V SA/Wa 352/14

V SA/Wa 352/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Mleczko-Jabłońska /sprawozdawca/
Beata Krajewska
Mirosława Pindelska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
art. 30 c ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi D. z/s we W. na informację Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej; 2. zasądza od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz D. z/s we W. kwotę 440 zł (czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez D. we W. w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Priorytet V "Dobre rządzenie", Działanie 5.4 Rozwój potencjału trzeciego sektora, Poddziałanie 5.4.2 Rozwój dialogu obywatelskiego, dokonana przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej Departamentu Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego wpłynął wniosek, stowarzyszenia – D. we W. na konkurs [...] o dofinansowanie projektu pod tytułem "[...]".
Pismem z dnia [...] września 2013 r. nr [...] Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) - Minister Pracy i Polityki Społecznej poinformował wnioskodawcę, iż wniosek o dofinansowanie został pozytywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów (KOP), jednakże z powodu braku środków finansowych nie może zostać przyjęty do dofinansowania.
W uzasadnieniu wskazano, iż w części "A" Karty oceny merytorycznej tj. Kryteria horyzontalne i dostępu wniosek został oceniony pozytywnie, natomiast w części "B" przedmiotowej karty uzyskał [...] pkt.
Za poszczególne punkty wniosek stowarzyszenia uzyskał następujące oceny:
- punkt 3.1 i 3.4 wniosku "Uzasadnienie potrzeby realizacji i cele projektu. Ryzyko nieosiągnięcia założeń projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt (średnia –[...] pkt),
- pkt 3.2 wniosku ,Grupy docelowe": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt (średnia – [...] pkt ),
- punkt 3.3 wniosku "Zadania": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt (średnia – [...] pkt),
- punkt 3.5 wniosku "Oddziaływanie projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...]pkt (średnia – [...]pkt),
- punkt 3.6 i 3.7 wniosku "Potencjał i doświadczenie projektodawcy. Sposób zarządzania projektem": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt (średnia – [...]),
- część IV wniosku "Wydatki projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...]).
Dalej wnioskodawca został poinformowany, że od Oceniającego I nie otrzymał żadnych punktów strategicznych, natomiast od Oceniającego II otrzymał ich [...], niemniej jednak punkty te nie zostały wliczone do średniej arytmetycznej punktów ogółem przyznanych projektowi ze względu na fakt, iż u jednego z Oceniających projekt nie uzyskał wymaganego minimum 60 % punktów we wszystkich punktach wniosku.
W dalszej części pisma wskazano, że uwagi oceniających zawarte zostały w Kartach oceny merytorycznej , których kserokopie dołączono do informacji o ocenie wniosku.
Nie zgadzając się z powyższą informacją w przedmiocie oceny projektu, pismem z dnia [...] października 2013r. stowarzyszenie złożyło protest wskazując, iż zawiera on określenie zarzutów odnoszących się do przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu ze wskazaniem, w jakim zakresie, zdaniem wnioskodawcy ocena złożonego wniosku nie została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Protest zawierał szczegółowe i obszerne odniesienie się do kwestionowanych kryteriów zawartych w KOM: Części B pkt 3.1 a, c, Części B pkt 3.2 a, b, c, d, Części B pkt 3.3 a, b, Części B pkt 3.5 a, Części B pkt 3.6, 3.7 a, b.
Pismem z dnia [...] listopada 2013r. IOK poinformowała wnioskodawcę, iż po zapoznaniu się z treścią protestu, kartami oceny merytorycznej oraz złożonym wnioskiem o dofinansowanie projektu podjęła decyzję o pozytywnym rozstrzygnięciu protestu.
W uzasadnieniu swego stanowiska, ustosunkowując się szczegółowo do zakwestionowanych kryteriów IOK podzieliła argumentację beneficjenta zawartą w proteście co do co do pkt 3.1 i 3.4 c), 3.2 a), 3.2 b), 3.2 d), 3.3 a), 3.6 i 3.7 b), f) karty oceny merytorycznej natomiast co do pkt 3.1 i 3.4 a), 3.2 c), 3.3 b), 3.5 a), 3.6 i 3.7 a) Karty oceny merytorycznej protest nie został uwzględniony. W odniesieniu zaś do wniosku stowarzyszenia o przyznanie punktów strategicznych IOK zauważyła, że rozstrzygnięcie protestu nie jest równoznaczne z ponową oceną wniosku, a zatem wniosek o przyznanie tych punktów nie podlega rozstrzygnięciu IOK .
Na koniec stwierdzono, iż mając na uwadze uwzględnienie części zarzutów wskazanych przez wnioskodawcę w proteście IOK podjęła decyzję o pozytywnym rozpoznaniu protestu oraz skierowaniu wniosku do ponownej oceny. Poinformowano również wnioskodawcę, że powtórnej ocenie podlegać będą wszystkie kryteria co do których sformułowano zarzuty w środku odwoławczym( tj. pkt 31-3.4 a i c, 3.2 a-d, 3.3. a i b, 3.5 a, 3.6 i 3.7a,b,f. Jednocześnie w powyższym piśmie zawarto informację, że od wyników ponownej oceny wnioskodawca będzie mógł wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 30 c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Zaskarżonym pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] Stowarzyszenie zostało poinformowane o ponownej ocenie wniosku projektowego w wyniku pozytywnie rozpatrzonego protestu. Wskazano, że wniosek został pozytywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów, jednakże z powodu braku środków finansowych nie może zostać przyjęty do dofinansowania. Podano, że w części "A" Karty oceny merytorycznej tj. Kryteria horyzontalne i dostępu , wniosek został oceniony pozytywnie przez obydwu oceniających, natomiast w części B wniosek uzyskał [...] pkt.
Z danych przedstawionych w skarżonej ocenie projektu wynika następująca punktacja w poszczególnych - punktach/podpunktach oceny merytorycznej:
- punkt 3.1 i 3.4 wniosku "Uzasadnienie potrzeby realizacji i cele projektu. Ryzyko nieosiągnięcia założeń projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt),
- pkt 3.2 wniosku "Grupy docelowe": Oceniający I – [...]pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia –[...] pkt),
- punkt 3.3 wniosku "Zadania": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt),
- punkt 3.5 wniosku "Oddziaływanie projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt),
- punkt 3.6 i 3.7 wniosku "Potencjał i doświadczenie projektodawcy. Sposób zarządzania projektem": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt),
- część IV wniosku "Wydatki projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt).
Jednocześnie w zaskarżonym piśmie poinformowano wnioskodawcę, że uwagi oceniających zawarte są w Kartach oceny merytorycznej, których kserokopie dołączono do niniejszego pisma. IOK wskazała dalej, że oceniający dokonali oceny jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej i tylko w tych punktach / podpunktach przyznano ponownie oceny w KOM. Dlatego też, jak wskazano łączna liczba uzyskanych punktów przez ww. projekt jest sumą punktów przyznanych w ramach przedmiotowego posiedzenia Komisji Oceny Projektów oraz punktów przyznanych podczas pierwszego posiedzenia KOP.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą ocenę wniosku z dnia [...] stycznia 2014r. D. we W. zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie:
1. art. 30 b ust. 1 w zw. z ust. 6 pkt 5 i ust. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, (Dz. 0.2009.84.712 j.t.) w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady reformationis in peius oraz zasady demokratycznego państwa prawa na skutek przyjęcia, że protest wnioskodawcy może doprowadzić do pogorszenia oceny jego projektu, do czego doszło w przedmiotowej sprawie w rezultacie obniżenia punktacji wniosku projektowego w pkt 3.1 i 3.4 c), 3.2 b), c), d), 3.3 a), b) oraz 35 a) w stosunku do oceny pierwszej, co doprowadziło do niemożności uzyskania wymaganych 60% punktów w pkt 3.2, a tym samym do nieprzyznania projektowi tzw. punktów strategicznych,
2. art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, (Dz. 0.2009.84.712 j.t.), który statuuje dwie podstawowe zasady postępowania w sprawie oceny wniosków, a mianowicie rzetelność i bezstronność, w ten sposób, że w trakcie drugiej oceny merytorycznej została obniżona punktacja w pkt 3.1 i 3.4 c), 3.2 b), c), d), 3.3 a), b) oraz 3.5 a) karty oceny merytorycznej wniosku projektowego Skarżącej, w stosunku do pierwszej oceny merytorycznej, a ponadto obniżenie tejże oceny w pkt 3.1 i 3.4 c), b.2 b), d), 3.3 a), 3.6 i 3.7 b) karty oceny merytorycznej nastąpiło pomimo uwzględnienia protestu Skarżącej co do tych punktów,
3. art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, (Dz. 0.2009.84.712 j.t.), poprzez brak uzasadnienia obniżenia punktacji w pkt 3.1 i 3.4 c), 3.2 b), c), d), 3.3 a), b) oraz 3.5 a) karty oceny merytorycznej wniosku projektowego Skarżącej, a tym samym złamanie zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, co miało istotny wpływ na wynik postępowania, ponieważ doprowadziło do nieprzyznania Skarżącej punktów strategicznych, na skutek niespełnienia wymogu uzyskania przynajmniej 60% maksymalnej ilości punktów w pkt 3.2 karty oceny merytorycznej, do czego doszło w rezultacie obniżenia klasyfikacji punktowej podczas drugiej oceny,
4. art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz. U. DE L z 27 grudnia 2006 r.) w zw. z art. 13 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez wprowadzenie potencjalnych wnioskodawców w błąd na skutek stosowania niejasnych i nierzetelnych kryteriów wyboru operacji do dofinansowania oraz procedur odwoławczych,
wniosła o:
1. uwzględnienie skargi, stwierdzając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, (Dz. 0.2009.84.712 j.t.), że ocena projektu w zaskarżonym zakresie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej jako organu właściwego,
2. stwierdzenie, stosownie do art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, 1101 i 1529) w zw. z art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, (Dz. U.2009.84.712 j.t.), że zaskarżona ocena nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku,
3. na podstawie art. 30e ustawy w zw. z art. 200 p.p.s.a., zasądzenie od Ministra Pracy i Polityki Społecznej na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnianiu skargi wskazano, że z danych przedstawionych w KOM wynika, że ponowna ocena wniosku, mimo uwzględnienia protestu we wskazanej części wniosku doprowadziła do zaniżenia punktacji w poszczególnych podpunktach w stosunku do pierwotnej oceny i tak:
- punkt 3.1 i 3.4 wniosku "Uzasadnienie potrzeby realizacji i cele projektu. Ryzyko nieosiągnięcia założeń projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt), przy czym ocena za punkt 3.1 i 3.4 c przez Oceniającego II została obniżona o [...] pkt w stosunku do pierwszej oceny (było [...], a jest [...]),
- pkt 3.2 wniosku "Grupy docelowe": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia –[...] pkt), przy czym ocena za punkt 3.2 b została przez Oceniającego II obniżona o [...] pkt w stosunku do pierwszej oceny, ocena za punkt 3.2 c o [...] pkt i ocena za punkt 3.2 c również o [...] pkt,
- punkt 3.3 wniosku "Zadania": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt), przy czym ocena za punkt 3.3 a została przez Oceniającego II obniżona [...] pkt w stosunku do pierwszej oceny, a za punkt 3.3 b o [...]punkty,
- punkt 3.5 wniosku "Oddziaływanie projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt),
- punkt 3.6 i 3.7 wniosku "Potencjał i doświadczenie projektodawcy. Sposób zarządzania projektem": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt), przy maksymalnej liczbie punktów, które można uzyskać – [...], przy czym ocena za punkt 3.6 i 3.7 b została przez Oceniającego II obniżona o [...] pkt w stosunku do pierwszej oceny,
- część IV wniosku "Wydatki projektu": Oceniający I – [...] pkt, Oceniający II – [...] pkt, (średnia – [...] pkt).
Podano, że w ocenie obydwu ekspertów wniosek spełnił pierwszy warunek do przyznania mu punktów strategicznych, tzn. otrzymał wymagane minimum 60 punktów ogółem, jednakże nie spełnił drugiego warunku, tzn. nie uzyskał minimum 60% punktów w każdym z punktów 3.1 i 3.4, 3.2, 3.3, 3.5, 3.6 i 3.7. W punkcie 3.2 wniosku Oceniający II przyznał bowiem wnioskowi [...] pkt, podczas gdy niezbędne minimum 60% to [...] pkt.
Skarżąca przedstawiając stanowisko doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego wskazała, że w świetle zasad polityki rozwoju i wymagań stawianych instytucji zarządzającej przez przepisy prawa wspólnotowego, w postępowaniu na skutek wniesionego protestu brak jest argumentów przemawiających na rzecz odmowy stosowania zasady reformationis in peius. Wnioskodawczyni podniosła, że dokonując ponownej oceny wniosku w ramach wskazanego kryterium lub kryteriów, instytucja zarządzająca nie powinna pogarszać sytuacji prawnej strony odwołującej się, która ma prawo do tego, aby pozostawać w usprawiedliwionym przekonaniu, że wniesiony przez nią protest, jeżeli nie okaże się skuteczny, spowoduje co najwyżej utrzymanie jej dotychczasowej sytuacji prawnej ustalonej zaskarżoną oceną, w żadnym zaś wypadku doprowadzi do jej pogorszenia .
Analizując przedstawione w skardze stanowisko doktryny oraz orzecznictwo sądów administracyjnych skarżąca zarzuciła, że w przedmiotowej sprawie po drugiej ocenie merytorycznej doszło do pogorszenia sytuacji skarżącej, a to wskutek obniżenia punktacji w pkt 3.1 i 3.4 c), 3.2 b) c), d), 3.3 a), b) oraz 3.5 a) karty oceny merytorycznej, w stosunku do pierwszej oceny merytorycznej, a ponadto obniżenie oceny w pkt 3.1 i 3.4 c), b.2 b), d), 3.3 a), 3.6 i 3.7 b) karty oceny merytorycznej nastąpiło pomimo uwzględnienia protestu skarżącej co do tych punktów. W rezultacie wniosek projektowy nie spełnił wymogu otrzymania przynajmniej 60% punktów w każdym z punktów 3.1 i 3.4, 3.2, 3.3, 3.5, 3.6 i 3.7, a tym samym nie otrzymał [...] tzw. punktów strategicznych.
W dalszej części skarżąca zarzuciła, że procedura ponownej oceny merytorycznej przyjęta przez IOK podczas oceniania wniosku skarżącej jest niezgodna także z Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 28 czerwca 2013 r. Zgodnie bowiem z wytycznymi zawartymi w tym dokumencie instytucja rozpatrująca protest jest związana zakresem protestu, tzn. sprowadza zgodność złożonego wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tym kryterium lub kryteriami, które zostały wskazane w proteście, lub oraz w zakresie dotyczących sposobu dokonania oceny, podniesionych przez wnioskodawcę, a wynik powtórnej oceny nie powinien być co do zasady mniej korzystny niż uzyskany podczas pierwszej oceny wniosku.
Wobec powyższego zdaniem stowarzyszenia procedura oceny wniosku naruszyła zarówno zasadę rzetelności, jak i bezstronności, zwłaszcza jeśli się weźmie pod uwagę fakt, że w trakcie drugiej oceny merytorycznej została obniżona punktacja w pkt 3.1 i 3.4 c), 3.2 b), c), d), 3.3 a), b) oraz 3.5 a) karty oceny merytorycznej wniosku projektowego Skarżącej, w stosunku do pierwszej oceny merytorycznej, a ponadto obniżenie tejże oceny w pkt 3.1 i 3.4 c), b.2 b), d), 3.3 a), 3.6 i 3.7 b) karty oceny merytorycznej nastąpiło pomimo uwzględnienia protestu skarżącej co do tych punktów.
W dalszej części skargi wskazując na przepis art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wnioskodawczyni podkreśliła, że Instytucja Zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust.1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów Ze stanowiska wyrażonego w orzecznictwie ( por. wyrok NSA sygn. akt II GSK 169/12) wynika, że przejawem zasady przejrzystości jest również rzetelne i dokładne uzasadnienie przez przyznający dofinansowanie organ, swojej oceny wniosku projektowego.
W związku z tym zarzucono, że uzasadnieniem dokonanej oceny nie może być dołączenie do informacji kserokopii dwóch kart oceny merytoryczno-technicznej. Na etapie ponownego badania sprawy wnioskodawca, jak podniesiono powinien uzyskać precyzyjne wskazanie, co do wyników tego etapu, wraz ze szczegółową, jednoznaczną analizą ocen ekspertów, przeprowadzoną z uwzględnieniem zarzutów i uwag podniesionych zarówno przez wnioskodawcę, jak i ekspertów (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II GSK 658/10, LEX nr 597037 oraz z 17 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 788/11, niepubl.; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 598/10, niepubl.). Informacja podlegająca ocenie Sądu musi, jak podkreślono wskazywać powody, które w konsekwencji zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu, wraz z ich uzasadnieniem.
W ocenie skarżącej, w przedmiotowej sprawie IOK nie dokonała przejrzystej i zrozumiałej dla strony oceny wniosku projektowego.
W tym miejscu podniesiono, że naruszenie zasad rzetelności i przejrzystości postępowania o dofinansowanie projektu znajduje odzwierciedlenie nie tylko w przepisach krajowych, ale także i w przepisach prawa unijnego i międzynarodowego w tym art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz. U. DE L z 27 grudnia 2006r.), zgodnie z którym instytucja zarządzająca dostarcza potencjalnym beneficjentom jasnych i szczegółowych informacji dotyczących przynajmniej: a) warunków kwalifikowalności do otrzymania dofinansowania w ramach programu operacyjnego; b) procedur rozpatrywania wniosków o dofinansowanie oraz czasu trwania poszczególnych procedur; c) kryteriów wyboru operacji do dofinansowania; d) punktów kontaktowych na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym, w których można uzyskać informacje na temat programów operacyjnych.
Minister Pracy I Polityki Społecznej nie złożył odpowiedzi na skargę. Natomiast w piśmie z dnia [...] lutego 2014r. ( k. 48 akt. sąd. ) odpowiadając na wezwanie Sądu o dołączenie kopii zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonej informacji podtrzymał stanowisko przedstawione w w rozstrzygnięciu ponownej oceny wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę należało uwzględnić mimo że nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z kolei, w myśl art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3 - 6, art. 115 - 122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Przy czym zauważyć należy, że w niniejszej sprawie mają w niej zastosowanie przepisy u.z.p.p.r. w brzmieniu obowiązującym od dnia 28 czerwca 2013r. Z treści art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714) wynika, iż 3. W przypadku gdy wnioskodawcy w ramach określonego programu operacyjnego na lata 2007-2013 przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu, stosuje się przepisy art. 30a ust. 3 i art. 30b ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z uwzględnieniem ust. 2.
Dokonując kontroli prawidłowości oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady tj. oceny wynikające zarówno z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, jak i przyjętych w ramach PO KL procedur wyłaniania projektów. Określenie tych zasad zawarte zostało m.in. w art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., poprzez wskazanie przez ustawodawcę na istotne przy ocenie projektów, kryteria rzetelności i bezstronności.
Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.
Oceniając, ponadto co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu.
Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w programie operacyjnym określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09).
Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] stycznia 2014r. stwierdzić trzeba, iż nie odpowiadają one prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną mimo że w ocenie Sądu rozpoznającego sprawę zasadnicze zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez IOK zasady reformationis in peius na skutek przyjęcia, że protest wnioskodawcy doprowadził do pogorszenia oceny jego projektu, bowiem doszło do obniżenia punktacji wniosku projektowego nie okazały się słuszne.
W tym miejscu wskazać należy, że ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania IOK z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności postępowania między innymi z z:
- Dokumentacją konkursową PO KL 2007-2013 Priorytet V Dobre rządzenie , Działanie 5.4- Rozwój potencjału trzeciego sektora, Podzdziałanie 5.4.2 Rozwój dialogu obywatelskiego,
- Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z 28 czerwca 2013r.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, w pierwszej kolejności wskazać należy, iż w ocenie Sądu IOK dokonując oceny wniosku wbrew zarzutom skargi dokonując ponownej oceny wniosku w ramach wskazanego kryterium poprzez przyznaną punktację nie pogorszyła sytuacji prawnej strony odwołującej się. Wskazać bowiem należy, że jak wynika z Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL pozytywne rozpatrzenie protestu ( co miało miejsce w sprawie niniejszej ) skutkuje skierowaniem projektu do ponownej oceny . IOK jest związana zakresem protestu tzn. sprawdza zgodność złożonego wniosku tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście lub / oraz w zakresie zarzutów dotyczących sposobu dokonania oceny, podniesionych przez wnioskodawcę. Instytucja rozpatrująca protest ( jak wynika z powyższego dokumentu ) nie może wydać rozstrzygnięcia częściowo pozytywnego lub negatywnego w przypadku uznania niektórych zarzutów przedstawionych w proteście. Podczas rozpatrywania protestu właściwa instytucja każdorazowo dokonuje analizy, czy waga zarzutów uznanych za zasadne wpływa na ogólna ocenę wniosku i na tej podstawie wydaje pozytywne lub negatywne rozstrzygnięcie protestu. Jednocześnie jest zobowiązana, jak wynika z Zasad do zaznaczenia w treści rozstrzygnięcia czy dany zarzut przedstawiony w proteście został odrzucony, uznany lub częściowo uznany. Jeżeli zdecyduje, iż liczba i waga zarzutów wskazuje na konieczność poddania wniosku ponownej ocenie Instytucja Rozpoznająca Protest powinna wyraźnie wskazać, iż ponowna weryfikacja dotyczy wszystkich tych kryteriów i ich części niezależnie od tego czy zarzuty zostały uznane czy nie na etapie rozpatrywania środka odwoławczego.
W sprawie niniejszej po rozpoznaniu protestu liczba i waga zarzutów doprowadziła do uwzględnienia protestu, mimo że niektóre zarzuty dotyczące części zakwestionowanych kryteriów nie zostały uwzględnione ( Kryterium 3.1-3.4 lit a , Kryterium 3.2 lit c, Kryterium 3.3 lit b, Kryterium 3.5 lit a, Kryterium 3.6.i 3.7 lit a) . W takiej sytuacji ponowna ocena wniosku niezależnie od uznania protestu w pozostałym zakwestionowanym zakresie prawidłowo doprowadziła do konieczności powtórnej oceny wszystkich kryteriów co do których sformułowano zarzuty w środku odwoławczym bez względu na to czy pojedyncze zarzuty zostały uznane za zasadne lub nie. Ponowna ocena wniosku w zakresie zakwestionowanych kryteriów wraz z uwzględnieniem uprzednio przyznanej punktacji doprowadziła do przyznania projektowi w ocenie merytorycznej 77 pkt tj. o [...] pkt więcej aniżeli otrzymał on uprzednio. Ponadto w zakresie poszczególnych kryteriów punktacja bądź nie uległa zmianie ( kryterium 3.1- 3.4 kryterium 3.2 kryterium 3.3) bądź uległa podwyższeniu ( kryterium 3.5 kryterium 3.6, 3.7 ). W tej sytuacji nie można podzielić zarzutu skarżącej, że ponowna ocena wniosku postawiła skarżącą w sytuacji gorszej aniżeli przed rozpoznaniem protestu. Nie mniej jednak osią sporu pozostaje kwestia czy prawidłowo ponowna ocena wniosku mogła doprowadzić do przyznania mniejszej ilości punktów w zakresie tych części kryteriów ( podkryteriów ) co do których to części zarzut zawarty w proteście został uznany. Zdaniem Sądu obniżenie liczby punktów przez jednego z oceniających za element składający się na dane kryterium nie stanowi naruszenia systemu realizacji Programu Operacyjnego KL 2007-2013 bowiem ocena merytoryczna wniosku dokonana została zgodnie z Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL z 28 czerwca 2013 r. w myśl których wynik powtórnej oceny nie powinien być co do zasady mniej korzystny niż uzyskany podczas pierwotnej oceny dokonanej przez Komisję Oceny Projektów. Wynik ten, co należy przypomnieć stanowi średnią ocen obu ekspertów. Nie można zatem podzielić poglądu skarżącej, że zasada ta, w przypadku wskazanych w skardze ( a uprzednio w proteście ) kryteriów została naruszona skoro w rezultacie ponownej oceny łączna liczba punktów za przedmiotowe kryteria została skarżącej podwyższona ( kryterium 3.5, kryterium 3.6- 3.7 ) lub pozostawiona na tym samym poziomie ( kryterium 3.1- 3.4, kryterium 3.2, kryterium 3.3,). Nie do uznania pozostaje stanowisko stowarzyszenia, że ocena ekspertów w zakresie oceny danego kryterium nie dotyczy tego kryterium jako całości, ale z osobna każdego z jego podkryteriów i w tym znaczeniu punktacja po ponownej ocenie nie mogła być w danej części niższa od oceny pierwotnie dokonanej. Zdaniem Sądu, skoro wśród kryteriów merytorycznych wskazano określone z nazwy kryteria , których punktacja w ramach oceny ekspertów mieści się w przedziale w określonym przedziale punktów, niesłusznie skarżąca wywodzi, że elementy ( tzw. subkryteria ) składające się na ocenę kryteriów stanowią de facto osobne kryteria. Wobec powyższego w ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi protest wnioskodawcy nie doprowadził do pogorszenia oceny jego projektu, w rezultacie obniżenia punktacji wniosku projektowego w stosunku do oceny pierwszej jeśli chodzi stricte o przyznaną punktację bowiem w rezultacie powtórnej oceny projekt uzyskał [...] pkt więcej niż poprzednio, jak również w poszczególnych kryteriach oceny merytorycznej punktacja w porównaniu do pierwszej nie została obniżona.
Inną kwestią pozostaje natomiast ocena prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiącego wynik procedury odwoławczej podlegający skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podst. art. 30 c u.z.p.p.r. W tym zakresie zasadne są zarzuty skargi naruszenia art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak uzasadnienia dokonanej oceny.
W tym miejscy wskazać należy, że zgodnie z art. 30a pkt 2 u.z.p.p.r., właściwa instytucja pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji . Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy jest negatywna pouczenie o możliwości wniesienia protestu po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie projektu. Z treści tegoż przepisu wynika zatem, że pisemna informacja o negatywnej ocenie projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu. Uwzględnienie protestu powoduje skierowanie wniosku do ponownej oceny, która kończy etap procedury odwoławczej i podlega w razie niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia skardze do wojewódzkiego sadu administracyjnego.
W tym miejscu przypomnieć należy, że jak wynika z powołanych wyżej Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL jedynie w przypadku ponownej oceny dotyczącej etapu oceny formalnej IOK jest związana wynikami rozpatrzenia protestu. Natomiast w przypadku ponownej oceny merytorycznej IOK zobowiązana jest do
a. zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu
b. zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawców
c. wzięcia pod uwagę trafności rozstrzygnięcia instytucji rozpatrującej protest (IOK) wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie , które zostały wskazane przez instytucje rozpatrującą protest
Analizując treść zaskarżonego rozstrzygnięcia pisma Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2014 r. nie sposób dopatrzyć się w nich omawianego elementu "uzasadnienia", o czym świadczy również zawarte w obu pismach stwierdzenie, że szczegółowe uzasadnienie oceny wniosku zawarte jest w załączonych do pism Kartach Oceny Merytorycznej. W tym kontekście nie można mówić o jakimkolwiek uzasadnieniu, nawet ogólnym, co zdaje się IOK przeciwstawia "szczegółowemu uzasadnieniu" zawartemu w Kartach Oceny Merytorycznej
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż nie jest dopuszczalne takie uzasadnienie informacji dotyczącej oceny projektu, które de facto odsyła w całości do oceny ekspertów (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 52/12). Dodać należy, iż przeczy temu powołany wyżej zapis art. 30 a ust 3 u.z.p.p.r by wnioskodawca otrzymał informację o negatywnej ocenie, która zawiera uzasadnienie (sporządzone przez instytucję), Podobne stanowisko zajął także WSA w Kielcach w wyroku z dnia z dnia 15 lutego 2012r. o sygn. akt II SA/Ke 817/11, w którego uzasadnieniu podkreślił, iż załączona Karta Oceny Merytorycznej jest wyłącznie potwierdzeniem weryfikacji projektu przez eksperta, a nie dokumentem właściwej instytucji zawierającym informację o wynikach procedury odwoławczej, od której przepisy przewidują możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sporządzona przez eksperta ocena ma charakter swoistej opinii i z tego względu powinna stanowić wyłącznie podstawę tej informacji, a nie ją zastępować.
W tym miejscu jeszcze raz przypomnieć należy, iż sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję. Oznacza to, że Sąd nie dokonuje kontroli legalności pracy ekspertów i ich ocen, lecz kontroluje czynności podejmowane przez właściwą instytucję. To obowiązkiem instytucji jest bowiem poinformowanie strony o wynikach oceny jej wniosku (dokonanej przez ekspertów), a obowiązek ten obejmuje również uzasadnienie oceny negatywnej. W ocenie Sądu prawidłowo sporządzone uzasadnienie winno zawierać przynajmniej syntetyczne zestawienie informacji zawartych w KOM wskazujące na sposób wyliczenia i ilość punktów jakie w wyniku weryfikacji dla danego projektu zostały przyznane by jednoznacznie stwierdzić, czy istotnie projekt przeszedł pomyślnie (bądź nie) etap oceny merytorycznej. Podkreślić tutaj należy, iż wnioskodawca otrzymując zaskarżoną informację nie może domyślać się powodów podjętej oceny na podstawie samodzielnej analizy KOM. Pomimo tego, iż zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną i nie należy stosować tutaj reguł postępowania odnoszących się do takich rozstrzygnięć, uznać jednak należy, iż uzasadnienie o którym mowa w powołanym przepisie ustawy winno zawierać takie informacje, które umożliwią czytelne zrozumienie motywów podjętej oceny bez potrzeby dokonywania analizy akt sprawy.
Zatem dołączenie do pisma kart oceny wniosku wymogu sporządzenia uzasadnienia informacji nie realizuje art. 30 a ust 3 i art. 30 b ust 9 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z treści tego ostatniego wynika obowiązek poinformowania strony o wynikach procedury odwoławczej, kończącej etap przedsądowy. Strona otrzymując wynik procedury odwoławczej z pouczeniem o przysługującej możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego winna mieć przedstawione w nim jasne i wyczerpujące uzasadnienie tego stanowiska. Zaskarżona informacja takiego wymogu nie spełnia. Tym samym należało uznać iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak zapewnienia przez instytucję zarządzającą zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu.
Po drugie zauważyć trzeba, iż nawet przyjmując, iż z doręczonych spółce kart oceny wniosku wynika uzasadnienie ponownej oceny wniosku w zakresie kryteriów przekazanych ekspertom po rozpatrzeniu protestu, wskazać należy że z uzasadnienia ekspertów nie wynika bowiem, że zapoznali się oni z wynikami pierwotnej oceny projektu, treścią protestu, a dokonaną ocenę uzasadnili w kontekście przeprowadzonej uprzednio. Wskazać bowiem należy, że Instytucja Rozpoznająca Protest w uwzględnieniu argumentów Skarżącej, co do błędnie dokonanej oceny zawarła stanowisko podzielając argumentację strony w określonym zakresie dotyczące oceny merytorycznej.
Dokonana przez ekspertów ponowna ocena zakwestionowanych kryteriów nie zawiera uzasadnienia stanowiska dla którego nie uwzględniono argumentów strony oraz IRP. W ten sposób razi dowolnością i nierzetelnością. W świetle powyższego ocena projektu, w zakwestionowanych kryteriach winna być przeprowadzona w sposób rzetelny i prawidłowy i odnosić się w sposób szczegółowy do argumentów podniesionych w proteście, z uwzględnieniem zapisów zawartych w dokumentacji projektu.
Należy ponownie podkreślić, że rzeczą instytucji zarządzającej było przeprowadzenie – we właściwy sposób, tzn. zgodnie z przepisami, art. 26 ust 1 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - merytorycznej weryfikacji zasadności stanowiska skarżącego, że zgłoszony projekt spełnia zakwestionowane kryteria.
W świetle materiału dowodowego sprawy w pełni uprawniona jest konkluzja, że nie przeprowadzono takiej pełnej, wymaganej przepisami prawa, merytorycznej oceny podstawowego dla tej sprawy zagadnienia, eliminującego wniosek skarżącej z dofinansowania.
W ocenie Sądu doszło do naruszenia przepisów art. 26 ust.1 pkt 4 ustawy, stanowiących, że do zadań instytucji zarządzającej należy wybór w oparciu o ustalone kryteria, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego, związanego z nim art. 30b ust.9 ustawy, stanowiącego, że pisemna informacja o wynikach oceny projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu oraz art. 26 ust 2 ustawy, poprzez złamanie zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.
W tym stanie, wobec stwierdzenia, że w rozpoznawanym przypadku ocena projektu skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, Sąd był zobligowany w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uwzględnić skargę i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej (IZ ).
Rozpatrując ponownie sprawę należy przedstawić – w sposób nie budzący wątpliwości – ponowną ocenę merytoryczną. W tym celu niezbędne będzie skonfrontowanie –twierdzeń i wniosków zawartych w opiniach oceniających z wynikami uprzednio rozpoznanego protestu, a dokonaną ocenę przedstawić wnioskodawcy wraz z należytym uzasadnieniem.
Z przedstawionych wyżej powodów Sąd uwzględnił skargę i działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego, na które składa się zwrot uiszczonego wpisu i kosztów zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zawarty natomiast w skardze wniosek o stwierdzenie, stosownie do art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. p.p.s.a, że zaskarżona ocena nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku nie mógł zostać uwzględniony z racji zapisu. art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, który wyłącza stosowanie tego przepisu w postępowaniu prowadzonym na podstawie tej ustawy.