V SA/Wa 4200/15

V SA/Wa 4200/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-10-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Tomczak /przewodniczący/
Bożena Zwolenik
Michał Sowiński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Minister Rozwoju
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2013 poz 885
art. art. 207 ust. 1 pkt 2, art. 184
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak Sędziowie: WSA Bożena Zwolenik WSA Michał Sowiński (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Marcin Woźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2016 r. sprawy ze skargi A.M, E.M. wspólników Spółki cywilnej "[...]" na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu; oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A.M., E. M. wspólników spółki cywilnej "P." (dalej: "strona skarżąca") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju nr [...] z [...] sierpnia 2015r. utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] nr [...] z [...] czerwca 2015r. zobowiązująca do zwrotu części dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur w wysokości 25.062,62 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.
Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:
Na podstawie umowy nr [...] z [...] października 2011r. o dofinansowanie projektu pn." [...]" realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki - IX Priorytet Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach, Działanie 9.3 Upowszechnienie formalnego kształcenia ustawicznego w formach szkolnych, stronie skarżącej przyznane zostało dofinansowanie w łącznej kwocie 1 885 238,35 zł.
Marszałek Województwa [...] jako Instytucja Pośrednicząca (dalej: IP) w dniach [...] i [...] stycznia 2015r. przeprowadził kontrolę planową projektu konkursowego w zakresie prawidłowej i efektywnej realizacji projektu zgodnie z umową o dofinansowanie projektu.
W wyniku powyższej kontroli stwierdzono nieprawidłowość w realizacji projektu polegającą na zakupie gadżetów promocyjnych, które nie mają związku z celem projektu i których zakupu nie przewidziano we wniosku o dofinansowanie tj. bloczków A5, długopisów, smyczy reklamowych, wiatraczków, balonów, zegarów ściennych, USB i toreb papierowych. Ustalenia zawarto w Informacji pokontrolnej nr [...] z [...] lutego 2015 r., zgodnie z którą wydatki niekwalifikowalne wyniosły 23.423,01 zł i zostały powiększone o kwotę 1.639,61 zł wynikającą z rozliczenia kosztów pośrednich w projekcie w wysokości 7%.
Na podstawie Zaleceń pokontrolnych nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. oraz pisma nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. IP wezwała Beneficjenta do zwrotu środków dofinansowania na ww. kwotę wraz z odsetkami.
W związku z brakiem zwrotu przez Beneficjenta wskazanej w wezwaniu kwoty dofinansowania, w dniu [...] maja 2015r., organ wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie określenia kwoty przypadającej do zwrotu.
Marszałek Województwa [...] wydał decyzję nr [...] z [...] czerwca 2015r. zobowiązującą Beneficjentów do zwrotu części dofinansowania w wysokości 25.062,62 zł.
Jak wyjaśnił organ I instancji, w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] i [...] stycznia 2015r. stwierdzono nieprawidłowość polegającą na braku adekwatności podjętych działań informacyjno-promocyjnych w stosunku do celu projektu. W trakcie kontroli ustalono, że oprócz materiałów informacyjno-promocyjnych tj. plakatów, ulotek, naklejek i tzw. potykaczy (stojaków) zostały zakupione gadżety promocyjne takie jak: bloczki A5 (628 sztuk), długopisy (1000 sztuk), smycze reklamowe (2790 sztuk), wiatraczki (500 sztuk), balony (2000 sztuk), zegary ścienne (30 sztuk), USB (110 sztuk) i torby papierowe (783 sztuki). Gadżety promocyjne, jak wskazała IP nosiły nazwę Beneficjenta lub informację z odwołaniem do strony Internetowej Beneficjenta, bez podania tytułu projektu. We wniosku o dofinansowanie nie przewidziano zakupów gadżetów promocyjnych, ale zakup materiałów informacyjno-promocyjnych (plakaty, ulotki, naklejki, tablice informacyjne, banery, roll-up) tym samym sposób realizacji działań informacyjno-promocyjnych nie był zgodny z założeniami określonymi we wniosku o dofinansowanie projektu.
W ocenie Marszałka podjęte przez beneficjenta działania promocyjne nie były uzasadnione z punktu widzenia racjonalności gospodarowania środkami pozyskanymi z funduszy unijnych jak i z punktu widzenia celu projektu, którym było zwiększenie uczestnictwa osób dorosłych z powiatu bytowskiego w kształceniu ustawicznym w formach szkolnych i w podniesieniu poziomu wykształcenia i kwalifikacji ogólnych mieszkańców powiatu [...] w 36 miesięcy poprzez udział 96 kobiet i 79 mężczyzn w Zaocznych Liceach [...].
IP podkreśliła, że grupę docelową do której skierowany był projekt stanowią osoby dorosłe, w związku z tym brak jest racjonalnego uzasadnienia do ponoszenia kosztów zakupu balonów (2000 sztuk) oraz wiatraczków (500 sztuk), czy długopisów (1000 sztuk), papierowych toreb (783 sztuk), smyczy reklamowych (2790 sztuk) i bloczków (628 sztuk), zegarów ściennych (30 sztuk) dla 299 uczestników projektu. Ponadto nieuzasadnione było również dokonywanie zakupów gadżetów promocyjnych, które nie zostały przekazane uczestnikom w trakcie prowadzonych zajęć, lecz stanowiły nagrody w organizowanych quizach bądź drobne prezenty dla osób zgłaszających zainteresowania udziałem w projekcie.
Organ I instancji zaznaczył, że weryfikując faktury VAT nr [...] z [...] września 2012 r., VAT nr [...] z [...] września 2012 r., faktury VAT nr [...] z [...] września 2012r., VAT nr [...] z [...] września 2012 r. stwierdził zakup bloczków, długopisów, smyczy reklamowych, wiatraczków, balonów, zegarów ściennych, USB, toreb papierowych, dokonany niezgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu, który stanowi podstawę jego realizacji.
W treści odwołania jego autor wskazał na niepoprawne oznakowania poszczególnych materiałów promocyjnych dokonane przez kontrolujących, a także podkreślił, że miał do czynienia z wyjątkowo trudną grupą docelową i musiał przeprowadzić szczególnie trudną rekrutację.
Po rozpoznaniu odwołania, Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2015r. utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] czerwca 2015r.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z informacjami zawartymi w Szczegółowym budżecie projektu, beneficjent zaplanował w ramach zadania Zarządzania projektem zakup materiałów informacyjno - promocyjnych:
- w poz. 40 szczegółowego budżetu projektu: plakaty, ulotki, nalepki, itp. - w łącznej wysokości 14 000,00 zł.
- w poz. 41 szczegółowego budżetu projektu: tablice informacyjne, banery, roli - upy, itp. - w łącznej wysokości 10 000,00 zł.
Z przedstawionych faktur, jak podkreślił Minister wynika, że beneficjent w ramach zakupu materiałów informacyjno - promocyjnych (będących odpowiednikiem poz. 40 i 41 szczegółowego budżetu projektu we wniosku o dofinansowanie) rozliczył przede wszystkim zakup gadżetów promocyjnych.
We wniosku o płatność nr [...] beneficjent rozliczył w ramach materiałów informacyjno - promocyjnych:
- na podstawie VAT [...]: plakaty B3 (1000 sztuk), plakaty A3 (1000 sztuk), ulotki (1000 sztuk), naklejki (1000 sztuk) w łącznej wysokości 3 018,42 zł, które zostały uznane przez IP za kwalifikowalne.
- na podstawie VAT [...]: bloczki (500 sztuk) w łącznej wysokości 953,25 zł, które uznane zostały przez IP za niekwalifikowalne.
Natomiast we wniosku o płatność nr [...] beneficjent rozliczył w ramach materiałów informacyjno - promocyjnych:
- na podstawie faktury VAT [...]: potykacz (2 sztuki) w łącznej wysokości 1 008,60 zł, który został uznany przez IP za kwalifikowalny.
- na podstawie faktury VAT [...]: długopisy (1000 sztuk), smycze (1500 sztuk), wiatraczki (500 sztuk), balony (2000 sztuk), zegar ścienny (10 sztuk) w łącznej wysokości 6 426,75 zł, który został uznany przez IP za niekwalifikowalny,
- na podstawie faktury VAT [...]: USB (110 sztuk), torby (783 sztuk), smycze (1290 sztuk), bloczki (128 sztuk) w łącznej wysokości 13 460,01, który został uznany przez IP za niekwalifikowalny,
- na podstawie faktury VAT [...]: zegar ścienny (20 sztuk) w łącznej wysokości 861,00 zł, który został uznany przez IP za niekwalifikowalny.
Powyższe potwierdza w ocenie organu odwoławczego, że w dwóch pierwszych wnioskach o płatność w ramach realizowanego projektu rozliczył przede wszystkim zakup gadżetów, natomiast materiały informacyjno-promocyjne odnoszące się bezpośrednio do zapisów wniosku o dofinansowanie dotyczyły jedynie zakupu plakatów, ulotek i naklejek w łącznej wysokości 3 018,42 zł (faktura VAT [...]).
Minister zaznaczył, że we wniosku o dofinansowanie beneficjent przewidział dodatkowo w innych pozycjach we wniosku o dofinansowanie wydatki na zakup:
- identyfikatorów dla uczestników projektu (karta identyfikacyjna + smycz) - poz. 16 szczegółowego budżetu projektu w łącznej wysokości 1 750,00 zł;
- wyprawki szkolnej dla uczestników projektu (zeszyty, segregatory, długopisy, przyrządy geometryczne itp.) - poz. 17 szczegółowego budżetu projektu w łącznej wysokości 5 000,00 zł;
- pomocy naukowych - poz. 19 szczegółowego budżetu projektu w łącznej wysokości 8 000,00 zł;
- identyfikatorów maturalnych na ławki - poz. 25 szczegółowego budżetu projektu w łącznej wysokości 2 000,00 zł. Część zaplanowanych wydatków we wniosku o dofinansowanie dotyczących zakupu wyprawki szkolnej dla uczestników projektu został także rozliczony we wniosku o płatność nr [...] i został uznany przez IP za kwalifikowalny.
Minister wskazał ponadto, że w ramach innych pozycji budżetowych beneficjent przewidział takie zakupy dla uczestników projektu jak długopisy, smycze oraz z uwagi na fakt, że grupę docelową stanowiło tylko 175 osób, zakup dodatkowych gadżetów promocyjnych nie był niezbędny dla realizowanego projektu, szczególnie w takiej liczbie jaką zakupił beneficjent (1000 długopisów, 1500 smyczy, 500 wiatraczków, 2000 balonów, itp.). Podobnie jak zakup zegarów ściennych, które nie mają żadnego związku z działaniami informacyjno-promocyjnymi.
Zakup gadżetów promocyjnych, co podkreślił Minister powinien charakteryzować się w szczególności racjonalnością wydatku i relacją ponoszonych nakładów w stosunku do osiąganych celów komunikacyjnych, w tym odnosić się do celów realizowanego projektu oraz wynikać z wniosku o dofinansowanie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A.M. i E.M. jako wspólnicy spółki cywilnej "P." wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych.
Autorki skargi zaznaczyły, że dzięki racjonalnemu i efektywnemu zarządzaniu finansami projekt został zrealizowany za 91% kwoty, na którą opiewał projekt (1.885.238,35 zł). Wskazano, że zapis zawarty w § 24 ust. 2 umowy o dofinansowanie projektu, dopuszcza dokonywanie przez beneficjenta przesunięć w budżecie do 10% wartości środków danego zadania bez konieczności akceptacji Instytucji Pośredniczącej. Kwestionowane wydatki, co wskazano znajdują się w budżecie zadania nr 5 "Zarządzanie projektem", którego łączna wartość wynosi 327.520 zł, a kwota kwestionowanych wydatków to 23.423,01 zł czyli nieco ponad 7%. Strona skarżąca dodała, że w budżecie do zadania nr 5 (w pozycjach 40-45) wydatki związane z rekrutacją uczestników opiewają na łączną kwotę 55.600 zł, a dzięki racjonalnemu wydatkowaniu w tym zakresie zostało wydanych zaledwie 71% tej kwoty (39.549,60 zł).
