V SA/Wa 33/05

V SA/Wa 33/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Wrzesińska-Jóźków /przewodniczący sprawozdawca/
Marzenna Zielińska
Piotr Piszczek
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Sygn. powiązane
I GZ 98/06 - Postanowienie NSA z 2006-04-12
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Jóźków (spr.), Sędzia NSA - Marzenna Zielińska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2005 r. sprawy ze skargi T.W.S. Sp. z o.o. w C.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę -
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w W., powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz.U. nr 68, poz. 623), art. 85 § 1 oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U.Nr 23, poz. 117 ze zm.), §1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U.Nr 119, poz. 1253 ze zm.) utrzymał w mocy, w części dotyczącej należności celnych, decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] do [...] do [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniach [...] [...] [...] [...] [...] i [...] stycznia 2001 r. oraz [...] i [...] lutego 2001 r. Agencja Celna S. - działając z upoważnienia T. Spółki z o. o. dokonała według dokumentów SAD nr [...] [...] , [...] [...] [...] , [...] , [...] [...] , [...] [...] , [...] [...] [...] , [...] , [...] , [...] , [...] , [...] [...] [...] [...] , [...] zgłoszeń celnych do procedury dopuszczenia do obrotu towaru o nazwie f. w. odfluorowany, klasyfikując go do kodu PCN [...] z konwencyjną stawką celną w wysokości 9 %. Towar częściowo zrewidowano, stwierdzono drobny granulat barwy kremowo- brązowej, pobrano próbki w celu identyfikacji, a następnie zwolniono po zabezpieczeniu należności.
W dniu [...] lutego 2001 r. Urząd Celny w W. wystąpił do Centralnego Laboratorium Celnego o wykonanie analiz laboratoryjnych załączonych próbek towaru (określonego jako odfluorowany fosforan wapniowy) i ewentualne rozstrzygnięcie taryfikacji przedstawionej w pkt 4 załączonego wniosku. Tryb wykonania badań i analiz laboratoryjnych określono jako pilny z terminem do dnia [...] lutego 2001 r. Do wniosku załączono między innymi protokół pobrania próbki P09 oraz certyfikat jakościowo - ilościowy towaru. W dniu [...] lutego 2001 r. Biuro - Centralne Laboratorium Celne Głównego Urzędu Ceł sporządziło sprawozdanie z badań Nr [...] w którym podano, iż pobrane próbki mają zbliżony skład chemiczny, charakterystyczny dla minerałów z grupy apatytów, natomiast niewielka zawartość fluoru wskazuje, iż produkt został odfluorowany.
Pismem z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] Urząd Celny w W. wystąpił, w związku z prowadzonym postępowaniem wyjaśniającym w sprawie określenia prawidłowości klasyfikacji taryfowej, do Głównego Urzędu Ceł o pomoc w ustaleniu właściwego kodu PCN towaru w oparciu o ww. sprawozdanie z badań.
Jednocześnie Spółka T., w wykonaniu zobowiązania określonego w piśmie z dnia 8 lutego 2001 r. skierowanego do Urzędu Celnego w W., załączonym do zgłoszeń celnych z [...] lutego 2001r., wystąpiła do Prezesa Głównego Urzędu Ceł o wydanie wiążącej informacji taryfowej dla przedmiotowego towaru.
W dniu [...] marca 2001 r. Prezes GUC wydał dla towaru określonego jako [...] f. w. - s. (nazwa handlowa - [...] f. paszowy) wiążącą informację taryfową nr [...] klasyfikując go według nomenklatury towarowej taryfy celnej do kodu PCN [...].
W związku z wynikami kontroli ww. zgłoszeń celnych (po zwolnieniu towarów) Dyrektor Urzędu Celnego w W. postanowieniami z dnia [...] lipca 2001 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej zaimportowanego towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu a następnie decyzją nr [...] do [...] do [...] z dnia [...] października 2002 r. uznał przedmiotowe zgłoszenia za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej, klasyfikując importowany towar według kodu [...].
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, iż zaskarżona decyzja nie wyczerpuje znamion art. 210 Ordynacji podatkowej, gdyż nie zawiera pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego, nie uwzględnia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz opiera rozstrzygnięcie na decyzji WIT nr [...] /[...] z dnia [...] marca 2001 r.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wydał decyzję nr [...] do [...] [...] z dnia [...] stycznia 2004 r., którą uznał za nieprawidłowe przedmiotowe zgłoszenia celne w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej oraz zastosowanej stawki i wymiaru podatku VAT w stosunku do towaru o nazwie handlowej [...] i orzekł w tym zakresie. Organ I instancji wydając ponownie decyzję w zakresie ustalenia klasyfikacji taryfowej importowanego towaru wziął pod uwagę cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym również wynik badań przeprowadzonych przez Biuro-Centralne Laboratorium Celne, dodatkowe wyjaśnienia złożone przez stronę w dniu [...] lutego 2001 r., świadectwo analizy produktu nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. oraz certyfikat jakości bez numeru z dnia [...] października 2000 r.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej należności podatkowych i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpatrzenia z uwagi na brak wszczęcia postępowania w zakresie wymiaru należności podatkowych. W pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Wyjaśniając przesłanki, jakimi kierowały się organy celne kwestionując zasadność zastosowanej przez Stronę taryfikacji importowanego towaru organ odwoławczy zwrócił uwagę, że klasyfikacja towarów podlega pewnym warunkom, określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, stan towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy celnej). Niesporne jest, iż ww. zgłoszeniami celnymi SAD importer zgłosił do odprawy celnej towar określony jako fosforan wapniowy odfluorowany. Z uwagi na to, iż towar ten odpowiada charakterystyce produktów objętych pozycją [...] Taryfy celnej (sole podwójne lub złożone metali i kwasów nieorganicznych) za zasadną należało uznać klasyfikację zastosowaną przez organ I instancji w decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca spółka wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. w części objętej skargą w zakresie należności celnych i uchylenie decyzji organu I Instancji w części utrzymanej w mocy przez skarżoną decyzję zarzucając naruszenie:
art. 5 § 2 Kodeksu celnego, poprzez zastosowanie Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 19 marca 2001 r. w stosunku do zgłoszeń celnych dokonanych przed dniem jej udzielenia;
art. 65 §7 Kodeksu celnego, poprzez wydanie w przedmiotowej sprawie postanowienia o wszczęciu postępowania;
art. 83 §2, art. 85 § 1 oraz art. 65 §4 pkt 2 lit. b i c Kodeksu celnego, poprzez ich zastosowanie w sprawie;
art. 210 § 1 pkt 6 w związku z art. 210 §4 Ordynacji podatkowej wskutek braku uzasadnienia prawnego decyzji obu instancji;
Zdaniem skarżącej organy celne nie uwzględniły faktu, iż skarżąca sama wystąpiła z wnioskiem o udzielenie wiążącej informacji taryfowej w celu potwierdzenia prawidłowości klasyfikacji towaru dokonywanej w zgłoszeniach celnych. Prawidłowość tej klasyfikacji potwierdził pracownik DST GUC, który sporządził notatkę z dnia [...] marca 2001 r. WIT nie potwierdziła prawidłowości tej klasyfikacji i organ celny wszczął przeciwko skarżącej postępowanie. Niezgodnie z treścią przepisu art. 5 § 2 Kodeksu celnego, organy celne zastosowały WIT do zgłoszeń celnych dokonanych przed dniem jej wydania. Ponadto skarżąca spółka zarzuciła, iż organ celny w uzasadnieniu decyzji błędnie wskazał powody wystąpienia o wydanie WIT, ponieważ skarżąca nie miała wątpliwości związanych z ustaleniem klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze organ wyjaśnił, iż dokonał oceny materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i uznał, iż orzeczenie organu I instancji z [...] stycznia 2004 r. w zakresie wymiaru należności celnych jest zgodne z przepisami prawa. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, mając na uwadze stan faktyczny importowanych towarów oraz zasady klasyfikacji taryfowej określone w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej, wyjaśnił zasadność ich klasyfikacji do kodu PCN [...], powołując się na brzmienie taryfowe pozycji [...] oraz komentarz zawarty w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej". W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy wykazano, iż klasyfikacja taryfowa spornych towarów deklarowana przez stronę oraz wskazana przez WIT wydane przez inne kraje Unii Europejskiej nie jest prawidłowa. Ponadto Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, iż zastosowana przez organy celne klasyfikacja taryfowa nie jest w skardze kwestionowana przez Stronę, a zatem niezasadny jest zarzut, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.
W ocenie organu, nie doszło do naruszenia art. 5 § 2 Kodeksu celnego, gdyż organ celny I instancji, jak wynika z uzasadnienia jego decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r., dokonał klasyfikacji taryfowej importowanych towarów w oparciu o zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy w postaci certyfikatów z dnia [...] .10.2000 r. i wyjaśnień producenta, analiz laboratoryjnych wykonanych przez różne placówki badawcze (na zlecenia władz celnych - [...] z dnia [...] lutego 2001 r., jak i na wniosek importera - nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. A zatem podstawą do określenia ich klasyfikacji taryfowej był stan towarów w dniu ich zgłoszenia do odprawy celnej, a nie Wiążąca Informacja Taryfowa z dnia [...] marca 2001 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zakres kognicji sądów administracyjnych ogranicza się do badania zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa, w oparciu o należycie ustalony stan faktyczny. Badając sprawę w tym zakresie, sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające.
Podstawową kwestią sporną w niniejszej sprawie jest podstawa wszczęcia postępowania w sprawie oraz wydania decyzji uznającej przedmiotowe zgłoszenia celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Strona skarżąca podniosła, iż organ celny I instancji wydał decyzję dotyczącą przedmiotowych zgłoszeń celnych na podstawie Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia [...] marca 2001 r. czym naruszył dyspozycję art. 5 § 2 Kodeksu celnego, a organ celny II instancji utrzymał w tej części zaskarżoną decyzję w mocy.
Z powyższym zarzutem Strony nie sposób się zgodzić, bowiem zaskarżone decyzje organów celnych nie zostały wydane w oparciu o Wiążącą Informacje Taryfową. Zgodnie z art. 5 § 2 Kodeksu celnego wiążącą informację taryfową stosuje się do towarów, wobec których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja ta została udzielona. A zatem od dnia jej wydania, zarówno organy celne jak i osoba, której udzielono informacji, są związane jej ustaleniami w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru według kodu taryfy celnej towaru. Oznacza to, że WIT nie działa wstecz, obowiązuje bowiem jedynie w stosunku do tych towarów, wobec których zgłoszenie celne zostało przyjęte po dniu wydania.
Cytowany przepis nie wyłącza jednak możliwości przeprowadzenia kontroli zgłoszeń celnych dokonanych przed dniem wydania WIT w trybie i na zasadach określonych w kodeksie celnym, nawet w sytuacji wystąpienia przez samą skarżącą z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji taryfowej w celu potwierdzenia prawidłowości klasyfikacji towaru dokonywanej w zgłoszeniu celnym i wydanie w tej sprawie decyzji na podstawie art. 5 § 1 Kodeksu celnego. Określenie, iż wiążąca informacja taryfowa nie może mieć do takich zgłoszeń zastosowania, oznacza wyłącznie to, że WIT nie może być podstawą wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji uznającej te zgłoszenia celne za nieprawidłowe. Natomiast nie ogranicza to możliwości weryfikacji zgłoszeń celnych w trybie określonym w przepisach prawa celnego. W takiej sytuacji organy celne zobowiązane są przeprowadzić kontrole zgłoszeń celnych, zebrać w sprawie materiał dowodowy, ustalić stan towaru na dzień dokonania zgłoszenia celnego i klasyfikację towarów nie wskazując wiążącej informacji taryfowej jako podstawy wydania. Tak też uczyniły organy celne w przedmiotowej sprawie. Decyzja organu celnego I instancji z dnia [...] stycznia 2004 r. wskazuje na szeroki materiał dowodowy zebrany w przedmiotowej sprawie i potwierdzający zasadność zastosowanej przez organy celne klasyfikacji taryfowej. Należy zauważyć, że pierwsza decyzja wydana w niniejszej sprawie (decyzja Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia [...] października 2002 r.) została uchylona przez organ odwoławczy m.in. dlatego, że wskazywała WIT jako podstawę rozstrzygnięcia. Należy także podkreślić, że organy celne, niezależnie od wystąpienia skarżącej o wydanie WIT, same podjęły działania zmierzające do ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej zgłaszanych towarów, ponieważ już w dniu [...] lutego 2001 r. Urząd Celny w W. wystąpił do Centralnego Laboratorium Celnego o wykonanie analiz laboratoryjnych spornego towaru i ewentualne rozstrzygnięcie taryfikacji (k. nr 8 tom II akt adm.), a następnie pismem z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] , do Głównego Urzędu Ceł o pomoc w ustaleniu właściwego kodu PCN towaru w oparciu o ww. sprawozdanie z badań (k. nr 286 tom III akt adm.). W decyzjach organów obydwu instancji szeroko wyjaśniono przesłanki zastosowania klasyfikacji taryfowej importowanego produktu. Skarżąca nie kwestionuje tych ustaleń.
Ustosunkowując się do zarzutów kwestionujących zasadność zastosowania art. 83 § 2 oraz art. 85 §1 Kodeksu celnego jako podstawy prawnej zaskarżonej decyzji należy wskazać, iż zgodnie z art. 85 § 1 cytowanej ustawy należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgodnie z utrwalonym i jednolitym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego przez pojęcie "stan towaru" należy rozumieć jakość, formę, postać, ilość oraz inne właściwości odróżniające go od innych towarów. Za prawidłowość zgłoszenia celnego odpowiada zgłaszający, natomiast organ celny może w trybie art. 83 Kodeksu celnego kontrolować zgłoszenia celne w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości ma obowiązek podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego biorąc pod uwagę nowe dane (art. 83 §3 Kodeksu celnego). Przyjęcie zgłoszenia celnego (art. 64 Kodeksu celnego) jest czynnością materialno-techniczną. Organ celny w momencie jego przyjęcia zobowiązany jest sprawdzić czy spełnia ono wymogi formalne. Przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną oraz określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Weryfikacja zgłoszenia celnego polega natomiast na ocenie materialnej treści dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego dokumentów oraz danych zawartych w tym zgłoszeniu, m.in. wskazanego kodu PCN. Weryfikacja może rozpocząć się niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia celnego w trybie art. 70 §1 Kodeksu celnego, czyli przed zwolnieniem towaru albo też w trybie art. 83 §1 Kodeksu celnego po zwolnieniu towaru, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 83 § 2 po zwolnieniu towarów organ celny, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, może w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu i wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych dotyczących tych towarów. Organ celny może również przystąpić do kontroli towarów, jeżeli istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Jeżeli organ celny ustali, że zgłoszenie celne nie jest prawidłowe, obowiązany jest wydać decyzję w trybie art. 65 § 4 pkt 2 lit b i c Kodeksu celnego organ celny, w której uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub części i określa kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego oraz zmienia elementy zawarte w zgłoszeniu celnym inne niż określone w lit. a i b cytowanego artykułu.
W kontekście powyższego wskazane zarzuty skargi należało uznać za bezzasadne.
Nie jest także zasadny zarzut dotyczący naruszenia przez organy celne art. 65 § 7 Kodeksu celnego przez wydanie postanowień o wszczęciu postępowania. Przepis ten stanowi, że jeżeli organ celny po przyjęciu zgłoszenia celnego wydaje decyzję, w której uznaje zgłoszenie celne za prawidłowe lub nieprawidłowe nie wydaje się postanowienia o wszczęciu postępowania, a za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się datę przyjęcia zgłoszenia celnego. W ocenie Sądu uzasadnione jest stanowisko organu celnego, iż przepis ten ma zastosowanie w sytuacji, gdy towar nie został jeszcze zwolniony. Wyniki kontroli postimportowej, dokonywanej już po zwolnieniu towarów, mogą skutkować koniecznością uruchomienia postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji uznającej zgłoszenie celne za nieprawidłowe. Między przyjęciem zgłoszenia celnego a kontrolą prowadzoną po jego zwolnieniu może upłynąć znaczny okres - decyzję wolno wydać co do zasady w terminie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Z uwagi na to, iż wyniki kontroli muszą zostać "przełożone" na użytek postępowania administracyjnego, należy stwierdzić, iż prawidłowe wydanie decyzji na podstawie art. 65 § 4 pkt 2 w związku z art. 83 § 3 Kodeksu celnego wymaga uprzedniego wszczęcia postępowania na postawie art. 165 Ordynacji podatkowej. Bardzo ważnym czynnikiem jest także zapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania celnego, co w przypadku braku postanowienia o wszczęciu postępowania z urzędu mogłoby nie zostać w pełni zrealizowane.
Wzruszenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i określenia kwoty wynikającej z długu celnego nie uzasadnia również podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej. Należy w tym miejscy dodać, iż stosownie do treści art. 145 §1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), podstawą uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza akt postępowania nie potwierdza zasadności zarzutu wydania decyzji organów celnych orzekających w sprawie z naruszeniem art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 Ordynacji Podatkowej. Organy celne przeprowadziły wnikliwie postępowanie wyjaśniające w sprawie, uwzględniły wszystkie zebrane dowody i dokonały ich oceny, co znalazło wyraz w szerokim uzasadnieniu ich decyzji, które obejmuje podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa, jak również wskazuje w jakiej relacji pozostaje ich treść do stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Odnosząc się do zarzutu, iż prawidłowość klasyfikacji taryfowej zastosowanej przez stronę potwierdza notatka z dnia [...] marca 2001 r. sporządzona na podstawie informacji przekazanych przez pracownika urzędu celnego (k. nr 286 t.III akt admin.) wskazać należy, iż słusznie organy celne stwierdziły, iż notatki takiej nie można traktować jako wykładni taryfikacyjnej. Przedmiotowa adnotacja sporządzona w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających nie miała wpływu na ocenę zebranego materiału dowodowego, który dał podstawę do ustalenia stanu importowanego towaru i określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej w oparciu o przepisy prawa.
W ocenie Sądu, w sprawie będącej przedmiotem rozpatrzenia organy celne miały podstawę do wydania decyzji o odmiennej niż we wskazanych zgłoszeniach celnych klasyfikacji taryfowej towaru.
Na marginesie można tylko dodać, iż skarżąca spółka nie złożyła skargi na decyzję organu II instancji w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej z dnia [...] marca 2001 r. klasyfikującej przedmiotowy towar do kodu PCN [...].
W świetle powyższych rozważań należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu w toku postępowania nie naruszono przepisów proceduralnych. Wydając rozstrzygnięcie organy celne działały na podstawie przepisów prawa, podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Organ odwoławczy nie naruszył reguł postępowania dowodowego i ustalił istotne dla sprawy okoliczności. W ocenie Sądu wnioski organu odwoławczego wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, a więc nie stanowią naruszenia prawa. Wobec powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 127 1 ze zm.), orzekł jak w sentencji.