V SA/Wa 361/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd administracyjny oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania uprawnień kombatanckich z powodu braku dowodów na złożenie przysięgi i pełnienie zorganizowanej służby w organizacji podziemnej.
Skarżący Z.J. domagał się przyznania uprawnień kombatanckich za działalność w organizacji konspiracyjnej w latach 1942-1945, twierdząc, że pełnił rolę łącznika i sanitariusza oraz przenosił broń i dokumenty. Organ administracji dwukrotnie odmówił przyznania uprawnień, wskazując na brak dowodów złożenia przysięgi organizacyjnej i pełnienia zorganizowanej służby, co było warunkiem koniecznym do uznania działalności za kombatancką zgodnie z ustawą. Sąd administracyjny uznał ustalenia organu za prawidłowe i oddalił skargę.
Sprawa dotyczyła skargi Z.J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który odmówił przyznania uprawnień kombatanckich. Skarżący twierdził, że w latach 1942-1945 działał w organizacji konspiracyjnej jako łącznik i sanitariusz, a także przenosił rozkazy, broń i amunicję. Organ administracji dwukrotnie utrzymał w mocy decyzję odmowną, argumentując, że wnioskodawca nie przedstawił wystarczających dowodów na złożenie przysięgi organizacyjnej ani na pełnienie zorganizowanej służby w rozumieniu ustawy o kombatantach. Podkreślono, że Instrukcja gen. Sosnkowskiego wymagała złożenia przysięgi i przyjęcia regulaminu, a wiek wnioskodawcy mógł być przeszkodą do pełnienia służby. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, zważył, że zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy o kombatantach, za działalność kombatancką uznaje się pełnienie zorganizowanej służby w polskich podziemnych formacjach. Sąd stwierdził, że skarżący nie złożył jednoznacznych wyjaśnień co do złożenia przysięgi, a świadkowie nie potwierdzili tego faktu. Stowarzyszenie Kombatantów AK również zaprzeczyło złożeniu przysięgi przez Z.J. Sąd uznał, że pomoc organizacji, jaką wykazywał skarżący, nie stanowiła przesłanki do uznania jego działalności za kombatancką w świetle przepisów. W związku z tym, sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taka działalność nie stanowi podstawy do przyznania uprawnień kombatanckich, ponieważ ustawa wymaga pełnienia zorganizowanej służby i złożenia przysięgi.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy o kombatantach, który definiuje działalność kombatancką jako pełnienie zorganizowanej służby. Brak dowodów na złożenie przysięgi i brak jednoznacznych wyjaśnień skarżącego w tej kwestii, a także negatywne stanowisko organizacji kombatanckich, wykluczyły możliwość uznania jego działalności za kombatancką.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.k.o.o.r.w.i.p. art. 1 § ust. 2 pkt 3
Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
Za działalność kombatancką uznaje się pełnienie zorganizowanej służby w polskich podziemnych formacjach i organizacjach w okresie wojny 1939-1945. Pełnienie służby wymaga przynależności do formacji, podporządkowania służbowego, wyznaczenia stanowiska i wykonywania czynności.
p.u.s.a. art. 1 § § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeśli brak podstaw do jej uwzględnienia.
Pomocnicze
u.k.o.o.r.w.i.p. art. 22 § ust. 1
Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
Wymagana jest rekomendacja organizacji kombatanckich.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak dowodów na złożenie przysięgi organizacyjnej przez skarżącego. Brak dowodów na pełnienie zorganizowanej służby w organizacji podziemnej. Wiek skarżącego jako przeszkoda do formalnego członkostwa i służby.
Odrzucone argumenty
Skarżący twierdził, że składał przysięgę i pomagał organizacji (przenoszenie dokumentów, broni, amunicji).
Godne uwagi sformułowania
pełnienie służby w polskich podziemnych formacjach i organizacjach złożył przysięgę na wierność nie mógł być członkiem ZWZ-AK, gdyż wymieniona Instrukcja w pkcie 5a stanowiła, iż członkiem ZWZ-AK może być każdy Polak nieposzlakowanej czci, poczynając od lat 17
Skład orzekający
Joanna Zabłocka
przewodniczący
Jolanta Bożek
sprawozdawca
Michał Sowiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja definicji działalności kombatanckiej, wymogów formalnych (przysięga, zorganizowana służba) oraz znaczenia wieku przy ubieganiu się o uprawnienia kombatanckie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w 2005 roku; wymaga analizy konkretnych dowodów w każdej indywidualnej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu uprawnień kombatanckich, ale rozstrzygnięcie opiera się na ścisłej interpretacji przepisów i braku dowodów, co czyni ją mniej interesującą dla szerokiej publiczności, a bardziej dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i kombatanckim.
