V SA/Wa 3866/04

V SA/Wa 3866/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-11-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Bożek
Małgorzata Dałkowska-Szary /przewodniczący sprawozdawca/
Michał Sowiński
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Sygn. powiązane
I GSK 830/06 - Wyrok NSA z 2007-03-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Asesor Sądowy WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2005 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz [...] Sp. z o.o. w W. kwotę 5.550,- zł (pięć tysięcy pięćset pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Piętnastoma zgłoszeniami celnymi dokonanymi przez [...] Sp. z o.o. w W. według dokumentów SAD dnia [...].09.2001 r., [...],[...],[...],[...],[...].10.2001r., [...],[...],[...].11.2001 r. i [...],[...],[...], [...] i [...].12.2001 r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzone z M. towary, m. in. radiotelefony zaklasyfikowane do kodu PCN 8525 20 99 O ze stawką celną obniżoną 0%, przewidzianą rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396).
W dniu [...].11.2002r. funkcjonariusze Wydziału Kontroli Podmiotów Gospodarczych Izby Celnej w W. przeprowadzili kontrolę w siedzibie firmy [...] Sp. z o.o. odnośnie prawidłowości wykorzystania kontyngentu taryfowego na towary o kodzie PCN 8525 20 99 0. W wyniku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w wykorzystaniu kontyngentu polegające na odsprzedaży radiotelefonów podmiotom krajowym.
W powołaniu na ww ustalenia Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. postanowieniem z dnia [...].07.2003r. wszczął z urzędu postępowanie celne, a następnie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt. 2 lit. b uznał ww. zgłoszenia celne za nieprawidłowe w zakresie kwoty wynikającej z długu celnego i obciążył stronę odsetkami wyrównawczymi. Organ I instancji uznał, że importowane przez skarżącą w ramach przedmiotowego kontyngentu radiotelefony jako urządzenia gotowe i następnie odsprzedane zostały przywiezione niezgodnie z ich przeznaczeniem, w związku z czym należało dla tych towarów zastosować stawkę celną konwencyjną.
Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] października 2004 r., Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 233 § 1 pkt 2 lit a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 262 oraz art. 13 § 1, art. 14 § 3 pkt 2 i § 6, art. 21, art. 85 § 1, art. 222 § 4 Kodeksu celnego oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 09.03.2001 r. w sprawie pozwoleń na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego (Dz. U. Nr 19, poz. 236 z późn. zm.) , w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10.04.2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.12.2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253) § 3, § 4 ust. 2, ust. 3 pkt. 2, ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29.08.2003r. w sprawie odsetek wyrównawczych (Dz. U. Nr 155 poz. 1515), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r- Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623)
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest stan towaru ani jego klasyfikacja taryfowa, lecz zasadność korzystania przez stronę z obniżonej stawki celnej na towary dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym ww. zgłoszeniami celnymi na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396). Zgodnie z w/w rozporządzeniem Minister Gospodarki, ustanowił kontyngent taryfowy między innymi na urządzenia nadawczo-odbiorcze dla telefonii bezprzewodowej (klasyfikowane do kodu PCN 8525 20 99 0).
W dniu [...].06.2001 r. Minister Gospodarki wydał na wniosek firmy [...] decyzję nr [...] [...] [...] pozwalającą na bezcłowy przywóz towarów w postaci: urządzeń nadawczo-odbiorczych dla telefonii bezprzewodowej o kodzie PCN 852520990, w okresie od dnia 12.06.01r. do dnia 31.12.01r.
Przedmiotowa decyzja została wydana na podstawie art. 14 § 6c ustawy Kodeks celny oraz § 5 ust 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 09.03.2001 r. w sprawie pozwoleń na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego (Dz. U. Nr 19, poz. 236 z późn. zm) w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10.04.01 r. w sprawie ustanowienia kontyngentu taryfowego na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396).
Organ wskazał, że kontyngent taryfowy to wymagająca uzyskania pozwolenia określona ilość lub wartość towarów, dla których Rada Ministrów ustaliła obniżone stawki celne. Kontyngent taryfowy jest ustanowiony na wniosek zgłaszającego o ile towary, do których się odnosi, spełniają warunki do ich stosowania.
Dyrektor Izby stwierdził, że Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10.04.2001 r. zostało ustanowione -jak zaznaczono w tytule tego aktu- dla przemysłu telekomunikacyjnego, czyli w nazwie został określony przedmiot kontyngentu oraz sposób jego wykorzystania. W ocenie organu kontyngent dla przemysłu telekomunikacyjnego ustanowiony został w celu poprawy konkurencyjności polskiej produkcji w tym zakresie, poprzez obniżenie ceny określonych w nim komponentów.
Organ przyznał, że decyzja Ministra z dnia [...].06.2001 r. nr [...], na podstawie której udzielono Sp. z o.o. [...] pozwolenia na przywóz urządzeń nadawczo-odbiorczych dla telefonii bezprzewodowej nie zawierała żadnych ograniczeń, ograniczenia te, w ocenie Dyrektora, wynikały z przepisów ustanawiających ten kontyngent.
Ustosunkowując się do zarzutów strony, iż ani z przepisów Kodeksu Celnego, ani z rozporządzeń wykonawczych nie wynika, iż importowane towary, objęte ww. pozwoleniem Ministra Gospodarki i kontynentem bezcłowym miały być przeznaczone wyłącznie dla krajowych producentów urządzeń telekomunikacyjnych, Dyrektor wskazał, że ograniczenia te wynikały bezpośrednio z samego rozporządzenia - jego tytułu (...) niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego W związku z tym - w ocenie organu - dokonując wykładni językowej należy jednoznacznie stwierdzić, iż są to tylko i wyłącznie komponenty określone w załączniku do ww. rozporządzenia dla przemysłu telekomunikacyjnego.
Organ powołał się na opinię Ministerstwa Gospodarki zawartą w piśmie z dnia 22.11.2002r., zgodnie z którą "rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396), zostało jak sam tytuł rozporządzenia wskazuje, wprowadzone tylko i wyłącznie dla przemysłu telekomunikacyjnego. ... towary objęte kontyngentem, wymienione w załączniku do rozporządzenia miały być przeznaczone wyłącznie dla krajowych producentów urządzeń telekomunikacyjnych"
Ustosunkowując się do pisma strony z dnia [...] czerwca 2004r. organ stwierdził, że wprawdzie Spółka z o.o. [...] prowadzi między innymi działalność w zakresie telekomunikacji, a więc obszar działalności spółki mieści się w zakresie objętym tytułem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396) - jednakże samego faktu dokonania oprogramowania i montażu radiotelefonów nie można potraktować jak wystarczający dowód, iż ten typ działań stanowi "część przemysłu telekomunikacyjnego". W aktach sprawy znajdują się materiały poglądowe dotyczące zaimportowanych towarów, zgodnie z nimi są to kompletne radiotelefony często w kompletach z akcesoriami samochodowymi. Potwierdza to również w wyjaśnieniach do protokołu Pan K. K. -członek zarządu [...] Sp. z o.o., iż "przedmiotem importu z zagranicy byty urządzenia gotowe tj. radiotelefony przeznaczone do kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla użytku profesjonalnego, a nie komponenty..." W ocenie organu, "jeżeli zostały one odsprzedane to trudno mówić, iż one są sprowadzone dla przemysłu telekomunikacyjnego".
Organ celny stwierdził, że nie kwestionuje samej procedury wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na przywóz towarów przez spółkę [...] w ramach kontyngentu taryfowego, gdyż nie posiada takiej legitymacji.
Odnośnie zarzutu strony dotyczącego zastosowanej stawki celnej organ zauważył, iż rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10.04.2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentu taryfowego na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396) stanowi, iż w zakresie uregulowanym w § 1 tego rozporządzenia nie stosuje się stawek celnych określonych w Taryfie celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej. A zatem, analogicznie, w przypadku, gdy ww. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10.04.2001 r. nie ma zastosowania (jak w niniejszej sprawie), określenie właściwej stawki celnej odbywa się w oparciu o odpowiednie przepisy Kodeksu celnego. Skoro brak było podstaw do zastosowania na importowane towary obniżonej stawki celnej ustanowionej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10. 04. 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentu taryfowego na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396), organ l instancji prawidłowo zastosował konwencyjną stawkę celną, zgodnie z . ust. 2 części "A" Postanowień wstępnych do Taryfy celnej, na podstawie delegacji ustawowej art. 13 § 1 Kodeksu celnego.
Organ odwoławczy nie dopatrzył się również naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej. Stwierdził, że przestrzeganie praworządności z urzędu dotyczy przepisów prawnych zarówno regulujących procedurę administracyjną, jak i prawa materialnego. Działanie na podstawie przepisów prawa w postępowaniu administracyjnym to ustalenie przez organ administracji państwowej zdolności prawnej do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowanie przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy. Obowiązek organu administracji państwowej do kontroli przestrzegania prawa przez podmioty i uczestników postępowania oraz samokontroli przestrzegania prawa wynika zaś z zasady ogólnej kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa w postępowaniu wyrażonej w art. 122. Sformułowana w art. 122 Ordynacji podatkowej zasada prawdy obiektywnej stanowi, że w toku postępowania organy celne podejmują niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art 187 § 1. Zasady wyrażone w art. 122 i art. 187 §1 Ordynacji podatkowej formułują obowiązek spoczywający na organie w toku postępowania wyjaśniającego, dotyczący zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego, służącego poszukiwaniu prawdy obiektywnej. Ciężar dowodu z mocy tych artykułów spoczywa na organie celnym i jeżeli Strona przedłoży niepełny materiał dowodowy, organ ma obowiązek z własnej inicjatywy go uzupełnić, aż do uzyskania pewności co do istnienia określonego stanu faktycznego i prawnego. Sytuacja taka nie zaistniała w tym konkretnym przypadku, gdyż nadesłane materiały i oświadczenia Strony pozwoliły w sposób nie budzący wątpliwości ustalić stan faktyczny w przedmiotowej sprawie. Wypełniając postanowienia art. 180 Ordynacji podatkowej, jako dowody w sprawie dopuszczone zostały wszystkie dokumenty, które miały znaczenie przy ustaleniu stanu faktycznego.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej fakt, iż analiza zebranego materiału dowodowego, nie przyniosła oczekiwanych przez stronę rezultatów, nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynań organów celnych lub zasadności zajmowanego przez te organy stanowiska. Jak zostało wyżej wykazane, organy celne zgodnie z treścią art. 187 §1 Ordynacji podatkowej w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Strona miała zagwarantowany czynny udział w postępowaniu zarówno przed organem pierwszej instancji, jak i organem drugiej instancji, o czym świadczy korespondencja ze Stroną znajdująca się w aktach sprawy.
W związku z powyższym nietrafny jest także, zdaniem organu II instancji zarzut naruszenia zasad ogólnych postępowania wyrażonych w art. 121 Zwłaszcza w sytuacji gdy organ celny przeprowadził postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie dokonanie prawidłowego wymiaru należności celnych, a działanie takie chociaż nie satysfakcjonuje strony nie może być uznane za niezgodne z prawem.
Dyrektor Izby Celnej podzielił natomiast zarzuty strony odnośnie nieprawidłowego naliczenia odsetek wyrównawczych i w tym zakresie uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie.
Powyższą decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji zaskarżyła [...] Spółka z o.o. w W. i wniosła o jej uchylenie w zaskarżonej części. Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego:
Art. 22 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucji RP (Dz. U. nr 78, poz. 483, 0 poprzez nałożenie ograniczenia gospodarowania w drodze rozporządzenia, zgodnie z sugestią organu I i II instancji.
Art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do organów państwa i stanowionego przez nie prawa.
Art. 14 § 3 pkt 2 i § 6 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny poprzez nałożenie obowiązku zapłaty cła od towarów zaimportowanych w oparciu o zezwolenie na import z zastosowaniem stawki zerowej.
Przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie
ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy
dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. nr 34, poz. 396,0 poprzez nadinterpretację tytułu i poszczególnych przepisów rozporządzenia oraz niewskazanie podstawy prawnej do obowiązku określonego ("celowego") wykorzystania zaimportowanych towarów.
oraz rażące naruszenie prawa procesowego:
Art. 120 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926, ze zm.,) poprzez naruszenie zasady praworządności. Art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do organów państwa.
Art. 122 i 187 § l Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie podjęcia działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz poprzez zaniechanie rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.
Art. 210 § 4 i 6 Ordynacji podatkowej poprzez niewskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz brak uzasadnienia prawnego decyzji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko i argumentację zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269]. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.], w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi, stwierdzić należy, że zasługuje ona na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest stan towaru ani jego klasyfikacja taryfowa, lecz zasadność korzystania przez stronę z obniżonej stawki celnej na towary dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym ww. zgłoszeniami celnymi na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396).
Organ uznał, że importowane przez skarżącą w ramach przedmiotowego kontyngentu radiotelefony jako urządzenia gotowe i następnie odsprzedane zostały przywiezione niezgodnie z ich przeznaczeniem, w związku z czym należało dla tych towarów zastosować stawkę celną konwencyjną. Stanowisko swoje uzasadnia wykładnią tytułu Rozporządzenia RM z 10 kwietnia 2001 r. ustanawiającego przedmiotowy kontyngent.
Skarżąca Spółka zarzuca, że zarówno z przepisów Kodeksu celnego jak i z rozporządzeń wykonawczych do art. 14 tego Kodeksu nie wynika, aby importowane towary, objęte pozwoleniem Ministra Gospodarki i kontyngentem bezcłowym, miały być przeznaczone wyłącznie dla krajowych producentów urządzeń telekomunikacyjnych. Skarżący dysponował w momencie importu ważnym pozwoleniem na przywóz w ramach kontyngentu bezcłowego i - w ocenie skarżącego - właśnie to pozwolenie, które nie zawierało żadnych dodatkowych warunków, stanowiło jedyny przewidziany prawem warunek stosowania zerowej stawki celnej na importowane towary.
Sąd przychyla się do stanowiska prezentowanego przez skarżącą Spółkę.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396) zostało wydane na podstawie przepisu art. 14 § 3 pkt. 2 Kodeksu celnego. W § 1 rozporządzenia wskazano, że do dnia 31 grudnia 2001 r. ustanawia się kontyngenty taryfowe wartościowe na przywóz towarów wymienionych w załączniku do rozporządzenia, dla których ustanawia się obniżone zerowe stawki celne. W załączniku do rozporządzenia wymieniono m. innymi urządzenia nadawczo-odbiorcze dla telefonii bezprzewodowej (klasyfikowane do kodu PCN ex 8525 20 99 0). Bezsporne jest, że urządzenia takie stanowiły przedmiot importu w niniejszej sprawie.
Zgodnie z § 2 cyt. rozporządzenia - w zakresie uregulowanym w § 1 nie stosuje się stawek celnych określonych w taryfie celnej .
W powołaniu na cyt. rozporządzenie ustanawiające kontyngent taryfowy, Spółka [...] wystąpiła w dniu 7 czerwca 2001 r. do Ministra Gospodarki wnioskiem o udzielenie pozwolenia na przywóz 1990 sztuk urządzeń nadawczo-odbiorczych dla telefonii bezprzewodowej- radiotelefonów o kodzie PCN ex8525 20 99 0 , cenie jednostkowej 457,- EUR, wnioskowanej wartości 909 430 EUR, pochodzących z Malezji. We wniosku wskazano także szczegółowe dane dotyczące wnioskodawcy i kontraktu dotyczącego przedmiotowego towaru. ( k. 481,482 akt adm.).
W dniu 12.06.2001 r. Minister Gospodarki po rozpatrzeniu wniosku [...] Spółki z o.o. w W. z dnia [...].06.2001 r. nr wydał decyzję nr [...] [...] na mocy której udzielił Spółce pozwolenia na bezcłowy przywóz z M. towarów w postaci: urządzeń nadawczo-odbiorczych dla telefonii bezprzewodowej o kodzie PCN ex 8525 20 99 0 o wartości 90 9430,00 EURO, w okresie od dnia 12.06.01r. do dnia 31.12.01r. ( k. 480 akt adm. )
Przedmiotowa decyzja, która uwzględniała w całości wniosek Spółki [...] z [...].06.2001 r., została wydana na podstawie art. 14 § 6c ustawy Kodeks celny oraz § 5 ust 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 09.03.2001 r. w sprawie pozwoleń na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego (Dz. U. Nr 19, poz. 236 z późn. zm) w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10.04.01 r. w sprawie ustanowienia kontyngentu taryfowego na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396) i z mocy prawa jest wiążąca zarówno dla organów celnych jak i dla strony, której dotyczy.
Przedmiot działalności Spółki [...] obejmuje m. inn. produkcję urządzeń nadawczych telewizyjnych i radiowych oraz aparatów dla telefonii i telegrafii przewodowej, z wyjątkiem działalności usługowej , produkcję odbiorników telewizyjnych i radiowych , urządzeń do rejestracji i odtwarzania dźwięku i obrazu, z wyjątkiem działalności usługowej (odpis KRS k. 24-34 akt sądowych ). Działalność ta mieści się w kategorii przemysłu telekomunikacyjnego.
Niesporne jest, że przedmiotem importu w okresie objętym sporem były pochodzące z M. urządzenia nadawczo-odbiorcze dla telefonii bezprzewodowej o kodzie PCN ex 8525 20 99 0 o wartości wskazanej w ww pozwoleniu Ministra Gospodarki.
Niesporne jest również, że strona składała do Ministerstwa Gospodarki okresowe sprawozdania z rozliczenia pozwolenia na podstawie kopii decyzji z dnia [...].06.2001 r. potwierdzonych przez urząd celny dokonujący odprawy przywożonego towaru ( por. k.475-479, 483-485 akt adm.) i że sprawozdania te nie były kwestionowane przez Ministra oraz że pozwolenie nie zostało cofnięte przez organ który je wydał w trybie art. 14 § 6 f Kodeksu celnego i obowiązywało do 31.12.2001 r.
Zgodnie z przepisem art. 14 § 6 Kodeksu celnego w razie ustanowienia kontyngentu o którym mowa w § 3 pkt. 2, do objęcia towaru procedurą celną z zastosowaniem obniżonych stawek wymagane jest pozwolenie ministra właściwego do spraw gospodarki.
W tej sytuacji uznać należy, ze trafne są zarzuty skarżącego, że organ celny mógłby skutecznie kwestionować przedmiotowe zgłoszenia celne (wysokość deklarowanych zerowych stawek celnych) tylko w przypadku , gdyby w momencie importu zgłaszający nie dysponował ważnym pozwoleniem Ministra Gospodarki, bądź przekroczył wartość towaru określoną w pozwoleniu. Organ celny dokonując weryfikacji przedmiotowych zgłoszeń celnych w trybie art. 65 § 4 pkt. 2 b Kodeksu celnego nie wykazał ani nawet nie twierdził, aby takie okoliczności zachodziły. Dokonał natomiast dowolnej i wykraczającej poza jego uprawnienia interpretacji Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001r. przez co zakwestionował w istocie legalność ostatecznej decyzji Ministra Gospodarki z dnia 12 czerwca 2001r. zawierającej pozwolenie Spółce na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego. Stanowisko takie jest sprzeczne z prawem
W konkluzji stwierdzić należy, że dokonane przez [...] Sp. z o.o. w W. zgłoszenia celne urządzeń nadawczo-odbiorczych dla telefonii bezprzewodowej o kodzie PCN ex 8525 20 99 0 były prawidłowe i uzasadniały objęcie towaru procedurą celną z zastosowaniem obniżonych stawek celnych .
Skoro zatem, jak wykazano wyżej, zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 14 § 3 pkt.2, § 6, § 6c Kodeksu celnego oraz przepisów art. 120, 121, 122, art. 187 § 1i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego , co miało wpływ na wynik sprawy - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.
W oparciu o przepis art. 152 powołanego Prawa Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
O kosztach postanowiono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.