Wnoszące skargę podkreśliły, że w chwili projektowania budżetu niemożliwe było wskazanie wszystkich materiałów informacyjno-promocyjnych, przy czym ważne jest elastyczne reagowanie na przebieg rekrutacji. Poza tym jak zaznaczono, grupa docelowa projektu to osoby zamieszkałe na terenie powiatu [...], na obszarach słabych strukturalnie, które borykają się z wieloma problemami tj. bezrobocie, brak wykształcenia, niepełnosprawność i podstawą rekrutacji będzie kontakt bezpośredni kadry z potencjalnymi uczestnikami. W trakcie takich spotkań, dni otwartych skarżące, jak wskazały nie będą w stanie ich przeprowadzić bez materiałów informacyjno-promocyjnych, dystrybucji gadżetów.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); określanej dalej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.
W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest prawidłowość decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2015 r.
Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że jest ona prawidłowa. Ocena ta wynika z konfrontacji prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych z dyspozycjami norm zawartych w przepisach prawnych mających zastosowanie w sprawie.
Materialnoprawną podstawę orzekania w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.); dalej: "u.f.p.". Zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10. Zgodnie z art. 184 ust. 1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu.
Należy wyjaśnić, iż skarżąca w dniu [...] października 2011 r. zawarła umowę o dofinansowanie projektu pt. "[...]". Okres realizacji projektu został zaplanowany od 1 września 2012 r. do 31 sierpnia 2015 r., zaś głównym jego celem było zwiększenie uczestnictwa osób dorosłych z powiatu [...] w kształceniu ustawicznym w formach szkolnych i podniesienie poziomu wykształcenia i kwalifikacji ogólnych mieszkańców powiatu bytowskiego w 36 miesięcy poprzez udział 96 kobiet i 79 mężczyzn w zaocznych liceach [...]. Na skutek przeprowadzonej kontroli uznano, że wydatki związane z zakupem gadżetów promocyjnych, które nie miały związku z celami projektu i których zakupu nie przewidziano we wniosku o dofinansowanie, tj. bloczków A5, długopisów, smyczy reklamowych, wiatraczków, balonów, zegarów ściennych, USB i toreb papierowych są niekwalifikowalne i skarżąca została wezwana do zwrotu tych wydatków. Skarżące nie dokonały zwrotu w terminie, co skutkowało wszczęciem postępowania administracyjnego i wydaniem w dniu [...] czerwca 2015 r. przez Marszałka Województwa [...] decyzji zobowiązującej do zwrotu wydatków uznanych za niekwalifikowalne w wysokości 23.423,01 zł odnoszących się do kosztów bezpośrednich oraz wydatków niekwalifikowalnych w wysokości 1.639,61 zł odnoszących się do kosztów pośrednich rozliczanych ryczałtem w wysokości 7% poniesionych kosztów bezpośrednich. Organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Skarżące nie zgadzając się z powyższą oceną wniosły przedmiotową skargę.
W ocenie Sądu, za zasadne uznać należy stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że wydatki na zakup gadżetów takich jak bloczki, długopisy, smycze, wiatraczki, balony, zegary ścienne, usb, torby papierowe są niekwalifikowalne, ponieważ nie spełniają warunku niezbędności dla realizacji projektu oraz są niezgodne z zatwierdzonym budżetem projektu, a tym samym naruszają procedury obowiązuje przy wydatkowaniu otrzymanego dofinansowania ze środków europejskich. Należy wyjaśnić, iż naruszenie zapisów Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki poprzez poniesienie wydatków, które nie były niezbędne dla realizacji projektu oraz zgodne z zatwierdzonym budżetem projektu (3.1. Podrozdział 1 pkt 1 lit a) i h) Wytycznych) oraz umowy o dofinansowanie, w której beneficjent zobowiązał się do realizowania projektu zgodnie z wnioskiem i z uwzględnieniem aktualnej treści Wytycznych (§ 3 ust.1 i ust. 4 umowy) stanowi naruszenie procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p. Z kolei stwierdzenie wykorzystania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich z naruszeniem obowiązujących procedur skutkuje wydaniem skierowanej do skarżących decyzji o zwrocie środków na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 u.f.p. Zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur o których mowa w art. 184 u.f.p. podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Procedury o których mowa w art. 184 u.f.p. to procedury, których beneficjent jest zobowiązany przestrzegać przy ponoszeniu wydatków związanych z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków europejskich. Przyjmuje się, że zarówno umowa o dofinansowanie projektu, jak i Wytyczne stanowią procedury o których mowa w art. 184 u.f.p. (wyrok NSA z dnia 4.06.2014, sygn. II GSK 617/13, wyrok NSA z dnia 19.06.2012, sygn. II GSK 732/11, wyrok NSA z dnia 27.10.2010, sygn. II GSK 1097/10).
Należy zauważyć, iż beneficjent na podstawie umowy zobowiązał się do realizacji projektu na podstawie wniosku (§ 3 ust. 1 umowy) oraz do stosowania aktualnie obowiązującej treści Wytycznych (§ 3 ust. 4 umowy). Wytyczne wymieniają warunki kwalifikowalności wydatków, które muszą być spełnione łącznie (3.1 Podrozdział 1 Wytycznych). Brak spełnienia chociażby jednego z warunków, powoduje, ze wydatki są poniesione z naruszeniem procedur oraz nie mogą być uznane za kwalifikowalne. Wśród tych warunków wymieniony jest wymóg, żeby wydatki były niezbędne dla realizacji projektu, a więc miały bezpośredni związek z celami projektu. Organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, iż wydatki poniesione na zakup gadżetów nie wpisują się w ten warunek, ponieważ nie mają bezpośredniego znaczenia dla osiągnięcia celów projektu. Część gadżetów stanowiła nagrody w organizowanych quizach, bądź były to prezenty dla osób zgłaszających zainteresowanie udziałem w projekcie, co dodatkowo potwierdza trafność tezy, że wydatki te były zbędne z punktu widzenia osiągnięcia celu projektu.
Podkreślenia wymaga, iż, wbrew stanowisku wyrażonemu w skardze, wskazany w Wytycznych podział materiałów informacyjno-promocyjnych jest jedynie przykładowy, co wynika z treści Wytycznych. Rozstrzygające znaczenie dla zakwalifikowania przedmiotu jako gadżetu będącego materiałem promocyjno-informacyjnym w danym projekcie posiada jego faktyczne przeznaczenie. Każdy zatem wydatek, nawet ten przewidziany w budżecie projektu, musi zostać oceniany z punktu widzenia spełnienia warunków kwalifikowalności określonych w Wytycznych. W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy organy zasadnie uznały, że zakupione przez skarżące bloczki, długopisy, smycze, wiatraczki, balony, zegary ścienne, usb i torby nie są gadżetami w rozumieniu materiałów informacyjno- promocyjnych, które co do zasady, jak wskazuje ich nazwa, mają na celu promocję realizowanego projektu. W analizowanym przypadku sporne gadżety miały co do zasady wartość upominkową, przez co ich zakup nie realizował celu promocyjno-informacyjnego zgodnie z zatwierdzonym budżetem projektu. Zakup gadżetów, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie mógł zatem zostać uznany za niezbędny. Osoby, które rzeczywiście chciały skorzystać z możliwości zdobycia dodatkowego wykształcenia, nie uzależniałyby tego od dodatkowych, nie mających dużej wartości gadżetów, tym bardziej że grupą docelową projektu były osoby dorosłe, stąd niezrozumiałe jest wynagradzanie uczestników spotkań balonami czy wiatraczkami. Zakup długopisów, czy innych przyborów, mógłby zostać uznany za kwalifikowany jedynie w przypadku gdyby były one przeznaczone dla uczestników projektu i wykorzystane przez nich w ramach zajęć, w których brali udział. Jednak skarżące zakup takich materiałów zaplanowały w innej pozycji budżetowej, co powoduje, że nieuzasadnione jest podwójne finansowanie tego samego wydatku.
Odnosząc się natomiast do stwierdzenia skarżących dotyczącego przekroczenia większości zaplanowanych wskaźników rezultatu projektu, należy wskazać, że przy ocenie kwalifikowalności wydatków bez znaczenia pozostaje wysokość osiągniętych przez beneficjenta wskaźników i celu projektu (wyrok WSA w Warszawie z 3 lutego 2015 r., sygn. V SAM/a 2155/14).
Podsumowując uznać należy, iż organ II instancji dokonał prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego, a także przestrzegał wskazanych reguł procesowych. Z akt sprawy i z uzasadnienia decyzji wynika, że zbadał on wyczerpująco wszystkie okoliczności faktyczne i dokonał obiektywnej oraz wnikliwej ich oceny. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.