V SA/Wa 401/11

V SA/Wa 401/11 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Irena Jakubiec-Kudiura
Jarosław Stopczyński /sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
art. 26 ust.2, art. 30 c ust.3
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2007 nr 42 poz 275
art. 6 b ust. 10
Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości - tekst jednolity
Dz.U.UE.L 2006 nr 210 poz 25
ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu  Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z dnia 18 lutego 2011 r. wniesionej do tutejszego sądu przez [...] Sp. z o.o. w [...] jest stanowisko wyrażone przez [...] Agencje Rozwoju Przedsiębiorczości w piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r. [...]. Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
Strona w dniu 27 listopada 2009 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013, Działanie 1.4 w sprawie projektów celowych – Działanie 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, projektu "[...]".
Pismem z dnia [...] maja 2010 r. PARP zawiadomiła wnioskodawcę, że dofinansowanie nie zostało przyznane, albowiem projekt nie spełnił kryterium "Istnieje zapotrzebowanie rynkowe na produkt/technologię/usługę będącą rezultatem projektu wskazującą na opłacalność projektu".
Zdaniem PARP wnioskodawca nie przedstawił żadnych danych dotyczących rozpoznania zapotrzebowania rynkowego na produkt. Przedstawiony opis rozpoznania rynku jest intuicyjny i nie odnosi się do wielkości popytu, zaś przeprowadzona analiza dokonana na potrzeby decyzji jest powierzchowna. Wnioskodawca nie poparł bowiem deklaracji dotyczącej zapotrzebowania na produkt konkretnymi badaniami popytu. Brak rozpoznania zapotrzebowania rynku na nowy wyrób będący rezultatem projektu nie pozwala zatem oszacować jego opłacalności.
W odpowiedzi na powyższe strona złożyła protest (pismo z dnia 22 czerwca 2010 r.), którego konsekwencją była informacja PARP z dnia [...] lipca 2010 r. [...], z której wynikało, iż protest został rozpoznany negatywnie.
Dokonując ponownej weryfikacji wniosku PARP stwierdził, że przedstawione przez stronę informacje znajdujące się w dokumentach aplikacyjnych nie pozwalają na pozytywną ocenę projektu w ramach kryterium "Istnieje zapotrzebowanie rynkowe na produkt/technologię/usługę będącą rezultatem projektu wskazującą na opłacalność projektu". Wnioskodawca nie wykazał w wymagany sposób istnienia zapotrzebowania rynkowego na produkt będący rezultatem projektu wskazujący na jego opłacalność. Zdaniem PARP przedstawione dane dotyczące badań popytu odnoszą się tak naprawdę do ogólnych kwestii rynku materiałów, a wnioskodawca opiera się na własnych odczuciach, a nie na konkretnych wynikach przeprowadzonych analiz. Zatem brak analizy rynkowej wskazującej zapotrzebowanie na produkt uniemożliwiła pozytywną ocenę ww. kryterium.
Od negatywnego rozstrzygnięcia projektu strona złożyła odwołanie, które zostało rozpatrzone pozytywnie przez Departament Wdrożeń i Innowacji Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (pismem z dnia [...] października 2010 r. [...]). Instytucja rozpatrująca odwołanie (IRO) wskazała, iż w zakresie spornego kryterium przychyliła się do argumentacji podniesionej w odwołaniu.
W następstwie pozytywnego rozpatrzenia odwołania PARP dokonała ponownej oceny spornego kryterium z uwzględnieniem stanowiska IRO. W wyniku tejże analizy uznano, że wnioskodawca nie wystarczająco opisał i uzasadnił, że istnieje zapotrzebowanie rynkowe na produkt będący rezultatem projektu wskazujące na jego opłacalność.
Podkreślono, że z analizy rynku przeprowadzonej przez stronę nie wynika, że w segmencie budownictwa instytucjonalnego płytki i blaty oparte na konglomeracie o zdefiniowanych we wniosku właściwościach znajdą zastosowanie przy budowie różnych obiektów. PARP podniósł, że w przedłożonej dokumentacji nie przedstawiono wyników tej analizy. Nie przedstawiono również wiarygodnych informacji potwierdzających założenia wnioskodawcy, że pierwszymi użytkownikami profesjonalnymi będą instytucje budujące, projektujące i zarządzające lokalami użyteczności publicznej przede wszystkim duże biura projektowo-architektoniczne oraz inwestorzy instytucjonalni i duże firmy deweloperskie.
Brak jest również danych potwierdzających zainteresowanie produktami wnioskodawcy przez kolejną grupę klientów, których zakwalifikowano , jako osoby pomiędzy 30 a 50 rokiem życia, zaliczające się do grupy średnio zamożnych i zamożnych, które posiadają lub zamierzają nabyć/wybudować i wykończyć dom lun mieszkanie.
PARP podkreślił, że wnioskodawca zakłada, iż chłonność polskiego rynku na materiały wykończeniowe wysokiej jakości będzie coraz większa, jednakże i w tym wypadku nie prezentuje żadnych danych potwierdzających swoje założenia.
Jeśli chodzi o wniosek w części dotyczącej planu marketingowego, to także i tu zawarto jedynie założenia, jakie wnioskodawca chciałby osiągnąć bez poparcia ich realnymi danymi odnośnie wielkości popytu na produkt mający być rezultatem realizacji projektu.
Strona wniosła skargę na powyższą informację zarzucając zawartemu w niej rozstrzygnięciu naruszenie:
- art. 26 ust. 2 ustawy poprzez nieuwzględnienie przez PARP zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów i niezapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu polegające na nieuwzględnieniu wszystkich okoliczności stanu faktycznego, jak również brak analizy pozytywnego rozstrzygnięcia Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w konsekwencji poprzez odrzucenie Projektu w sytuacji, gdy spełniał on wszelkie przesłanki dla kwalifikacji do dofinansowania;
- art. 30b ust. 3 Ustawy, poprzez dopuszczenie do udziału w ponownej ocenie dokonywanej w wyniku rozpatrywania środka odwoławczego osoby, która uczestniczyła w postępowaniu na wcześniejszych jego etapach, a w rezultacie niezapewnienie wymaganego obiektywizmu w procesie oceny Projektu, skutkiem czego nastąpiło jego odrzucenie;
- art. 30a ust. 1 Ustawy poprzez prowadzenie postępowania wbrew zasadom ustalonym w Wytycznych w zakresie wymogów, jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych, dla konkursów ogłaszanych od dnia 20 grudnia 2008 r., wydanych przez Ministra Rozwoju Regionalnego dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. MRR/H/23(2)08/2009, to jest poprzez orzekanie w sprawie bez uprzedniej rzetelnej analizy dokumentacji aplikacyjnej, przeprowadzenie dowolnej oceny podnoszonych przez Skarżącą okoliczności oraz nie zachowanie standardów wymaganych od instytucji dysponujących środkami z budżetu Unii Europejskiej, wdrożonych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych.
Podnosząc powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o:
- rozpatrzenie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję pośredniczącą – Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego;
- zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych;
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę zważy, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), zwaną dalej u.z.p.p.r. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r., sąd może oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia. Oznacza to, ze w postępowaniu sądowym nie zostanie stwierdzone, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Jednocześnie w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w związku z art. 30e u.z.p.p.r., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie zawarte w informacji Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2011 r. o nie przyznaniu dofinansowania realizacji projektu "[...]" wobec niespełnienia jednego z kryteriów obligatoryjnych, tj. kryterium 4.
Dopłaty, o które ubiegała się skarżąca, są formą wsparcia finansowego w ramach wspólnej polityki rozwoju, będącej jednym z celów Unii Europejskiej, określonych w art.. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE). Niniejsza sprawa została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, na lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 1: Badanie i rozwój nowoczesnych technologii, Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działania 1.4-41: Wsparcie projektów celowych oraz wsparcie wdrożeń wyników prac B+R.
Program ten został zatwierdzony przez Komisją Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.).
Instytucja Zarządzającą (IZ) jest tu Minister Rozwoju Regionalnego.
Duża część zadań, w celu sprawnej realizacji Programu, została przekazana na zasadzie delegacji uprawnień Instytucjom Pośredniczącym (w skrócie: IP). Dla Osi Priorytetowej 4 Działanie 1.4.-4.1. funkcję IP I stopnia pełni Minister Nauki i szkolnictwa Wyższego, a IP II stopnia – PARP.
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości działa w oparciu o ustawę z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2007 r., Nr 42, poz, 275).
Stosownie do przepisu art. 6b ust. 10 tej ustawy właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej programem operacyjnym, o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określa w drodze rozporządzenia szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przez agencję pomocy finansowej w ramach tego programu, uwzględniając konieczność realizacji celów w nim określonych, efektywnego i skutecznego wykorzystania tej pomocy oraz zapewnienia przejrzystości jej udzielania.
Zasady przeprowadzania konkursu PO IG dotyczącego ww. działania jak również wytyczne określające kryteria ocen składanych w tym zakresie wniosków regulują m.in.: 1) ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, 2) Regulamin przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 1.4-4.1., Wsparcie projektów celowych oraz wsparcie wdrożeń wyników prac B+R), 3) Przewodnik po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach PO IG 2007-2013 (zwany dalej: "Przewodnikiem"), 4) Załącznik 4.4. Procedura odwoławcza w ramach PO IG, zwanej dalej Procedura odwoławczą.
Mając na uwadze ww. uregulowania określające wymogi wniosku o wsparcie w ramach przedmiotowego PO IG oraz sposób jego oceny, zdaniem Sądu racje należało przyznać stanowisku przedstawionemu przez PARP.
Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy wniosek o dofinansowanie, skierowany do ponownego rozpatrzenia w zakresie jednego kryterium został prawidłowo poddany ocenie, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami.
Na wstępie należy wskazać, ze zgodnie z § 17 ust. 2 załącznika 4.4. – Procedura Odwoławcza w ramach PO IG Rozpatrzywszy pozytywnie odwołanie, IRO (Instytucja Rozpatrująca Odwołanie) kieruje projekt do ponownej oceny właściwej instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektów, w ramach kryterium bądź kryteriów, w których odwołanie zostało uznane za zasadne wraz z uzasadnieniem przyjętego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu tym w szczególności wskazuje na czym zdaniem IRO polegało niewłaściwe przeprowadzenie oceny projektu w zakresie objętym protestem.
Ust. 3b tego § stanowi "W przypadku powtórnej oceny, instytucja jej dokonująca zobowiązana jest do wzięcia pod uwagę rozstrzygnięć IRP oraz IRO wraz z ich uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie".
Zdaniem sądu, PARP, ponownie rozpatrując wniosek, zastosował się do wskazanych wyżej uregulowań. Dokonał oceny tylko w zakresie jednego kryterium. Ponadto "wzięcie pod uwagę rozstrzygnięć IRO" nie oznacza obowiązku dokonania identycznej oceny. Przyjęcie poglądu odmiennego oznaczałoby iluzoryczną oceną, a nie ocenę samodzielna i merytoryczną.
Przekazując do ponownego rozpatrzenia wniosek w zakresie kryt. Obligatoryjnego 4 "Istnieje zapotrzebowanie rynkowe na produkt/technologię/usługę będącą rezultatem projektu wskazującą na opłacalność projektu" instytucja rozpoznająca odwołania (IRO) wskazała jedynie, że zespół zadaniowy w zakresie przedmiotowego kryterium przychylił się do argumentacji wnioskodawcy podniesionej w odwołaniu w związku z tym pozytywnie rozstrzygnął odwołanie. To jedno zdanie stanowi całe uzasadnienie rozstrzygnięcia IRO zawartego w piśmie z dnia 26 października 2010 r. W tym stanie rzeczy nie można zgodzić się z zarzutem skargi, iż PARP nie dokonał analizy pozytywnego rozstrzygnięcia IRO, albowiem de facto nie istniał przedmiot takiej analizy. IRO nie podjęła bowiem choćby polemiki ze stanowiskiem PARP, a jej pismo będące rozstrzygnięciem odwołania ogranicza się do niczym nieuzasadnionej negacji stanowiska PARP.
Zarzut naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84/2009 poz. 712) jest jednak bezzasadny nie tylko ze względu na powyższe, ale i dlatego, że nie sposób zgodzić się ze Skarżącą, która twierdzi, że PARP nie uwzględniła w przedmiotowym postępowaniu zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz nie zapewniła przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu.
Zdaniem Sądu analiza materiału znajdującego się w aktach sprawy w tym zwłaszcza rozstrzygnięć PARP prowadzi do wniosku, iż jest akurat odwrotnie. PARP konsekwentnie bowiem wskazuje dlaczego sporne kryterium nie zostało spełnione. Podnosi w szczególności, iż dane przedstawione w biznes planie dotyczące kwestii popytu na proponowany produkt miały charakter ogólny i w istocie niczym nie udokumentowany. Skarżąca nie zamieściła przecież żadnych konkretnych danych co do jego wielkości. Nie przedstawiła także informacji na temat tego, czy i w jaki sposób dokonano analizy rynku pod kątem zapotrzebowania na produkt będący przedmiotem projektu.
Zgodnie z instrukcją wypełniania biznes planu wnioskodawca powinien dokonać opisu:
1) Wyniku zbytu produktu określając w szczególności grupę jego głównych odbiorców oraz ich udział w generowaniu przychodów ze sprzedaży
2) Oczekiwania odbiorców na produkt (analizy badania rynku) wskazujące na preferencje konsumentów oraz potencjalnych nabywców
3) Charakter popytu na oferowany produkt.
Przy czym opis ten nie może mieć charakteru życzeń, postulatów, czy oczekiwań wnioskodawcy lecz winien być poparty konkretnymi analizami i opiniami (których w sprawie niniejszej brak).
Zarzut naruszenia art. 30b ust. 3 ustawy był bezzasadny, dlatego ponieważ twierdzenie Skarżącego , jakoby I. B. brała udział w ponownej ocenie projektu (po uwzględnieniu odwołania przez IRO) nie odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy.
Osoba ta – co wynika z treści pieczęci znajdujących się na piśmie będącym przedmiotem skargi, jak i na wcześniejszym piśmie PARP z dnia 21 lipca 2010 r. pełniła funkcję Dyrektora Zespołu Badań i Rozwoju i nie brała udziału w ocenie merytorycznej wniosku Skarżącej. Podpisała jedynie oba w/w pisma, jako podmiot do tego uprawniony. Z tego tylko faktu Skarżący wywiódł nieuprawniony wniosek, jakoby w/w dokonywała merytorycznej oceny wniosku i to dwukrotnie.
Zarzut naruszenia art. 30a ust. 1 ustawy jest bezpodstawny, w szczególności dlatego, iż Skarżący nie uzasadnia go w sposób należyty. Motywując tenże zarzut posiłkuje się bowiem ogólnikami dotyczącymi naruszenia art. 7 Konstytucji, Karty Praw Podstawowych, prawa unijnego oraz standardów wyznaczanych przez KDA. Nie wskazuje jednocześnie konkretnie, w czym naruszenia w/w regulacji przejawiały się w sprawie niniejszej.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt ustawy orzekł, jak w sentencji wyroku.