“Czy pomoc w konspiracji wystarczy do uzyskania statusu kombatanta? Sąd wyjaśnia kluczowe wymogi.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SA/Wa 361/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-06-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-01-31 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Joanna Zabłocka /przewodniczący/ Jolanta Bożek /sprawozdawca/ Michał Sowiński Symbol z opisem 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach Skarżony organ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Asesor sądowy WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Michał Petranik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Z.J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich - oddala skargę - Uzasadnienie [...] kwietnia 2004 r. Z. J. zwrócił się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności w organizacji konspiracyjnej w latach 1942-1945 (strona nie określiła w jakiej). Wnioskodawca wyjaśnił, iż we wskazanym okresie pracował na rzecz organizacji działającej przeciwko Niemcom, pełniąc rolę łącznika i sanitariusza. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] odmówił przyznania uprawnień kombatanckich z wnioskowanego tytułu - działalności w organizacji konspiracyjnej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że strona nie przedstawiła dostatecznych dowodów, iż zachodzą w jej sprawie przesłanki określone w art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego [Dz.U. 42/2002 poz. 371 z poźn. zm.]. Świadkowie nie potwierdzili złożenia przysięgi organizacyjnej przez Z. J., w związku z czym działalność wnioskującego można określić nie jako służbę, lecz pomoc organizacji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, dokonanym na skutek wniosku strony, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2004 r. podtrzymując przedstawioną w niej argumentację. Podkreślił, że w świetle Instrukcji gen. Kazimierza Sosnkowskiego dla płk Stefana Roweckiego w sprawie powołania Związku Walki Zbrojnej z 4 grudnia 1939 r. Z. J. nie mógł być członkiem ZWZ-AK, gdyż wymieniona Instrukcja w pkcie 5a stanowiła, iż członkiem ZWZ-AK może być każdy Polak nieposzlakowanej czci, poczynając od lat 17, który cele organizacji przyjmie za swoje, podda się bez zastrzeżeń jej regulaminowi oraz złoży przepisową przysięgę. W późniejszym terminie granicę wieku wstępujących do organizacji obniżono do ukończenia 16 roku życia. W skardze z [...] stycznia 2005 r. Z. J. podniósł, iż składał przysięgę; przenosił rozkazy, broń i amunicję. Wyjaśnił, że został zwerbowany przez starszych i pozostawał do wyłącznej dyspozycji dowódcy. Podkreślił, że był żołnierzem, a o Instrukcji gen. Sosnkowskiego dowiedziano się dopiero po wojnie. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu obydwu decyzji. Organ podniósł, że wprowadzenie granicy wiekowej spowodowane było obawą, iż młodsze osoby z powodu mniejszej odporności fizycznej i psychicznej na metody śledcze stosowane przez okupanta mogą doprowadzić do dekonspiracji oddziałów w razie aresztowania i przesłuchiwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1270] Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle tych przepisów zbadania przez Sąd wymaga kwestia, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego [Dz.U. nr 42 z 2002 r., poz. 371], a także przepisami procedury administracyjnej. Badając sprawę z tego punktu widzenia Sąd nie podzielił zarzutów skargi. Ustalenia organu są prawidłowe, a wnioski wyprowadzone z zebranego materiału nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego [Dz.U. 42/2002 poz. 371 z poźn. zm.] za działalność kombatancką uznaje się pełnienie służby w polskich podziemnych formacjach i organizacjach, w tym w działających w ramach tych organizacji oddziałach partyzanckich w okresie wojny 1939-1945. Pełnienie w nich służby podlegało zorganizowanej formie zarówno co do przynależności w określonej formacji, podporządkowaniu służbowym, wyznaczeniu stanowiska służbowego i wykonywaniu zakreślonych czynności. Kandydaci wstępujący do organizacji ZWZ-AK składali przysięgę, przewidywaną Instrukcją gen. Sosnkowskiego : "(...)Wszelkim rozkazom władz Związku będę bezwzględnie posłuszny, a tajemnicy niezłomnie dochowam, cokolwiek by mnie spotkać miało". W toku postępowania przed organem administracji Z. J. nie złożył jednoznacznych wyjaśnień co do faktu złożenia przezeń przysięgi na wierność. We wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich z [...] kwietnia 2004 r. zawarł on bowiem sformułowanie "jako dziecko złożyłem przysięgę", w odwołaniu z [...] sierpnia 2004 r. podniósł, że nie składał przysięgi, lecz przyrzeczenie, zaś w skardze z [...] stycznia 2005 r. ponownie podkreślił, iż przysięgę złożył. Żaden ze świadków w postępowaniu administracyjnym nie potwierdził, aby wnioskodawca złożył przysięgę w organizacji zbrojnej, a Stowarzyszenie Kombatantów AK im. J. Piłsudskiego w M. w uzasadnieniu rekomendacji (wymaganej dyspozycją normy prawnej wyrażonej w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego [Dz.U. 42/2002 poz. 371 z poźn. zm.]) zaprzeczyło złożeniu przysięgi przez Z.J. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych słusznie podniósł, że ze względu na wiek skarżący nie mógł pełnić służby w organizacji podziemnej - skoro wiek dziecięcy był przeszkodą do wstąpienia do organizacji, to tym samym nie została spełniona przesłanka bycia członkiem organizacji, czyli pełnienia w niej służby. Organ orzekający nie zaprzeczył, że skarżący pomagał organizacji, przenosząc dokumenty i amunicję, co jednak w świetle art. 1 ust 2 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego [Dz.U. 42/2002 poz. 371 z poźn. zm.] nie stanowi przesłanki uznania za działalność kombatancką. Z powyższych względów zaskarżona decyzja oraz decyzja utrzymana nią w mocy odpowiadają prawu, dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270] należało orzec jak w sentencji. |Wyrok z dnia 28 czerwca 2005 r. | |Sygn. Akt. VSA/Wa 361/05 jest prawomocny | |od dnia 10 listopada 2005 r. | | | |podpis sędziego |
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI