V SA/Wa 3226/24
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Prezesa UOKiK nakładającą karę administracyjną za nadmierne opóźnienia w płatnościach, wskazując na konieczność uwzględnienia prawa UE i zasady stosowania łagodniejszej ustawy.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Prezesa UOKiK nakładającą na spółkę karę administracyjną za nadmierne opóźnienia w płatnościach w transakcjach handlowych. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że Prezes UOKiK nieprawidłowo zastosował przepisy prawa krajowego, nie uwzględniając zasady stosowania łagodniejszej ustawy (lex mitior) wynikającej z prawa UE. Wskazano na konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem przepisów korzystniejszych dla strony, w tym wyłączenia transakcji wewnątrzgrupowych z podstawy naliczania kary.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę spółki na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) z dnia 11 września 2024 r., która uchyliła częściowo decyzję z 30 września 2022 r. i nałożyła na skarżącą administracyjną karę pieniężną w wysokości 3 794 379,22 zł za nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w transakcjach handlowych. Skarżąca zarzucała organowi naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym błędne ustalenie stanu faktycznego, niewykazanie opóźnień w płatnościach oraz nieprawidłowe zastosowanie przepisów dotyczących siły wyższej i odstąpienia od wymierzenia kary. Sąd, analizując sprawę, uznał, że choć zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego w zakresie stosowania prawa krajowego są w większości niezasadne, to zaskarżona decyzja narusza prawo unijne. W szczególności, Sąd wskazał na naruszenie zasady stosowania łagodniejszej ustawy (lex mitior retro agit) wynikającej z art. 49 ust. 1 Karty Praw Podstawowych UE. Zgodnie z tą zasadą, w sprawach z elementem unijnym, należy stosować przepisy korzystniejsze dla strony. Nowelizacja ustawy zatorowej z 2022 r. wprowadziła możliwość wyłączenia z podstawy naliczania kary transakcji wewnątrzgrupowych, co było korzystniejsze dla skarżącej. Przepisy intertemporalne ustawy nowelizującej, które nakazywały stosowanie przepisów dotychczasowych do postępowań wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji, zostały uznane za sprzeczne z prawem UE w tym zakresie. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i nakazał Prezesowi UOKiK ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem zasady lex mitior, co może skutkować niższym wymiarem kary pieniężnej.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, przepisy intertemporalne ustawy nowelizującej z 2022 r. w zakresie wyłączenia transakcji wewnątrzgrupowych z podstawy naliczania kar są sprzeczne z prawem UE (zasada lex mitior) i należy je stosować, jeśli są korzystniejsze dla strony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy intertemporalne ustawy nowelizującej z 2022 r. wyłączające stosowanie korzystniejszych przepisów dotyczących transakcji wewnątrzgrupowych do postępowań wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji, naruszają zasadę lex mitior wynikającą z prawa UE. W związku z tym, sąd administracyjny powinien odstąpić od stosowania tych przepisów krajowych i zastosować przepisy korzystniejsze dla strony, co może skutkować niższym wymiarem kary.
Przepisy (619)
Główne
ustawa zatorowa art. 13v § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13b § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13b § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2019 r. art. 14 § 2
Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 1
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 9
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13b § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
Prawo przedsiębiorców art. 2
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
Prawo przedsiębiorców art. 6 § 1
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
Prawo zamówień publicznych art. 4
Ustawa z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych
Prawo zamówień publicznych art. 5 § 1
Ustawa z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych
Prawo zamówień publicznych art. 6
Ustawa z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych
ustawa zatorowa art. 4 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 4 § 1a
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 6
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 7
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 8
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 10 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 10 § 1a
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
Prawo przedsiębiorców art. 11 § 1
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
ustawa zatorowa art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 1
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
KPP art. 49 § 1
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 6
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 6
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 7
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 8
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13v § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
Prawo przedsiębiorców art. 11 § 1
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
ustawa zatorowa art. 10 § 1a
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
Prawo przedsiębiorców art. 11 § 1
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
ustawa zatorowa art. 13v § 6
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 1
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2b
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 13v § 2a
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa zatorowa art. 13v § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
Pomocnicze
ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów art. 77 § 1
Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów art. 80
Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów
ustawa zatorowa art. 13h
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
k.p.a. art. 263 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 264 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa zatorowa art. 13q
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 3 § 6
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 3 § 8
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
ppsa art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa nowelizująca z 2019 r. art. 20 § 1
Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych
ustawa nowelizująca z 2019 r. art. 20 § 2
Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 3 § 6
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
kpa art. 189c
Kodeks postępowania administracyjnego
ustawa o VAT art. 109
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa zatorowa art. 13f § 1
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13f § 2
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13f § 3
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
ustawa zatorowa art. 13g
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych
kpa art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 81a § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo przedsiębiorców art. 10 § 2
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
Prawo przedsiębiorców art. 12
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
kpa art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 127 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo przedsiębiorców art. 10 § 1
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
Prawo przedsiębiorców art. 11 § 1
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
ustawa nowelizująca z 2019 r. art. 20 § 1
Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych
ustawa nowelizująca z 2019 r. art. 20 § 2
Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
ustawa nowelizująca z 2022 r. art. 3 § 6
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych
Ustawa z dnia 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieni
Skład orzekający
Arkadiusz Tomczak
przewodniczący
Tomasz Zawiślak
członek
Paweł Gorajewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
V SA/Wa 3226/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Paweł Gorajewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne
Kara administracyjna
Sygn. powiązane
II GZ 491/25 - Postanowienie NSA z 2025-07-03
Skarżony organ
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 403
art. 13v
Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych
Dz.U.UE.C 2016 nr 202 poz 389 art. 49 ust. 1
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Asesor WSA - Paweł Gorajewski (spr.), , Protokolant starszy specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2025 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 11 września 2024 r. nr DWZ-4/2024 w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej w sprawie stwierdzenia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz [...] 53 301 zł (słownie: pięćdziesiąt trzy tysiące trzysta jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej zwany "Prezesem UOKiK") przeprowadził na podstawie art. 13c ust. 3 ustawy z 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1790; dalej zwanej "ustawą zatorową") analizę prawdopodobieństwa nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez [...] (dalej zwaną "Skarżącą"), a następnie postanowieniem z 17 czerwca 2020 r. wszczął postępowanie w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez Skarżącą, obejmujące okres lutym, marzec i kwiecień 2020 r.
Decyzją z 30 września 2022 r. (nr DZP- 19/2022) Prezes UOKiK:
I. na podstawie art. 13v ust. 1 ustawy zatorowej:
I.1. stwierdził nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w okresie luty, marzec, kwiecień 2020 r. przez Skarżącą, to jest działanie naruszające zakaz, o którym mowa w art. 13b ust. 1 i 2 ustawy zatorowej,
I.2. nałożył na Skarżącą administracyjną karę pieniężną w wysokości 4 426 297,74 zł, płatną do budżetu państwa;
II. na podstawie art. 77 ust. 1 w związku z art. 80 ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 275) w zw. z art. 13h ustawy zatorowej oraz art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000; dalej zwanej "kpa") w zw. z art. 13q ustawy zatorowej:
II.1 obciążył Skarżącą kosztami niniejszego postępowania w wysokości 307,53 zł,
II.2 zobowiązał Skarżącą do zwrotu Prezesowi UOKiK kosztów postępowania w terminie 14 dni od dnia, w którym rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów stanie się ostateczne.
W uzasadnieniu decyzji z 30 września 2022 r. Prezes UOKiK stwierdził, że po dokonanej analizie materiału dowodowego (zgromadzonych dokumentów oraz informacji i wyjaśnień przekazanych przez Skarżącą) wyłączył z prowadzonego postępowania świadczenia pieniężne nieobjęte zakresem podmiotowym i przedmiotowym ustawy zatorowej. Następnie Prezes UOKiK wskazał, których świadczeń pieniężnych, wymagalnych w okresie objętym postępowaniem, Skarżąca nie spełniła w tym okresie lub spełniła je po terminie umownym uzgodnionym przez strony transakcji handlowych, ustalił ich wysokość liczbę dni opóźnienia oraz wyliczył dla każdego niepełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego jednostkową karę pieniężną {dalej również "JKP"), według wzoru określonego w art. 13v ust. 2 ustawy zatorowej. Prezes UOKiK wyliczył sumę wartości tych świadczeń pieniężnych, dokonując przeliczenia wartości świadczeń pieniężnych wyrażonych w walutach obcych na podstawie kursu walut, określonego w przepisie art. 10 ust. 1a ustawy zatorowej. Po dokonanych wyliczeniach, Prezes UOKiK ustalił, że suma wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych lub spełnionych po terminie w okresie luty, marzec, kwiecień 2020 r. przez Skarżącą wyniosła 425 657 533,18 zł, a zatem przekroczyła próg ustawowy 5 000 000 zł, o którym mowa w art. 13b ust. 2 ustawy zatorowej w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy z 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1649; dalej zwanej "ustawą nowelizującą z 2019 r."). Następnie Prezes UOKiK, mając na uwadze art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej, ustalił wartość świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie przez Skarżącą w okresie objętym postępowaniem (uwzględniając wyłączenia określone stosownymi przepisami), stwierdzając że suma wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie przez Skarżącą w okresie objętym postępowaniem była nie większa niż 359 117 033,72 zł, a zatem była to wartość niższa niż ustalona suma wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez Skarżącą w tym samym okresie. Ponadto Prezes UOKiK uznał, że nie zaistniała przesłanka odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 13v ust. 7 ustawy zatorowej (zdaniem Prezesa UOKiK, wbrew twierdzeniom Skarżącej, do nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w niniejszej sprawie nie doszło na skutek działania siły wyższej, tj. pandemii COVID-19). Prezes UOKiK nie znalazł również podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie wystąpił uzasadniony przypadek stanowiący przesłankę odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 13v ust. 8 ustawy zatorowej. W konsekwencji Prezes UOKiK, w oparciu o przepisy ustawy zatorowej oraz zebrany w sprawie materiał dowodowy, obliczył jednostkowe kary pieniężne za każde niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenie pieniężne, a ich suma wyniosła 4 426 297,74 zł i w takiej właśnie wysokości nałożył na Skarżącą administracyjną karę pieniężną.
Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzuciła w nim w szczególności, że Prezes UOKiK: 1) nie wykazał opóźnienia w zapłacie żadnego z zawartych w decyzji świadczeń pieniężnych, a zdaniem Skarżącej samo porównanie dokumentów księgowych nie może być uznane za wystarczające do prawidłowego ustalenia, że doszło do opóźnień w płatnościach, 2) błędne uznał, że Skarżąca dopuściła się nadmiernego opóźnienia ze spełnianiem świadczeń pieniężnych wynikających z transakcji handlowych dokonywanych w ramach jednej grupy kapitałowej, mimo że świadczenia te w ogóle nie wchodzą w zakres zastosowania przepisu art. 13v ust. 1 ustawy zatorowej, a nawet jeśli uznać inaczej, to i tak były one zapłacone przez Skarżącą terminowo zgodnie z ustaleniami stron co do terminów ich płatności, 3) błędnie uznał, że transakcje z dostawcami leków (światowymi liderami rynku farmaceutycznego) były rzekomo opóźnione, podczas gdy były one zapłacone przez Skarżącą terminowo, zgodnie z ustaleniami stron co do terminów ich płatności, 4) nie uwzględnił lub nieprawidłowo uwzględnił korekty faktur sprzedażowych wystawionych przez dostawców, 5) błędnie uznał, że wartość niespełnionych lub spełnionych po terminie przez Skarżącą świadczeń pieniężnych, nie jest równa lub mniejsza od wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie przez Skarżącą w okresie objętym postępowaniem, 6) bezpodstawnie uznał, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy w okresie badanym przez Prezesa UOKiK zdaniem Skarżącej na jej działalność jednoznacznie negatywny wpływ siły wyższej pandemii COVID-19, 7) bezpodstawnie uznał, że w sprawie nie zachodziły uzasadnione przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej, 8) nie wyłączył z zakresu postępowania umów zawartych pod prawem obcym, 9) błędnie zastosował art. 13v ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1a ustawy zatorowej do przewalutowania transakcji handlowych, który to w ogóle nie ma zastosowania w tej sprawie i nie może stanowić podstawy do przyjętego w decyzji modelu przewalutowania świadczeń pieniężnych, 10) opieszale prowadził postępowanie administracyjne, co doprowadziło do drastycznego wzrostu odsetek ustawowych z opóźnienie w transakcjach handlowych (z 10,1% do 16%) i skutkowało wzrostem wysokości administracyjnej kary.
Decyzją z 11 września 2024 r. (nr DWZ-4/2024) Prezes UOKiK:
I. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art 127 § 3 i w zw. z art. 5 § 2 pkt 4 kpa w zw. z art. 13q ustawy zatorowej oraz art. 13b ust. 1 i ust. 2 ustawy zatorowej w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2019 r. i art. 13v ust. 1, ust. 2 i ust. 9 ustawy zatorowej w zw. z art. 3 ust. 1, ust. 6, ust. 7 i ust. 8 ustawy z 4 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2414; dalej zwanej "ustawą nowelizującą z 2022 r."):
1. uchylił swoją decyzję z 30 września 2022 r., w części oznaczonej punktem I.2.;
2. nałożył na Skarżącą administracyjną karę pieniężną w wysokości 3 794 379,22 zł płatną do budżetu państwa na rachunek bieżący dochodów UOKiK;
3. w pozostałej części decyzję z 30 września 2022 r. utrzymał w mocy;
II. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3, w zw. z art. 5 § 2 pkt 4 i w zw. z art. 264 § 2 w zw. z art. 144 kpa w zw. z art. 13q ustawy zatorowej oraz art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 13h ustawy zatorowej oraz art. 263 § 1 i § 2 oraz art. 264 § 1 kpa w zw. z art. 13q ustawy zatorowej:
1. uchylił zaskarżone postanowienie w sprawie kosztów postępowania, zamieszczonych w decyzji z 30 września 2022 r. w punkcie II.1,
2. obciążył Skarżącą kosztami postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 30 września 2022 r. w wysokości 295,13 zł;
3. w pozostałej części postanowienie w sprawie kosztów postępowania, zamieszczone w decyzji z 30 września 2022 r. utrzymał w mocy.
III. na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w zw. z art. 13h ustawy zatorowej oraz art. 263 § 1 i § 2 oraz art. 264 § 1 kpa w zw. z art. 13q ustawy zatorowej:
1. ustalił wysokość kosztów postępowania odwoławczego na kwotę 366,10 zł,
2. nałożył na Skarżącą obowiązek zwrotu Prezesowi UOKiK kosztów postępowania odwoławczego w wysokości 366,10 zł w terminie 30 dni od dnia, w którym niniejsze postanowienie w sprawie kosztów postępowania odwoławczego stanie się ostateczne, na rachunek bieżący dochodów UOKiK.
W uzasadnieniu decyzji z 11 września 2024 r. Prezes UOKiK przytoczył treść przepisów stanowiących prawną rozstrzygnięcia, zwracając m.in. uwagę na unormowanie zamieszczone w art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej z 2022 r. Przedstawił też przesłanki stosowania ustawy zatorowej, wskazując w szczególności na treść art. 4 pkt 1 i 1a oraz art. 13b ust. 1 ustawy zatorowej i art. 14 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2019 r. Ponadto wskazał okres objęty postępowaniem.
W dalszej części uzasadnienia decyzji Prezes UOKiK w sposób szczegółowy zaprezentował materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania I-instancyjnego, jak też materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zwrócił przy tym uwagę, że - działając na podstawie art. 136 § 1 kpa - przeprowadził dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. W tym zakresie wezwał Skarżącą do przekazania m.in. informacji: o ustalanych z kontrahentami Skarżącej terminach zapłaty w zakresie kwestionowanych przez Skarżącą świadczeń pieniężnych odzwierciedlających dokonane transakcje handlowe; dokumentacji na okoliczność poczynionych z kontrahentami uzgodnień w przedmiocie terminów zapłaty w transakcjach handlowych, również w zakresie kwestionowanych przez Skarżącą świadczeń pieniężnych odzwierciedlających dokonane transakcje handlowe; informacji o fakturach VAT korygujących oraz fakturach Vat korygujących z kropkami, otrzymanych przez Skarżącą wraz z zawartymi umowami handlowymi, porozumieniami, aneksami, regulaminami, itp. na podstawie których zostały wystawione przedmiotowe faktury VAT korygujące oraz faktury VAT korygujące z kropkami, a także ustaleń w zakresie ustalonych miedzy stronami umów handlowych terminami i sposobami ich zapłaty; wyjaśnienia i przekazania dokumentacji dotyczącej świadczeń pieniężnych, co do których kontrahenci Skarżącej wystawili faktury Vat korygujące świadczenie pierwotne w całości tzw. "korekta do zera"; informacji, które transakcje handlowe odzwierciedlające świadczenia pieniężne wskazane przez Skarżącą w toku postępowania w pierwszej instancji w Tabeli 1, były zawarte z kontrahentem zagranicznym, co do których strony danej transakcji handlowej zastrzegły terminy zapłaty z uwzględnieniem prawa obowiązującego u kontrahenta zagranicznego oraz przestania na powyższe okoliczności stosownych dokumentów np. umów handlowych (przetłumaczonych na język polski), aneksów i porozumień odzwierciedlających ustalenia stron dotyczących transakcji handlowych zawieranych przez Skarżącą z kontrahentem zagranicznym. Prezes UOKiK wskazał, że ponadto wezwał [...] do przekazania wyjaśnień, informacji, dokumentów o podmiotach wchodzących w skład Grupy Kapitałowej [...] i ich wzajemnych powiązaniach, a także dokumentów potwierdzających przyjętą przez Grupę Kapitałową [...] ujednoliconą politykę płatności w okresie od 1 stycznia 2020r. – 28 lutego 2021 r., a które dotyczą rozliczeń wewnątrzgrupowych w tym w szczególności uzgodnień w przedmiocie dokonanych modyfikacji między podmiotami z grupy wcześniej ustalonych terminów zapłaty. Prezes UOKiK wskazał, że wezwał również [...] w szczególności do: przekazania dokumentów w postaci umów handlowych zawartych na podstawie których [...] zawierała transakcje handlowe ze Skarżącą, dla której to zostały wystawione dokumenty tj. faktury VAT oraz faktury VAT korygujące; wyjaśnienia sposobu rozliczania świadczeń pieniężnych wynikających z zawartych transakcji handlowych tj. faktur VAT oraz faktur VAT korygujących wystawionych dla Skarżącej na podstawie Regulaminu Kampanii Promocyjnej Produktów z 1 stycznia 2018 r., jak też wskazania świadczeń pieniężnych, co do których strony umowy handlowej dokonywały modyfikacji wcześniej ustalonych terminów zapłaty oraz załączenia na tę okoliczność dokumentów potwierdzających poczynione wzajemne ustalenia stron. Prezes UOKiK stwierdził, że w dalszym toku postępowania wezwał też określone podmioty, z którymi Skarżąca zawierała transakcje handlowe objęte postępowaniem, będące kontrahentami Skarżącej do złożenia wyjaśnień, informacji oraz dokumentów w zakresie wskazania ustalonych terminów zapłaty dla świadczeń pieniężnych wynikających z wystawionych przez dostawców dla Skarżącej faktur VAT dokumentujących dokonane transakcje handlowe objęte niniejszym postępowaniem. Wezwane podmioty zostały także zobowiązane do wskazania dat spełnienia poszczególnych świadczeń pieniężnych (wymienionych w załączniku do wezwania) oraz sposobów ich rozliczenia oraz do przekazania dokumentów potwierdzających uzgodnienia stron umów handlowych w zakresie prolongowanych terminów zapłaty rzeczonych świadczeń pieniężnych. Prezes UOKiK wskazał następnie wyjaśnienia i informacje przedstawione przez wezwane podmioty. Prezes UOKiK opisał zasady i sposób weryfikacji zgromadzonego materiału dowodowego.
W dalszej części uzasadnienia decyzji z 11 września 2024 r. Prezes UOKiK odniósł się także do kwestii terminów zapłaty świadczeń pieniężnych. Stwierdził w szczególności, że ustalając sumę wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych lub spełnionych po terminie, wymagalnych w okresie luty, marzec, kwiecień 2020 r., wskazującą na naruszenie ustawowego zakazu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, o którym mowa w art. 13b ust. 1 i 2 ustawy zatorowej, uwzględnił zarówno: 1) świadczenia pieniężne niespełnione w okresie objętym postępowaniem lub spełnione po umownym terminie zapłaty (gdy uzgodniony przez strony umowy termin zapłaty jest zgodny z przepisami ustawy zatorowej), jak też 2) świadczenia pieniężne spełnione wprawdzie w terminie zapłaty uzgodnionym przez strony transakcji handlowej, ale z naruszeniem art. 7 ust. 2a ustawy zatorowej. Prezes UOKiK zwrócił przy tym uwagę, że w związku z zarzutami Skarżącej postawionymi we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - aby wyjaśnić wszelkie wątpliwości i dokonać ponownej oceny materiału dowodowego w jego całokształcie, wezwał wskazanych przez Skarżącą kontrahentów do przedłożenia dokumentów odzwierciedlających wzajemne ustalenia stron umów handlowych, w zakresie prolongaty terminów zapłaty świadczeń pieniężnych objętych okresem postępowania. Następnie Prezes UOKiK przedstawił ustalenia w zakresie prolongaty terminów zapłaty w przypadku transakcji z poszczególnymi, wskazanymi kontrahentami Skarżącej, stwierdzając że nie potwierdziły się twierdzenia Skarżącej w zakresie prolongowania przez tych kontrahentów terminów zapłaty świadczeń pieniężnych wynikających z zawartych transakcji handlowych objętych okresem prowadzonego postępowania (nie licząc części świadczeń wynikających z dokumentów sprzedaży wystawionych dla Skarżącej przez [...], [...], [...], [...], [...], [...].
Prezes UOKiK za nieuprawniony uznał zarzut Skarżącej dotyczący nieujęcia korekt w rozliczeniach i tabelach. Stwierdził, że Skarżąca błędnie wywodzi, że samo otrzymanie faktury korygującej potwierdza, że zobowiązanie wynikające z wystawionej faktury pierwotnej, w skorygowanej części nie istniało. Prezes UOKiK podkreślił, że samo doręczenie faktury korygującej nie stanowi bezwzględnego obowiązku jej rozliczenia. Prezes UOKiK zauważył, że do czynienia ustaleń w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy zatorowej samodzielna informacja o wystawionej fakturze korygującej zaprezentowana w plikach JPK VAT, potwierdza tylko wprowadzenie takiej faktury do obrotu prawnego i z pewnością nie pozwala na poczynienie ustaleń co do zaistniałego zdarzenia gospodarczego, gdyż dopiero ustalenie przyczyny jej wystawienia umożliwia poczynienie prawidłowych ustaleń, co do wartości świadczenia pieniężnego pierwotnego, w tym czy koryguje świadczenie pieniężne w całości, czy zmniejsza wartość pierwotną świadczenia pieniężnego, czy tylko stanowi możliwość zmniejszenia ogólnych zobowiązań kontrahenta i może podlegać tym samym kompensacji w toku wzajemnych rozliczeń finansowych, między stronami umowy handlowej. Prezes UOKiK stwierdził, że w sprawie ustalono, że powodami wystawienia dokumentów faktur korygujących dla Skarżącej były różne przyczyny. W odniesieniu do zidentyfikowanych w postępowaniu faktur korygujących świadczenie pierwotne, gdzie jako powód jej wystawienia wskazano przyczynę pierwotną i faktura korygująca zawierała informacje do jakiej faktury pierwotnej została wystawiona (informacja obowiązkowa wynikająca z przepisów) np. błąd, Prezes UOKiK uwzględniał wartość tej faktury korygującej przy ustalaniu wartości świadczenia pieniężnego spełnionego z opóźnieniem w ten sposób, że pomniejszał wartość świadczenia pieniężnego spełnionego z opóźnieniem o wartość wskazaną na fakturze korygującej i dopiero po ustaleniu prawidłowej wartości świadczenia pieniężnego obliczał od niego jednostkową karę pieniężną. Natomiast w odniesieniu do zidentyfikowanych w postępowaniu faktur korygujących, gdzie jako przyczynę ich wystawienia, wskazano udzielenie rabatów, Prezes UOKiK wyjaśnił, że wartości tychże świadczeń pieniężnych, wskazane na fakturach korygujących, nie stanowią podstawy do zmniejszenia wartości początkowej świadczenia pieniężnego, gdyż w momencie wystawiania dokumentu sprzedaży, w tym przypadku pierwotnej faktury VAT, nie doszło do żadnego błędu, a wystawiona pierwotna faktura VAT za sprzedany towar handlowy lub usługę odzwierciedlała zaistniałe prawdziwe zdarzenie gospodarcze, wynikające z ustaleń i warunków umownych wskazanych w zawartych między stronami umowach handlowych, zaś udzielenie rabatu po transakcyjnego – przepływowego było uzależnione przede wszystkim od zaistnienia zdarzenia przyszłego niepewnego, realizowanego po jego spełnieniu i po przeprowadzeniu stosownej weryfikacji przez strony umowy handlowej, wskazanej także w umowach, a na moment wystawienia faktur pierwotnych Skarżąca i wystawcy faktur pierwotnych nie mieli wiedzy czy wartości świadczeń pieniężnych wskazane na fakturach pierwotnych ulegną w przyszłości zmianie, ani nie była znana odbiorcy i wystawcy faktur pierwotnych wartość przyszłego bonusu czy też rabatu wskazanego w umowach. W konsekwencji Prezes UOKiK uznał, że nie jest możliwe, aby przyczyna obniżenia wartości świadczenia pieniężnego istniała już w chwili wystawienia faktury pierwotnej, a zatem otrzymanie przez odbiorcę faktury korygującej z tytułu udzielonego rabatu przepływowego nie stanowi podstawy do zmniejszenia wartości świadczenia pierwotnego, co do którego Prezes UOKiK ustala, czy zostało ono spełnione z opóźnieniem i od którego oblicza się jednostkową karę pieniężną.
Prezes UOKiK opisał następnie wyłączenie podmiotowe i przedmiotowe. Stwierdził w szczególności, że jako nieobjęte zakresem podmiotowym bądź przedmiotowym należało wyłączyć: 1) świadczenia pieniężne, które wynikały z transakcji handlowych z podmiotami niewymienionymi w art. 2 ustawy zatorowej (wynikające z umów zawartych z osobami fizycznymi niebędącymi przedsiębiorcami), 2) świadczenia o charakterze pieniężnym niestanowiące wynagrodzenia za dostarczone towary lub wykonane usługi w transakcjach handlowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy zatorowej (np. daniny publiczne, noty obciążeniowe), 3) świadczenia o charakterze pieniężnym, wynikające z umów, na podstawie których wykonywane są czynności bankowe w rozumieniu przepisów art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (stosownie do art. 3 pkt 2 ustawy zatorowej).
Prezes UOKiK nie uwzględnił natomiast zarzutu Skarżącej w zakresie wyłączenia transakcji handlowych dokonywanych w ramach jednej grupy kapitałowej, w skład której wchodzi Skarżąca. Stwierdził, że ma obowiązek stosować przepisy ustawy zatorowej w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą nowelizującą z 2022 r. - wobec stanowczego brzmienia przepisu przejściowego tj. art. 3 ust. 6 oraz art. 3 ust. 8 ustawy nowelizującej z 2022 r. Wobec tego dokonana ustawą nowelizującą z 2022 r. zmiana ustawy zatorowej odnosząca się do podmiotów należących do grupy kapitałowej nie miała w sprawie zastosowania. Wobec braku w katalogu (katalog zamknięty) wyłączeń ustawowych transakcji handlowych zawieranych w ramach grup kapitałowych, świadczenia pieniężne z nich wynikające podlegają badaniu na jednakowej zasadzie jak świadczenia pieniężne wynikające z umów zawieranych poza grupą kapitałową, a w konsekwencji wspomniane świadczenia pieniężne nie podlegały wyłączeniu w toku analizy przedmiotowego postępowania. Prezes UOKiK za nieuprawnione uznał w tym zakresie twierdzenia Skarżącej, że "działania dokonywane w ramach grup kapitałowych są traktowane jako irrelewantne z punktu widzenia norm ochrony konkurencji, (...) w logiczny sposób wyklucza możliwość powstania jakiegokolwiek zatoru płatniczego". Prezes UOKiK ustalił, że w skład Grupy Kapitałowej [...] wchodzi 289 podmiotów, z czego jako kontrahentów Skarżącej w zakresie tzw. transakcji wewnątrzgrupowych zidentyfikowano m.in.: 1) 13 podmiotów w tabeli E - Świadczenia pieniężne spełnione przez Stronę po terminie w okresie objętym postępowaniem, których wartość strony transakcji handlowych ustaliły na kwotę 11 853 946,70 zł, 2) 9 podmiotów w Tabeli F - Świadczenia pieniężne niespełnione przez Stronę w okresie objętym postępowaniem, których wartość strony transakcji handlowych ustaliły w złotych na kwotę 6 292 756,56 zł.
Prezes UOKiK za nieuprawniony uznał też zarzut Skarżącej, że pozbawione podstaw prawnych jest ustalanie wystąpienia opóźnienia w zapłacie i nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za transakcje handlowe poddane prawu obcemu. Prezes UOKiK stwierdził, że ani w ustawie zatorowej, ani w ustawie nowelizującej nie określono, że przepisów ustawy zatorowej nie stosuje się do transakcji handlowych, w których postanowienia umowy zostały poddane pod przepisy prawa obcego.
Prezes UOKiK opisał także świadczenia pieniężne, które nie zostały uwzględnione w sumie wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych lub spełnionych po terminie przez Skarżącą. Wśród nich wskazał m.in.: 1) konkretne świadczenia pieniężne, wobec których pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego w zakresie ich spełnienia bądź terminowego spełnienia, 2) świadczenia pieniężne wynikające z transakcji handlowych dokumentowanych fakturami VAT, dla których kontrahenci Skarżącej wystawili faktury korygujące, które korygowały w całości kwotę świadczenia pieniężnego wynikającą z faktury pierwotnej (tzw. "korekta do zera" lub "storno"), 3) świadczenia pieniężne wynikające z niektórych transakcji handlowych z kontrahentami Skarżącej, którzy wskazali, że prolongowali wcześniej ustalone terminy zapłaty.
Prezes UOKiK nie uwzględnił zarzutu Skarżącej wskazującego na błędne zastosowanie art. 13v ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1a ustawy zatorowej. Uznał, że kontrola terminowości płatności dokonywanych przez Skarżącą nie może ograniczać się wyłącznie do transakcji handlowych, w których świadczenia pieniężne zostały wyrażone w złotych, ponieważ takie ograniczenie zakresu działania ustawy nie posiada żadnego uzasadnienia prawnego.
Prezes UOKiK rozpoznając sprawę ponownie ustalił wysokość wszystkich świadczeń pieniężnych objętych zakresem przedmiotowym i podmiotowym ustawy zatorowej, wymagalnych w okresie objętym postępowaniem, które Skarżąca spełniła po umówionym terminie zapłaty uzgodnionym przez strony transakcji handlowych lub nie spełniła ich wcale w okresie objętym postępowaniem, liczbę dni opóźnienia oraz JKP. Stwierdził, że suma tych świadczeń wyniosła 395 037 946,74 zł.
Prezes UOKiK ponownie obliczył jednostkowe kary pieniężne (JKP) i wysokość kary pieniężnej według wzoru określonego w art. 13v ust. 2 ustawy zatorowej, a także zastosował wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych w wysokości ustalonej na dzień wydania niniejszej decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej według wskaźnika OU wynoszącego 15,75 %. Stwierdził, że suma wszystkich jednostkowych kar pieniężnych wynosi 3 794 379,22 zł i w takiej wysokości nałożył na Skarżącą administracyjną karę pieniężną.
Prezes UOKiK przeanalizował także przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary lub obniżenia jej wysokości. Uznał, że nie ziściła się przesłanka z art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej, ponieważ suma wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych przez Skarżącą oraz otrzymanych przez nią po terminie w okresie luty, marzec, kwiecień 2020 r. jest nie większa niż 359 117 033,72 zł i tym samym nadal pozostaje niższa od ustalonej w ponownie prowadzonym postępowaniu sumy wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych przez Skarżącą po terminie (395 037 946,74 zł). Zdaniem Prezesa UOKiK, nie ziściła się także przesłanka z art. 13c ust. 7 ustawy zatorowej, gdyż przypadek działania siły wyższej powinien być oceniany nie w skali globalnej sytuacji spowodowanej przez COVID-19 (w tym także w odniesieniu ogólnym do branży, w której Skarżąca prowadzi działalność), lecz w odniesieniu do transakcji handlowych i konkretnych obowiązków stronu (tu: zapłaty), a Skarżąca nie wykazała żadnego konkretnego zdarzenia mającego swoje źródło w pandemii, które stanowiło trudną do przezwyciężenia przeszkodę w terminowym spełnianiu świadczeń pieniężnych. Prezes UOKiK nie znalazł też podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w oparciu o art. 13v ust. 8 ustawy zatorowej, gdyż Skarżąca nie powoływała się na okoliczności wskazujące, że wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej niosłoby ryzyko wyeliminowania jej z obrotu gospodarczego lub w sposób istotny wpłynęłoby na jej sytuację finansową, co doprowadziłoby do dalszego spowolnienia obrotu gospodarczego i pogłębienia trudności z płynnością finansową kolejnych podmiotów, a ponadto nie można uznać za okoliczność uzasadniającą fakultatywne odstąpienie od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w trybie art. 13 v ust. 8 ustawy zatorowej zawierania transakcji handlowych przez Skarżącą z podmiotami mającymi status dużych przedsiębiorców, albowiem objęcie także tych transakcji przepisami ustawy zatorowej należy uznać za celowe działanie ustawodawcy, który dostrzega, że tego typu działanie przedsiębiorców także przyczynia się do powstawania zatorów płatniczych, których negatywnych konsekwencji doświadczają także dalsze podmioty, a więc działanie takie narusza interes ogólnospołeczny uczestników rynku.
Prezes UOKiK za nieuprawniony uznał także zarzut Skarżącej dotyczący opieszałego prowadzenia postępowania i wpływu tego faktu na wzrost odsetek. Wskazał, że ustanowiony w art. 13r ustawy zatorowej 5-miesięczny termin, w jakim powinno zostać zakończone postępowanie, ma charakter instrukcyjny, a jego upływ ani nie pozbawia organu możliwości orzekania w sprawie, ani też nie powoduje wadliwości wydanej w takim postępowaniu decyzji. Zdaniem Prezesa UOKiK, mając na względzie obszerność przedkładanego przez Skarżącą materiału dowodowego oraz podnoszone argumenty, niemożliwym było z oczywistych względów rozpoznanie sprawy jak podnosi Skarżąca do 3 grudnia 2021 r. tj. w okresie, w którym wysokość odsetek ustawowych za opóźnienia w transakcjach handlowych wynosiła 10,1 %.
Prezes UOKiK uzasadnił też zmianę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego. Wskazał, że przy obliczaniu tych kosztów doszło do omyłki we wskazaniu kwoty uiszczonej w przypadku dwóch przesyłek pocztowych. W konsekwencji konieczne było uchylenie postanowienia o kosztach postępowania i obciążenie Skarżącej tymi kosztami w niższej wysokości.
Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa UOKiK z 11 września 2024 r. Decyzji tej zarzuciła:
I. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
1. art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 13v ust. 1 ustawy zatorowej oraz w zw. z art. 13f ust. 1 ustawy zatorowej, przez ustalenie stanu faktycznego zaskarżonej decyzji w oparciu o materiał dowodowy pozyskany przez Prezesa UOKiK z przekroczeniem kompetencji przyznanych Prezesowi UOKiK na gruncie ustawy zatorowej, a zatem wyłącznie w oparciu o dane przygotowane przez przedsiębiorcę, w sytuacji kiedy żądanie przekazania dokumentów i informacji w zakresie w jakim żądał ich Prezes UOKiK znacznie wykraczało poza normy postępowania, co w konsekwencji doprowadziło także do naruszenia przepisu art. 6 kpa oraz art. 7 Konstytucji RP, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa;
2. art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 13v ust. 1 ustawy zatorowej, polegające na oparciu się przez organ na ogólnych, powierzchownych ustaleniach, dotyczących transakcji handlowych, zawieranych przez Skarżącą i niewykazaniu w sposób staranny, wszechstronny i przekonywujący oraz nie pozostawiający żadnych wątpliwości, że Skarżąca dopuściła się nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w analizowanym okresie, w szczególności Prezes UOKiK w wydanych decyzjach nie wykazał opóźnienia w zapłacie żadnego z zawartych w zaskarżonej decyzji świadczeń pieniężnych (samo porównanie dokumentów księgowych w żadnym wypadku nie może stanowić podstawy dla prawidłowego ustalenia, że doszło do opóźnienia w płatności), co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa);
3. art. 7, art. 8, art. 77 w związku z art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 13 v ust. 1 ustawy zatorowej, polegające na powierzchownym oraz wybiórczym przeanalizowaniu stanu faktycznego w oparciu o z góry powzięte założenia co do efektów analizy tego stanu faktycznego, co w konsekwencji spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia gdzie w dowodach niniejszej sprawy istnieją dokumenty wprost przeczące ustaleniom Organu, a tym samym błędne zastosowanie art. 13 V ust. 1 ustawy zatorowej i nałożenie na Skarżącą kary administracyjnej;
4. art. 81a § 1 w zw. z art. 7 kpa, w zw. z art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 10 ust. 2 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 236) przez brak przesądzenia występujących w sprawie wątpliwości, dotyczących stanu faktycznego na korzyść Skarżącej (przedsiębiorcy), podczas gdy analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że w toku postępowania występował szereg wątpliwości faktycznych podzielanych również przez Prezesa UOKiK, które należało rozstrzygnąć na korzyść Skarżącej, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa;
5. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 15 kpa, polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, przez niepodjęcie wszelkich czynności, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i błędnego przesądzenia, że Skarżąca dopuściła się opóźnienia w płatnościach w analizowanym okresie, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa;
6. art. 8 w zw. z art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 12 ustawy Prawo przedsiębiorców przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, co jest sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, w szczególności niewyjaśnienie, na jakich ustaleniach faktycznych i na jakiej podstawie Prezes UOKiK oparł się, wydając zaskarżoną Decyzję, zdawkowe odniesienie się do faktów ustalonych w decyzji I instancji i powielenie uzasadnienia decyzji I instancji w toku wydawania zaskarżonej decyzji, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa;
7. art. 15 kpa oraz art. 78 Konstytucji RP, tj. naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i przyjęciu w zaskarżonej decyzji w całości ustaleń co do stanu faktycznego z decyzji I instancji, jako aktualnych i wiarygodnych oraz brak zweryfikowania przez Prezesa UOKiK ustaleń organu zawartych w decyzji I instancji, podczas gdy Skarżąca kwestionowała ustalenia faktyczne decyzji I instancji, a w ustalonym stanie faktycznym istnieją wewnętrzne sprzeczności, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na gruncie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa;
8. art. 138 § 1 i 2 kpa w zw. z art. 13v ust. 9 ustawy zatorowej oraz z art. 127 § 3 kpa przez odmowę uchylenia decyzji I instancji pomimo jej oczywistej wadliwości, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa;
II. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
9. art. 13v ust. 7 ustawy zatorowej w zw. z art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców przez uznanie, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy w okresie badanym przez Prezesa UOKiK na działalność Skarżącej jednoznacznie negatywny wpływ miało wystąpienie siły wyższej w postaci wybuchu pandemii COVID-19, co stanowi rażące naruszenie prawa i uzasadnia stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2) ppsaw zw. z art. 156 § 1 pkt 2) kpa, ewentualnie podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ppsa;
10. art. 13v ust. 8 ustawy zatorowej w zw. z art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców przez uznanie, że w sprawie nie zachodziły uzasadnione przesłanki do odstąpienia przez Prezesa UOKiK od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, pomimo, że:
a) pandemia COVID-19 miała jednoznacznie negatywny wpływ na działalność Skarżącej w analizowanym okresie (nawet jeśli ewentualnie uznać, że nie stanowiła ona siły wyższej, z czym Skarżąca się nie zgadza);
b) postępowania dotyczące analizowanego okresu były pierwszymi takimi postępowaniami, prowadzonymi przez Prezesa UOKiK, co samo w sobie uzasadnia względniejsze potraktowanie przedsiębiorcy, z uwagi na obiektywny brak jakichkolwiek wzorców co do oczekiwanych zachowań wypracowanych przez organ;
c) duża część świadczeń pieniężnych, ocenionych przez Prezesa UOKiK jako opóźnione, z pewnością nie może zostać uznana za przykład nadmiernego opóźnienia się w zapłacie, gdyż rzekome opóźnienie wynosi kilka dni lub dotyczy bagatelnych (groszowych) kwot;
d) duża część zakwestionowanych świadczeń pieniężnych, to transakcje między dużymi przedsiębiorcami, podczas gdy celem ustawy zatorowej nigdy nie była ingerencja w transakcje handlowe, zawierane pomiędzy dużymi przedsiębiorcami;
e) w analizowanym okresie Skarżąca korzystała z rządowej pomocy, z uwagi na nadzwyczajne okoliczności rynkowe, związane z pandemią CO\/ID-19, a nałożenie administracyjnej kary pieniężnej dotyczącej tego samego okresu niweczy pomoc przyznaną przedsiębiorcy znajdującemu się w trudnej sytuacji;
- a tym samym w sprawie występowały przesłanki uzasadniające fakultatywne odstąpienie od nałożenia na Skarżącą administracyjnej kary pieniężnej, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ppsa;
11. art. 13v ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1a ustawy zatorowej w zw. z art. 11 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców przez jego błędne zastosowanie do przewalutowania transakcji handlowych, który to w ogóle nie ma zastosowania w niniejszej sprawie i nie może stanowić podstawy do przyjętego w zaskarżonej decyzji modelu przewalutowania świadczeń pieniężnych, co w konsekwencji doprowadziło także do naruszenia art. 7 Konstytucji RP, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ppsa;
12. art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej w zw. z art. 20 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej z 2019 r. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na wzięciu pod uwagę, przy obliczaniu wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie na potrzeby zastosowania art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej, wyłącznie świadczeń, które stały się wymagalne po 1 stycznia 2020 r., chociaż art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej stanowi o tym, że powinien być brany pod uwagę okres dwóch lat przed dniem wszczęcia postępowania, co stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ppsa.
Mając na uwadze te zarzuty, Skarżąca wniosła m.in. o stwierdzenie nieważności wydanych w sprawie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2) ppsa w zw. z art. 156 § 1 pkt 2) kpa (ewentualnie uchylenie wydanych w sprawie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ ppsa, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ ppsa), a także o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych w potrójnej wysokości (ze względu na wolumen i zakres niniejszej sprawy, a także konieczność wykonania znacznej liczby czynności i analiz zmierzających do reprezentowania Skarżącej w niniejszej sprawie).
W odpowiedzi na skargę Prezes UOKiK wniósł o oddalenie skargi. Odniósł się do zarzutów skargi, wskazując na ich niezasadność.
W piśmie procesowym z 7 listopada 2025 r. pełnomocnik Skarżącej odniósł się do argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na skargę.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik Skarżącej poparł skargę, podtrzymując wszystkie zarzuty i argumenty zawarte w skardze oraz replice, natomiast pełnomocnik Prezesa UOKiK wniósł o oddalenie skargi oraz złożył załącznik do protokołu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1237) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej "ppsa"). Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności.
Jako materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK przyjął przepisy ustawy zatorowej w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją wprowadzoną ustawą nowelizującą z 2022 r.
Zgodnie z art. 13b ust. 1 i 2 ustawy zatorowej zakazane jest nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez podmioty, o których mowa w art. 2, niebędące podmiotami publicznymi, co ma miejsce, gdy w okresie trzech kolejnych miesięcy suma wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez ten podmiot wynosi co najmniej 2 000 000 zł. Zgodnie jednak z art. 14 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2019 r., w odniesieniu do postępowań wszczynanych w latach 2020 i 2021, nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych ma miejsce, gdy suma wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez ten podmiot wyniesie, co najmniej 5 000 000 zł. Postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało wszczęte w 2020 r., a zatem w odniesieniu do ustalenia, czy doszło do nadmiernego opóźnienia w transakcjach handlowych – zastosowanie miał limit określony w art. 14 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2019 r.
Z art. 2 ustawy zatorowej wynika, że przepisy tej ustawy stosuje się do transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są: przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162); podmioty prowadzące działalność, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców; podmioty, o których mowa w art. 4, art. 5 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019 oraz z 2020 r. poz. 288, 1492, 1517, 2275 i 2320); osoby wykonujące wolny zawód; oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych; przedsiębiorcy z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej.
Ustawa zatorowa definiuje w art. 4 pkt 1 transakcję handlową jako umowę, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa w art. 2, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością. Natomiast świadczenie pieniężne zostało zdefiniowane jako wynagrodzenie za dostawę towaru lub wykonanie usługi w transakcji handlowej (art. 4 pkt 1a ustawy zatorowej).
Art. 13v ust. 1 ustawy zatorowej w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej ustawą nowelizującą z 2022 r. stanowił, że w przypadku stwierdzenia nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez stronę postępowania, Prezes Urzędu nakłada na nią, w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną, przy czym ustalając wystąpienie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, Prezes Urzędu pomija niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenia pieniężne, w przypadku których termin ich spełnienia upłynął wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania. W myśl art. 13v ust. 2 ustawy zatorowej (w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną ustawą nowelizującą z 2022 r.), wysokość kary, o której mowa w ust. 1, obliczana jest jako suma jednostkowych kar za każde niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenie pieniężne, które było wymagalne w okresie objętym postępowaniem, z pominięciem świadczeń pieniężnych, w przypadku których termin ich spełnienia upłynął wcześniej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania. Wysokość jednostkowej kary, o której mowa w zdaniu pierwszym, jest obliczana według wzoru: JKP = WŚ × n/365 × OU gdzie poszczególne symbole oznaczają: JKP - jednostkową karę za niespełnione lub spełnione po terminie świadczenie pieniężne, WŚ - wartość niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego, n - wyrażony w dniach okres, który upłynął od dnia wymagalności niespełnionego lub spełnionego po terminie świadczenia pieniężnego, do ostatniego dnia okresu objętego postępowaniem, albo do dnia jego spełnienia jeżeli świadczenie pieniężne zostało spełnione w okresie objętym postępowaniem, OU - odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, ustalone na dzień wydania decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej.
Regulacje ustawy zatorowej dotyczące postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych mają charakter sankcyjny wobec czego powinny być interpretowane w sposób zawężający. Przy wykładni tych przepisów należy też uwzględnić normy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (Dz. Urz. UE L 48 z 23 lutego 2011 r., s.1; dalej zwanej "dyrektywą 2011/7/UE"), której cele ma realizować regulacja krajowa.
W sprawie nie jest sporne, że Skarżąca jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 2 ustawy zatorowej, nie jest podmiotem publicznym oraz że zawierała transakcje handlowe w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy zatorowej w związku z działalnością prowadzoną przez strony tych transakcji. Dla stwierdzenia czy w okresie objętym postępowaniem doszło do nadmiernego opóźniania się przez Skarżącą ze spełnianiem świadczeń pieniężnych kluczowe było natomiast ustalenie sumy wartości świadczeń pieniężnych wymagalnych, a niespełnionych oraz spełnionych po terminie w okresie 3 kolejnych miesięcy, a następnie weryfikacja, czy suma ta jest wyższa niż wskazany wyżej limit 5 000 000 zł, a jeżeli tak, to w dalszej kolejności wyliczenie jednostkowych kar pieniężnych i wysokości administracyjnej kary pieniężnej, jak też rozważenie, czy zachodzą ustawowe przesłanki odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.
W ocenie Sądu, Prezes UOKiK zebrał w tej sprawie – przy istotnym udziale w tym procesie zarówno Skarżącej, jak i jej kontrahentów – obszerny materiał dowodowy, który był wystarczający i pozwalał na precyzyjne ustalenie w szczególności świadczeń pieniężnych objętych zakresem podmiotowym i przedmiotowym ustawy zatorowej. Prawidłowo Prezes UOKiK uwzględnił przy tym unormowania zawarte w art. 7 ust. 2 i 2a ustawy zatorowej, które ogranicza zakres swobody kontraktowej w przedmiocie uzgadniania terminów zapłaty, jak też skutki prawne naruszenia tegoż unormowania, określone w art. 13 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy zatorowej.
Niezasadne są postawione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania w zakresie, w jakim kwestionują sposób zgromadzenia i kompletność materiału dowodowego. Wbrew zarzutom Skarżącej, Prezes UOKiK nie naruszył art. 7 kpa ("W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli."), art. 8 kpa ("§ 1. Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. § 2. Organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym."), art. 11 kpa ("Organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu."), art. 15 kpa ("Postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej."), art. 77 § 1 kpa ("Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy."), art. 81a § 1 kpa ("Jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony."), art. 107 § 3 kpa ("Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.") w związku z art. 13q ustawy zatorowej ("W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 31"), a także art. 10 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców ("Jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, organ rozstrzyga je na korzyść przedsiębiorcy.") i art. 12 ustawy Prawo przedsiębiorców ("Organ prowadzi postępowanie w sposób budzący zaufanie przedsiębiorców do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.").
W tym zakresie bezpodstawne jest twierdzenie Skarżącej, że materiał dowodowy został przez Prezesa UOKiK pozyskany w przekroczeniem kompetencji przyznanych temu organowi na gruncie ustawy zatorowej, to jest wyłącznie w oparciu o dane przygotowane przez przedsiębiorcę. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 13f ust. 1 i 2 ustawy zatorowej w toku postępowania podmioty, o których mowa w art. 2, także w przypadku gdy nie są stronami transakcji handlowej, są obowiązane do przekazywania koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa Urzędu, przy czym żądanie to powinno zawierać: wskazanie zakresu informacji; wskazanie celu żądania; wskazanie terminu udzielenia informacji; określenie struktury i formatu przekazywanych danych oraz sposobu ich przekazania; pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. Z kolei zgodnie z art. 13f ust. 3 ustawy zatorowej każdy ma prawo składania, na piśmie, z własnej inicjatywy lub na prośbę Prezesa Urzędu, wyjaśnień dotyczących istotnych okoliczności sprawy. Sąd stwierdza, że w okolicznościach tej sprawy Prezes UOKiK, korzystając z kompetencji określonej powyższymi przepisami ustawy zatorowej, miał prawo żądać od Skarżącej, jak i od innych podmiotów (w tym kontrahentów Skarżącej) określonych informacji i dokumentów (w tym do określenia struktury i formatu przekazywanych danych), a Skarżąca i inne podmioty, do których Prezes UOKiK występował ze stosownym żądaniem, mieli obowiązek żądanie to wykonać, przedstawiając stosowny materiał dowodowy. Prezes UOKiK żądał informacji albo dokumentów, którymi Skarżąca albo jej kontrahenci dysponowali lub mogli mieć do nich dostęp. W szczególności przy kompletowaniu żądanych danych Skarżąca mogła wykorzystywać systemy i programy księgowe, z których korzysta lub do których ma dostęp (w tym dane gromadzone w komputerowym systemie ewidencji księgowej Oracle e-Business Suite, Dziennika z Ksiąg Rachunkowych, Zakładowego Planu Kont Spółki – których opis znajduje się w aktach administracyjnych i do których Prezes UOKiK nawiązał na s. 19-23 odpowiedzi na skargę). Informacje o ilości oraz szczegółach poszczególnych transakcji handlowych zawieranych przez Skarżącą zawarte w tabelach stanowiły okoliczności istotne z punktu widzenia prowadzonego postępowania. Te informacje, będące w posiadaniu Skarżącej, były konieczne do ustalenia stanu faktycznego. Po ich przekazaniu Prezes UOKiK weryfikował ich rzetelność w szczególności w oparciu o inne informacje i dokumenty, w tym o pliki "JPK-VAT" i "JPK-WB" (szczególną podstawę prawną do żądania tych ostatnich stanowił z kolei art. 13g ustawy zatorowej), jak też faktury zakupowe wystawione przez kontrahentów Skarżącej. Nie są zasadne twierdzenia Skarżącej, że Prezes UOKiK żądał od niej przekazania danych, które teoretycznie mogła posiadać, ale ich nie gromadziła i nie ewidencjonowała. Zauważyć bowiem należy, że żądane dane i informacje były w części zbieżne z tymi, które Skarżąca na podstawie art. 13a ust. 1 i 4 ustawy zatorowej miała obowiązek przekazywania do 31 stycznia każdego roku drogą elektroniczną ministrowi właściwemu do spraw gospodarki. Reasumując, w sprawie nie doszło do nielegalnego zebrania dowodów. Zgromadzone dowody (w szczególności tabele z informacjami o transakcjach) w toku postępowania zostały w razie potrzeby weryfikowane przez Prezesa UOKiK. Skarżąca miała też możliwość samodzielnego przedstawiania dowodów dotyczących konkretnych transakcji w przypadkach, w których nie zgadzała się z ich oceną dokonaną przez Prezesa UOKiK w oparciu wyłącznie o dane przekazane przez Skarżącą w formie tabelarycznej w wykonaniu wezwania organu. Stan faktyczny ustalony na dzień wydawania decyzji znajdował oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, przedstawionym w znacznym zakresie przez samą Skarżącą, ale też – co istotne – uzupełnionym przez Prezesa UOKiK w związku i w odpowiedzi na zarzuty postawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zarzut naruszenia wskazanych wyżej przepisów postępowania jest także niezasadny w zakresie, w jakim Skarżąca naruszenia tego upatruje w oparciu się przez Prezesa UOKiK na "ogólnych, powierzchownych ustaleniach, dotyczących transakcji handlowych, zawieranych przez Skarżącą i niewykazaniu w sposób staranny, wszechstronny i przekonywujący oraz niepozostawiający żadnych wątpliwości, że Spółka dopuściła się nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w analizowanym okresie (...)", "powierzchownym oraz wybiórczym przeanalizowaniu stanu faktycznego w oparciu o z góry powzięte założenia co do efektów analizy tego stanu faktycznego (...)", jak też "niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, poprzez niepodjęcie wszelkich czynności, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i błędnego przesądzenia, że Skarżąca dopuściła się opóźnienia w płatnościach w analizowanym okresie (...)", "nienależytym uzasadnieniu decyzji (...)" i "naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (...)". Wbrew twierdzeniom Skarżącej, Prezes UOKiK nie opierał się na ogólnych, powierzchownych ustaleniach dotyczących transakcji handlowych, lecz na danych przekazanych przez Skarżącą, w tym dotyczących rozrachunków w kontrahentami, które to dane powinny wynikać z informacji zaewidencjonowanych w systemach księgowych Skarżącej (a te powinny być prowadzone rzetelnie), względnie informować Prezesa UOKiK o zmianie określonych danych np. wskutek zmiany postanowień umownych w trakcie realizacji danej transakcji. Ustaleń co do istnienia i wysokości świadczeń pieniężnych (w tym weryfikacji poszczególnych transakcji handlowych) Prezes UOKiK dokonywał na podstawie danych zawartych w ewidencji podatkowej obejmującej dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej VAT oraz informacji podsumowującej (obowiązek prowadzenia takiej ewidencji przez Skarżącą wynika z art. 109 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.). W toku postępowania administracyjnego Prezes UOKiK weryfikował również – gdy było to konieczne – wiarygodność określonych twierdzeń i dowodów, w szczególności zwracając się o stosowne wyjaśnienia czy to do Skarżącej, czy do jej kontrahentów, czy podmiotu dominującego w grupie kapitałowej, w skład której wchodzi Skarżąca. W zaskarżonej decyzji Prezes UOKiK omówił każdy dowód włączony w poczet materiału dowodowego sprawy, jak też dokonał swobodnej oceny materiału dowodowego, wyjaśniając w szczególności, dlaczego określonym dowodom i twierdzeniom odmówił wiarygodności. Dotyczy to m.in. twierdzeń i dowodów odnoszących się do prolongaty terminów zapłaty świadczeń pieniężnych przez poszczególnych kontrahentów Skarżącej. Prezes UOKiK odniósł się w tym zakresie (zob. s. 101-105 zaskarżonej decyzji) w szczególności do - akcentowanej na s. 14 skargi – kwestii przesunięcia terminu płatności w wykonaniu transakcji zawartych przez Skarżącą z [...] (marketingiem produktów w ramach grupy [...] zajmowała się [...], której następcą prawnym jest [...] i z tą spółką Skarżąca miała poczynić ustalenia odnośnie do prolongaty terminów płatności), prawidłowo uznając, że wymiana korespondencji między pracownikiem [...] a Skarżącą w marcu 2020 r. miała charakter działań windykacyjnych na prośbę [...] w odniesieniu do transakcji, których termin płatności upływał w styczniu i lutym 2020 r., a Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów, że [...] przystała na propozycje Skarżącej dotyczące przedłużenia terminu zapłaty za określone transakcje. Stosowną weryfikację Prezes UOKiK przeprowadził w sposób prawidłowy również w odniesieniu do pozostałych kontrahentów Skarżącej, w tym przywołanych w piśmie procesowym Skarżącej z 7 listopada 2025 r.: [...] (zob. s. 85 – 87 zaskarżonej decyzji) i [...] (s. 66 – 71 zaskarżonej decyzji), wskazując w szczególności na spójność wyjaśnień kontrahentów z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a w konsekwencji dokonując prawidłowej oceny wiarygodności określonych twierdzeń i dowodów. Prezes UOKiK prawidłowo też przeanalizował pozyskany od Skarżącej oraz jej kontrahentów materiał dowodowy odnoszący się do kwestii korekty zobowiązań (m.in. faktury korygujące, noty korygujące, umowy handlowe zawierające uzgodnienia odnośnie do wystawiania faktury korygujących itd.), dokonując weryfikacji tegoż materiału dowodowego w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym, w tym danymi zawartymi w prowadzonej ewidencji podatkowej (pliki JPK_VAT), w wyciągach bankowych (pliki JPK_WB) oraz w dokumentach źródłowych, takich jak skany faktur, umowy, potwierdzenia przelewów. Zdaniem Sądu, zgromadzony i rozpatrzony materiał dowodowy w sprawie pozwalał na ustalenie ilości i wartości transakcji handlowych, w stosunku do których Skarżąca pozostawała w opóźnieniu w okresie objętym postępowaniem. Wbrew zarzutowi Skarżącej, z zaskarżonej decyzji wynika, że Prezes UOKiK zastosował art. 81a kpa w związku z art. 13q ustawy zatorowej w odniesieniu do niektórych świadczeń pieniężnych, wobec których pozostawały niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego (zob. s. 251 – 252 zaskarżonej decyzji). Zdaniem Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje natomiast, żeby poza tym pozostawały jakiekolwiek inne niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, które powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść Skarżącej. W ocenie Sądu, Prezes UOKiK w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym ustalił wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia podjętego rozstrzygnięcia, a prawidłowe zebrany i rozpatrzony materiał dowodowy umożliwiał ustalenie stanu faktycznego, bez pozostawienia wątpliwości, które nie dawały się usunąć wskutek przeprowadzenia np. dodatkowego postępowania dowodowego, czy w drodze swobodnej oceny zebranego materiału dowodowego. Bezzasadne są także zarzuty Skarżącej wskazujące na naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania dowodowego (art. 15 kpa). W przypadku, gdy organem II instancji jest organ, który wydał decyzję w I instancji zasada dwuinstancyjności postępowania ma charakter czysto proceduralny i oznacza konieczność rozpatrzenia sprawy przez ten sam organ (zob. P. Przybysz, komentarz do art. 15 kpa [w:] P. M. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025). W tej sprawie Prezes UOKiK na skutek wniosku Skarżącej rozpatrzył sprawę ponownie w jej całokształcie, o czym świadczy nie tylko analiza akt administracyjnych (w tym fakt przeprowadzenia przez Prezesa UOKiK postępowania dowodowego na etapie rozpoznawania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), ale również treść zaskarżonej decyzji, gdzie Prezes UOKiK w sposób w pełni zgodny z art. 15 kpa dał wyraz temu, że rozpoznał sprawę ponownie, w szczególności weryfikując na korzyść strony część ustaleń na skutek przeprowadzenia dodatkowych dowodów, co znalazło też wyraz w podjęciu rozstrzygnięcia reformatoryjnego (na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 kpa).
Zdaniem Sądu, prawidłowe jest stanowisko Prezesa UOKiK, że w sprawie nie zachodzą przesłanki odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej określone w art. 13v ust. 6, 7 i 8 ustawy zatorowej (w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną ustawą nowelizującą z 2022 r.).
Zgodnie z art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej (w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą nowelizującą z 2022 r.) Prezes Urzędu odstępuje od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli wartość niespełnionych lub spełnionych po terminie przez stronę postępowania świadczeń pieniężnych, za które zgodnie z ust. 2 obliczono by jednostkowe kary, jest równa lub mniejsza od wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie przez tę stronę postępowania w okresie objętym postępowaniem, przy czym przy obliczaniu wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie uwzględnia się wartości świadczeń pieniężnych, w przypadku których termin spełnienia świadczenia pieniężnego upłynął wcześniej niż w terminie 2 lat przed dniem wszczęcia postępowania. W tej sprawie Prezes UOKiK prawidłowo ustalił w oparciu o wyczerpująco zebrany, rozpatrzony i oceniony materiał dowodowy, że w okresie luty, marzec i kwiecień 2020 r. suma wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych przez Skarżącą po terminie wyniosła 395 037 946,74 zł, a więc była wyższa niż suma wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych przez Skarżącą oraz otrzymanych przez nią po terminie (maksymalnie 359 117 033,72 zł). Co istotne, relacja między tymi sumami nie zmieni się, nawet jeżeli od pierwszej z tych sum odjąć ustaloną przez Prezesa UOKiK wartość świadczeń pieniężnych spełnionych przez Skarżącą po terminie w okresie objętym postępowaniem w ramach transakcji z podmiotami należącymi do tej samej grupy kapitałowej (11 853 946,70 zł) oraz wartość świadczeń pieniężnych niespełnionych przez Skarżącą w okresie objętym postępowaniem w ramach transakcji z podmiotami należącymi do tej samej grupy kapitałowej (6 292 756,56 zł). W konsekwencji zgodna z prawem jest ocena Prezesa UOKiK, że nie w sprawie nie zachodziła przesłanka odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej określona w art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej w przywołanym brzmieniu.
Nie jest zasadny również zarzut naruszenia art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej w związku z art. 20 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2019 r. przez wzięcie pod uwagę przy obliczaniu wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie na potrzeby zastosowania art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej wyłącznie świadczeń, które stały się wymagalne po 1 stycznia 2020 r. Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2019 r. nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 10 może być stwierdzone także w przypadku świadczeń pieniężnych wynikających z transakcji handlowych zawartych przed dniem 1 stycznia 2020 r., z tym że Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, ustalając wystąpienie takiego nadmiernego opóźniania się, w przypadku takich transakcji handlowych, uwzględnia jedynie te świadczenia pieniężne, które stały się wymagalne po tym dniu. Ustawa nowelizująca w art. 10 zmieniła ustawę zatorową m.in. przez dodanie art. 13v, który w ust. 6 stanowił (jak już wskazano wyżej): "Prezes Urzędu odstępuje od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli wartość niespełnionych lub spełnionych po terminie przez stronę postępowania świadczeń pieniężnych, za które zgodnie z ust. 2 obliczono by jednostkowe kary, jest równa lub mniejsza od wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie przez tę stronę postępowania w okresie objętym postępowaniem. Przy obliczaniu wartości świadczeń pieniężnych nieotrzymanych lub otrzymanych po terminie, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie uwzględnia się wartości świadczeń pieniężnych, w przypadku których termin spełnienia świadczenia pieniężnego upłynął wcześniej niż w terminie 2 lat przed dniem wszczęcia postępowania.". Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 września 2024 r. (sygn. akt V SA/Wa 2617/22), zgodnie z którym art. 13v ust. 6 ustawy zatorowej musi być interpretowany z uwzględnieniem przepisów ustawy, która go wprowadziła, czyli ustawy nowelizującej z 2019 r., która oprócz wprowadzenia do obrotu prawnego m.in. nowych regulacji dotyczących terminów zapłaty w transakcjach handlowych oraz przepisów regulujących postępowanie administracyjne prowadzone przez Prezesa UOKiK, zawiera również przepisy intertemporalne dotyczące stosowania nowych regulacji w odniesieniu do transakcji handlowych zawartych przed dniem ich wejścia w życie, tj. przed 1 stycznia 2020 r. I tak art. 20 ust. 1 ustawy nowelizującej z 2019 r. stanowi, że do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 10 zawartych przed dniem 1 stycznia 2020 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Brzmienie tego przepisu wprost zakazuje uwzględniania w prowadzonym postępowaniu świadczeń pieniężnych (co istotne zarówno strony, jak i jej kontrahentów) wynikających z transakcji handlowych zawartych przez 1 stycznia 2020 r., które jednocześnie stały się wymagalne przed tą datą. Mając na uwadze datę wszczęcia postępowania, tj. 17 czerwca 2020 r., oraz przepisy intertemporalne nie było jurydycznej możliwości uwzględnienia po stronie przeterminowanych należności należnych Skarżącej tych powstałych do 2 lat wstecz przed wszczęciem postępowania, podobnie, jak i uwzględnienie tożsamych opóźnień po stronie Skarżącej. "Przepisy dotychczasowe" w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy nowelizującej z 2019 r., tj. obowiązujące do 1 stycznia 2020 r., nie zawierały w ogóle norm dotyczących stwierdzenia przez Prezesa UOKiK opóźniania się w spełnianiu świadczeń pieniężnych i nałożenia kary administracyjnej, a co za tym idzie przepisów regulujących przesłanki odstąpienia, jak art. 13v ust 6 ustawy zatorowej. Słusznie zatem Prezes UOKiK, dokonując ustaleń faktycznych w postępowaniu tożsamo stosował przywołany przepis przejściowy ustalając sumę wartości świadczeń pieniężnych niespełnionych oraz spełnionych po terminie przez Skarżącą w okresie objętym postępowaniem i uwzględnił wyłącznie te świadczenia pieniężne (zarówno Skarżącej, jak i jej kontrahentów), które stały się wymagalne po 1 stycznia 2020 r. Prezes UOKiK dokonał w pełni akceptowanej przez Sąd wykładni systemowej i teleologicznej, zgodnej z celami regulacji.
Odpowiada prawu również ocena Prezesa UOKiK, że w okolicznościach tej sprawy nie zaszła przesłanka odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 13v ust. 7 ustawy zatorowej. Przepis ten stanowi, że w przypadku gdy do nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych doszło na skutek działania siły wyższej Prezes Urzędu odstępuje od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Skarżąca upatrywała podstaw do zastosowania tego przepisu w tym, że w okresie objętym postępowaniem na działalność Skarżącej jednoznacznie negatywny wpływ miało wystąpienie siły wyższej w postaci wybuchu pandemii Covid-19. Zdaniem Sądu, Prezes UOKiK prawidłowo uznał w zaskarżonej decyzji, że: 1) nie ma podstaw do zastosowania art. 13v ust. 7 ustawy zatorowej, jeżeli do nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych doszło wprawdzie w okresie działania siły wyższej, ale na skutek innych przyczyn, a także że 2) przypadek Covid-19 jako siły wyższej powinien być oceniany nie w skali globalnej spowodowanej pandemią, lecz w odniesieniu do transakcji handlowych i obowiązku zapłaty za wykonane dostawy/usługi, a Skarżąca nie wykazała żadnego konkretnego zdarzenia mającego swoje źródło w pandemii, które stanowiło trudną do przezwyciężenia przeszkodę w terminowym spełnianiu świadczeń pieniężnych. Nie każdy bowiem przypadek niewykonania zobowiązania w czasie pandemii można traktować jako uzasadniony wystąpieniem siły wyższej. W piśmiennictwie wskazuje się, że siła wyższa jako podstawa odstąpienia od wymierzenia kary znajdzie zastosowanie jedynie wówczas, gdy nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych było wynikiem zdarzenia kwalifikowanego jako działanie siły wyższej, co oznacza, że do opóźnień takich nie doszłoby, gdyby nie nastąpienie zdarzenia (por. K. Kozień, "Traktowanie pandemii wywołanej chorobą covid-19 jako siły wyższej w kontekście zobowiązań umownych oraz biegu terminu przedawnienia w polskim prawie cywilnym", Acta Universitatis Lodziensis, Folia Iuridica 97,2021). Podmiot zainteresowany musi wykazać zatem, że zaistniał związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem siły wyższej a niewykonaniem zobowiązania. Sąd podkreśla, że ciężar wykazania powyższych okoliczności spoczywa na podmiocie, który się na siłę wyższą powołuje. Sąd podzielił stanowisko Prezesa UOKiK, że Skarżąca poza powołaniem się na stan epidemii nie wykazała istnienia związku przyczynowo-skutkowego epidemii COVID-19 w okresie objętym postępowaniem z nadmiernym opóźnianiem się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. W tym zakresie Skarżąca powoływała się przede wszystkim na spadek koniunktury na rynku farmaceutycznym oraz znaczne zmniejszenie dostępności personelu i możliwości wykonywania działalności wobec wprowadzonych przez rząd obostrzeń. Zdaniem Sądu, prawidłowa jest w tym zakresie ocena Prezesa UOKiK oparta na twierdzeniach samej Skarżącej, tyle że wyartykułowanych w Raporcie Kwartalnym za okres 1 stycznia – 31 marca 2020 r., gdzie Skarżąca wskazała m.in., że: 1) wyższa sprzedaż farmaceutyków notowana jest z reguły w I oraz IV kwartale roku, 2) w pierwszym kwartale 2020 r. Skarżąca zrealizowała przychody ze sprzedaży o 1,5% wyższe niż w analogicznym okresie 2019 r., 3) utrzymuje zasoby środków pieniężnych wystarczające dla regulowania wymagalnych zobowiązań oraz posiada dodatkowe możliwości finansowe dzięki przyznanym liniom kredytowym. Jak trafnie zauważył Prezes UOKiK, Skarżąca również w Sprawozdaniu z działalności za 2020 r. wskazała, że wprawdzie pandemia Covid-19 wpłynęła na okresowe spadki przychodów ze sprzedaży, ale Skarżąca dzięki korzystaniu z dostępnych na rynku rozwiązań wspierających zarządzanie kapitałem obrotowym (faktoring, cash pooling) oraz finansowanie w ramach Tarczy Antykryzysowej w okresie sprawozdawczym nie odnotowała znaczących trudności w terminowym realizowaniu zobowiązań. W tym samym Sprawozdaniu Skarżąca wskazała też, że podjęte przez nią środki prewencyjne zmniejszające ryzyko zarażenia (m.in. praca zdalna na stanowiskach, gdzie jest to możliwe) pozwoliły utrzymać poziom absencji pracowników na bezpiecznym poziomie i uniknąć zakłóceń w działalności operacyjnej Skarżącej. W kontekście tych ustaleń Prezesa UOKiK opartych na oświadczeniach samej Skarżącej składnych w wykonaniu obowiązków emitenta – uznać należy, że odmienna argumentacja Skarżącej w tym zakresie prezentowania w niniejszym postępowaniu jest wyrazem strategii procesowej (bo w przeciwnym razie trzeba by postawić tezę, że nieprawdziwe były informacje i oceny podane przez Skarżącą w raporcie i sprawozdaniu złożonych w wykonaniu obowiązków Skarżącej jako emitenta). Podsumowując, Sąd podziela zawarte w zaskarżonej decyzji wywody i oceny Prezesa UOKiK odnośnie do kwestii wpływu pandemii Covid-19 na wywiązywanie się przez Skarżącą z obowiązku terminowego regulowania należności pieniężnych.
Trafne jest również stanowisko Prezesa UOKiK, że w okolicznościach tej sprawy nie zachodziły podstawy do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 13v ust. 8 ustawy zatorowej (w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą nowelizującą z 2022 r.). Przepis ten stanowił, że w uzasadnionych przypadkach Prezes Urzędu może odstąpić od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1. Zacytowany przepis zawiera odesłanie do pojęcia niedookreślonego "uzasadnionych przypadków", jako materialnoprawnej przesłanki, będącej podstawą do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, nie wskazując, co należy rozumieć pod pojęciem "uzasadnionych przypadków". Oznacza to, że katalog przypadków, które stanowią uzasadnienie odstąpienia od wymierzenia kary jest otwarty, a wystąpienie takiego przypadku uzależnione jest od szczególnych okoliczności konkretnej sprawy (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 8 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2233/23). Z treści powołanego przepisu wynika, że ustawodawca przyznał organowi administracji publicznej wybór sposobu rozstrzygnięcia sprawy w ramach tzw. "uznania administracyjnego". Przy badaniu przesłanki odstąpienia od wymierzenia przedmiotowej kary należy mieć na względzie, że odstępstwo od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest instytucją o charakterze wyjątkowym, gdyż zasadą jest karanie za stwierdzony delikt administracyjny. Zdaniem Sądu, w tej sprawie Prezes UOKiK w sposób przekonujący wyjaśnił dlaczego uznał, że badanym stanie faktycznym nie zachodziły uzasadnione przypadki uzasadniające odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie art. 13v ust. 8 ustawy zatorowej. Zdaniem Sądu, prawidłowa jest przy tym argumentacja Skarżącej, że w ramach omawianej podstawy odstąpienia nie mogą być kwalifikowane okoliczności, które podlegają badaniu w ramach innych podstaw odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej określonych w ustawie zatorowej (opóźnienia w płatnościach należności przez kontrahentów strony postępowania, działanie siły wyższej). Prawidłowo też Prezes UOKiK uznał, że nie stanowi "uzasadnionego przypadku" w rozumieniu omawianego przepisu fakt, że część transakcji, w których nastąpiły opóźnienia płatności, zostały zawarte z podmiotami mającymi status dużych przedsiębiorców, gdyż również opóźnienia płatności między takimi przedsiębiorcami mogą negatywnie wpływać na wywiązywanie się kontrahentów (nawet dużych) z obowiązków płatniczych wobec kolejnych podmiotów, co niewątpliwie naruszałoby interes uczestników rynku. Uzasadnionego przypadku odstąpienia od wymierzenia kary nie stanowi też okoliczność opóźnień w tzw. transakcjach wewnątrzgrupowych (odnośnie do istotności tego rodzaju transakcji Sąd wypowie się w dalszej części uzasadnienia). Pozbawione podstaw jest również oczekiwanie Skarżącej, aby jako przesłankę odstąpienia na podstawie art. 13v ust. 8 ustawy zatorowej od wymierzenia kary pieniężnej traktować okoliczność, że postępowanie dotyczące analizowanego okresu było jednym z pierwszych prowadzonych przez Prezesa UOKiK, co miałoby uzasadniać względniejsze potraktowanie Skarżącej z uwagi na brak wzorców co do oczekiwanych zachowań wypracowanych przez organ. Sąd stwierdza, że wzorce zachowań w odniesieniu do obowiązków, których dotyczyło postępowanie administracyjne w tej sprawie wynikają z przepisów prawa, a rolą Prezesa UOKiK było zweryfikowanie, czy Skarżąca postępowania w okresie objętym postępowaniem zgodnie z tymi wzorcami. Nie można też przyjąć, że za brakiem ukarania może przemawiać fakt przyznania danemu podmiotowi pomocy publicznej, gdyż przyznanie tego rodzaju pomocy i nałożenie kary pieniężnej na podstawie ustawy zatorowej realizują inne cele, a fakt realizacji jednego z nich nie wyłącza ani ewentualnego przyznania pomocy, ani ewentualnego ukarania, o ile zachodzą ku temu podstawy faktyczne i prawne.
Sąd nie uwzględnił także zarzutu naruszenia art. 13v ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1a ustawy zatorowej w związku z art. 11 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. W art. 10 ust. 1 ustawy zatorowej ustawodawca określił, że wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, rekompensata za koszty odzyskiwania należności, stanowiąca równowartość określonej kwoty wyrażonej w euro. Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1a ustawy zatorowej równowartość kwoty rekompensaty, o której mowa w ust. 1, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne. Z kolei art. 11ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść przedsiębiorcy, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.
Zdaniem Sądu, prawidłowe jest stanowisko Prezesa UOKiK, że: 1) kontrola terminowości płatności dokonywanych przez stronę postępowania prowadzonego na podstawie ustawy zatorowej nie może ograniczać się wyłącznie do transakcji handlowych, w których świadczenia pieniężne zostały wyrażone w złotych, a powinna obejmować również transakcje, w których świadczenia pieniężne zostały wyrażone w walutach obcych (z czym Skarżąca zasadniczo się zgadza, wskazując jednak na lukę prawną – zob. s. 32-33 skargi), 2) do przewalutowania świadczeń wyrażonych w walutach obcych możliwe było zastosowanie reguł określonych w art. 10 ust. 1a ustawy zatorowej (z czym Skarżąca się nie zgadza). Sąd podziela stanowisko wynikające już z wcześniejszego orzecznictwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (zob. wyroki: z 5 września 2023 r. o sygn. akt V SA/Wa 2617/22, z 4 kwietnia 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 1299/23, z 2 lipca 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 2747/23), że wynik wykładni funkcjonalnej i celowościowej prowadzi do wniosku, że na gruncie ustawy zatorowej w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą nowelizującą z 2022 r. właściwym było przeniesienie rozwiązań przewidzianych w art. 10 ust. 1a ustawy zatorowej na potrzeby przeliczania wartości świadczeń pieniężnych wyrażonych w walucie obcej na walutę polską w sprawach nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, gdyż przyjęte rozwiązanie sprzyja pewności obrotu gospodarczego i umożliwia praktyczne zastosowanie metody przeliczenia kursu waluty obcej na złotówkę, urealniając uprawnienia wierzyciela. Skoro celem rekompensaty, o której mowa w tym przepisie, jest wzmocnienie pozycji wierzyciela, ten sam cel aktualizuje się w przypadku postępowań w sprawach nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, które zgodnie z brzmieniem ustawy mają służyć przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Wskazany przepis ustala właściwy kurs w odniesieniu do terminu wymagalności świadczenia pieniężnego - okoliczności mającej kluczowe znaczenie z punktu widzenia przedmiotu niniejszego postępowania.
Przechodząc do sądowoadministracyjnej kontroli legalności wymiaru administracyjnej kary pieniężnej nałożonej w tej sprawie, Sąd stwierdza, że Prezes UOKiK na potrzeby wymiaru tejże kary uwzględnił wskazane w zaskarżonej decyzji niespełnione oraz spełnione po terminie świadczenia pieniężne, które były wymagalne w okresie objętym postępowaniem, w tym – co istotne – tego rodzaju świadczenia należne od Skarżącej na rzecz kontrahentów należących wraz ze Skarżącą do tej samej grupy kapitałowej. Zauważyć należy, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywała ustawa zatorowa w brzmieniu nadanym m.in. ustawą nowelizującą z 2022 r., która w szczególności dodała do ustawy zatorowej ust. 2a pkt 2 w art. 13v, zgodnie z którym przy obliczaniu maksymalnej wysokości kary pieniężnej, o której mowa w art. 13v ust. 1, pomija się świadczenia pieniężne wynikające z transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej. Wydając zaskarżoną decyzję, Prezes UOKiK nie uwzględnił tego przepisu, jak i innych przepisów ustawy zatorowej zmienionych lub dodanych ustawą nowelizującą z 2022 r., powołując się na przepisy intertemporalne tejże ustawy nowelizującej, w tym m.in. art. 3 ust. 1 ("Do transakcji handlowych zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.") oraz art. 3 ust. 6 (który jednoznacznie określił, że do postępowań w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy - co nastąpiło 8 grudnia 2022 r. - stosuje się przepisy ustawy zatorowej w brzmieniu dotychczasowym).
Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie stwierdza, że z uwagi na brzmienie przepisów intertemporalnych ustawy nowelizującej z 2022 r. wyłączona została możliwość zastosowania w tej sprawie art. 189c kpa, który stanowi, że jeżeli w czasie wydawania decyzji w sprawie administracyjnej kary pieniężnej obowiązuje ustawa inna niż w czasie naruszenia prawa, w następstwie którego ma być nałożona kara, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza dla strony. Skoro bowiem wskazane przepisy intertemporalne w sposób wyraźny i jasny nakazują zastosowanie przepisów w brzmieniu dotychczasowym do postępowania zakończonego wydanie zaskarżonej decyzji, to - z punktu widzenia prawa krajowego – wspomniane przepisy intertemporalne powinny znaleźć zastosowanie jako lex specialis w stosunku do normy ogólne określonej w art. 189c kpa (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 10 października 2025 r. o sygn. akt V SA/Wa 784/25).
Zauważyć jednak należy, że ocena dopuszczalności zastosowania krajowych przepisów regulujących tryb i zasady nakładania administracyjnych kar pieniężnych, na podstawie art. 13v i n. ustawy zatorowej musi uwzględniać normy prawa Unii Europejskiej, w tym obowiązek poszanowania gwarancji proceduralnych przyznanych na mocy prawa unijnego, w tym uznaną w prawie unijnym zasadę lex mitior retro agit, wynikającą z art. 49 ust. 1 Karty Praw Podstawowych (Dz. Urz. UE C 202 z 7 czerwca 2016 r., s. 389; dalej zwanej "KPP"), który stanowi: "Nikt nie może zostać skazany za popełnienie czynu polegającego na działaniu lub zaniechaniu, który według prawa krajowego lub prawa międzynarodowego nie stanowił czynu zabronionego pod groźbą kary w czasie jego popełnienia. Nie wymierza się również kary surowszej od tej, którą można było wymierzyć w czasie, gdy czyn zabroniony pod groźbą kary został popełniony. Jeśli ustawa, która weszła w życie po popełnieniu czynu zabronionego pod groźbą kary, przewiduje karę łagodniejszą, ta właśnie kara ma zastosowanie.".
Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie podziela stanowisko wyrażone już w orzeczeniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (zob. wyroki: z 10 października 2025 r. o sygn. akt V SA/Wa 784/25 i z 27 listopada 2025 r. o sygn. akt V SA/Wa 3372/24), że sprawa dotycząca wymierzenia kary pieniężnej na podstawie przepisów ustawy zatorowej jest sprawą "z elementem unijnym", ponieważ:
1) podstawą materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy zatorowej, która stanowi krajowy środek wdrażający do polskiego porządku prawnego postanowienia dyrektywy 2011/7/UE;
2) z dyrektywy 2011/7/UE wprawdzie nie wynika obowiązek wprowadzenia przez państwa członkowskie sankcji takich jak administracyjne kary pieniężne przewidziane w art. 13v i następne ustawy zatorowej, jednak tego rodzaju środki mieszczą się w ramach przewidzianego w dyrektywie 2011/7/UE upoważnienia do wprowadzenia przez Państwa Członkowskie dodatkowych przepisów zapewniających pełniejszą realizację celów dyrektywy (por. art. 12 ust. 3 dyrektywy 2011/7/UE, który stanowi: "Państwa członkowskie mogą utrzymać lub wprowadzić w życie przepisy, które są korzystniejsze dla wierzyciela niż przepisy niezbędne do spełnienia wymogów niniejszej dyrektywy");
3) polski ustawodawca wyraźnie motywował wprowadzenie administracyjnych kar pieniężnych do ustawy zatorowej koniecznością wzmocnienia prywatnoprawnych rozwiązań przez wprowadzenie – na wzór rozwiązań francuskich – dodatkowego mechanizmu wspierającego przeciwdziałanie powstawaniu zatorów płatniczych (por. uzasadnienie projektu ustawy nowelizującej z 2019 r.).
Charakter unijny rozpatrywanej sprawy uzasadnia konieczność zbadania, czy tego rodzaju przepisy intertemporalne zamieszczone w ustawie nowelizującej z 2022 r. nie stoją na przeszkodzie realizacji gwarancji proceduralnych przyznanych na mocy prawa unijnego, w tym zasady lex mitior retro agit wynikającej z art. 49 ust. 1 zdanie ostatnie KPP. W świetle wskazanych przepisów intertemporalnych w sprawie nie znajdował zastosowania zawarty w ustawie zatorowej w dacie wydawania zaskarżonej decyzji art. 13v ust. 2a pkt 2, przewidujący pominięcie przy obliczaniu kary pieniężnej świadczeń pieniężnych wynikających z transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do jednej grupy kapitałowej. Podkreślenia przy tym wymaga, że wprowadzając swoistą depenalizację opóźnień w transakcjach w ramach grupy kapitałowej, ustawodawca motywował to (co wynika z uzasadnienia projektu ustawy nowelizującej z 2022 r.) tym, że kwestia rozliczeń podmiotów w jednej grupie kapitałowej nie wpływa na zewnętrzny rynek, a tym samym zasadne jest jej wyłączenie zarówno z zakresu obowiązku sprawozdawczego, jak i z grona okoliczności wpływających na nałożenie kary i jej wysokość. Oznacza to, że ustawodawca polski w istocie wprost przyznał, że karanie za ewentualne opóźnienia w płatnościach dotyczących transakcji w ramach jednej grupy kapitałowej w żaden sposób nie przyczyni się do realizacji celów dyrektywy 2011/7/UE. W takiej sytuacji Sąd uznał, że brak wyłączenia tych transakcji w sprawach niezakończonych przed wejściem w życie ustawy nowelizującej z 2022 r. wskutek przyjęcia określonych przepisów intertemporalnych – niezasadnie wyłączał stosowanie znowelizowanych przepisów ustawy zatorowej, które w powyższym zakresie były dla Skarżącej niewątpliwie korzystniejsze niż przepisy dotychczasowe (czyli przepisy ustawy zatorowej w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą nowelizującą z 2022 r.). Nie ulega bowiem wątpliwości, że pominięcie transakcji Skarżącej dokonanych z kontrahentami z tej samej grupy kapitałowej byłoby korzystne dla Skarżącej (bo prowadziłoby co najmniej do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie dotychczasowych przepisów w wysokości niższej niż to wynika z zaskarżonej decyzji), jak i to, że przepisy sprzed nowelizacji takiego pominięcia nie przewidywały, a zatem transakcje Skarżącej z podmiotami z tej samej grupy kapitałowej zostały uwzględnione m.in. przy wyliczeniu wymierzonej kary.
W takim stanie rzeczy zachodziły podstawy do zastosowania w tej sprawie art. 49 ust. 1 zdanie ostatnie KPP. Podkreślenia przy tym wymaga, że wskazany przepis KPP znajduje zastosowanie także do administracyjnych kar pieniężnych poddanych kontroli przez sądy administracyjne (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-544/23, BAJI Trans, EU:C:2025:614). W ocenie Sądu, charakter i cel kary pieniężnej, o której mowa w art. 13v ustawy zatorowej, pozwala na zakwalifikowanie jej jako sankcji karnych w rozumieniu prawa unijnego. Sąd nie ma wątpliwości, że administracyjna kara pieniężna realizuje obok celu prewencyjnego także cel represyjny i nie ma charakteru odszkodowawczego oraz odznacza się wysokim stopniem surowości grożącej kary (por. wyrok w sprawie C-544/23, BAJI Trans, pkt 63-71). W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi również przesłanka negatywna do zastosowania art. 49 ust. 1 KPP w postaci prawomocnego orzeczenia o karze (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-650/13, Delvigne, EU:C:2015:648; pkt 45).
Należy w tym miejscu przypomnieć, że w sytuacji, w której dokonanie wykładni przepisu krajowego, która byłaby zgodna z wymogami prawa Unii, nie jest możliwe, to zasada pierwszeństwa tego prawa wymaga, aby sąd krajowy, do którego należy w ramach jego właściwości stosowanie przepisów tego prawa, odstąpił od stosowania wszelkich przepisów prawa krajowego sprzecznych z bezpośrednio skutecznymi przepisami prawa Unii (zob. wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej: w sprawie C-573/17, Popławski, EU:C:2019:530, pkt 58 oraz 61; w sprawie C-715/20 X, EU:C:2024:139, pkt 72). Na sądach spoczywa obowiązek kontroli działań administracji publicznej w sposób umożliwiający wyeliminowanie rozstrzygnięć niezgodnych z prawem unijnym. Sąd krajowy, do którego należy w ramach jego kompetencji stosowanie przepisów prawa unijnego, zobowiązany jest zapewnić pełną skuteczność tych norm - nie stosując sprzecznych z nimi przepisów prawa krajowego (zob. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II GSK 2635/21).
Zdaniem Sądu, przepisy intertemporalne ustawy nowelizującej z 2022 r. co najmniej w przedstawionym zakresie są sprzeczne z art. 49 ust. 1 zdanie ostatnie KPP, co – w świetle zasady pierwszeństwa prawa unijnego – obligowało Sąd do odstąpienia od zastosowania tych przepisów na potrzeby kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Zauważyć też należy, że wprowadzona na mocy ustawy nowelizującej z 2022 r. całościowa zmiana systemu karania obejmuje w szczególności nie tylko wyłączenie z zakresu objętego postępowaniem w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych m.in. świadczeń pieniężnych wynikających z transakcji handlowych, których wyłącznymi stronami są podmioty należące do tej samej grupy kapitałowej (art. 13v ust. 2a pkt 2 ustawy zatorowej w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z 2022 r.), ale też sposób naliczania kar (art. 13v ust. 1, 2, 2a i 2b ustawy zatorowej w brzmieniu nadanym ustawa nowelizującą z 2022 r.). Sąd stwierdza, że z pewnością konieczność odstąpienia od zastosowania w rozpatrywanej sprawie przepisu krajowego sprzecznego z prawem unijnym będzie wymagać modyfikacji zastosowania reguł intertemporalnych przewidzianych w prawie krajowym. W szczególności oznacza to brak możliwości powołania się na wprowadzone przez ustawodawcę polskiego przepisy przejściowe wyłączające możliwość zastosowania – oczywiście korzystnego dla Skarżącej art. 13v ust. 2a pkt 2 ustawy zatorowej wprowadzonego na mocy ustawy nowelizującej z 2022 r. Rzeczą Organu w ponownie prowadzonym postępowaniu będzie ustalenie, czy obowiązek zapewnienia poszanowania gwarancji przewidzianych w art. 49 ust. 1 KPP wymaga modyfikacji zastosowania – w okolicznościach rozpatrywanej sprawy - określonych w art. 3 ustawy nowelizującej z 2022 r. zasad intertemporalnych także w zakresie pozostałych zmian ustawy zatorowej wprowadzonych ustawą nowelizującą noweli z 2002 r., a mających zastosowanie do postępowań w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej zarówno w aspekcie materialnym, jak i formalnym. Powinno to dotyczyć również samego wyliczenia kary, to jest weryfikacji, czy kara pieniężna obliczona na podstawie art. 13v ust. 2 ustawy zatorowej w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z 2022 r. byłaby niższa od kary pieniężnej obliczonej na podstawie art. 13v ust. 2 ustawy zatorowej w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej ustawą nowelizującą z 2022 r. (ale z uwzględnieniem pominięcia transakcji handlowych w ramach tej samej grupy kapitałowej) – a następnie zastosowania wspomnianego przepisu w brzmieniu, które przewiduje karę łagodniejszą.
Ocena, która z kolidujących w czasie ustaw jest względniejsza dla strony, jest kompleksową oceną porównawczą, a mianowicie porównaniem sytuacji zindywidualizowanego sprawcy konkretnego naruszenia prawa przy zastosowaniu ustawy "innej" z sytuacją zindywidualizowanego sprawcy konkretnego naruszenia prawa przy zastosowaniu ustawy poprzednio obowiązującej. Ustawa ma być bowiem względniejsza dla strony. Nie jest zatem wystarczające porównanie in abstracto odpowiednich przepisów sankcjonowanych i/lub sankcjonujących zawartych w ustawie nowej i ustawie poprzednio obowiązującej, lecz wymagana jest każdorazowo ocena in concreto, a zatem uwzględnienie wszystkich skutków wynikających dla sprawcy naruszenia prawa z ustawy nowej i ustawy poprzednio obowiązującej (por. A. Zoll [w:] Kodeks karny. Część ogólna, t. 1, cz. 1, Komentarz do art. 1–52, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2016, komentarz do art. 4, teza 41; podobnie, M. Sala-Szczypiński, Administracyjne kary pieniężne czasu epidemii i zasada stosowania "ustawy względniejszej", "Roczniki Administracji i Prawa" 2021/1, s. 142). Tym samym konieczność uwzględnienia gwarancji procesowych wynikających z art. 49 KPP może oznaczać konieczność ponownego ustalenia stanu faktycznego sprawy i jego oceny, w tym także – ewentualnie – przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego.
Konkludując, Sąd uznał, że mimo niezasadności zarzutów postawionych w skardze, zaskarżona decyzja musiała zostać uchylono z uwagi na wydanie jej z naruszenia prawa unijnego przez naruszenie gwarancji procesowych przyznanych jednostkom na mocy art. 49 ust. 1 KPP, co z kolei doprowadziło do naruszenia art. 13v ust. 2 ustawy zatorowej przez wymierzenie Skarżącej zbyt wysokiej kary pieniężnej (bo z uwzględnieniem przy jej wyliczeniu transakcji dokonanych w ramach grupy kapitałowej, a być może jeszcze niższej – o ile taki okazałby się rezultat obliczenia kary na podstawie wspomnianego przepisu w znowelizowanym brzmieniu, co będzie wymagało weryfikacji przez Prezesa UOKiK).
Ponownie rozpoznając sprawę, Prezes UOKIK zobowiązany będzie uwzględnić ocenę wyrażoną w niniejszym wyroku, w tym uwagi na tle art. 49 ust. 1 KPP i przyjąć do wyliczenia kary przepisy ustawy zatorowej w brzmieniu sprzed lub po zmianie dokonanej ustawą nowelizującą z 2022 r., w zależności od tego, które przepisy będą powodowały w okolicznościach tej sprawy wyliczenie kary niższej.
Ze wskazanych powodów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ppsa orzekł, jak w pkt 1 sentencji.
O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 209, art. 200 i art. 205 § 2 ppsa w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 8 oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.) , zasądzając od Prezesa UOKiK na rzecz Skarżącej 53 301 zł, przy czym na kwotę tę składają się: równowartość wpisu sądowego od skargi (37 944 zł), równowartość wpisu sądowego od zażalenia złożonego w toku postępowania (100 zł), równowartość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz minimalna stawka wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym w postępowaniu głównym (15 000 zł) i w postępowaniu zażaleniowym (240 zł). Sąd nie znalazł natomiast żadnych powodów do uwzględnienia w ramach zasądzanego zwrotu kosztów postępowania trzykrotności stawki wynagrodzenia pełnomocnika procesowego, o co Skarżąca wnosiła w skardze, choćby z tego powodu, że żaden z zarzutów skargi nie okazał się zasadny.Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę