r. nr DC4.8852.16.2021 w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej (WIT) oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi, złożonej przez [...] sp. z o.o. (dalej: "Strona", "Skarżący", "Wnioskodawca", "Beneficjent") jest decyzja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: "KAS") z dnia [...] września 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie zawartą w wiążącej informacji taryfowej WIT nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 26 lutego 2021 r. Strona złożyła wniosek o udzielenie wiążącej informacji taryfowej (decyzji WIT) dla samochodu marki [...] typu VAN. Nowy samochód marki [...] typu VAN, dwuosiowy (rozstaw osi 3098 mm), czterokołowy, pięciodrzwiowy, sześcioosobowy (włącznie z kierowcą), o dopuszczalnej masie całkowitej 2825 kg, dopuszczalnej ładowności 891 kg, o długości 4999 mm, o szerokości (bez lusterek) 1956 mm, wyposażony w silnik z zapłonem samoczynnym o pojemności 1598 cm3 i mocy 89 kW – napędzający przednią oś. Nadwozie jednobryłowe, podzielone przegrodą na cześć osobową i towarową, przeszklone w przestrzeni osobowej, wyposażone w pięć drzwi: przeszklone w części osobowej boczne wahadłowe i przesuwne (prawe i lewe) oraz tylne dwuskrzydłowe w standardzie nie przeszklone. W części osobowej znajdują się dwa rzędy siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami (po 3 miejsca w rzędzie). Przestrzeń do przewozu towarów ma długość 1699 mm oraz objętość 3,2 m3. Posiada metalową podłogę, sufit i ściany boczne do połowy wysokości obłożone płytą pilśniową oraz podłogowe i boczne uchwyty do mocowania ładunku.
Wg Spółki ww. samochód powinien być zaklasyfikowany do kodu CN 8704 21 91.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS", "organ I instancji") decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. WIT nr [...], ustalił klasyfikację pojazdu samochodowego marki [...] typu VAN do kodu 8703 32 19 WTC.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że powyższa klasyfikacja została ustalona w myśl postanowień reguły 1. i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) obejmującej m.in. samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, zgodnie z podpozycją 8703 32 19 WTC właściwą dla nowych pojazdów (innych niż kempingowe), wyposażonych w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym) o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm3 ale nieprzekraczającej 2500 cm3.
Strona wniosła odwołanie.
Decyzją z dnia [...] września 2021 r. Szef KAS utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Ogólne Reguły (stan prawny na 2021 r.) są zawarte w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2021 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 361 z 30 października 2020 r.). Najważniejsza jest reguła 1. informująca, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów Taryfy, a dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, kolejno korzystać z następnych reguł, od 2. do 6.
Organ wyjaśnił, że Nomenklatura Scalona jest rozwinięciem Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), a Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej: "ORINS") zamieszczone w WTC i uwagi do sekcji i działów pochodzą z Systemu Zharmonizowanego. Jednolitemu stosowaniu HS i CN służą Noty wyjaśniające wydawane przez Światową Organizację Celną (WCO), Radę Współpracy Celnej (CCC).
Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej, przyjmowane przez Komisję Europejską, stanowią dopełnienie Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego i nie zastępują ich. Szef KAS, wskazując jako prawidłową klasyfikację dokonaną przez organ I instancji, podkreślił, że zarówno brzmienie pozycji 8703 - samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, jak i brzmienie pozycji 8704 – pojazdy silnikowe do transportu towarów, wskazują że zasadniczym kryterium klasyfikacji pojazdów samochodowych w nomenklaturze CN jest ich przeznaczenie.
Organ podkreślił, że treść pozycji 8704 – pojazdy silnikowe do transportu towarów, nie zawiera zapisów dotyczących pojazdów podwójnego przeznaczenia, tj. pojazdów osobowo – towarowych. Wobec takiego stanu rzeczy, jedyną i właściwą do zastosowania w niniejszej sprawie jest pozycja 8703, która oprócz samochodów osobowych obejmuje także pojazdy wielofunkcyjne, tj. wymienione w jej treści pojazdy osobowo-towarowe, a z takim pojazdem mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Taki punkt widzenia potwierdzają także Noty wyjaśniające do spornych pozycji 8703 oraz 8704. W utrwalonym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości wskazuje się, że wprawdzie Noty wyjaśniające nie są prawnie wiążące to są pomocne przy klasyfikacji bowiem w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji. Jednocześnie Trybunał zauważa, że ich zastosowanie ma pomóc w wyjaśnieniu wątpliwości, które powstały w związku z potencjalną możliwością zaklasyfikowania towaru do dwóch pozycji.
