V SA/Wa 470/19

V SA/Wa 470/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-07-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-03-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Blankiewicz-Wóltańska /przewodniczący/
Bożena Zwolenik /sprawozdawca/
Michał Sowiński
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 2026/19 - Wyrok NSA z 2023-03-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 900
art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Dz.U.UE.L 2013 nr 269 poz 1 art. 22 ust. 6; art. 103 ust. 1;
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A. – S. sp. z o.o.
z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z (...)stycznia 2019 r. nr (...), utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z (...)września 2018 r. nr (...), w przedmiocie określenia należności celnych.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:
15 czerwca 2016 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - Agencja Celna "E.", dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr (...), do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym – elementy nakładki siodłowej" (poz.1 SAD), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę z 21 kwietnia 2016 r., wystawioną przez J. LIMITED z siedzibą w Chinach oraz packing list.
W dniach od 25 kwietnia do 26 czerwca 2017 r. została przeprowadzona kontrola celno-skarbowa zgłoszeń celnych i załączonych do nich dokumentów, w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów określonych jako "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu", zgłaszane do kodów CN 7326 19 90 i CN 7307 99 80.
W wyniku kontroli obejmującej okres od 1 września 2014 r. do 20 kwietnia 2017 r. ustalono, że przedmiotem importu były towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach BENDS, BENDS HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS SS, towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD, FLX-ILS, ILPR/RPLI, ILS, RPC,RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC - taryfikowane do poz. 7307 WTC (vide: Protokół kontroli nr (...)z 27 czerwca 2017 r.).
Pismami z 19 lipca 2017 r. i 1 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPlRO" oraz tabele z operacjami jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania wyrobów gotowych.
Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.
Pismem z 12 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.
W odpowiedzi na powyższe powiadomienie Spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski dowodowe (pisma z 13 i 18 października 2017 r.), do których załączyła: Zlecenia produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" Spółki, "Ekspertyzę dotyczącą połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" sporządzoną przez dr hab. inż. K.G." z Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Białostockiej, "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" autorstwa
dr hab. inż. P.Ż. i dr inż. J.M. oraz pełnomocnictwo szczególne do reprezentowana Spółki w postępowaniu przed Naczelnikiem M. Urzędu Celno-Skarbowego w W.. Strona wniosła
o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych ekspertyz i dokumentów wewnętrznych Spółki, a także przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu określenia właściwości importowanych towarów, jak również o przesłuchanie Prezesa Zarządu Spółki B.Ł. na okoliczność ustalenia cech i właściwości technicznych wyrobów, ich otrzymywania i montażu.
Przy piśmie z 7 grudnia 2017 r. pełnomocnik Strony przesłał wyjaśnienia dotyczące rodzaju surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem poszczególnych elementów, rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia artykułów CP, CS, ILPR/ILS/FLX-ILS, RPC/RC/LID/LTD, SP/PS/SPP, BENDS/ELBOWS/PBK/Bend Halves oraz 11 próbek importowanych detali z naniesionymi symbolami w celu ich identyfikacji.
W piśmie z 1 grudnia 2017 r., uzupełnionym pismem z 9 stycznia 2018 r., pełnomocnik Strony złożył wniosek o zawieszenie postępowania prowadzonego
w niniejszej sprawie przez Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego
w W. do czasu wydania wyroków w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 1767/17
i V SA/Wa 1768/17, zawisłych przed WSA w Warszawie w analogicznym stanie faktycznym. Postanowieniem z 18 stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Pismem z 12 lutego 2018 r. organ I instancji wezwał Stronę m.in. o nadesłanie tłumaczenia faktury z uwzględnieniem wyszczególnionych tam symboli/parametrów towarów; materiałów określających rodzaj użytej stali; wyjaśnień, czy jest to stal nierdzewna; opisu procesu technologicznego wytwarzania artykułów, a także zdjęć
i próbek wyrobów. Przy piśmie z 1 marca 2018 r. pełnomocnik Strony przedłożył tłumaczenie faktury załączonej do przedmiotowego zgłoszenia celnego.
Postanowieniem z 5 kwietnia 2018 r. Naczelnik M. Urzędu Celno-Skarbowego w W., po rozpoznaniu wniosków dowodowych Spółki zawartych w pismach z 13 i 18 października 2017 r., odmówił przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego, przesłuchania Prezesa Zarządu Spółki B.Ł. oraz badania ksiąg rachunkowych Spółki na okoliczność ustalenia stanu towaru, uznając je za niezasadne.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany
w sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z (...)września 2018 r. nr (...) orzekł, że:
- kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym
w wysokości 1 625,00 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,
- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 601,00 zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,
- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości 35 260,00 zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,
- wezwał importera do wpłaty ww. należności celnych.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż przedmiotem importu w niniejszej sprawie były wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: PS-250-250, ILPR-250, ILPR-160, LTD-250 taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. L 282 z 28.10.2015), towar objęty kodem Taric 7307 99 80 98, pochodzący z Chin, podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości 58,6%.
Pismem z 25 października 2018 r. Strona, zastępowana przez pełnomocnika odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie.
W odwołaniu wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów
z dokumentów, w postaci ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. P.Ż. oraz dr inż. J.M., ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. K.G., "Zleceń produkcyjnych" i wyciągu ksiąg rachunkowych Spółki, opinii Urzędu Statystycznego w Ł., decyzji Naczelnika P. Urzędu Celno - Skarbowego w G. z (...)grudnia 2017 r. - na okoliczność, że importowane detale są półproduktami, nie są armaturą z żeliwa i stali, nie są łącznikami i nie są wielokrotnego użytku, a ponadto został dla nich wskazany, jako prawidłowy, kod Taric 7307 99 80 99. Złożono także wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych towarów oraz braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, o przesłuchanie Prezesa Spółki B.Ł. - na okoliczność braku uzasadnienia faktycznego i technicznego zaklasyfikowania towarów do pozycji 7307 WTC, przeprowadzenie badań ksiąg rachunkowych - na okoliczność, że importowane elementy nie są produktami gotowymi.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek złożonego odwołania, Dyrektor IAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były elementy systemu wentylacyjnego oznaczone symbolami: PS, ILPR i LTD (LID) produkcji chińskiej firmy J. LIMITED. Towary te zostały opisane na fakturze oraz packing list jako "tłoczone elementy metalowe". Certyfikaty jakościowe stali użytej do produkcji wyrobów, oświadczenia chińskich producentów oraz oświadczenie importera zawarte w piśmie z 7 grudnia 2017 r., do którego załączono opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na rodzaj użytego surowca i metodę wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty (typu BENDS, ELBOWS, L, BPD, BPK) i gotowe elementy montowane w systemie wentylacji (takie jak m.in. kolanka BP i BPL, zaślepki CS i CP, zwężki RPC/RC, nakładki/odgałęzienia siodłowe SP/PS i SPP, odgałęzienia płaskie proste ILS, zwężki tłoczone płaskie LID, odgałęzienia wytłaczane płaskie proste FLX-ILS) zostały wykonane przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali, gatunek DX53D DX54D, powłoka cynku Z275, powierzchnia MAC, norma EN 10346. Wyroby te wykonano ze stali niskowęglowych cynkowanych, stosowanych w procesach kształtowania, np. przez wytłaczanie lub gięcie. Pozyskano je zatem w procesach obróbki plastycznej, a ujawnione swoiste wady powierzchni towarów (mikro i makro struktury) w ocenie opiniodawcy dowodzą, że przy ich wytwarzaniu zastosowano metodę głębokiego tłoczenia. Powyższe ustalenia potwierdza także Opinia dr hab. inż. K.G. "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL", zgodnie z którą elementy wentylacyjne są wykonane z blachy stalowej ocynkowanej DX53D zabezpieczonej powłoką Z275 gwarantującą klasę korozyjności C3 (str. 11 ekspertyzy), jak również "Ekspertyza Techniczna Konstrukcyjne -Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P.Ż. i dr inż. J.M. z Politechniki Warszawskiej, zgodnie z którą "półprodukty wykorzystane przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są z blach stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką Z275, wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN 10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich).
Organ odwoławczy podkreślił, iż skład surowcowy spornych towarów oraz sposób ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami, czy częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały zadeklarowane
w zgłoszeniu celnym).
Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów PS,LTD,ILPR z otrzymanymi w wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi – trójnikami siodłowymi PS, zwężkami tłoczonymi płaskimi/kształtkami przejściowymi LTD, czy odgałęzieniami płaskimi promieniowymi ILPR – bez uszczelek, stwierdzono, iż wyroby te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Zdaniem Dyrektora IAS obiektywne cechy i właściwości elementów PS,LTD,ILPR jako półproduktów wymagających dalszej obróbki wykończeniowej potwierdzają pośrednio załączone przez Stronę ekspertyzy.
Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle określonych wymiarach - np.: odgałęzienie siodłowe PS-250-250 oznacza odgałęzienie łączące dwie rury o średnicach 25 cm. Maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia siodłowego PS wynosi 250 mm, tj. 25 cm. Zwężka tłoczona płaska LTD oraz odgałęzienie wytłaczane płaskie promieniowe ILPR posiadają także maksymalne średnice zewnętrzne wynoszące 250 mm, tj. 25 cm (dla LTD 250 i ILPR-250).
W ocenie organu odwoławczego zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, iż towar ten (PS, LTD i ILPR) posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego - tzn. był rozpoznawalny jako konkretny element (konkretna część) systemu wentylacji, tj. odgałęzienie siodłowe (PS), zwężka płaska wentylacyjna (LTD) i odgałęzienie płaskie promieniowe ILPR - bez uszczelek, o ściśle określonych parametrach, takich jak wielkość średnicy. Kształt, forma, wymiar, sposób otrzymywania, surowiec i przeznaczenie importowanych towarów w pełni odpowiadają parametrom odgałęzień siodłowych bez uszczelki (SP/PS), zwężek płaskich wentylacyjnych bez uszczelki (LTD) i odgałęzień płaskich promieniowych bez uszczelki ILPR.
Zatem jak podkreślił organ II instancji, sporne artykuły posiadają zatem zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wymagają jedynie obróbki wykończeniowej, co potwierdzają informacje zawarte w dokumentach opisujących "tłoczone elementy z blachy". Z dokumentów tych wynika, iż proces tłoczenia elementów typu PS (S, SP), LID (LTD), ILPR, podobnie jak SPP, RC/RPC, ILS, CS, CP wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą narzędzi wielotaktowych. W ten sposób otrzymywany jest wyrób "nie wymagający żadnej obróbki" (vide: "Tłoczone elementy z blachy"). Konieczność zastosowania bardziej złożonych operacji technologicznych nie towarzyszy otrzymywaniu odgałęzienia siodłowego PS, zwężki płaskiej wentylacyjnej LTD oraz odgałęzienia płaskiego promieniowego ILPR - bez uszczelek, tylko otrzymywaniu "innych gotowych artykułów stalowych", takich jak trójniki TPC/TPCL, trójniki i czwórniki równoprzelotowe, czy tłumiki akustyczne SIL, co potwierdzają informacje zawarte w Katalogu handlowym A. i w omówionych ekspertyzach.
Ponadto wskazano, iż analiza materiału dowodowego niniejszej sprawy nie potwierdziła stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie transportu i przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły ustalenie wymiaru średnicy i określenie, czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6 mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów wynika bowiem niezbicie zdaniem Dyrektora IAS, że średnica trójnika PS, odgałęzienia ILPR oraz zwężki LTD wynosiła maksymalnie 250 mm (liczby przy symbolach wyrobów oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich przypadkach średnica wyrobów nie przekraczała 609,6 mm.
Organ odwoławczy wskazał także, iż nie kwestionuje technologii otrzymywania importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie kwestionuje również, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje także możliwości wykorzystania odgałęzień/trójników PS, odgałęzień ILPR oraz zwężek LTD, jako półproduktów do otrzymywania bardziej złożonych wyrobów, z zastosowaniem procesów opisanych w załączonych ekspertyzach.
Niemniej jednak Dyrektor IAS podkreślił, iż uważa, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko wykończenia lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem
z przepisów celnych. Importowane towary w ww. dacie spełniały wymogi wyrobów gotowych w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej.
Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia dotyczące:
rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części systemu wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w skład orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,
surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie surowcem nie jest stal nierdzewna,
formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów - które odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako konkretne części montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane; maksymalna średnica zewnętrzna nic przekracza 609,6 mm,
przeznaczenia: nakładka siodłowa PS (SP) - używana do wykonywania odgałęzienia dla rury okrągłej Spiro, flex lub sonoduct odchodzącej od głównego okrągłego ciągu wentylacyjnego, do otrzymywania trójników równoprzelotowych i czwórników; ogólnie – jako element montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia rur (kanałów wentylacyjnych). Zwężka tłoczona maska LTD - używana do produkcji zwężki wentylacyjnej z uszczelką lub bez, kształtki przejściowej z uszczelką lub bez i tłumików akustycznych o przekroju okrągłym z uszczelką lub bez; Odgałęzienie płaskie promieniowe ILPR - do podłączenia kanałów okrągłych - spiralnie zwijanych lub przewodów elastycznych do prostokątnego kanału wentylacyjnego; konstruowania przyłączeń wentylacyjnych central rekuperacyjnych dla budownictwa jedno i wielorodzinnego;
sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi, ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samowiercącymi
- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.
Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z Tajwanu, Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje, łączniki spawane doczołowo. Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.
Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, iż taryfikacja przedmiotowego towaru została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1 (brzmienie pozycji 7307), 2a (klasyfikacja towarów niegotowych posiadających zasadniczy charakter wyrobów gotowych) i 6 ORINS (w oparciu o zakres przedmiotowy kodu Taric 7307 99 80 98). Wyjaśnił, iż fakt otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, wbrew sugestiom Strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC.
O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób łączenia importowanych elementów
z przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby PS, ILPR, LTD tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego (trójnikami, zwężkami, odgałęzieniami). Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza z poz. 7326 WTC.
Organ odwoławczy zaznaczył również, że potwierdzeniem słuszności stanowiska organu celnego w kwestii taryfikacji towaru są decyzje WIT, które wiążą w zakresie klasyfikacji taryfowej organ i podmiot dla którego zostały wydane i dotyczą towaru, który został w nich wskazany, ale także w istotny sposób przyczyniają się do ustalenia klasyfikacji towarów tożsamych lub o podobnych właściwościach.
Dyrektor IAS ustosunkował się ponadto do twierdzeń strony zawartych w odwołaniu i podkreślił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego (tj. 15 czerwca 2016 r.) obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1934 z 27 października 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. UE 2015.282.14 z 28.10.2015 r.). Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. trójnikom PS, odgałęzieniom ILPR oraz zwężkom LTD, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). W ocenie organu II instancji, z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Zatem zarzuty Strony w sprawie nałożenia cła antydumpingowego, mające dowodzić, że importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne.
Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p. Podkreślił, iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu towarów), na podstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego, zarzucając naruszenie:
I. art. 22 ust. 6 UKC w związku z art. 145 § 2 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji, poprzez dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu długu celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;
II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest stawka celna 2,7%);
III. art. 188 w zw. z art. 197 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:
a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także
b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;
IV. art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów, takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyzę dr hab. inż. K.G.;
V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez brak ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez Skarżącą zarzutów, a w szczególności naruszenia:
a) art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,
b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia, co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji w ww. zakresie.
W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w sposób obszerny je argumentując. Zdaniem Skarżącej w trakcie prowadzonego postępowania organy dopuściły się szeregu naruszeń procedury, m.in. protokół z kontroli nie został doręczony Skarżącej (w aktach sprawy brak jest potwierdzenia odbioru przez Spółkę przesyłki poleconej). Dopiero w dniu 21 sierpnia 2017 r. protokół został prawidłowo i skutecznie doręczony Podatnikowi. Po jego doręczeniu Spółka złożyła stosowne zastrzeżenia w dniu 1 września 2017 r. Tymczasem Naczelnik Urzędu nie czekając na zastrzeżenia Spółki do Protokołu, pismem z 4 września 2017 r., poinformował Skarżącą o prawie do bycia wysłuchanym na podstawie art. 22 ust. 6 UKC. Natomiast dopiero pismem z 14 września 2017 r. odniósł się on do sposobu załatwienia zgłoszonych przez Spółkę zastrzeżeń do Protokołu.
Zatem, co podkreślił autor skargi, daty wydania informacji są wcześniejsze od momentu, kiedy zostało prawidłowo doręczone zawiadomienie o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu, co budzi wątpliwości odnośnie do prawidłowości tych informacji w kontekście procedury. W jego ocenie działania organów celnych skierowane były wyłącznie w celu doporowadzenia do nieprzedawnienia terminu do ustalania należności celnej z tytułu długu celnego. Strona dodała, że, zgłoszenie celne przedmiotowych towarów nastąpiło 17 grudnia 2014 r., co oznacza, że ostateczny termin na poinformowanie Spółki o długu celnym upływał pierwotnie 17 grudnia 2017 r.
Wnoszący skargę zaznaczył również, że pismem z 9 października 2017 r. złożył obszerne wyjaśnienia, przedłożył ekspertyzy oraz zgłosił wnioski dowodowe, a także załączył pełnomocnictwo szczególne dla adwokata J.Z. wraz z wskazaniem go jako pełnomocnika właściwego do doręczeń (doręczone organowi w dniu 10 października 2017 r.) Pomimo to organ, wydał swoją decyzję, która została doręczona Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi.
Natomiast w kwestii dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego z towarami importowanymi przez Spółkę. Wynika to przede wszystkim z porównania towarów importowanych przez Skarżącą oraz produktów objętych postępowaniem i w rezultacie cłem antydumpingowym, a także z porównania działalności Skarżącej oraz producentów i importerów objętych postępowaniem, w ramach którego nałożone zostało cło antydumpingowe.
Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa bowiem:
- z rozporządzenia Komisji nr 2015/1934 wprowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka.
- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia, nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej.
- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w sposób tam wskazany.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie, która odbyła się 4 lipca 2019 r. Skarżąca złożyła załącznik do protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali, pochodzące z Chin.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem rozpoznania w sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu AD nr (...), towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym – elementy nakładki siodłowej" (poz.1 SAD). Ww. zgłoszenie obejmowało elementów systemu wentylacyjnego oznaczone symbolami: PS, ILPR oraz LTD (faktura z 21 kwietnia 2016 r.).
W niniejszej sprawie spór dotyczy klasyfikacji towaru na poziomie dwóch pozycji, tj. 7307, która obejmuje "łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali" i 7326 - "pozostałe artykuły z żeliwa lub stali", tj. wyroby nie objęte innymi pozycjami działu 73, ani bardziej szczegółowo innymi pozycjami nomenklatury scalonej.
Skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307 99 80 98.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. z późn. zm. dalej jako "UKC"), rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad określających niektóre przepisy unijnego kodeksu celnego (Dz.Urz. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r.), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r.) oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. WE L 256 z 7 maja 1987 z późn. zm.).
Jednocześnie przypomnieć należy, że w postępowaniu celnym, począwszy od 1 maja 2016 r., stosuje się bezpośrednio przepisy Unijnego Kodeksu Celnego regulujące materię proceduralną (art. 18-35). W przepisie art. 22 Unijnego Kodeksu Celnego dokonano podziału decyzji na decyzje wydawane na wniosek osoby lub z urzędu (czyli bez uprzedniego wniosku osoby) oraz na decyzje korzystne albo niekorzystne dla osoby. Przyjmuje się, że decyzją korzystną jest decyzja wydana na wniosek osoby, w pełni zgodna z tym wnioskiem. Przeciwnie decyzja wydana na wniosek osoby, ale nie w pełni go uwzględniająca jest decyzją niekorzystną. Organy celne powiadamiają wnioskodawcę zgodnie z art. 22 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego o podstawach, na których zamierzają oprzeć decyzję w sytuacji, gdy zamierzają wydać decyzję niekorzystną dla wnioskodawcy, czyli niezgodną z jego wnioskiem, dając wnioskodawcy możliwość przedstawienia swojego stanowiska w określonym terminie. Decyzja niekorzystna dla wnioskodawcy w myśl art. 22 ust. 7 UKC określa podstawy, na których ją oparto i zawiera pouczenie o prawie do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 44 Kodeksu.
Zdaniem Sądu akta sprawy potwierdzają, że wbrew zarzutom skargi, organy celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 UKC. Protokół kontroli z 27 czerwca 2017 r. nr (...) został wysłany do pełnomocnika Strony w dniu 30 czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi 5 lipca 2017 r. (wydruk internetowego śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika Strony zastrzeżeń z 19 lipca 2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z 27 lipca 2017 r.
Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną 19 lipca 2017 r. w placówce poczty polskiej, organ kontrolny 21 sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli. Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika Strony zastrzeżeń 19 lipca 2017 r. dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia pełnomocnikowi Spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z protokołem już 5 lipca 2017 r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki.
Następnie w dniu 1 września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia, a organ odniósł się do nich pismem z 14 września 2017 r. Naczelnik Urzędu pismem z 12 września 2017 r. (doręczonym w dniu 18 września 2017 r.) poinformował Stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Pismo to wbrew twierdzeniom strony zostało wydane po dacie doręczenia zawiadomienia o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli. Termin na przedstawienie stanowiska Podatnika upływał z dniem 18 października 2017 r.
Pismami z 13 i 18 października 2017 r. pełnomocnik Strony złożył wyjaśnienia, do których załączył m.in. ekspertyzy i pełnomocnictwo do reprezentowania spółki przed organem I instancji. Kolejne wyjaśnienia i dowody zostały przesłane przy piśmie
z 7 grudnia 2017 r. Postanowieniem z 18 stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił uwzględnienia wniosku Spółki z 1 grudnia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania; kolejno, postanowieniem z (...)kwietnia 2018 r. organ odmówił także przeprowadzenia wniosków dowodowych Spółki zawartych w pismach z 13 i 18 października 2017 r. W wyniku rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, w tym wyjaśnień Strony, załączonych ekspertyz i wniosków dowodowych organ I instancji wydał decyzję w dniu (...)września 2018 r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 15 października 2018 r.
Informacja o zamiarze wydania decyzji (z 12 września 2017 r.) została zatem wydana przed datą zawiadomienia o sposobie załatwienia zastrzeżeń do Protokołu kontroli (z 14 września 2017 r.), ale po rozpatrzeniu zastrzeżeń do Protokołu kontroli wniesionych przez Stronę pismem z 19 lipca 2017 r. Zaś decyzja organu
I instancji (z 24 września 2018 r.) wydana została po upływie 30 dniowego terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 UKC, tj. po 18 października 2017 r. i po rozpatrzeniu całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i po odniesieniu się do zastrzeżeń do Protokołu kontroli wniesionych pismem z 1 września 2017 r. W związku
z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 UKC poprzez powiadomienie o zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed prawidłowo doręczonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli uznać należało za chybiony.
W ocenie Sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia zasad unijnego prawa celnego. Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego (m.in. w pkt 20-22, 24-27, 32, 58) jak i zarzutu naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego, co oznacza, iż zarzuty te są bezzasadne. W myśl art. 103 ust. 1 UKC o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu trzech lat od dnia powstania długu celnego. Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce w dniu 15 czerwca 2016 r., a decyzja organu I instancji została wydana w dniu (...)września 2018 r. i doręczona pełnomocnikowi Strony w dniu 15 października 2018 r., zarzut naruszenia art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie dłużnika o długu celnym po upływie okresu trzech lat na dokonanie takiego zawiadomienia, czego skutkiem jest upływ terminu do ustalania należności celnej z tytułu długu celnego, jest bezpodstawny. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania na czas trwania procedury odwoławczej, pod pojęciem odwołania rozumie się także wniesienie skargi do sądu. Z brzmienia art. 103 ust. 1 UKC wynika, iż powiadomienie dłużnika o zarejestrowaniu kwoty należności wynikających z długu celnego nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Jeżeli kwota należności wynikających z długu celnego została zaksięgowana w kwocie niższej od prawnie należnej, organ celny wydaje decyzje o retrospektywnym zaksięgowaniu pozostałej kwoty do pokrycia długu celnego, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a wynikającą ze zgłoszenia celnego. Data doręczenia decyzji organu I instancji stanowi datę zawiadomienia o zaksięgowaniu ww. kwoty. Natomiast decyzja organu II instancji nie jest decyzją o retrospektywnym księgowaniu długu celnego, nie stanowi zatem powiadomienia o wysokości tej należności (kwocie długu celnego). Mając zatem na uwadze, że w przedmiotowej sprawie dług celny powstał 15 czerwca 2016 r. (data zgłoszenia celnego), 3 letni termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym mija 15 lipca 2019 r.
Na marginesie zauważyć należy również, że wskazany w skardze zarzut braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji bezpośrednio Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi jest całkowicie chybiony. Decyzja z 24 września 2018 r. została skutecznie doręczona w dniu 15 października 2018 r. adwokatowi J.Z., tj. ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Spółki.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej, klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr (...), do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.
Strona podniosła przy tym zarzut nierozpatrzenia przez organy celne wszystkich wniosków dowodowych Spółki, jednak w ocenie Sądu, w przedmiotowym postępowaniu zostały uwzględnione wszelkie informacje zawarte w załączonych do akt sprawy ekspertyzach (w tym autorstwa dr hab. inż. P.Ż. oraz dr inż. J.M. oraz dr hab. inż. K.G.), jak i opiniach (m.in. Urzędu Statystycznego w Ł.), a także w Katalogu handlowym Spółki, wyciągach z ksiąg rachunkowych i "Zleceniach produkcyjnych". Dokonano także oceny powołanej przez Spółkę decyzji Naczelnika P. Urzędu Celno-Skarbowego w G. z (...)grudnia 2017 r.
W sprawie nie budzi wątpliwości, wbrew twierdzeniom pełnomocnika Strony, że stan importowanego towaru jest znany i niesporny. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, walorach użytkowych (zastosowaniu) umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu TARIC, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Uznać zatem należy, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zapadło na podstawie wszystkich dowodów potwierdzających stan faktyczny sprawy. W świetle powyższego zarzuty skargi w tym względzie są nieuprawnione.
Należy zauważyć, iż Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący, co oznacza, że nie ma towarów, które nie mogłyby zostać w niej zaklasyfikowane. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać wraz z rozwojem przemysłu, wynalazczości, szybciej niż prawodawca mógłby reagować poprzez wprowadzenie odpowiednich przepisów, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Wspólna Taryfa Celna (zwana dalej WTC) oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).
Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy wstępne. Reguła 1 ORINS stanowi, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami. Z brzmienia reguł od 1 do 6 ORINS wynika jednoznacznie, iż reguły te zostały ułożone chronologicznie, a korzystanie z kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania wcześniejszej reguły. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października 2009 r. sygn. akt I GSK 558/08) i Trybunału Sprawiedliwości. Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów) [dalej: Noty wyjaśniające do HS], wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich [dalej: Noty wyjaśniające do CN], które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1 (a) oraz art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.
W dacie przyjęcia przez organ celny zgłoszenia celnego (tj. 15 czerwca 2016 r.), obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1934 z 27 października 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. UE 2015.282.14 z 28.10.2015 r.). Jednakże zgodnie brzmieniem zacyt. powyżej pkt 2.1 przedmiotowego rozporządzenia - "produktem objętym przeglądem jest ten sam produkt, który był objęty przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 r.", tj. produkt o którym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 803/2009 z 27 sierpnia 2009 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z Tajwanu, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom Chup Hsin Enterprise Co. Ltd i Nian Hong Pipe Fittings Co. Ltd. (Dz. Urz. L 233/1 z dnia 04.09.2009r.). W rozporządzeniu tym (tj. z 2009 r.) "produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako "niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów...". "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy w różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r. cło antydumpingowe zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów", objęty m.in. kodem CN ex 7307 99 80, w tym kodem Taric 7307 99 80 98, pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej. Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. trójnikom PS, odgałęzieniom ILPR oraz zwężkom LTD, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów.
Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom pełnomocnika Strony, że odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową, gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej, opisane przez Stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych są wykorzystywane do "spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna). Nie są zatem taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98. Zatem wnioski pełnomocnika Strony, mające dowodzić, że importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric, są nietrafne.
Przedmiotem importu w niniejszej sprawie były elementy orurowania z blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo stosowane do łączenia dwóch rur systemu wentylacyjnego tj., nakładka siodłowa PS, odgałęzienia ILPR oraz zwężki LTD, gdzie połączenie tych elementów w systemie z kanałem wentylacyjnym następuje przez styk (wsuwanie elementu w element), co jest niesporne, przedmiotowe wyroby spełniają wymogi pozycji 7307 WTC.
Jest to towar opisany w brzmieniu pozycji 7307 WTC. Powołując się na postanowienia uwagi 2a) do Sekcji XV Skarżący skonstatował, że przedmiotowy towar nie stanowią "części ogólnego użytku", co podważa zasadność zastosowania poz. 7307 WTC. W związku z powyższym należy wyjaśnić, iż w świetle niniejszej uwagi wyrażenie "części ogólnego użytku" oznacza:
(a) artykuły objęte pozycją 7307, 7312, 7315, 7317 lub 7318 i podobne artykuły z pozostałych metali nieszlachetnych;
(b) sprężyny i pióra do resorów, wykonane z metali nieszlachetnych, inne niż sprężyny do zegarów lub zegarków (pozycja 9114);
(c) artykuły objęte pozycjami 8301, 8302, 8308, 8310 i ramy oraz lustra z metalu nieszlachetnego, objęte pozycją 8306.
W działach od 73 do 76 i od 78 do 82 (z wyłączeniem pozycji 7315) postanowienia dotyczące części towarów nie obejmują postanowień dotyczących "części ogólnego użytku", określonych powyżej. Z końcowego brzmienia powyższej uwagi wynika, iż nie wszystkie towary muszą spełniać postanowienia dotyczące taryfikacji "części ogólnego użytku". Części ogólnego użytku stosowane wyłącznie z określoną maszyną/urządzeniem - np. kolanka stosowane do przyłączania rur do konkretnego urządzenia (np. pieca) są taryfikowane jako część tego urządzenia (pieca). Jednakże części ogólnego użytku zgłoszone oddzielnie do odprawy celnej, nie są uważane za części wyrobów, lecz klasyfikowane w ramach pozycji niniejszej sekcji (Sekcji XV) właściwych dla tych części (vide: Noty do HS dotyczące taryfikacji i części ogólnego użytku). Powyższe oznacza, że łączniki rur w postaci redukcji, trójników, odgałęzień i zaślepek (do zaślepiania rur) stosowanych w systemach wentylacyjnych, zgłoszone oddzielnie jako części tych systemów, w myśl przepisów taryfy celnej, nie są uważane za części systemów wentylacyjnych, tylko "części ogólnego użytku" klasyfikowane do pozycji właściwej ich obiektywnym cechom i właściwościom, tj. do poz. 7307 WTC, zgodnie z jej brzmieniem w taryfie celnej ("łączniki rur"). Przedmiotowe towary nie są częścią konkretnej maszyny lub urządzenia, ale mają szersze zastosowanie - mogą być montowane w różnych systemach wentylacji i klimatyzacji, co potwierdza, iż spełniają wymogi uwagi 2a) do Sekcji XV. Podczas gdy pozycja 7326 obejmuje wszystkie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, ale tylko takie, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze" oraz które stanowią jednie elementy nośne - tj. mocujące lub podtrzymujące i przewody rurowe, ale nie stanowiące ich integralnych części, co wynika wprost z Not wyjaśniających do poz. 7307 i 7326. Wskazana przez Skarżącego poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. W przekonaniu Sądu zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi spornego towaru.
Podkreślić należy, że importowane elementy (trójniki PS, odgałęzienia ILPR oraz zwężki LTD) stanowią integralne części systemu wentylacji - co potwierdzają wszystkie zgromadzone w sprawie dokumenty, w tym powołane wyżej ekspertyzy. Z przedstawionych dowodów wynika, że sporne towary to półprodukty PS, ILPR oraz LTD w stanie "niegotowym" wymagającym kalibracji średnicy, ale posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji, wykorzystane także jako "półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, takich jak nakładki siodłowe, zwężki i zaślepki - bez uszczelek), co potwierdzają informacje zawarte w Katalogu handlowym i w przedłożonych ekspertyzach.
Towary te w świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC. Mając natomiast na uwadze, że przedmiotowe "łączniki" nie są gwintowane, zostały wykonane z blachy stalowej ocynkowanej i gdzie surowcem nie była stal nierdzewna) - co też jest niesporne, stanowią elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym w średnicach od 160 do 250 mm, gdzie maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia/trójnika PS, odgałęzienia ILPR oraz zwężki płaskiej LTD wynosiła 250 mm czyli nie przekraczała 609,6 mm - właściwym do ich zaklasyfikowania jest kod Taric 7307 99 80 98.
Odnosząc się do kwestii łączenia ww. elementów w systemie wentylacji, która w ocenie Skarżącego wyklucza możliwość zastosowania poz. 7307 WTC, należy wyjaśnić, iż sposób łączenia detali w całość nie przesądza o klasyfikacji taryfowej towarów. Pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6mm) oraz kraju przywozu (Tajwan, Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest niemożliwe z powodu braku gwintów. Łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni łączonych). Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego, czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi Skarżący), czy też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji. W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z orzecznictwem ETS, Noty wyjaśniające do HS i CN stanowią istotną pomoc przy taryfikacji towarów do określonej pozycji taryfy celnej w oparciu o ich obiektywne cechy i właściwości. Wskazują jakie grupy towarowe są objęte daną pozycją, a jakie są z niej wykluczone. Nie wymieniają jednak wszystkich artykułów, tak jak wszystkich wariantów łączenia elementów wyszczególnionych w Notach do poz. 7307 WTC. Przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają - brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji, czy też stanowi jedynie element nośny - tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim zaś - do poz. 7326 WTC, co wynika wprost z treści Not wyjaśniających do obu ww. wach taryfy celnej.
W tych okolicznościach zarzut dokonania przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do pozycji 7307, kodu Taric 7307 99 80 98, zamiast pozycji 7326, kodu Taric 7326 19 90 00, jest bezpodstawny.
Nie znajduje również uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku dowodowego strony o powołanie biegłego.
Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie (zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z 5 kwietnia 2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii. Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połączenie (zastosowanie nitów) strona zawarła natomiast w treści odwołania od decyzji organu I instancji.
Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie), charakter (towar posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny zamknięty, możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia kanałów, zwężki), sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia elementów jest niezasadny.
Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych (zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.
Podsumowując wskazać należy, że organ odwoławczy nie dopuścił się w niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. W celu klasyfikacji przedmiotowego towaru Dyrektor IAS poddał ocenie materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, w tym dokumenty wskazujące na stan towaru, w celu ustalenia rodzaju towaru i jego właściwości, a następnie mając na uwadze Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej dokonał klasyfikacji towaru zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu.
Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. (s. 22 skargi), wskazać należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z (...)grudnia 2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307 99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia.
Nadto odnosząc się do treści pisma procesowego z 4 lipca 2019 r. (załącznik do protokołu), w którym Skarżąca ponownie podniosła, że produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało ono wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano właściwy kod.
W świetle przywołanych okoliczności Sąd nie stwierdził żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
W tej sytuacji orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).