V SA/Wa 471/08

V SA/Wa 471/08 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2008-02-29
Data wpływu
2008-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Tomasz Zawiślak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu kary pieniężnej; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata;
Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi J. K. wystąpił z wnioskiem z dnia 26 lutego 2008r. sporządzonym na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i trójką małoletnich dzieci. Posiada dom o pow. 100 m2, nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych. Oświadczył również, że nie posiada żadnego dochodu, a potwierdzeniem tego jest pismo z opieki społecznej załączone do skargi. Z pisma tego (zaświadczenie z dnia 21 grudnia 2007r. – kart 10 akt sądowych) wynika, iż rodzina skarżącego korzystała i korzysta ze środków świadczeń społecznych, skarżący i jego żona pozostają bezrobotni bez prawa do zasiłku, a dochód na osobę w rodzinie wynosi 59,62 złote miesięcznie. Powyższe potwierdził również Wójt Gminy N.. Do skargi załączono również: zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w S. z dnia 20 grudnia 2007r. potwierdzające, iż skarżący i jego żona są bezrobotnymi bez prawa do zasiłku, dokumentację medyczną, zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w S. z dnia 20 grudnia 2007r. wskazujące, iż skarżący w 2006 roku podatkowym nie osiągał dochodu, dwie umowy o pracę z dnia 24 maja 2007r. i 24 czerwca 2007r. zawarte na okres próby do dnia 31 października 2007r.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację rodzinną, zdrowotną i majątkową oraz dochody. Dochód na jednego członka rodziny, zgodnie z zaświadczeniem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia 21 grudnia 2007r., wynosi 59,62 złote miesięcznie i nie pozwala nawet na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. Już sama okoliczność, iż skarżący otrzymuje pomoc z opieki społecznej świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.