Organ podkreślił, że w Notach wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego (HS) do pozycji 8703 tego rodzaju pojazdy zdefiniowane zostały następująco:
"Dla potrzeb niniejszej pozycji wyrażenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy o maksymalnej liczbie miejsc siedzących dla dziewięciu osób (włącznie z kierowcą), których wnętrze bez zmian konstrukcyjnych może być używane zarówno do przewozu osób, jak i towarów."
Organ stwierdził, że pojazd [...] spełnia powyższe przesłanki; posiada wyodrębnioną część pasażerską wyposażoną w dwa rzędy siedzeń do przewozu sześciu osób oraz tylną część towarową.
W tych samych Notach do pozycji 8703 znajduje się, także inny zapis nawiązujący do pojazdów wielofunkcyjnych:
"Do tej kategorii pojazdów silnikowych włączone są te, powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu \/an, pojazdy sportowo-użytkowe (SUV - Sports Utility Vehicles), niektóre pojazdy typu pickup)."
Przedmiotowy pojazd [...] posiada wymienione w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703 cechy wyposażenia właściwe dla pojazdów osobowo-towarowych, tj. stałe siedzenia z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby, przeszkloną przestrzeń pasażerską, przesuwne oraz wahadłowe drzwi z oknami na bocznych ścianach oraz obecność elementów komfortowych wykończenia wnętrza w przestrzeni pasażerskiej pojazdu.
Organ wskazał, że sporny pojazd spełnia także kryteria klasyfikacyjne dla pojazdów tej kategorii określone w Notach wyjaśniających do Nomenklatury scalonej. Noty do pozycji 8703 zawierają istotne dla tej sprawy zapisy, odnoszące się do pojazdów wielofunkcyjnych wskazując, że pozycja obejmuje "pojazdy wielofunkcyjne", takie jak pojazdy silnikowe, które mogą przewozić zarówno osoby, jak i towary:
1. Typu pick-up: tego typu pojazd posiada zwykle więcej niż jeden rząd siedzeń i tworzą go dwie oddzielne przestrzenie, mianowicie zamknięta kabina do przewozu osób i otwarta lub zakryta powierzchnia do transportu towarów. Jednakże takie pojazdy mają być klasyfikowane do pozycji 8704, jeżeli maksymalna wewnętrzna długość podłogi powierzchni do transportu towarów jest większa niż 50 % długości rozstawu osi pojazdu lub, jeżeli posiadają one więcej niż dwie osie.
2. Typu van: tego typu pojazd z więcej niż jednym rzędem siedzeń, musi spełniać wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703.
Jednakże pojazd typu van z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów ich kotwiczenia oraz urządzeń do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa, znajdujących się w tylnej części pojazdu, ma być klasyfikowany do pozycji 8704, nawet jeżeli posiada stałą płytę lub przegrodę pomiędzy przestrzenią dla osób, a powierzchnią ładunkową lub okna w panelach bocznych.
Organ podkreślił, że treść punktu drugiego 2 zawiera czytelne przesłanki pozwalające rozróżnić pojazdy z pozycji 8703 i 8704. Aby pojazd typu VAN (taki jak omawiany [...]) mógł być klasyfikowany do pozycji 8704 nie może posiadać więcej niż jednego rzędu siedzeń, gdyż wyklucza to klasyfikację do tej pozycji.
Natomiast pojazdy z więcej niż jednym rzędem siedzeń spełniające wskazania podane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703 należy klasyfikować właśnie do pozycji 8703. Takie kryteria spełnia przedmiotowy pojazd: posiada dwa rzędy siedzeń, mieści się w definicji pojazdów osobowo-towarowych zamieszczonej w Notach do HS do pozycji 8703 oraz niezbędne wskazane wyżej cechy.
