V SA/Wa 3053/15

V SA/Wa 3053/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-04-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-07-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kania
Dariusz Zalewski
Michał Sowiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 267
art. 14 par 1 pkt 5; art. 146 par 1; art. 151 vpar 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2004 nr 6 poz 40
art. 2 ust. 1
Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru
Dz.U.UE.L 2003 nr 328 poz 21 art. 5
Rozporządzenie Komisji (WE) NR 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. ustanawiające środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 r.  rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy,  Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Dariusz Zalewski, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa; oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako organ lub Dyrektor ARiMR) z [...] czerwca 2015r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję nr [...] z [...] stycznia 2015r. wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P., którą stwierdzono, że decyzja z [...] grudnia 2004r. nr [...] Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 została wydana z naruszeniem prawa.
K. B. złożył w dniu [...] czerwca 2004r. w Biurze Powiatowym ARiMR w P. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. We wniosku zadeklarował działki ewidencyjne o nr [...] i [...] położone w obrębie ew. S., gm. R. oraz działkę ew. nr [...] położoną w obrębie ew. S., gm. R.
W toku prowadzonego postępowania organ stwierdził nieprawidłowość dot. działki ew. nr [...], polegającą na tym, że została ona zadeklarowana do płatności bezpośrednich przez więcej niż jednego producenta rolnego.
Po złożeniu stosownych wyjaśnień przez stronę Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. decyzją nr [...] z [...] grudnia 2004r. przyznał płatność bezpośrednią do gruntów rolnych w wys. 25.053,17 zł. Jednocześnie organ wydał decyzję nr [...] odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 drugiemu z producentów rolnych – T. K.
Decyzją z [...] lipca 2005r. nr [...] Dyrektor ARiMR stwierdził nieważność decyzji z [...] grudnia 2004r. nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych K.B.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K.B.
Dyrektor ARiMR po rozpoznaniu odwołania decyzją z [...] października 2005r. nr [...] uchylił decyzję z [...] lipca 2005r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją z [...] lutego 2008r. nr [...] Dyrektor ARiMR odmówił stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych K.B.
W następstwie złożonych przez T. K. wyjaśnień dot. użytkowania działki nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wznowił z dniem [...] października 2008r. postępowanie w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych K. B.
W związku z ustaleniami organu decyzją z [...] lutego 2011r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. stwierdził, że decyzja z [...] grudnia 2004r. nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 została wydana z naruszeniem prawa.
Po analizie całości materiału dowodowego w sprawie, Dyrektor ARiMR decyzją z [...] kwietnia 2011r. uchylił ww. decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Po przeprowadzeniu dalszych czynności wyjaśniających mających na celu ustalenie faktycznego użytkownika w roku 2004 działki nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. decyzją nr [...] z [...] stycznia 2015r. stwierdził, że decyzja z [...] grudnia 2004r. nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 została wydana z naruszeniem prawa.
Organ wyjaśnił, że K. B. w roku 2004 nie był posiadaczem działki nr [...] i ustalił, że w okresie objętym niniejszym postępowaniem posiadaczem zależnym i jednocześnie użytkownikiem spornej działki był T. K.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K. B. Skarżący nie zgodził się z treścią wydanej decyzji dotyczącej wnioskowanej pomocy.
Decyzją nr [...] z [...] czerwca 2015r. Dyrektor ARiMR utrzymał w mocy decyzję z [...] stycznia 2015r.
Organ odwoławczy wskazał, iż zadaniem organu było ustalenie, któremu z producentów rolnych przysługuje płatność, jak wyjaśnił w przypadku działki ew. nr [...] wystąpił tzw. konflikt krzyżowy, kto użytkuje działkę, na którą złożono dwa wnioski.
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Dyrektor ARiMR ustalił, że K.B. w roku 2004 nie był posiadaczem działki nr [...], podczas gdy posiadaczem zależnym i jednocześnie użytkownikiem spornej działki był T. K. Zgromadzone w aktach dokumenty potwierdzają, że w roku 2004 użytkownikiem zależnym działki nr [...] był T. K. zgodnie z pismem Syndyka masy upadłości "A." z 4 lipca 2000r. stanowiącym zgodę na bezumowne użytkowanie działki. Sporną działkę, jak wynika z treści uzasadnienia decyzji zamierzali użytkować samodzielnie i na własny rachunek M. i T. K. Jak wynika z zeznań świadków, do których należą grunty rolne sąsiadujące z działką nr [...], użytkownikiem działki w roku 2004 był T. K. i to on wykonywał niezbędne prace agrotechniczne na działce. Wyjaśniono, że T. K. dokonał wpłaty 80 tys. zł na poczet ceny zakupu nieruchomości od spółki "A." (której przedstawicielem był K. B.), a K. B. w związku z zaistniałym konfliktem odciągał w czasie transakcję sprzedaży działki nr [...]. Jak ustalił Dyrektor ARiMR K.B. uzależniał pozytywne załatwienie sprawy sprzedaży działki nr [...] od "zachowania" T.K. w zakresie stwierdzonego konfliktu kontroli krzyżowej wobec przedmiotowej działki.
Jednocześnie organ odwoławczy wskazał na pismo K. B. z 7 marca 2005r. w którym producent rolny potwierdził, że T. K. podawał mu strukturę zasiewów na działce nr [...].
Zatem, w ocenie organu odwoławczego wydanie decyzji z [...] grudnia 2004r. nr [...] nastąpiło z naruszeniem prawa, ponieważ na mocy tej decyzji przyznane zostały płatności do powierzchni gruntów, które w roku 2004 nie były użytkowane przez stronę postępowania.
Z tego względu, jak zaznaczył Dyrektor ARiMR powierzchnia działek rolnych w roku 2004 kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wynosiła 25,20 ha, zaś powierzchnia kwalifikująca się do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej wynosiła 20,80 ha.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K. B. wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji, gdyż zostały one w jego ocenie wydane z rażącym naruszeniem prawa i są dla niego krzywdzące. Ponadto zdaniem autora skargi organ nie uwzględnił całego materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na błędne ustalenie stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p. p. s. a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Zaskarżona decyzja została wydana w trybie postępowania wznowieniowego. Jak wynika z zaskarżonej decyzji, wznowienie postępowania nastąpiło w oparciu o przesłankę z art.145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż Kierownik Biura Powiatowego w P. nie posiadał wiedzy, że w dacie wydawania decyzji w sprawie płatności na rok 2004 działkę ew. o nr [...] posiadał T. K., a nie K. B. Jednocześnie z uwagi na art. 146 § 1 kpa (upływ czasu) decyzja z [...] grudnia 2004r. nie mogła zostać uchylona. Z przepisu art. 151 § 2 kpa wynika, że w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ ograniczy się do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności z powodu których nie uchylił tej decyzji.
Kontroli Sądu podlegała zatem zasadność stwierdzenia w zaskarżonej decyzji, wydanej po wznowieniu postępowania, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z [...] grudnia 2004r. została wydana z naruszeniem prawa, z uwagi na to, że w dacie jej wydawania organ I instancji nie wiedział o tym, że działkę nr [...] posiada inny producent rolny – T. K.
W niniejszej sprawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. prawidłowo wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest stanowisko, że przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. zachodzi wówczas, gdy ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub dowody nieznane organowi wydającemu decyzje są istotne dla sprawy, to znaczy dotyczą przedmiotu sprawy oraz mają znaczenie prawne, w konsekwencji czego mają wpływ na treść decyzji w kwestiach zasadniczych. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć jedynie taką okoliczność, która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy (por. wyrok NSA z 7 lutego 2007 r. I OSK 429/06, Lex nr 348005; WSA z 16 marca 2005 r. I SA/Wa 1273/03 Lex nr 189198; WSA z 8 października 2007 r. I SA/Wa 761/07 Lex nr 399169). Decyzja wydana po wznowieniu postępowania dotyczy w końcowym rezultacie bytu prawnego decyzji ostatecznej wydanej w trybie zwykłym (por. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2002 r. sygn. akt. OPS 11/02, ONSA 2003/3/86).
Sąd podziela stanowisko Dyrektora ARiMR, że nowe dowody uzyskane przez organ dotyczyły kwestii użytkowania w roku 2004 działki nr [...] tj. pismo z 4 lipca 2000r. Syndyka masy upadłości "A." dotyczące zgody na użytkowanie działki przez M. i T. K., a także pismo K.B. z 7 marca 2005r. skierowanego do T. K. (dot. wskazania struktury zasiewów) i tym samym mógłby mieć istotny wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją z [...] grudnia 2004r. Decyzją tą przyznano płatności i uwzględniała ona w całości żądanie K.B. co do powierzchni zgłoszonej do płatności przyjmując, że strona jest uprawniona do złożenia wniosku.
W ocenie Sądu ustalenia faktyczne organów oraz ich ocena, a w następstwie wskazanie przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie były prawidłowe.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że z ww. dostarczonych do akt dokumentów wynika, że ujawnił się fakt posiadania w 2004 roku działki nr [...] przez T. K., a zatem skarżący nie był faktycznym użytkownikiem działki nr [...]. W następstwie tego K. B. zgłosił działkę nr [...] położoną we wsi S. bezpodstawnie do jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej.
Ponadto z pozostałego materiału dowodowego w sprawie m.in. protokołu z rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2006r. nr [...], zeznań świadków, wynika, że w okresie objętym wnioskiem posiadaczem zależnym i jednocześnie użytkownikiem spornej działki był T. K.
Jak wynika z akt sprawy, w chwili wydania kontrolowanej decyzji ([...] grudnia 2004r.) Kierownik Biura Powiatowego w P. nie wiedział o posiadaniu działki nr [...] przez T.K. Na mocy decyzji z [...] grudnia 2004r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. przyznał skarżącemu płatność bezpośrednią do gruntów rolnych w niewłaściwej wysokości. Skarżący – co wynika z akt administracyjnych - zawarł jako Wiceprezes Zarządu spółki "A." Przedsiębiorstwo P. sp. z o.o. z siedzibą w R. umowę sprzedaży z [...] czerwca 2005r. (a/n Rep.A nr [...]) dotyczącą m.in. spornej działki nr [...] o pow. 23,99 ha położonej we wsi S. za cenę 240.000,00 zł na rzecz M. i T. K. W toku sprawy administracyjnej ustalono, że wpłacili oni na rzecz spółki "A." kwotę 80.000 zł (kopia potwierdzenia przelewu) a także, że posiadali oni zgodnie z pismem z 4 lipca 2000r. zgodę Syndyka masy upadłości "A." na użytkowanie działki nr [...] w S. Z pisma tego wynika, że pełnomocnik Syndyka, poinformował zainteresowanych (M. i T. K.), że jako posiadacz hipoteki i zarazem wierzyciel właściciela nieruchomości nie widzi przeszkód w ich użytkowaniu rolniczym i nie będzie rościł z tego tytułu żadnych pretensji (pismo z 4 lipca 2000r. w aktach adm.).
Z powyższego wynika, że skarżący K. B. posiadał wiedzę, że nie przysługuje mu uprawnienie do ubiegania się o przyznanie płatności. Z akt wynika ponadto, że T. K. i K. B. zawarli ponadto nieformalne uzgodnienia dotyczące losów spornej działki, co wynika między innymi z treści pisma K. B. z 7 marca 2005r. Sfinalizowanie sprzedaży działki nr [...] jak uznał organ zależało od tego, jak T. K. przyjmie fakt stwierdzonego przez organ konfliktu kontroli krzyżowej dla przedmiotowej nieruchomości. Jednocześnie organ nie dał wiary kopii oświadczenia z 14 marca 2011r. złożonego przez K. B. jako dowód w prowadzonym postępowaniu, że T. K. w roku 2004 był jedynie dzierżycielem działki nr [...], a zabiegi agrotechniczne na tej nieruchomości wykonywał na zlecenie K.B. W ocenie Sądu organ prawidłowo ocenił dostarczony dokument, został on złożony jedynie w kserokopii, tak więc nie może być weryfikowany pod względem prawdziwości i jednocześnie jest sprzeczny z treścią wcześniejszych pism z 4 lipca 2000r., z 7 marca 2005r., a także treścią aktu notarialnego z [...] czerwca 2005r.
Zdaniem Sądu organ prawidłowo ustalił stan faktyczny z którego wynika, że K. B. bezpodstawnie zgłosił działkę ew. nr [...] we wsi S. do jednolitej oraz uzupełniającej płatności obszarowej. Wskazać należy, że w przypadku jednolitej płatności obszarowej łączna powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych na nieużytkowanej przez rolnika działce ewidencyjnej wyniosła 23,60 ha. W przypadku uzupełniającej płatności obszarowej powierzchnia ta stanowiła 22,85 ha, gdyż z upraw zgłoszonych na działce nr [...] do płatności uzupełniającej nie kwalifikowała się uprawa buraków cukrowych o powierzchni 0,75 ha.
Z powyższego wynika, iż powierzchnia działek rolnych w roku 2004 kwalifikująca się do przyznania jednolitej obszarowej wynosiła 25,20 ha, zaś powierzchnia kwalifikująca się do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej wynosiła 20,80 ha.
W przypadku, gdy w sprawie o przyznanie płatności zostanie stwierdzone, iż powierzchnia którą rolnik zadeklarował we wniosku jest większa od powierzchni przez niego użytkowanej płatności (sankcje) nalicza się po ustaleniu procentowej wartości przedeklarowania z uwzględnieniem grup upraw.
Procentowa wartość przedeklarowania pomiędzy obszarem zadeklarowanym do płatności a obszarem użytkowanym przez wnioskodawcę w przypadku jednolitej płatności obszarowej wyniosła 93,65%.
Powyższa wartość wyznaczona została w następujący sposób: 23,60 ha - różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym we wniosku do jednolitej płatności obszarowej, a obszarem uznanym jako uprawniony do płatności w wyniku ustalenia stanu faktycznego - 25,20 ha.
W przypadku uzupełniającej płatności obszarowej procentowa wartość przedeklarowania wyniosła 109,86% i została wyznaczona: 22,85ha - różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym we wniosku do uzupełniającej płatności obszarowej, a obszarem uznanym jako uprawniony do płatności - 20,80 ha.
W przypadku stwierdzonej nienależnej deklaracji działek rolnych wysokość jednolitej płatności obszarowej w roku 2004 należało ustalać zgodnie z art. 5 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 z 16 grudnia 2003 r. ustanawiającego środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 r. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie: systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji. Zgodnie z przywołanym przepisem jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej lub wizji lokalnej wykryte zostanie, iż ustalona różnica miedzy zadeklarowanym a wyznaczonym obszarem przekracza 50 % rolnikowi należy odmówić płatności.
W przypadku uzupełniającej płatności obszarowej w roku 2004 płatność lub ewentualna sankcja powinna zostać naliczona z uwzględnieniem art. 32 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli dla niektórych schematów pomocowych Wspólnoty ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 3508/92. Zgodnie ze wskazanym przepisem, jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, który spełnia wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy dla uzupełniającej płatności obszarowej, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego po kontroli administracyjnej lub po kontroli na miejscu. Jeżeli różnica ta przekracza 50% stwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa.
Powyższe oznacza, iż decyzja nr [...] z [...] grudnia 2004r. wydana w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 dla K. B. wydana została z naruszeniem art. 2 ust. 1 i ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004r. Nr 6, poz. 40 z poźn. zm.) oraz z naruszeniem wskazanych powyżej przepisów wspólnotowych określających zasady naliczania płatności przy stwierdzonym przedeklarowaniu powierzchni wnioskowanej.
Naruszenie przedmiotowych przepisów prawa spowodowało, iż na mocy decyzji nr [...] z [...] grudnia 2004r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. przyznał K. B. płatność bezpośrednią do gruntów rolnych w niewłaściwej wysokości.
Z tytułu jednolitej płatności obszarowej przyznano rolnikowi płatność w kwocie 10 273,86 zł do działek rolnych o powierzchni 48,80 ha, a zgodnie z ustalonym stanem faktycznym oraz z uwzględnieniem art. 5 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2199/2003 z 16 grudnia 2003 r. jednolita płatność obszarowa na rok 2004 powinna zostać K. B. odmówiona.
Podobnie z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej przyznano rolnikowi płatność w kwocie 12 779,85 zł do działek rolnych o powierzchni 43,65 ha, a zgodnie z ustalonym stanem faktycznym i z uwzględnieniem art.32 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001r. uzupełniająca płatność obszarowa na rok 2004 powinna zostać K. B. odmówiona.
Podkreślić należy, że istotą płatności jest przyznanie ich osobie, która rzeczywiście uprawia grunty, tzn. decyduje, jakie rośliny uprawiać i dokonuje swobodnie odpowiednich zabiegów agrotechnicznych oraz zbiera plony. Posiadanie jest stanem faktycznym, a nie prawnym. Bezzasadne jest w tym momencie badanie stanu własności gruntów. Okoliczność, iż osoba faktycznie użytkująca grunty rolne nie posiada tytułu prawnego do korzystania z nich (tzw. bezumowne korzystanie), nie ma wpływu na przysługujące jej uprawnienie do ubiegania się o przyznanie dopłat. Istotną przesłanką decydującą o ich przyznaniu jest bowiem rzeczywiste posiadanie (użytkowanie) gruntów rolnych. Nawet w przypadku bezumownego korzystania z gruntu, można ubiegać się o dopłatę (i dostać ją), jeżeli wnioskodawca udowodni fakt władania gruntem przy spełnieniu pozostałych wymogów w/w ustawy. Posiadanie nie jest prawem, ani uprawnieniem, ale jest stanem faktycznym, pozostającym pod ochroną prawną nawet jeżeli jest bezprawne.
Zdaniem Sądu w świetle zgromadzonych dokumentów organ prowadzący postępowanie prawidłowo stwierdził, iż K. B. nie był faktycznym użytkownikiem działki nr [...].
Odnosząc się w tym miejscu do zarzutów skargi wskazać należy, stan faktyczny sprawy został właściwie ustalony, w ocenie Sądu w sposób prawidłowy zastosowano również wskazane w zaskarżonej decyzji przepisy prawa. Organ w sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie wyjaśniające, stosownie do reguł określonych w art. 7, 8, 77 § 1 i 80 kpa, szczegółowo badał i rozważył argumenty przedstawione przez stronę, przy tym nie sposób zauważyć, że skarżący niezwykle aktywnie brał udział w prowadzonym postępowaniu administracyjnym na bieżąco monitorując działanie organów, składając pisma oraz wnioski. Zaś w toku całego postępowania przez organem dokonano wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa, natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 kpa.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.