V SA/Wa 3772/04

V SA/Wa 3772/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-06-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Wrzesińska-Jóźków
Joanna Zabłocka /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Dałkowska-Szary
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędziowie NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, - Ewa Jóźków, Protokolant - referendarz sądowy Joanna Gierak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi I. Spółki z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. Stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz I. Sp. z o.o. w P. 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Na podstawie zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] sierpnia 2000r. firma "I." [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar określony jako "surowiec do produkcji kosmetyków (mika 97%, dwutlenek krzemu 3%), klasyfikując towar w/g kodu PCN 2525 20 00 0 ze stawką celną 0%.
W wyniku kontroli dokumentacji finansowo-księgowej przeprowadzonej w siedzibie firmy przez Urząd Kontroli Skarbowej w R., ustalono, że importowane przez stronę towary, które stanowią mieszaninę miki i dwutlenku krzemu zostały zgłoszone do odprawy celnej z nieprawidłowym kodem PCN 2525 20 00 0 ze stawką celną 0% zamiast do kodu PCN 6814 90 90 0 ze stawką celna konwencyjną w wysokości 9%.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], w której jako strona wskazana została I. sp. z o.o. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym kodu towaru, stawki celnej oraz kwoty długu celnego i zaklasyfikował towar do kodu 6814 9090 0 ze stawką celną 9% i określił kwotę długu celnego.
Orzekając na skutek odwołania strony Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...] utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na podstawie zgłoszenia celnego SAD [...] z [...] sierpnia 2000 r. firma I. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar określony jako "surowiec do produkcji kosmetyków (mika 97%, dwutlenek krzemu 3%), klasyfikując towar w/g kodu PCN 2525 20 00 0 ze stawką celną 0%.
Do zgłoszenia celnego załączone zostały faktura nr [...] z [...].08.2000r. , specyfikacja, lotniczy list przewozowy, deklaracja wartości celnej, dokumenty firmy (zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, regon), upoważnienie dla agencji celnej.
Na podstawie całości akt sprawy, a w szczególności faktury, informacji zawartych w odwołaniu, wyniku kontroli nr [...] z [...].10.2002 r, etykiety informacyjnej i specyfikacji producenta stwierdzono, że przedmiotem przywozu zgodnie ze zgłoszeniem celnym SAD był towar o nazwie handlowej [...] o składzie mika - 97%, dwutlenek krzemu 3%, który to towar zgodnie z wyjaśnieniami strony był sprowadzany w postaci płytek, na których znajduje się submikronowa sferyczna krzemionka i stanowi on komponent do produkcji wyrobów kosmetycznych.
Organ celny posiłkując się faktem, iż dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej uwzględniając stan towaru z daty przyjęcia zgłoszenia celnego zgodnie z dyspozycją art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, ustalił, że importowany towar należy klasyfikować do pozycji 6814 taryfy celnej, a nie 2525 o zastosowanie której wnosi Strona.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego, w ocenie Dyrektora Izby Celnej wynika, iż importowany towar zgłoszony jako proszek miki to płytki miki pokryte warstwą krzemionki. Zastosowany w tym produkcie krzem działa Jako "wygładzacz" pomiędzy skórą i miką. Należy również zauważyć, iż w spornym towarze płytki miki zostały pokryte dwutlenkiem krzemu. Wobec powyższego, zastosowany rodzaj obróbki importowanego towaru wyklucza możliwość zaklasyfikowania preparatu o nazwie handlowej [...] w pozycji 2525 Taryfy celnej.
Biorąc pod uwagę stan towaru organ odwoławczy stwierdził, iż zaimportowany towar winien być klasyfikowany do pozycji 6814 taryfy celnej obejmującej zgodnie z brzmieniem "mikę obrobioną i wyroby z miki, łącznie z miką scaloną lub regenerowaną, nawet na podłożu z papieru, tektury lub innych materiałów". W pozycji tej należy klasyfikować wszystkie wyroby z miki które powstały w wyniku poddania miki surowej dalszym procesom obróbki, innym niż wymienione w uwadze 1 do działu 25. Mając na uwadze treść "Wyjaśnień do i taryfy celnej oraz fakt, iż przedmiotem importu był produkt o nazwie handlowej [...], który powstał w wyniku okrycia miki warstwą krzemionki, zastosowana przez organ I instancji klasyfikacja do kodu PCN 6814 90 90 O jest prawidłowa.
Odnosząc się do wniosku Spółki dotyczącego powołania biegłego, organ II instancji wyjaśnił, że biegłego można powoływać na okoliczność stanu towaru i jego właściwości, a te w sprawie są znane i niekwestionowane przez stronę. Biegli nie posiadają natomiast legitymacji do dokonywania klasyfikacji taryfowej towarów. W sprawie nie zachodziły więc podstawy do powołania biegłego.
Pismem z dnia [...] listopada 2004 r. strona wniosła skargę, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając naruszenie art. 65§5 kodeksu celnego w zw. z art. 262 kodeksu celnego, przez naruszenie zakazu orzekania po upływie trzyletniego okresu przedawnienia, skutkującego z mocy prawa wygaśnięciem zobowiązania z tytułu długu celnego.
Skarżąca podtrzymała również zarzuty merytoryczne i procesowe zawarte w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W., tj. naruszenie norm prawa materialnego - Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej zamieszczonych w postanowieniach wstępnych do Taryfy Celnej i Wyjaśnień do Taryfy Celnej, stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. nr 74, poz.830) przez błędną interpretację reguły 3 b skutkującą zmianą zakwalifikowania importowanego towaru do poz. 6814 zamiast do poz.2525 taryfy celnej,
Naruszenie norm postępowania, a w szczególności art. 65§4 pkt2 lit.b i art. 83 §3 kodeksu celnego przez ich niewłaściwe zastosowanie wobec braku zastosowania ustawowych przesłanek określonych tymi przepisami w stanie faktycznym sprawy, a w konsekwencji rozstrzygnięcie sprawy w drodze dowolnego administracyjnego uznania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W., wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjne zważył co następuje:
Zgłoszenie celne SAD [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. zostało dokonane w imieniu [...] prowadzących działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej pod nazwą "I."
Postępowanie celne w odniesieniu do ww. zgłoszenia SAD było prowadzone przeciwko przedsiębiorcom [...], natomiast decyzja w sprawie została wydana w stosunku do I. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a więc w stosunku do podmiotu, który nie był stroną postępowania, co zgodnie z art. 247 §1 pkt 5 ordynacji podatkowej (Dz.U. 1997 r. nr 137,poz.926 z późn. zm.) stanowi bezwzględną przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji.
Organy celne nie ustosunkowały się do faktu wydania decyzji w stosunku do podmiotu innego niż podmiot, w stosunku do którego prowadzone było postępowanie celne. Na rozprawie dnia 21 czerwca 2005 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej wyjaśnił, że organ II instancji nie badał tej okoliczności , ponieważ uznał, że organ I instancji ustalił, że stroną postępowania celnego jest spółka z o.o., a strona tego nie kwestionowała. Wobec tego organ odwoławczy uznał, że iż spółka z o.o. przejęła zobowiązania [...].
Kwestię następstwa prawnego w zakresie praw i obowiązków przewidzianych przepisami prawa celnego reguluje art. 264 kodeksu celnego (Dz.U.1997 r. nr 23, poz.117 z późn. zm). Zgodnie z tym przepisem osoba prawna jest następcą prawnym innych podmiotów, w zakresie praw i obowiązków przewidzianych przepisami prawa celnego , jeżeli powstanie z przekształcenia innej osoby prawnej lub połączenia osób prawnych lub odpowiednio z przekształcenia lub połączenia jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej.
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie są ani osobami prawnymi ani jednostkami organizacyjnymi nie mającymi osobowości prawnej, w związku z powyższym brak jest podstaw do uznania, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może być następcą prawnym osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji gospodarczej i w konsekwencji I. sp. z o.o. w zakresie praw i obowiązków wynikających z prawa celnego nie może być i nie jest następcą prawnym przedsiębiorców [...].
W związku faktem, że decyzje organów celnych obu instancji zostały wydane w stosunku do podmiotu, który nie był stroną postępowania, a między podmiotami, które były stroną postępowania ([...]) a spółką z ograniczoną odpowiedzialnością I., do której skierowano decyzje nie zachodzi następstwo prawne, należało stwierdzić nieważność zarówno zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W.
Wobec stwierdzenia nieważności decyzji organów obu instancji sąd nie uznał za celowe odnoszenie się do zarzutów podniesionych w skardze.
W związku z powyższym na podstawie art. 145§1 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.