V SA/Wa 2776/04

V SA/Wa 2776/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Irena Jakubiec-Kudiura /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Gierak
Marzenna Zielińska
Symbol z opisem
6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Sygn. powiązane
I GSK 847/06 - Wyrok NSA z 2007-04-17
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Kudiura (spr.), Sędzia NSA - Marzenna Zielińska, Asesor WSA - Joanna Gierak, Protokolant - Tomasz Zawiślak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi M. H. - P. [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe Oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 1999r. P. [...] zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar w postaci zapalniczek kieszonkowych, gazowych, jednorazowych, na podstawie dokumentu SAD Nr [...]. Jako kraj pochodzenia importer zadeklarował [...].
Do zgłoszenia celnego zostały dołączone m.in. faktura nr [...] z dn. [...] października 1998r. wystawiona przez firmę G. [...], trzy faktury związane z kosztami transportu nr [...], nr [...], nr [...] z dnia [...] grudnia 1998r. wystawione przez I. C. - P. Sp. z o.o. w P. oraz ogólne świadectwo pochodzenia nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. wskazujące na [...] pochodzenie towaru.
W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] lipca - [...] sierpnia 2000r. w siedzibie firmy "M." przez funkcjonariuszy Generalnego Inspektoratu Celnego ustalono, iż spółka dokonując zgłoszenia celnego w procedurze dopuszczenia do obrotu wprowadziła organy celne w błąd co do rzeczywistych kosztów transportu oraz co do kraju pochodzenia importowanego towaru deklarując w ww. zgłoszeniu celnym jako kraj pochodzenia [...], w sytuacji gdy w rzeczywistości towar pochodził z [...]. Ustalono, iż w dniu [...] listopada 1998 r. firma P. wprowadziła na polski obszar celny drogą morską kontener nr [...] (oznaczony zamknięciem celnym w postaci plomby nr [...] nałożonej w [...]) zawierający 900.000 sztuk zapalniczek gazowych, kieszonkowych jednorazowych. Powyższy towar został ujęty w ewidencji pod pozycją [...] i nabył status towaru składowanego czasowo na podstawie konosamentu morskiego wystawionego w dniu [...] listopada 1998 r. nr [...] przez I. [...] (karta 38 akt administracyjnych). Z dokumentów załączonych do przesyłki wynika, że towar przewożony w kontenerze nr [...] został wyprodukowany w [...], a zakupiony od przedsiębiorstwa [...] mającego siedzibę w [...]. (faktura nr [...] z [...] października 1998 r. - karta 35 akt administracyjnych) Przedmiotowy towar dotarł z [...] drogą morską przez H. do G. Następnie w dniu [...] grudnia 1998 r. towar ten został powrotnie wywieziony do H. bez nadawania przeznaczenia celnego. Jako powód powyższego postępowania podano obowiązywanie od 5 listopada 1998r. cła antydumpingowego, o którym importer dowiedział się już po dokonaniu zakupu przedmiotowego towaru. (Pismo z dnia 11 grudnia 1998 r.- C.H. - G. - karta 30 akt administracyjnych). Następnie kontener o tym samym numerze [...], oznakowany tym samym numerem plomby [...] został ponownie wprowadzony na polski obszar celny transportem drogowym przez Oddział Celny w L. (Urząd Celny w S.). Objęcie towaru procedurą tranzytu nastąpiło w H. pod osłoną karnetu [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. (karta 21 i 2 akt administracyjnych). W polu nr 8 przedmiotowego karnetu TIR jako dokumenty załączone wskazano fakturę nr [...] wskazującą [...] pochodzenie towaru. Faktura ta zawiera tożsame zapisy z fakturą nr [...] załączoną do zgłoszenia celnego [...], z tym że zamiast kraju pochodzenia [...] widniał [...]. Następnie w dniu [...] stycznia 1999 r. kontener nr [...] oznaczony plombą nr [...] (karta 15 akt administracyjnych - pole J oraz 31 SAD) zawierający 900.000 sztuk zapalniczek gazowych jednorazowych został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu przez Dyrektora Urzędu Celnego w W. w miejscu uznanym [...]. Do przedmiotowego zgłoszenia celnego importer - firma M. - dołączył kserokopię tego samego konosamentu morskiego co przy wprowadzeniu towaru na polski obszar celny w dniu [...] listopada 1998 r. z tą różnicą że zamiast [...] jako kraj oraz port załadunku wpisano [...] i port H., zmieniono też fakturę handlową [...] na fakturę nr [...] z dnia [...] października 1998 r., gdzie jako kraj pochodzenia wskazano [...]. Analiza materiału dowodowego doprowadziła organy celne do wniosku, iż w czasie składowania kontenera z zapalniczkami w H. (po powrotnym wywozie z G. w dniu [...] grudniu 1998 r.) prowadzone były przez firmę M. działania zmierzające do ponownego wprowadzenia towaru na polski obszar celny jednak z zamiarem obejścia cła antydumpingowego. Zapisy znajdujące się w zgromadzonych dokumentach świadczą o tożsamości towarów zgłoszonych w dniu [...] listopada 1998r. i w dniu [...] stycznia 1999 r.
W związku z wynikami kontroli Dyrektor Urzędu Celnego w W. postanowieniem nr [...] z dnia [...].09.2000r. wszczął z urzędu postępowanie celne dotyczące zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] stycznia 1999r.
Pismem z dnia [...] marca 2001 r. Regionalny Inspektorat Celny w P. poinformował o wynikach współpracy z Celnym Urzędem Śledczym w H. Wg poczynionych ustaleń firma G. [...] z H. nie posiadała na terenie H. żadnej fili, poprzez którą prowadziłaby działalność. [...] organ celny zwrócił również uwagę na tożsamość oznaczeń na kartonach, w których były importowane zapalniczki. Zapisy na nich świadczą o tożsamości kartonów, w których znajdowały się zapalniczki zgłoszonych w dniu [...] listopada 1998r. i w dniu [...] stycznia 1999 r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2001r. nr [...] Regionalny Inspektorat Celny poinformował także Dyrektora Urzędu Celnego w W. o wynikach kontroli dokumentów załączonych do ww. zgłoszenia celnego, na podstawie których Strona zgłosiła towar jako pochodzący z [...]. Z przedmiotowego pisma wynika, iż [...] władze celne poinformowały polskie organy celne, iż świadectwa pochodzenia wystawione przez T. Sp. z o.o., zostały sfałszowane (pismo z dnia [...].08.2000r. - karta 97 akt administracyjnych). Ponadto w piśmie z dnia [...] lipca 2001 r. przekazano informacje, iż Celny Urząd Śledczy w H. nie potwierdził twierdzeń importera co do wymiany zapalniczek gazowych produkcji [...] przewożonych w kontenerze nr [...] na zapalniczki produkcji [...]. Z ustaleń poczynionych w [...] firmie spedycyjnej L. wynika, iż przedmiotowy kontener został powrotnie zwrócony z G. do H. jedynie z powodu błędnych dokumentów celnych, a po przesłaniu wymaganych dokumentów przez firmę P., kontener ten pod osłoną karnetu TIR nr [...] został ekspediowany do Polski. Równocześnie przesłano potwierdzone za zgodność świadectwo pochodzenia nr [...] z jego pierwotnym tekstem (dopisek sądu).
W wyjaśnieniach z dnia [...] września 2000 r. Strona stwierdziła, iż zapalniczki pochodzenia [...] wprowadzono na polski obszar celny w tym samym kontenerze, po uprzednim wypakowaniu zapalniczek [...], gdyż jego zamiana spowodowałaby podwyższenie kosztów transportu i przedłużenie opóźnionej dostawy. W dniu [...] sierpnia 2001 r. na zlecenie Regionalnego Inspektoratu Celnego w P. wykonano ekspertyzę kryminalistyczną z zakresu badań dokumentów, a dotyczącą badania autentyczności między innymi wpisów w dokumencie -świadectwie pochodzenia nr [...] załączonego przez Stronę do przedmiotowego zgłoszenia celnego. Jako materiał porównawczy wykorzystano uzyskaną od władz [...] kserokopię autentycznego świadectwa pochodzenia nr [...]. Z ww. opinii wynika, iż świadectwo pochodzenia przedstawione przez Stronę nie jest identyczne ze świadectwem uzyskanym w wyniku weryfikacji.
Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W. uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym wartości celnej, stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego. Zgodnie z art. 30 § 1 pkt. 5 Kodeksu celnego do ceny faktycznie należnej lub zapłaconej dodano wszystkie koszty jakie Strona poniosła za transport i składowanie kontenera do granicy państwa polskiego. Ponadto zgodnie z art. 62 ustawy z dnia 11 grudnia 1997 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów po cenach dumpingowych oraz Decyzją Ministra Gospodarki z dnia 26 października 1998 r. wprowadzającej cło antydumpingowe w związku z przywozem na polski obszar celny zapalniczek kieszonkowych gazowych jednorazowych, pochodzących z [...], po cenie dumpingowej, zostało naliczone w ww. decyzji cło antydumpingowe. Ponadto od niedoboru cła wymierzył odsetki wyrównawcze.
Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. wydaną na skutek odwołania strony Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umorzył postępowanie w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nie podzielając zarzutów zawartych w odwołaniu.
W uzasadnieniu decyzji organ celny wskazał, że zgromadzone w aktach sprawy dokumenty potwierdzają tożsamość towaru zgłoszonego w dniu [...] listopada 1998 r. pochodzenia [...] z towarem zgłoszonym w dniu [...] stycznia 1999 r. rzekomo pochodzenia [...]. Z ustaleń Regionalnego Inspektoratu Celnego w P. współpracującego z Celnym Urzędem Śledczym w H. wynika, iż firma G. [...] nie posiada w H. żadnej filii poprzez którą prowadziłaby tam działalność. Ponadto ustalono przy współpracy międzynarodowej, iż świadectwa pochodzenia dotyczące jednorazowych zapalniczek gazowych wystawione przez firmę T. [...] są fałszywe. (Weryfikację autentyczności ww. świadectw pochodzenia podjęto na wniosek Regionalnego Inspektoratu Celnego w P. z dnia [...].06.2000 r.). Dodatkowo w wyniku ekspertyzy kryminalistycznej z zakresu badań dokumentów ustalono, że świadectwie pochodzenia nr [...] załączonego przez Stronę do przedmiotowego zgłoszenia celnego nie jest identyczne ze świadectwem uzyskanym w wyniku weryfikacji.
Ponadto Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, iż Celny Urząd Śledczy w H. nie potwierdził twierdzeń importera co do wymiany zapalniczek gazowych produkcji [...] przewożonych w kontenerze nr [...] na zapalniczki produkcji [...]. Z ustaleń poczynionych w [...] firmie spedycyjnej L. wynika, iż przedmiotowy kontener został powrotnie zwrócony z G. do H. jedynie z powodu błędnych dokumentów celnych, a po przesłaniu wymaganych dokumentów przez firmę P. [...] kontener ten pod osłoną karnetu TIR nr [...] został ekspediowany do Polski. Organ celny nie uznał za wiarygodne wyjaśnień strony z dnia [...] września 2000 r., iż zapalniczki pochodzenia [...] wprowadzono na polski obszar celny w tym samym kontenerze, gdyż jego zamiana spowodowałaby podwyższenie kosztów transportu i przedłużenie opóźnionej dostawy. Organ odwoławczy wskazał, iż kontener nr [...], w którym zgłoszono w dniu [...] listopada 1998 r. towar w postaci 900.000 sztuk zapalniczek jednorazowych gazowych z C. był oplombowany plombą o numerze [...] (konosament morski nr [...]). Plombą o takim samym numerze był opieczętowany towar zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu w dniu [...] stycznia 1999 r. (kopia konosamentu morskiego dołączona do przedmiotowego zgłoszenia celnego), co świadczy o tym iż towar [...] nie został przepakowany, a tym samym wymieniony na towar [...]. Zwrócił uwagę, że Strona dołączyła do zgłoszenia w dniu [...] listopada 1998 r. fakturę nr [...] wskazującą na kraj pochodzenia [...], następnie do procedury tranzytu w H. załączyła identyczną fakturę z tą różnicą, że wskazywała ona kraj pochodzenia W., by w końcu przedstawić organom celnym w W. całkiem nową fakturę nr [...].
W związku z powyższym organ celny II instancji stwierdził, iż powyższe działania świadczą o tym, iż Strona celowo manipulowała dokumentami handlowymi.
W zakresie obciążenia Strony odsetkami wyrównawczymi Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż zaskarżona decyzja nie zawiera żadnych ustaleń w zakresie osiągnięcia przez Stronę korzyści finansowej z przesunięcia daty zarejestrowania kwoty należnej wynikającej z długu celnego i w tym zakresie nie spełnia wymogów wymienionych w art. 210 § 1 i 4 Ordynacji podatkowej, zatem postanowił ją uchylić w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umorzyć postępowanie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. w części dotyczącej wartości celnej, stawki celnej i długu celnego oraz wymiaru cła antydumpingowego, zarzucając naruszenie:
- art. 121 ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów państwa,
- art. 122 ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie przez organ wszystkich istotnych okoliczności w sprawie,
- art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nieuzasadnione pominięcie istotnego materiału dowodowego w sprawie i dokonanie fałszywych ustaleń,
- art. 210 §4 Ordynacji podatkowej poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji powodów dla których organ odmówił wiarygodności przemawiającym na korzyść skarżącego dowodom.
W szczególności skarżący wskazał, iż Dyrektor Izby Celnej przyjął za udowodniony fakt, że załączone do zgłoszenia celnego świadectwo pochodzenia zostało sfałszowane. Jednak z pisma W. Ministerstwa Handlu, z [...] sierpnia 2000r. powyższe nie wynika. Nie uściślono w nim, jakiego konkretnie świadectwa pochodzenia dotyczy, ani na jakiej podstawie zostało wystawione. Jest to co prawda dokument urzędowy, o jakim mowa w art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, jednak § 3 tegoż artykułu dopuszcza możliwość przeprowadzenia przeciwdowodu. Taki przeciwdowód Skarżąca przeprowadziła składając do akt sprawy pismo Ministra Planowania i Inwestycji S. z dn. [...] października 1997 r. w przedmiocie zezwolenia na inwestycje P. [...] z [...]. W ocenie Strony dokument ten świadczy bezpośrednio o istnieniu producenta zapalniczek na eksport, który zgodnie z prawem mógł wystawić świadectwo pochodzenia na swój towar.
Skarżący nie kwestionował możliwości przyjęcia przez polskie organy celne jako dowodu dokumentu sporządzonego przez władze obcego kraju, która wynika wprost z art. 270 § 1 Kodeksu celnego. Polemizował natomiast z tymi twierdzeniami Dyrektora Izby Celnej, z których zdawało się wynikać, iż polskie organy są zobligowane do podejmowania rozstrzygnięć na podstawie takich dokumentów.
Odnosząc się do opinii kryminalistycznej pełnomocnik skarżącej wskazał, że wnioski opinii nie potwierdzają okoliczności, że dokument ten został sfałszowany, a jedynie, że przedstawiony do ekspertyzy dokument "czymś się różni od dokumentu stanowiącego materiał porównawczy". Ponadto wnioski z opinii odnoszą się w zakresie materiału porównawczego do świadectwa pochodzenia przedstawionego przez władze [...], a to z kolei przesądza w sposób jednoznaczny, że świadectwo pochodzenia o nr [...] poświadcza [...] pochodzenie towarów. Jako dowód skarżąca przedłożyła świadectwo pochodzenia z dnia [...] grudnia 1998 r. nr [...] poświadczone za zgodność w dniu [...] maja 2001 r. przez W. Izbę Handlu i Przemysłu.
Dodatkowo skarżąca spółka wskazała dwa cyt. "scenariusze" dotyczące przyczyn istnienia takiego samego numeru plomby przy zgłoszeniu z dnia [...] listopada 1998r. oraz przy zgłoszeniu celnym z [...] stycznia 1999r., które winny rozważyć organy celne, a tego nie uczyniły. Scenariusze przedstawione przez pełnomocnika sprowadzają się do powoływania się na błędy w dokumentacji towaru.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.
Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.
Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi stwierdzić należy, że jest ona bezzasadna.
Badając sprawę z tego punktu widzenia Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa procesowego w szczególności poprzez dokonanie fałszywych ustaleń i nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego przez organ celny II instancji.
Zgodnie z art. 85§1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.
W myśl art. 23§1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana o ile jest to konieczne z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 tegoż kodeksu.
Ustalenia wartości celnej i kwoty wynikającej z długu celnego dokonuje się na podstawie wniosku o dokonanie zgłoszenia celnego i dokumentów przedstawionych przez importera. Zgłoszenie celne powinno być podpisane przez zgłaszającego i zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany (art. 64 ( 1 Kodeksu celnego).
Zgodnie z art. 64 § 2 Kodeksu celnego do zgłoszenia celnego zgłaszający powinien dołączyć dokumenty, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. Jednakże na podstawie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, organ celny po zwolnieniu towarów może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Może on w szczególności (zgodnie z §2 ww. przepisu) kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem, jak również późniejszych operacji handlowych dotyczących tych towarów. Kontrole te mogą zostać przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej innej osoby posiadającej takie dokumenty i dane.
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji m.in. w części dotyczącej ustalenia wartości celnej. Jednakże nie wskazała żadnych zarzutów odnoszących się do wartości celnej towaru. Należy zauważyć, iż wartość celna przy zgłoszeniu celnym została ustalona zdaniem organów celnych w sposób nieprawidłowy, bowiem strona nie zadeklarowała całości kosztów transportu. Mianowicie nie została uwzględniona faktura za przewóz kontenera z portu w H. do granicy Polski oraz koszty za fracht kontenera z H. do H., z H. do G. i powrót z G. do H. Wszystkie te koszty winny być doliczone do wartości celnej.
Wobec braku zarzutów dotyczących ustalenia wartości celnej towaru, sąd z urzędu zbadał sprawę i nie dopatrzył się uchybień w tym zakresie. Co więcej strona w piśmie z dnia [...] września 2000 r. (karta 57-59 akt administracyjnych) wskazała, iż omyłkowo nie poinformowała Urzędu Celnego w W. o poniesionych przez nią kosztach transportu przedmiotowego towaru, które rzeczywiście winny zostać doliczone do wartości celnej.
W przedmiotowej sprawie również należy odpowiedzieć na pytanie czy organy celne zasadnie zakwestionowały pochodzenie zapalniczek jednorazowych jako pochodzących z [...] i ustaliły pochodzenie towaru na [...]. Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco.
Organy celne prawidłowo zebrały materiał dowodowy i na jego podstawie ustaliły stan faktyczny sprawy.
Bezspornym pozostaje fakt , iż w dniu [...] listopada 1998 r. firma P. [...] wprowadziła na polski obszar celny drogą morską kontener nr [...] (oznaczony zamknięciem celnym w postaci plomby nr [...] nałożonej w H.) zawierający 900.000 sztuk zapalniczek gazowych, kieszonkowych jednorazowych. Powyższy towar został ujęty w ewidencji pod pozycją [...] i nabył status towaru składowanego czasowo na podstawie konosamentu morskiego wystawionego w dniu [...] listopada 1998 r. nr [...] przez I. [...] (karta 38 akt administracyjnych). Z dokumentów załączonych do przesyłki wynika, że towar przewożony w kontenerze nr [...] został wyprodukowany w [...], a zakupiony od przedsiębiorstwa G. [...] mającego siedzibę w H. (faktura nr [...] z [...] października 1998 r. - karta 35 akt administracyjnych) Przedmiotowy towar dotarł z [...] drogą morską przez H. do G. Następnie w dniu [...] grudnia 1998 r. towar ten został powrotnie wywieziony do H. bez nadawania przeznaczenia celnego.
W tym miejscu sporna pozostaje przyczyna zwrotu kontenera. W piśmie z dnia [...] grudnia 1998 r. jako powód podano obowiązywanie od 5 listopada 1998r. cła antydumpingowego, o którym importer dowiedział się już po dokonaniu zakupu przedmiotowego towaru (karta 30 akt administracyjnych). Podobną przyczynę zwrotu wskazała strona w wyjaśnieniach do protokołu końcowego kontroli z dnia [...] września 2000 r., a także w korespondencji z eksporterem (karta 59 i 66-71 akt administracyjnych) i wyjaśnieniach z dnia [...] października 2000r. (karta 82 akt administracyjnych). W późniejszych wyjaśnieniach skarżąca podaje już inną przyczynę zwrotu kontenera, a mianowicie nieprawidłową dokumentację towaru (odwołanie z dnia [...] sierpnia 2001r. - karta 139-140 akt administracyjnych, protokół z rozprawy karta 88-89 akt sądowych). Jednakże nie jest w stanie wskazać na czym ta nieprawidłowa dokumentacja miała polegać. Mając na uwadze załączone dokumenty do zgłoszenia [...] listopada 1998r. żadnych braków, niekompletności w dokumentach nie stwierdzono. Dokumenty były kompletne i na ich podstawie można było nadać towarowi przeznaczenie celne. W związku z tym jako przyczynę zwrotu kontenera należy zdaniem Sądu uznać wprowadzenie w Polsce cła antydumpingowego.
Ze stanowiska organów celnych wynika, że kontener o tym samym numerze [...], oznakowany tym samym numerem plomby [...] został ponownie wprowadzony na polski obszar celny transportem drogowym przez Oddział Celny w L. (Urząd Celny w S.). Objęcie towaru procedurą tranzytu nastąpiło w H. pod osłoną karnetu TIR nr [...] w dniu [...] grudnia 1998 r. (karta 21 i 2 akt administracyjnych). W polu nr 8 przedmiotowego karnetu TIR jako dokumenty załączone wskazano fakturę nr [...] wskazującą [...] pochodzenie towaru. Faktura ta (karta 20 akt administracyjnych) zawiera tożsame zapisy z fakturą nr [...] załączoną do zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] listopada 1998r., z tym że zamiast kraju pochodzenia [...] widniał [...]. Następnie w dniu [...] stycznia 1999 r. kontener nr [...] oznaczony plombą nr [...] (karta 15 akt administracyjnych - pole J oraz 31 SAD) zawierający 900.000 sztuk zapalniczek gazowych jednorazowych został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu przez Dyrektora Urzędu Celnego w W. w miejscu uznanym [...]. Do przedmiotowego zgłoszenia celnego importer - firma M. - dołączył kserokopię tego samego konosamentu morskiego co przy wprowadzeniu towaru na polski obszar celny w dniu [...] listopada 1998 r. z tą różnicą, że zamiast H. jako kraj oraz port załadunku wpisano [...] i port H., zmieniono też fakturę handlową [...] na fakturę nr [...] z dnia [...] października 1998 r., gdzie jako kraj pochodzenia wskazano [...]. Analiza materiału dowodowego doprowadziła organy celne do wniosku, iż w czasie składowania kontenera z zapalniczkami w H. (po powrotnym wywozie z G. w dniu [...] grudniu 1998 r.) prowadzone były przez firmę M. działania zmierzające do ponownego wprowadzenia towaru na polski obszar celny jednak z zamiarem obejścia cła antydumpingowego. Zapisy znajdujące się w zgromadzonych dokumentach świadczą o tożsamości towarów zgłoszonych w dniu [...] listopada 1998r. i w dniu [...] stycznia 1999 r.
Strona twierdzi, iż kontener został rozładowany, a towar pochodzenia [...] sprzedany osobie trzeciej (karta 72 i 82 akt administracyjnych). W miejsce towaru pochodzenia [...] został załadowany identyczny towar pochodzenia [...]. Na dowód powyższego strona przedłożyła oświadczenie eksportera (karta 72-73 akt administracyjnych).
W tym miejscu należy zauważyć, iż wbrew twierdzeniom strony uzasadnione było twierdzenie organów celnych wskazujące na to, iż przedmiotowy towar pochodzenia [...] znajdujący się w kontenerze nie został zamieniony na towar pochodzenia [...]. W ocenie Sądu w piśmie z dnia [...] kwietnia 2001r. (karta 125-128 akt administracyjnych) Celny Urząd Śledczy w H. nie potwierdził twierdzeń importera co do wymiany zapalniczek gazowych produkcji [...] j przewożonych w kontenerze nr [...] na zapalniczki produkcji [...]. Z ustaleń poczynionych w [...] firmie spedycyjnej L. wynika, iż przedmiotowy kontener został powrotnie zwrócony z G. do H. jedynie z powodu błędnych dokumentów celnych, a po przesłaniu wymaganych dokumentów przez firmę P. [...] kontener ten pod osłoną karnetu TIR nr [...] został ekspediowany do Polski.
Dodatkowo należy zauważyć, iż dokument mający jakoby świadczyć, iż towar został zamieniony tj. oświadczenie, jest niewiarygodny. Bowiem w oświadczeniu z dnia [...] września 2000r. (karta 72 akt administracyjnych) eksporter stwierdził, iż towar po wymianie został wysłany statkiem do Polski, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca (towar przyjechał transportem drogowym). Istotnymi dowodami świadczącymi o braku zamiany towaru są przede wszystkim zamknięcie celne oraz oznaczenia na kartonach. Zamknięcie celne w postaci plomby nr [...] nałożonej w H. nie zostało naruszone i widnieje zarówno w dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego z dnia [...] listopada 1998r. i [...] stycznia 1999r. W związku z tym należy uznać, iż kontener po załadowaniu w porcie w H. nie był otwierany. Dodatkowym dowodem świadczącym o powyższym są oznaczenia na kartonach, w których umieszczono zapalniczki. Oznaczenia były identyczne zarówno na kartonach przy zgłoszeniu celnym z dnia [...] listopada 1998r. jak i z dnia [...] stycznia 1999r.
Mając na powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż towar znajdujący się w kontenerze nr [...] nie był pochodzenia [...], ponieważ nie został wymieniony. Ponadto w wyniku postępowania zmierzającego do weryfikacji przedstawionego przez stronę świadectwa pochodzenia nr [...] otrzymano odpowiedź z dnia [...] sierpnia 2000r. Ministerstwa Handlu [...], z której wynika, że Ministerstwo to działając we współpracy z W. Izbą Handlu i Przemysłu (figurującą jako wystawca świadectwa nr [...] przedłożonego przez Stronę) stwierdziło, że spółka z o.o. T. posługiwała się fałszywymi świadectwami pochodzenia. Przedmiotem weryfikacji przeprowadzonej na wniosek polskich władz celnych były m.in. świadectwo pochodzenia nr [...] (karta 100 akt administracyjnych). Zgodnie z treścią art. 270 § 1 Kodeksu celnego organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego. W niniejszej sprawie organy celne jako dowód wykorzystały pismo [...] Ministerstwa Handlu z [...] sierpnia 2000r. Pismo to wbrew twierdzeniom Skarżącego nie ma waloru dokumentu urzędowego, albowiem w postępowaniu celnym, (w którym przepisy działu IV Ordynacji podatkowej stosuje się "odpowiednio") tylko polskim dokumentom urzędowym jest przypisana moc dowodowa, o której mowa w art. 194 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Stanowiło ono jednak dowód, podlegający swobodnej ocenie na tle całokształtu materiału dowodowego zebranego w postępowaniu administracyjnym (art. 191 Ordynacji podatkowej ). W tym też sensie dowód ten mógł zostać obalony kontrdowodem. Nie jest jednak skutecznym przeciwdowodem, przedstawione przez Stronę pismo Ministerstwa Planowania Inwestycji [...] z [...].10.1997r., z którego wynika, iż zezwala się obywatelowi [...] - H. na utworzenie przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym, w celu produkcji m.in. zapalniczek gazowych. Fakt, że w 1997r. wydano zezwolenie na utworzenie przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym, w celu produkcji zapalniczek gazowych, nie świadczy, iż taka produkcja była kontynuowana, a co najważniejsze, że wytworzone produkty spełniają warunek dla uzyskania świadectwa pochodzenia, o którym mowa w § 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997 r. w sprawie określania szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów (...)[ Dz. U. z 1997r.Nr 130 poz.851 z późn. zm.]. Niezależnie od tego przedmiotem sprawy nie było dowodzenie, że w [...] nie produkuje się zapalniczek gazowych, które mogłyby być przedmiotem importu, lecz to, czy konkretne zapalniczki zgłoszone do odprawy celnej w dniu [...] stycznia 1999r., pochodziły z tego kraju. Należy w tym miejscu również zauważyć, że pismo przedstawione przez Skarżącego nie posiada waloru dokumentu urzędowego, z przyczyn opisanych wyżej, tak więc podlega takiej samej swobodnej ocenie jak inne dowody. Oba omówione dokumenty nie wyczerpały jednak całości postępowania dowodowego w zakresie zmierzającym do weryfikacji świadectwa pochodzenia.
Dodatkowo bowiem w przedmiotowej sprawie Izba Handlu i Przemysłu [...] pismem z dnia [...] października 2000 roku wskazała, iż wystawiła świadectwo pochodzenia nr [...] na ilość 800.000 szt., jednakże w świadectwie tym w pkt 7 zostało dopisane maszynowo "900 ctns" (karta 73 akt sądowych). Świadectwo to zostało przesłane przy piśmie z dnia [...] czerwca 2001 r. (karty nr 104-105 akt administracyjnych). Fakt przerabiania świadectwa został potwierdzony ekspertyzą nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001r. (karty nr 145-152 akt administracyjnych), w której stwierdzono, iż na podłożu dokumentu kwestionowanego nr [...] w rubryce 7, nad zapisem "900 ctns" - przedstawionym do zgłoszenia celnego, widoczne są ślady powierzchniowego odbarwienia i uszkodzenia podłoża oraz słabo widoczne zarysy usuniętego zapisu cyfrowego. Treści zapisu nie odczytano. Na kserokopii dokumentu z tym samym numerem zapis "900 ctns" nie figuruje. Jako materiał porównawczy do ekspertyzy posłużyło świadectwo uzyskane od władz [...] z oznaczeniem "COPY", załączone do pisma z dnia [...] czerwca 2001r. (karta 105 akt administracyjnych). W tym miejscu należy podkreślić, iż świadectwo załączone do zgłoszenia celnego z dnia [...] stycznia 1999r. jest podrobione, bądź też przerobione. Zgodnie z tym co zostało powiedziane wyżej zostały w nim dokonane zmiany m.in. w postaci dopisania ilości "900 ctns" oraz wymazania nieodczytanych zapisów. Określenie "podrobienie" oznacza wykonanie czynności, dzięki którym to, co w rzeczywistości nie jest autentyczne (w całości lub części) może być za takie uważane. Podrobienie dokumentu jest więc stworzeniem czegoś, co może być uważane za dokument autentyczny (lub jego część), a co w rzeczywistości dokumentem autentycznym (lub jego częścią) nie jest. Przerobieniem jest dokonywanie fizycznych zmian w istniejącym autentycznym dokumencie (wprowadzanie nowych fragmentów, usuwanie istniejących, zmiany zapisu np. przez wpisanie innej daty, przekreślenia itp.), lecz tylko takich, które takiej przerobionej postaci nadają pozory autentyczności (wyrok SN z 3 kwietnia 1998 r., III KKN 289/97, OSNKW 1998, nr 5-6, poz. 28). W konsekwencji tak zmieniony dokument traci walor prawdziwości, a zatem przedmiotowe świadectwo nie potwierdza w związku z tym pochodzenia towaru z [...].
Zaznaczyć, przy tym należy, że Sąd nie kwestionuje faktu, że istniało prawdziwe świadectwo pochodzenia towaru nr [...] z dnia [...] grudnia 1998r. potwierdzone za zgodność i znajdujące się w aktach. Kserokopię takiego świadectwa strona przedstawiła również przy skardze (uprzednio otrzymując je zapewne od organów celnych - dowód karta 158, które uzyskały je w wyniku współpracy z władzami [...]). Nie jest to jednak dowód na to, że świadectwo to było dowodem na pochodzenie towaru zgłoszonego w dniu [...] stycznia 1999 r. wg SAD nr [...], ponieważ z dokonanego porównania jego treści i tego, które przedłożono przy zgłoszeniu celnym wynika, że nie są one identyczne.
Zdaniem Sądu ocena powyższych dowodów dokonana w zaskarżonej decyzji była właściwa, nie przekraczała granic zakreślonych w treści art. 191 Ordynacji podatkowej, nie naruszała też obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zgromadzony materiał dowodowy pozwolił dokonać prawidłowych ustaleń dotyczących autentyczności świadectwa pochodzenia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).