Organ zwrócił uwagę, że taka argumentacja zastosowana została również w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1233 z dnia 3 lipca 2017 r., które ma kluczowe znaczenie w tej sprawie. Powołane rozporządzenie wydane zostało dla analogicznego pojazdu, który został zaklasyfikowany do pozycji 8703: "Nowy, wielofunkcyjny pojazd silnikowy z napędem na cztery koła (typu van). Pojazd posiada silnik tłokowy wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym o pojemności skokowej przekraczającej 1 500 cm3, ale nieprzekraczającej 2 500 cm3. Jego całkowita masa brutto wynosi w przybliżeniu 2 800 kg. Pojazd ma dwa rzędy siedzeń, pierwszy rząd z dwoma siedzeniami (siedzenie kierowcy i "siedzenie kanapowe" przeznaczone dla dwóch pasażerów) oraz drugi rząd z trzema siedzeniami. Po obu stronach pierwszego rzędu siedzeń są drzwi z oknem, a w drugim rzędzie siedzeń okno po lewej stronie i drzwi przesuwne z oknem po prawej stronie. Za drugim rzędem siedzeń jest zamontowana na stałe przegroda (kratka przedziałowa) oddzielająca przestrzeń dla pasażerów od przestrzeni do przewozu towarów. W przestrzeni do przewozu towarów nie ma ani pasów bezpieczeństwa ani osprzętu do ich montażu. Z tyłu są drzwi typu uchylnego, ale w przestrzeni do przewozu towarów nie ma okien. Pojazd posiada elementy komfortowe oraz wykończenie i wyposażenie wnętrza, które są typowe dla przestrzeni pojazdów pasażerskich. Przestrzeń do przewozu towarów ma długość w przybliżeniu 1,9 m i pojemność ładunkową 4,4 m3."
Opis towaru będącego przedmiotem ww. rozporządzenia w sposób niebudzący wątpliwości – jak stwierdził organ - odpowiada cechom spornego pojazdu [...].
Również uzasadnienie sformułowane w tym rozporządzeniu jest zbieżne z argumentacją organu II instancji prezentowaną w niniejszej decyzji: "Klasyfikacjo wielozadaniowych pojazdów silnikowych jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, czy pojazdy są zasadniczo przeznaczone do przewozu osób czy do przewozu towarów (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8703 i 8704 oraz Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej do pozycji 8703).
Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8704 jako pojazd do przewozu towarów, ponieważ obiektywne cechy i ogólny wygląd pojazdu są takie jak pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób (obecność drugiego rzędu siedzeń z wyposażeniem bezpieczeństwa, obecność czterech okien, obecność przesuwnych drzwi z oknem dla pasażerów z tyłu, obecność elementów komfortowych zarówno na przedniej, jak i tylnej przestrzeni dla pasażerów). Obecność stałej przegrody między przestrzenią przeznaczoną dla pasażerów oraz przestrzenią do przewozu towarów nie może stanowić decydującego kryterium wykluczenia klasyfikacji do pozycji 8703, jako że jest to typowa cecha wielu pojazdów do przewozu osób (zazwyczaj pojazdów SUV).(...) Pojazd zatem należy klasyfikować do kodu CN 8703 32 19, jako nowy pojazd silnikowy przeznaczony zasadniczo do przewozu osób."
Odnosząc się do podnoszonego przez Stronę argumentu, iż organ powinien porównać masę przewożonych osób z masą przewożonych towarów, Szef KAS stwierdził, że Nomenklatura scalona, stanowiąca w tej sprawie podstawę do ustalenia
właściwego kodu Wspólnej Taryfy Celnej, nie zawiera takiego kryterium.
Nie może mieć również zastosowania powoływane przez Stronę kryterium porównania długości części ładunkowej do połowy rozstawu osi pojazdu. Takie kryterium co prawda pojawia się w cytowanych powyżej Notach wyjaśniających do CN lecz dotyczy wyłącznie pojazdów typu pick-up, nie zaś pojazdów typu VAN, takich jak sporny [...].
Także obecność stałej przegrody między przestrzenią przeznaczoną dla pasażerów oraz przestrzenią do przewozu towarów nie może stanowić decydującego kryterium wykluczenia klasyfikacji do pozycji 8703, o czym jest mowa w powołanym wcześniej rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1233.
W związku z zarzutami Strony dotyczącymi lakoniczności uzasadnienia decyzji organu I instancji, organ wskazał, że Wiążąca informacja taryfowa jest wydawana na jednostronnym prawnie ustalonym i ujednoliconym formularzu formatu A4, którego pola mają ściśle określoną stałą wielkość i dopuszczalną liczbę znaków, co ogranicza obszerność umieszczanego w nich tekstu. Również pole nr 9 przewidziane na uzasadnienie zastosowanej klasyfikacji ma ograniczony zakres, bez możliwości rozszerzenia go, ani dołączania dodatkowych kart do wydawanej decyzji, np. zawierających szczegółowe uzasadnienie ustalonej klasyfikacji towaru, czy obszerniejszy opis klasyfikowanego towaru. Taki sposób i forma uzasadnienia WIT są również zastosowane w przywołanych wcześniej decyzjach WIT wydanych przez administracje celne innych krajów członkowskich.
Odnośnie zarzutów naruszenia wskazanych w odwołaniu przepisów ustawy Ordynacja podatkowa organ zauważył, że z dniem 1 maja 2016 r. został wdrożony unijny kodeks celny wraz z przepisami uzupełniającymi, które regulują zagadnienia procedury udzielania wiążących informacji taryfowych (WIT) oraz zarządzania tego rodzaju decyzjami, w tym także dotyczące trybu prowadzenia postępowań w tym zakresie. Są to w szczególności: art. 22 do art. 34 rozporządzenia 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, art. 8 do art. 23 rozporządzenia 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny, art. 19 do art. 20 rozporządzenia 2015/2446) z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego.
W ocenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, ustalenia faktyczne znajdują pełne odzwierciedlenie w materiale dowodowym zebranym w sprawie, co znalazło swój wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a ocena zgromadzonego materiału dokonana przez organ I instancji jest prawidłowa i doprowadziła do poprawnych wniosków, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów.
Z akt sprawy wynika, że jako dowód w sprawie zostały przyjęte wszystkie dokumenty, które mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. W przeprowadzonym postępowaniu dotyczącym udzielenia wiążącej informacji taryfowej, zostały podjęte wszelkie niezbędne czynności mające na celu dokładne wyjaśnienie jej stanu faktycznego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Strona podniosła zarzuty naruszenia:
I. przepisów postępowania, tj.:
1. naruszenie art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 22 ust. 1, art. 44 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny poprzez:
a. utrzymanie w mocy decyzji I instancji wydanej w oparciu o wybiórczo oceniony materiał dowodowy i pominięte przedłożone przez Spółkę dowody oraz
b. utrzymanie w mocy decyzji I instancji wydanej w warunkach dokonania dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego i w konsekwencji wydanej w oparciu o
wadliwie ustalony stan faktyczny sprawy;
II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1. naruszenie przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1233 z
dnia 3 lipca 2017 r. dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej' oraz reguły nr 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w Załączniku nr 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez bezzasadne zakwalifikowanie towaru o nazwie handlowej [...] do kodu CN 8703 32 19 i niezaklasyfikowanie do kodu CN 8704 21 91.
Skarżąca wniosła o:
1. dokonanie przez organ II instancji autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i uwzględnienie skargi w całości, a gdyby organ II instancji nie uwzględnił ww. wniosku:
2. uchylenie zaskarżonej Decyzji i poprzedzającej ją Decyzji I instancji w całości na
podstawie art. 145 § 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 p.p.s.a.,
3. ponadto, jeżeli Sąd uzna zarzuty Spółki za uzasadnione w części dotyczącej naruszeń prawa materialnego, wnoszę o zobowiązanie organu I instancji, na podstawie art. 145a § 1 p.p.s.a., do wydania w określonym terminie decyzji ze wskazaniem sposobu załatwienia sprawy,
4. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Ponadto na podstawie art. 45 w związku z art. 46 p.p.s.a. oraz art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej' Strona wniosła o rozważenie przez Sąd:
5. zadania pytania prejudycjalnego Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przedmiocie oceny zgodności przepisów krajowych dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami Dyrektywy VAT:
"Czy pozycję [CN] 8704 należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ona również pojazdy silnikowe typu VAN, których cechy konstrukcyjne — w tym w szczególności istnienie przegrody oddzielającej przestrzeń do przewozu pasażerów od przestrzeni ładunkowej oraz relacja długości podłogi przestrzeni ładunkowej do rozstawu osi - wskazują na przeważające przeznaczenie do przewozu towarów?
W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na powyższe pytanie: czy pojazdy silnikowe typu VAN, których powyższe cechy konstrukcyjne wskazują na przeważające przeznaczenie do przewozu towarów, należy zakwalifikować w ramach pozycji [CN] 8703?"
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Rozpatrując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z prawem.
Przedmiotem wiążącej informacji taryfowej nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. zawartej w decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, utrzymanej w mocy decyzją Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2021 r., jest pojazd [...] typu VAN.
Z akt sprawy wynika, że nowy samochód marki [...] typu VAN wyposażony jest w dwa rzędy siedzeń do przewozu sześciu osób (włącznie z kierowcą). Pojazd posiada jednobryłowe nadwozie, podzielone przegrodą na cześć osobową i towarową, przeszklone drzwi w przestrzeni pasażerskiej (dwa wahadłowe i jedne przesuwne). W części osobowej znajdują się dwa rzędy siedzeń z pasami bezpieczeństwa i zagłówkami (3 w pierwszym rzędzie i 3 w drugim rzędzie). Przestrzeń do przewozu towarów posiada metalową podłogę, sufit i ściany boczne obłożone płytą pilśniową oraz podłogowe i boczne uchwyty do mocowania ładunku. Pojazd wyposażony jest w silnik z zapłonem samoczynnym o pojemności 1598 cm3 i mocy 89 kW. Inne parametry: rozstaw osi 3098 mm, długość przestrzeni ładunkowej 1699 mm, pojemność 3,2 m3, dopuszczalna masa całkowita 2825 kg, dopuszczalna ładowność 891 kg, długość 4999 mm, szerokość (bez lusterek) 1956 mm. Pojazd przeznaczony jest do przewozu osób i towarów.
Organ zaklasyfikował pojazd [...] do kodu CN 8703 32 19, obejmującego nowe samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, zgodnie z podpozycją 8703 32 19 WTC właściwą dla nowych pojazdów (innych niż kempingowe), wyposażonych w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie samoczynnym (wysokoprężnym lub średnioprężnym) o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm3 ale nieprzekraczającej 2500 cm3.
Skarżąca twierdzi, że prawidłowa klasyfikacja pojazdu [...] typu VAN, to klasyfikacja do kodu CN 8704 21 91, obejmującego nowe pojazdy silnikowe do transportu towarów o masie całkowitej nieprzekraczającej 5 ton z silnikiem z zapłonem samoczynnym o pojemności skokowej nieprzekraczającej 2500 cm3. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie poza sporem jest fakt, że pojazd stanowiący przedmiot zaskarżonej decyzji przeznaczony jest do przewozu osób i towarów.
W tym sporze Sąd podziela stanowisko organu. Zdaniem Sądu organ dokonał prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego towaru.
Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art. 141-143, art. 168, art. 170 oraz działu IV rozdziałów 2, 5, 6, 9, 10, 11 - z wyłączeniem art. 200, oraz rozdziałów 21-23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, a do odwołań stosuje się odpowiednio także przepisy art. 140 § 1, art. 162 § 1-3, art. 163 § 2, art. 169 § 1 i 1a, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220-223, art. 226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a tej ustawy.
Analizując sprawę Sąd stwierdza, że klasyfikacji spornego towaru zasadnie dokonano w oparciu o . Wspólną Taryfę Celną - rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 361 z 30 października 2020 r.), która została oparta na nazewnictwie i zasadach interpretacji Nomenklatury scalonej (CN), będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Wyżej wymieniony System został opracowany przez Radę Współpracy Celnej (obecnie Światowa Organizacja Celna) i przyjęty w ramach Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (Dz. U. z 1997 r. nr 11, poz. 62), do której Polska przystąpiła od 1 stycznia 1996 r. (oświadczenie Rządowe z dnia 30 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów - Dz. U. z 1997 r. nr 11, poz. 63). Klasyfikacji taryfowej towarów (poprzez wskazanie właściwej pozycji lub podpozycji Wspólnej Taryfy Celnej) organy celno-skarbowe dokonują na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) zamieszczonych we Wspólnej Taryfie Celnej, uwag do sekcji i działów, które decydują jak klasyfikować poszczególne towary, Not wyjaśniających do HS i CN, ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach członkowskich Unii Europejskiej. W stanie prawnym w 2021 r. obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 2020/1577 z dnia 21 września 2020 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 361 z 30 października 2020 r.). Zgodnie z regułą 1, dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, kolejno korzystać z następnych reguł, od 2. do 6.
Jednolitemu stosowaniu HS i CN służą, przyjmowane przez Komisję Europejską, Noty wyjaśniające do HS, wydawane w języku angielskim i francuskim przez Światową Organizację Celną (WCO), Radę Współpracy Celnej (CCC), znaną od 1994 r. jako Światowa Organizacja Celna (WCO). Pozostałe wersje językowe Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego są rezultatem tłumaczenia przez administracje w większości krajów członkowskich. Zmiany Not wyjaśniających do HS i Opinie klasyfikacyjne są redagowane i przyjmowane przez Komitet HS Światowej Organizacji Celnej zgodnie z art. 8 Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9, ust, 1 lit. (a) oraz artykułu 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. Noty wyjaśniające do CN mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich i uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi.
Jednocześnie należy zauważyć, że Noty wyjaśniające do HS przyjmowane są również przez Komisję Europejską w drodze Komunikatu Komisji na podstawie sprawozdania z sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego (HSC). Komunikat, zawierający wykaz decyzji przyjętych przez HSC na danej sesji, który przygotowuje Komisja, przyjmowany jest w drodze głosowania przez Komitet Kodeksu Celnego i publikowany w Dzienniku Urzędowym serii C. Wykaz decyzji zawarty w Komunikacie zawiera zmiany do Not wyjaśniających do Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego i zmiany Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych WCO, które zostały zatwierdzone podczas danej sesji Komitetu Systemu Zharmonizowanego WCO. Zgodnie z tym Komunikatem wiążące informacje taryfowe na mocy art. 34 ust, 7 lit. a) pkt (iii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny są cofane przez organy celne od daty jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C, gdy przestają być one zgodne z przyjętą interpretacją nomenklatury celnej, tj. z powodu zmiany Not Wyjaśniających do Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego, Kompendium Opinii Klasyfikacyjnych lub decyzji klasyfikacyjnych zatwierdzonych przez Radę Współpracy Celnej (WCO).
Sąd zwraca uwagę, że Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący, co oznacza, że do każdego towaru przypisany jest odpowiedni, jeden kod Nomenklatury Scalonej z przyporządkowaną do niego stawką celną. W związku z tym towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Zdaniem Skarżącej orzekające w sprawie organy niewłaściwie zastosowały w sprawie reguły 1 i 6 ORINS. Zarzut ten jest niezasadny. W zaskarżonej decyzji Szef KAS odniósł się do podniesionej przez Stronę w odwołaniu kwestii stosowania Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury scalonej. Sąd wskazuje, że najważniejszą regułą jest reguła 1 ORINS, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu. Dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności - o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł, od 2 do 6 ORINS. Pkt (III) Uwagi wyjaśniającej zawartej w Notach wyjaśniających do HS do reguły 1. określa, że druga część 1. Ogólnej reguły interpretacji Nomenklatury scalonej, dotyczy sposobu dokonywania klasyfikacji: (a) zgodnie z brzmieniem pozycji i odpowiednimi uwagami do sekcji lub działów i (b) stosując w razie potrzeby reguły 2, 3, 4 i 5, jeżeli nie jest to sprzeczne z treścią tych pozycji lub uwag.
Zdaniem Sądu w przypadku przedmiotowego samochodu zasadnie klasyfikacji dokonano w oparciu o regułę 1 i 6 ORINS. Klasyfikacja [...] typu VAN do wnioskowanego przez Skarżącą kodu CN8704 21 91 naruszałaby postanowienia powołanych wyżej reguł 1 i 6 ORINS.
Sąd podziela stanowisko organu, że podpozycje 8703 32 19 oraz 8704 21 91 wzajemnie się wykluczają. Kluczowe znaczenia ma treść poszczególnych pozycji. Pojazdy w dziale 87. Nomenklatury scalonej klasyfikowane są do pięciu pozycji:
8701 - Ciągniki (inne niż ciągniki objęte pozycją 8709)
8702 - Pojazdy silnikowe do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą
8703 - Samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi
8704 - Pojazdy silnikowe do transportu towarów
8705 - Pojazdy silnikowe specjalnego przeznaczenia, inne niż te zasadniczo przeznaczone do przewozu osób lub towarów (na przykład pojazdy pogotowia technicznego, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie, betoniarki samochodowe, zamiatarki, polewaczki, przewoźne warsztaty, ruchome stacje radiologiczne).
W pozycji 8704 nie zawarto zapisów dotyczących pojazdów podwójnego przeznaczenia, tj. pojazdów osobowo-towarowych. Wyklucza to klasyfikację przedmiotowego pojazdu do pozycji 8704, ponieważ obiektywne cechy i ogólny wygląd pojazdu odpowiadają cechom i wyglądowi pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. Natomiast klasyfikacja wielozadaniowych pojazdów silnikowych zdeterminowana jest przez pewne cechy, które wskazują, iż pojazdy te zasadniczo przeznaczone do przewozu towarów.
Wobec powyższego, wbrew zarzutom skargi, obecność stałej przegrody między przestrzenią przeznaczoną dla pasażerów oraz przestrzenią do przewozu towarów nie może stanowić decydującego kryterium wykluczenia klasyfikacji przedmiotowego pojazdu w pozycji 8703, ze względu na to, że jest to typowa cecha wielu pojazdów do przewozu osób, w szczególności pojazdów SUV.
Zdaniem Sądu zasadnie organ uznał, że jedyną właściwą do zastosowania w niniejszej sprawie jest pozycja 8703, która oprócz samochodów osobowych obejmuje także pojazdy wielofunkcyjne, tj. wymienione w jej treści pojazdy osobowo-towarowe, co odpowiada charakterystyce pojazdu [...]. Przedmiotowy pojazd posiada wymienione w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 8703 cechy wyposażenia właściwe dla pojazdów osobowo-towarowych, tj. stałe siedzenia z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby, przeszkloną przestrzeń pasażerską, przesuwne oraz wahadłowe drzwi z oknami na bocznych ścianach oraz obecność elementów komfortowych wykończenia wnętrza w przestrzeni pasażerskiej pojazdu.
[...] spełnia, także kryteria klasyfikacyjne dla pojazdów tej kategorii określone w Notach wyjaśniających do Nomenklatury scalonej.
Prawidłowość klasyfikacji przedmiotowego pojazdu do poz. 8703, zdaniem Sądu, potwierdza również treść rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1233 z dnia 3 lipca 2017 r., co szczegółowo wykazał organ II instancji w uzasadnieniu decyzji.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd stwierdził iż organ odwoławczy uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, a odmienna niż domagała się Skarżąca klasyfikacja przedmiotowego samochodu nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej, ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 121, art. 122, art. 187, art. 188, art. 191 O.p.).
Organ nie naruszył także art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez jego błędne zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. Szef KAS rozpatrując odwołanie nie ograniczył się jedynie do kontroli decyzji organu I instancji, ale ponownie rozpatrzył sprawę. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy, która była przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia organu I instancji. Dwuinstancyjność postępowania oznacza, że złożone odwołanie od decyzji organu I instancji powoduje, iż sprawa rozpoznawana jest ponownie przez organ odwoławczy. Zasada ta została zachowana w rozpoznawanej sprawie.
Sąd nie podziela zatem zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania bowiem w niniejszej sprawie organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo. Ponadto uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe ustalenie faktów, na których oparł się organ, a uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa.
Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Sąd stwierdził także, iż brak podstaw do wystąpienia do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o zadanie pytania prejudycjalnego sformułowanego w skardze . Jak wyjaśniono wyżej opinie klasyfikacyjne Rady Współpracy Celnej stają się prawem Unii z chwilą opublikowania w Dzienniku Urzędowym i kwestia ta nie budzi żadnych wątpliwości. Należy zauważyć, że zgodnie art. 267 TFUE, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym: a) o wykładni Traktatów; b) o ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii. W akapicie 2 przewidziano natomiast, że w przypadku gdy pytanie z tym związane jest podniesione przed sądem jednego z Państw Członkowskich, sąd ten może, jeśli uzna, że decyzja w tej kwestii jest niezbędna do wydania wyroku, zwrócić się do Trybunału z wnioskiem o rozpatrzenie tego pytania. Z kolei w akapicie 3 określono, że w przypadku gdy takie pytanie jest podniesione w sprawie zawisłej przed sądem krajowym, którego orzeczenia nie podlegają zaskarżeniu według prawa wewnętrznego, sąd ten jest zobowiązany wnieść sprawę do Trybunału. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swojej interpretacji art. 267 TFUE uznaje, że intencją ustawodawcy unijnego było stworzenie jedynie możliwości bezpośredniej współpracy pomiędzy sądami krajowymi, a Trybunałem Sprawiedliwości, w ramach której stronom postępowania nie przysługuje inicjatywa, lecz tylko prawo przedstawienia swojego stanowiska. To sąd krajowy, prowadzący postępowanie, samodzielnie podejmuje decyzję, czy orzeczenie dotyczące ważności lub wykładni prawa unijnego jest niezbędne dla rozstrzygnięcia sporu głównego.
Mając zatem na względzie powyższe Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.