V SA/Wa 296/14

V SA/Wa 296/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-02-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2014-01-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Mydłowska /sprawozdawca/
Izabella Janson
Krystyna Madalińska-Urbaniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
II GSK 1038/14 - Wyrok NSA z 2014-05-15
Skarżony organ
Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
art. 30 c ust. 3 pkt 2
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2014 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. we W. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia ... stycznia 2014 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez W. Sp. z o.o. (dalej: Skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest informacja Ministra Gospodarki z dnia [...] stycznia 2014r.nr [...], uznająca protest za niezasadny.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało podjęte w następującym stanie prawnym i faktycznym.
Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem: ,, [...]’’ w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.4. Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym.
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej; PARP), w piśmie z dnia [...] października 2013r. zawarła rozstrzygnięcie, iż wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji zgodnie z kryteriami oceny merytorycznej obligatoryjnej, a mianowicie projekt nie spełnia kryterium 9 – Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu.
W uzasadnieniu wskazano, że projekt o takim budżecie oraz tak dużych nakładach finansowych powinien wyjść swoim zasięgiem poza obowiązkowe wskaźniki, a także wykazać planowany wpływ na środowisko naturalne. Ponadto organ oceniający podkreślił, iż we wskaźnikach rezultatu powinna być podana minimalna ilość energii elektrycznej, dystrybuowana do sieci, powstała jako rezultat projektu, a także powinna być wskazana ilość wytwarzanego wodoru, otrzymanego w wyniku realizacji projektu.
We wniesionym proteście Spółka podniosła , że w obowiązujących w tym konkursie dokumentach, nie ma definicji projektu, który ze względu na swój wysoki budżet i niezbędne nakłady finansowe, wymagałby zastosowania dodatkowych wskaźników, wykraczających poza wskaźniki obowiązkowe. Co do planowanego wpływu na środowisko naturalne, Wnioskodawczyni podała, iż w punkcie 23..4 wniosku o dofinansowanie zaznaczyła opcję ,,nie dotyczy’’. Jest to zgodne z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 4.4. Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym (dalej: Instrukcja).
Ponadto Spółka podniosła, że we wniosku o dofinansowanie w pkt. 16, 17, 17.1., 17.5., 17.6., 19 – wskazano ilość energii elektrycznej, jaka będzie produkowana i wprowadzana do sieci przy pomocy innowacyjnych elektrowni wiatrowych, wraz z podaniem precyzyjnych wyliczeń, które mogłyby zostać dodatkowo uszczegółowione podczas panelu ekspertów. Ponadto Protestująca stwierdziła, iż ilość wytwarzanej energii elektrycznej podana została w pkt. 28 ,, Skwantyfikowane wskaźniki realizacji celów projektu’’, przy określaniu metodologii obliczenia wartości wskaźników ,,Wartość przychodów z tytułu wywozu na J. oraz eksportu produktu(-ów) będących wynikiem inwestycji w ciągu 30 miesięcy po zakończeniu projektu,,. Spółka nie zgadza się ze stwierdzeniem oceniających, iż ,,we wskaźnikach rezultatu powinna być podana minimalna ilość energii elektrycznej, dystrybuowana do sieci, powstała jako rezultat projektu", gdyż wartość ta podana została przy wyliczeniu innych wskaźników rezultatu.
Dodatkowo Spółka uważa, że nie jest celowe wprowadzanie wskaźnika rezultatu w postaci wskazania ilości wytwarzanego wodoru, otrzymanego w wyniku realizacji projektu. Przedstawiona w projekcie elektrownia wyposażona będzie w instalację do hydrolizy wody, w celu przetworzenia nadmiaru produkowanej energii elektrycznej w wodór, który następnie byłby magazynowany i spalany w miarę potrzeb w specjalnie przystosowanych agregatach prądotwórczych. Dzięki takiemu rozwiązaniu, elektrownia będzie mogła produkować prąd w sposób zbliżony do liniowego, co jest jedną z cech świadczących o innowacyjności proponowanego rozwiązania. Sam wytworzony wodór nie stanowiłby produktu, który udostępniany byłby zewnętrznym klientom. Byłby on wykorzystywany wyłącznie na wewnętrzne potrzeby elektrowni, w okresach bezwietrznych, bądź słabego wiatru, przy dużym zachmurzeniu, bądź w nocy. Przedmiotem projektu nie jest produkcja wodoru, gdyż będzie on pełnił funkcje nośnika magazynującego nadmiar energii.
Rozpoznając protest, Minister Gospodarki, pełniący funkcję Instytucji Pośredniczącej (IP) wskazał, iż oceniający nie mieli podstaw do uznania, iż budżet projektu oraz nakłady finansowe w ramach projektu są podstawą do uznania, iż Wnioskodawca winien wskazać w projekcie dodatkowe wskaźniki rezultatu, uznając w tym aspekcie protest za zasadny. Również za zasadny IP uznała racje Skarżącej co do tego, ze nie było podstaw do żądania uwzględnienia wskaźnika środowiskowego.
Nie uznano argumentów , iż Skarżąca spełniła kryterium nr 9, podając we wskazanych przez nią wyżej punktach wniosku wskaźniki rezultatu, to jest ilość energii elektrycznej, dystrybuowanej do sieci powstałej jako rezultat projektu, a więc nie musiała tego robić w pkt. 28, gdyż wniosek powinien być oceniany całościowo. Cytując zapisy Przewodnika po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach POIG (dalej: Przewodnik), wskazała, że oceny dokonuje się przede wszystkim na podstawie pkt 28 wniosku o dofinansowanie. Tym samym, ocena przedmiotowego wniosku nie mogła być dokonana na podstawie informacji wskazanych w innych punktach wniosku. Ponadto organ podkreślił, że zgodnie z Instrukcją, informacje z innych punktów wniosku (m.in. 16, 17, 17.1, 17,5) powinny znaleźć swoje odzwierciedlenie we wskaźnikach wskazanych w pkt. 28 . w tym punkcie należało, zdaniem oceniających, uwzględnić wskaźnik rezultatu wskazujący ilość planowanej do uzyskania energii. Wniosek, w którym brak jest wskazania wskaźnika rezultatu wynikającego bezpośrednio z realizowanego projektu jest podstawą do stwierdzenia, iż brak jest wskaźnika odzwierciedlającego założone cele projektu, adekwatnego dla danego rodzaju projektu. Podkreślono, iż Wnioskodawca wskazał jedynie w opisie metodologii dot. Wskaźnika procentowego udziału przychodów z tytułu wywozu na J. oraz eksportu produktów wytworzonych w wyniku realizacji inwestycji w całkowitych przychodach z tytułu sprzedaży tych produktów w 30 miesięcy po zakończeniu projektu planowaną wartość uzyskiwania energii z instalacji mobilnej oraz energii wytwarzanej z wody opadowej. Ponieważ Wnioskodawca zaplanował również wykorzystywanie uzyskanego wodoru, jego udział w uzyskiwaniu energii powinien być wykazany we wskaźniku rezultatu.
W skardze na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] stycznia 2014r. , złożonej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, Spółka wniosła o stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie wniosku do ponownego rozpatrzenia przez IP.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła:
I. Naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:
1. art.4 ust. 1, art.29ust. 1 i 2, art. 35 ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 2, art.7, art. 87 ust.1 i 2 Konstytucji poprzez rozpatrzenie protestu w oparciu o Instrukcję wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Działanie 4.4. Nowe Inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym, jak również w oparciu o Przewodnik po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach POIG – podczas gdy brak jest upoważnienia do ich wydania w szczególności w u.z.p.p.r.;
2. art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r., jak również §7 ust. 1 pkt 1), 4) i 7) Regulaminu Przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego IG Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa Działanie 4.4. Nowe Inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym – poprzez stwierdzenie Instytucji Pośredniczącej o konieczności wskazania w punkcie nr 28 wniosku wskaźników rezultatu danego produktu (in concreto ilość energii elektrycznej oraz ilość wodoru), pod rygorem uznania, że wniosek nie spełnia kryterium nr 9 – nawet w sytuacji, gdy wskaźniki te wskazane sąa w innych punktach tegoż wniosku o dofinansowanie;
3. § 7 ust. 1 pkt 5) i 7) oraz tiret dziewięć załącznika 1 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa Działanie 4.4. Nowe Inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym – poprzez przyjęcie, że wodór stanowi rezultat po myśli Kryterium nr 9, oznaczające " Wskażniki produktu i rezultatu sa obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu";
4. art. 2 u.z.p.p.r. oraz § 7. Ust. 1 pkt 9) Regulaminu Przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego IG Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa Działanie 4.4. Nowe Inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym – poprzez nieskierowanie do strony skarżącej wniosku o wyjaśnienia dotyczące treści projektu w zakresie Kryterium nr 9, a tym samym wydanie przedwczesnych rozstrzygnięć.
Rozwijając powyższe zarzuty, Skarżąca wskazała, że ani Instrukcja ani Przewodnik nie mogą być wyłączną podstawą negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie, gdyż dokumenty te nie mają nawet statusu prawa w szerokim znaczeniu, albowiem brak jest upoważnienia do ich wydania w szczególności w u.z.p.p.r. Ponadto podkreśliła, iż zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011r. (sygn.. akt P 1/11, Dz. U. 2011/279/1644) regulowanie sytuacji prawnej podmiotów wnioskujących o dofinansowanie – jest niedopuszczalne za pomocą wszelkich dokumentów, które przewidują zasady i procedury dotyczące realizacji polityki rozwoju, a które nie stanowią źródeł prawa powszechnie obowiązującego (art. 87 Konstytucji).Wskazała, iż źródłami prawa w szerszym znaczeniu, na podstawie których może dojść do oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie, mogą być wyłącznie akty lub czynności, o których mowa expressis verbis w u.z.p.p.r., a więc: 1) strategie rozwoju oraz programy (art. 4 ust.1), ogłoszone regulaminy konkursów (art. 29 ust. 1 i 2), 3) upublicznione i ogłoszone wytyczne ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego (art. 35 ust 7 i 7).
Z powyższego wynika, zdaniem Skarżącej, że poza tym zakresem pozostają Instrukcja oraz Przewodnik.
Ponadto Skarżąca stwierdziła, uznanie przez IP, że wniosek nie spełnia Kryterium nr 9 w sytuacji, gdy wskaźniki, to jest ilość energii elektrycznej oraz ilość wodoru, wskazane są w innych, niż pkt 28, punktach wniosku – jest niezgodne z Regulaminem przeprowadzania konkursu. Wynika bowiem z niego - § 7, a w szczególności ust. 1 pkt 1), 4), 5) i 7) – że ocenie merytorycznej pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektu podlega cały wniosek, a nie tylko poszczególne punkty (rubryki). Takie stanowisko wynika także z brzmienia art. 30b ust. 1 u.z.p-.p.r.. Nadto Skarżąca podkreśliła, że w Przewodniku określono, iż oceny wniosku dokonuje się przede wszystkim na podstawie punktu 28 wniosku, a nie użyto sformułowania wyłącznie. Wskazała także, iż w punktach 16,17,17.5, 20 wniosku zostały wskazane wskaźniki rezultatu danego produktu, to jest ilość energii elektrycznej oraz ilość wodoru.
Następnie Spółka podniosła, że w niniejszej sprawie rezultatem nie jest wodór – w myśl Kryterium nr 9. Celem projektu jest wdrożenie innowacyjnej koncepcji wielkogabarytowych elektrowni powietrzno-pneumatycznych o pionowej osi obrotu, które nastawione będą na produkcję energii elektrycznej prądu elektrycznego, a wiec energii elektrycznej, jaką prąd elektryczny przekazuje odbiornikowi wykonującemu pracę lub zmieniającą ją na inną formę energii. Źródłem energii elektrycznej ma być w tej sytuacji wiatr, słońce oraz woda. Nie może być rezultatem wodór, a wiec pierwiastek chemiczny, który jedynie służy do produkcji rezultatu, a więc energii elektrycznej. Wyprodukowany w ramach projektu wodór, stanowić będzie jedynie "nośnik magazynujący’’. Celem projektu nie jest produkcja wodoru.
Następnie Skarżąca zarzuciła , że wbrew postanowieniom § 7 ust. 1 pkt 9) Regulaminu, ani PARP ani IP nie skierowały do Wnioskodawcy pisma o wyjaśnienia dotyczące treści wniosku w zakresie Kryterium numer 9.
W końcowej części uzasadnienia skargi, Spółka podkreśliła, iż mimo nie stosowania kodeksu postępowania administracyjnego do postepowań w zakresie ubiegania się o udzielanie dofinansowania ze środków unijnych, zasada prawdy obiektywnej, jako naczelna zasada postępowania administracyjnego, stanowi realizację zasady praworządności (art. 2 i art. 7 Konstytucji ) i powinna być w niniejszej sprawie respektowana. W związku z tym, pismo PARP z [...] października 2013r. i pismo IP z [...] stycznia 2013r. – są przedwczesne, a tym samym naruszają prawo.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Odnośnie zarzutu braku źródeł prawa, IP stwierdził, że nie da się od siebie oddzielić Regulaminu, Przewodnika i Instrukcji, gdyż stanowią one wspólnie dokumentację konkursową, którą Wnioskodawcy, przystępując do konkursu, zaakceptowali.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:
Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m. inn. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz 270), dalej:’’p.p.s.a.’’, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
W tym miejscu należy zaznaczyć, że materialnoprawną podstawą rozpoznania skargi stanowią w niniejszej sprawie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn. Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712), dalej; u.z.p.p.r.
W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, rozpoznając skargę (art. 30c ust. 3-5).
W zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odpowiednie zastosowanie mają przepisy p.p.s.a., określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, 61§ 3-6, 115-122, 146, 150 i 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy).
Sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w przypadku stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą , tym samym uwzględniając skargę.
Wskazać należy, że zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności, bądź jej braku, z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając do ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju kryterium ,,naruszenia prawa’’, prawodawca jednocześnie ustalił, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tej ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych- nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 37 ustawy).
W tym miejscu WSA w Warszawie wskazuje, iż zna stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z dnia 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie w jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa.
W niniejszej sprawie , do oceny złożonych wniosków o dofinansowanie w ramach tego konkursu, mają zastosowanie:
- ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 z póżn. zm.) w związku z ustawą z dnia 19 kwietnia 2013r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. poz. 714),
- Regulamin Przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego IG Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsiębiorstwa Działanie 4.4. Nowe Inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym (dalej: Regulamin),
- Przewodnik po kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach POIG (dalej: Przewodnik),
- Procedura Odwoławcza w ramach PO IG stanowiąca Załącznik nr 4.4. do Szczegółowego opisu Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dalej: Procedura Odwoławcza).
Tak więc, odnosząc się do obowiązujących, wskazanych wyżej, w sprawie regulacji, należy mieć na uwadze, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sadu administracyjnego, w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję.
W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu, sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa ustanowionego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, przez właściwą instytucję w ramach ogłoszonego konkursu. Należy stwierdzić , że odpowiadają one prawu.
Na początku należy przypomnieć, że W. Sp. z o.o. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem: ,,[...]’’ w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.4. Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym.
PARP w piśmie z dnia [...] października 2013r. rozstrzygnął, iż powyższy wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji zgodnie z kryteriami oceny merytorycznej obligatoryjnej, a mianowicie projekt nie spełnia Kryterium nr 9 ,,Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu’’.
Po złożeniu przez Spółkę protestu, został on rozpatrzony przez Ministra Gospodarki i uznano, iż jest on niezasadny co do Kryterium nr 9.
Stanowisko IP zostało szczegółowo uzasadnione w piśmie z dnia [...] stycznia 2014r. Należy się z nim, zdaniem Sądu zgodzić. Zasadne jest uznanie, iż Skarżąca nie spełniła Kryterium nr 9 ,,Wskaźniki produktu i rezultatu są obiektywnie weryfikowalne, odzwierciedlają założone cele projektu, adekwatne dla danego rodzaju projektu". Z Przewodnika po kryteriach wyboru operacji finansowych w ramach POIG wynika, że ,,Oceniający wezmą pod uwagę wskaźniki w stosunku do których w punkcie 28 wniosku o dofinansowanie podana jest wartość bazowa oraz dokumenty źródłowe, na podstawie których wnioskodawca określił jej wartość oraz wyczerpująca metodologia wyliczenia wartości bazowej oraz wartości w poszczególnych latach. Dokumenty źródłowe muszą być dostępne podczas kontroli projektu. (...). Oceny dokonuje się przede wszystkim na podstawie punktu 28 wniosku o dofinansowanie. (...)’’.
Tak więc, ocena Kryterium Nr 9 nie może być dokonana na podstawie danych zawartych w innych punktach wniosku, ale dokonywana jest przede wszystkim na podstawie informacji wskazanych przez Wnioskodawcę w punkcie 28. Tak samo Instrukcja wypełniania wniosku, co do pkt 28, mówi: ,,W punkcie tym określić należy wskaźniki produktu i rezultatu odzwierciedlające w mierzalny sposób cele projektu wynikające z opisu zawartego w różnych punktach wniosku o dofinansowanie’’ oraz ,,Niezbędne jest wybranie wskaźników adekwatne do projektu w podziale na wskaźniki produktu i rezultatu’’. Zasadne jest wiec stanowisko organu, że informacje wskazane m.in. w pkt. 16, 17, 17.1., 17.5 – winny znaleźć swoje odzwierciedlenie w pkt 28 wniosku. Oczekiwanym wskaźnikiem rezultatu, który powinien zostać wskazany w punkcie 28 wniosku o dofinansowanie, jest ilość energii, która będzie wynikiem (rezultatem) utworzonych w ramach projektu elektrowni wiatrowych. Już samo niewskazanie tego powoduje, iż nie zostało spełnione kryterium Nr 9.
Skarżący przewidział w projekcie uzyskiwanie energii z trzech różnych źródeł, to jest wiatru, słońca i wody. Wskazał w projekcie istotny udział wodoru w celu produkowania prądu w ,,sposób zbliżony do liniowego’’, dzięki ,,produkcji energii elektrycznej również w okresach niekorzystnych warunków atmosferycznych’’. Dlatego powinien we wniosku uwzględnić wskaźnik rezultatu dotyczący istotnego elementu , to jest wodoru.
Co do zarzutu, iż organ oceniający wniosek nie zwrócił się do Wnioskodawcy o wyjaśnienia, z § 7 pkt 9 Regulaminu wynika taka możliwość, ale nie jest to obowiązek. W pkt tym zawarto bowiem zapis: ,,W trakcie oceny merytorycznej, na wniosek Członków Oceniających KK, którzy powzięli wątpliwości na etapie oceny co do informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie, Przewodniczący KK, jeśli uzna za zasadne, może zwrócić się do Wnioskodawców faksem lub za pomocą e-maila o wyjaśnienia dotyczące treści wniosku.’’
Na koniec WSA zauważa, iż Skarżąca , przystępując do niniejszego konkursu, zaakceptowała zasady w nim obowiązujące, zawarte m.in. w Regulaminie, Przewodniku, Instrukcji.
Tak więc, Sąd uznał, iż ocenia wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującą w niniejszej sprawie procedurą odwoławczą został rozpatrzony protest Skarżącej, w zaskarżonym rozstrzygnięciu IP odniosła się do wszystkich zarzutów w nim podniesionych, wobec czego na podstawie przepisu art.30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.