V SA/Wa 4657/15

V SA/Wa 4657/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-12-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Tomczak /przewodniczący sprawozdawca/
Beata Krajewska
Mirosława Pindelska
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art.145 § 1 pkt 1 lit a, art.200, art.134, art.135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2013 poz 162
§ 9 ust.1 i 4, § 9 ust.5 pkt 3, § 3 pkt 4 ppkt a
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz  wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów  Wiejskich na lata 2007-2013  - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2016 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2015 r. 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz W. L. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi, wniesionej przez W. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2015 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu pomocy w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w krajowym systemie jakości żywności - integrowana produkcja roślin okresie od 6 kwietnia 2014 r. do 5 kwietnia 2015 r.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
W dniu [...] lutego 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...] o przyznaniu Skarżącemu pomocy w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" z tytułu uczestnictwa w krajowym systemie jakości żywności - Integrowana Produkcja Roślin.
W dniu [...] kwietnia 2015 r. Skarżący za pośrednictwem operatora pocztowego złożył wniosek o płatność za trzecie okres przyznania pomocy.
Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej wniosku o płatność organ decyzją z dnia [...] lipca 2015 r nr [...] odmówił przyznania płatności z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" z tytułu uczestnictwa w krajowym systemie jakości żywności - integrowana produkcja roślin w okresie od dnia 6 kwietnia 2014 r. do 5 kwietnia 2015 r.
W odpowiedzi na otrzymaną decyzję Skarżący złożył odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Po rozpatrzeniu złożonego przez Skarżącego odwołania, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] września 2015 r. wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2015 r.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia stwierdził, iż Strona skarżąca - składając na podstawie § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - w dniu 23 kwietnia 2015 r. wniosek o płatność w piątym okresie pomocy - przedłożyła również kopię certyfikatów nr [...] i [...] z dnia [...] listopada 2014 r. ważnych do dnia [...] grudnia 2014 r. Organ odwoławczy stwierdził, iż przedstawiona na etapie wniosku o płatność dokumentacja oraz wyjaśnienia Skarżącego złożone na etapie rozpatrywania odwołania wskazują, iż Strona skarżąca nie przedłożyła kopii certyfikatu, który byłby ważny w momencie składania wniosku o płatność, tj. certyfikatu ważnego w dniu [...] kwietnia 2015 r.
Wskazano jednocześnie, iż pomoc w ramach przedmiotowego działania może zostać wypłacona stronie postępowania wyłącznie na jej wniosek oraz pod warunkiem spełnienia przez wnioskującego wszystkich wymogów określonych dla niniejszego działania, w tym w szczególności przedłożenia kopii certyfikatu ważnego w momencie składania wniosku o płatność i w dniu wydania decyzji o przyznaniu płatności.
Organ zaznaczył też, iż Skarżący wraz z wnioskiem o płatność złożył oświadczenie, iż znane mu są zasady przyznawania i wypłaty pomocy w ramach działania "Uczestnictwo rolników w ramach systemów jakości żywności" a tym samym był świadom, iż wraz ze składanym wnioskiem o płatność winien złożyć kopię ważnego certyfikatu potwierdzającego spełnienie warunków wypłaty pomocy. Wskazano również, iż użyte w rozporządzeniu określenie, iż certyfikat ma być "ważny" oznacza, iż przedkładany certyfikat winien być ważny w momencie składania wniosku o płatność oraz wydawania decyzji o przyznaniu płatności. Wynika to z wymogu jego złożenia wraz z wnioskiem o płatność.
Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję nr [...] z dnia [...] września 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2015 r., którą to skargą wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych
W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż organy administracji publicznej naruszyły przepisy prawa materialnego w sposób, które miał wpływ na wynik sprawy, zatem skarga jako zasadna podlega uwzględnieniu.
W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy przyjęty przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i przedstawiony w części historycznej uzasadnienia uznaje za ustalony prawidłowo i przyjmuje go za podstawę oceny zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została oparta na przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 stycznia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Uczestnictwo rolników w systemach jakości żywności" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 162 ze zm.; dalej jako rozporządzenie ), a w szczególności § 9 ust. 1 i 4, § 9 ust. 5 pkt 3 oraz § 3 pkt 4 ppkt a, w związku z treścią przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz. U. z 2013, poz. 455 ze zm., dalej jako ustawa).
Przepisy te stanowią, że pomoc jest przyznawana producentowi rolnemu, który, w przypadku uczestnictwa w krajowym systemie jakości żywności, wytwarza produkty integrowanej produkcji roślin w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin.
Wniosek o płatność za dany okres pomocy składa się do dyrektora oddziału regionalnego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego w terminie 180 dni od dnia upływu tego okresu. Do wniosku o płatność za dany okres dołącza się - w przypadku krajowego systemu jakości żywności, o którym mowa w § 3 pkt 4 lit. a - kopię ważnego certyfikatu potwierdzającego stosowanie integrowanej produkcji roślin.
Natomiast z treści art. 57 ust. 4 ustawy wynika, że certyfikat poświadczający stosowanie integrowanej produkcji roślin wydaje się na okres niezbędny do zbycia roślin, nie dłużej jednak niż na okres 12 miesięcy. Certyfikat ten - wydawany producentowi roślin będącemu osobą fizyczną - zawiera dane osobowe tego producenta: imię, nazwisko oraz adres i miejsce zamieszkania.
W ocenie Sądu wymienionej przepisy nie nakładają na producenta obowiązku legitymowania się certyfikatem, który - tak jak na to wskazały organy w swoich decyzjach - obowiązuje zarówno w chwili składania wniosku, jak i na dzień wydawania decyzji przez organ.
Zdaniem Sądu ważność certyfikatu, o jakiej mowa w § 9 ust. 5 pkt 3 rozporządzenia, odnosi się do okresu, za jaki przyznawana jest pomoc.
I tak - jeśli wnioskujący o pomoc składa wniosek odnoszący się do roku 2014 (tak jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie) - to winien legitymować się certyfikatem potwierdzającym, że w 2014 roku wyprodukował produkty, co do których potwierdzono certyfikatem stosowanie integrowanej produkcji.
W ocenie Sądu certyfikat ten jest niezbędny do zbycia roślin w danym okresie produkcyjnym, zaś jego funkcja w odniesieniu do realizacji wypłaty pomocy z rozporządzenia ma tylko funkcje informacyjne i potwierdzające sam fakt wyprodukowania żywności w sposób uprawniający do otrzymania pomocy.
Jeśli więc producent otrzymał certyfikat, to w danym roku jest uprawniony do występowania z wnioskiem o przyznanie pomocy w ramach rozporządzenia.
Inne rozumienie tych przepisów w ocenie Sądu nie znajduje umocowania w przytoczonych regulacjach rozporządzenia i ustawy.
Zastosowanie wykładni zawężającej pojęcia "ważnego certyfikatu" użytego w § 9 ust. 4 pkt rozporządzenia i utożsamianie tego zwrotu z okresem, o którym mowa w art. 57 ust. 4 ustawy, na który wydano certyfikat w realiach rozpoznawanej sprawy uniemożliwiłoby w istocie Skarżącemu skuteczne złożenie wniosku o płatność w terminie wskazanym w § 9 ust. 1 rozporządzenia. Czyniłoby zbędną tę ostatnią regulację, co z kolei byłoby sprzeczne z założeniem racjonalnie działającego prawodawcy.
Tym samym nieuprawnionym jest żądanie od Skarżącego legitymowania się certyfikatem ważnym w rozumieniu art. 57 ust. 4 ustawy zarówno w chwili składania wniosku, jak i na datę wydawania decyzji przez organ.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy winny uwzględnić ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., w związku z art. 135 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 200 p.p.s.a.
Zasądzony zwrot kosztów postępowania sądowego zawiera zwrot wpisu sądowego i jednolitą stawkę wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 240 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł).